Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Wednesday, July 3, 2024

The Eternal Dance of Reality and Dream

The One Unique Reality

In the vast expanse of existence, there exists a singular, unfathomable Reality that stands beyond the grasp of human comprehension. This Reality is devoid of attributes, unbounded by limitations, and infinitely free. It pulsates with life, flows with an absolute presence, and leaves no trace in its wake. It is the core essence of existence, the fundamental truth that lies at the heart of all things. Yet, it is a truth that many fear to confront within themselves.

This fear stems from the nature of the Reality itself. To approach it means to transcend all that we know and hold dear. It means to let go of the familiar constructs of thought, memory, and time, and to immerse oneself in the boundless, attribute-less expanse of pure being. This is a daunting prospect for many, and so we turn away, seeking solace in the familiar confines of our minds.

The Illusion of Thought

Instead of embracing the living, unfolding reality before us, we imprison our perception in the constructs of thought. We cling to memories, project into the future, and create fixed images of what is essentially a dynamic and ever-changing flow. In doing so, we transform the living pulse of life into static entities, phantoms of what was once alive and vibrant.

We speak of these entities as if they are real, as if they have an existence independent of our thoughts. We construct elaborate narratives, roles, and identities, and we live our lives within these constructs. This is the virtual reality we have created, a reality born from biological origins and social adaptations, a theater of the absurd where we play our parts and follow the script.

The Dream of Life

In this theater, we waste our energy in futile pursuits, always chasing after the dream. We dream of success, of happiness, of fulfillment, and we believe that these dreams will bring us the satisfaction we seek. But the dream, as enticing as it may be, is not real. It is a projection, a reflection of our desires and fears, a creation of our minds.

Yet, is the dream bad? Is it wrong to dream? No, it is not. The dream is a part of the human experience, a phase in the unfolding of life. It is a necessary illusion, a step on the path to awakening. Through the dream, we learn, we grow, and we evolve. We experience joy and sorrow, gain and loss, and through these experiences, we move beyond.

The Flow of Life

Life itself is a continuous flow, a constant state of change. There is no permanence, no fixed point of reference. Everything is in motion, everything is transient. In this flow, there is neither gain nor loss, only the unfolding of existence. We pass through various situations, each one a step on the path to a higher understanding, to a deeper awareness of the truth.

From this higher perspective, reality and dream are seen as two aspects of the same essence. They are not separate, but intertwined, each reflecting the other. They have the same value, the same significance, and together they form the tapestry of life.

The Awakening

Sooner or later, the dreamer awakens to the One Unique Reality. This awakening is a profound realization, a shift in perception that transcends the stillness of reality and the motion of the dream. It is a full awareness of That Which Is, a direct experience of the essence of existence.

In this state of awakening, there is no fear, no hesitation. There is only the pure, unbounded awareness of being. It is a return to the source, a homecoming to the true nature of the self. This is the ultimate goal, the final destination of the human journey.

In conclusion, reality and dream are not opposing forces, but complementary aspects of the same essence. They are phases in the unfolding of life, steps on the path to awakening. Embracing both, we move beyond the limitations of thought and memory, and we open ourselves to the boundless, attribute-less expanse of pure being. In this state of full awareness, we find the true essence of existence, the One Unique Reality that lies at the heart of all things.

…

Ο αιώνιος χορός της πραγματικότητας και του ονείρου

Η Μία Μοναδική Πραγματικότητα

Στην απέραντη έκταση της ύπαρξης, υπάρχει μια μοναδική, ανεξιχνίαστη Πραγματικότητα που βρίσκεται πέρα από την κατανόηση της ανθρώπινης κατανόησης. Αυτή η Πραγματικότητα είναι απαλλαγμένη από ιδιότητες, απεριόριστη από περιορισμούς και απείρως ελεύθερη. Πάλλεται από ζωή, ρέει με απόλυτη παρουσία και δεν αφήνει κανένα ίχνος στο πέρασμά της. Είναι η βασική ουσία της ύπαρξης, η θεμελιώδης αλήθεια που βρίσκεται στην καρδιά όλων των πραγμάτων. Ωστόσο, είναι μια αλήθεια που πολλοί φοβούνται να αντιμετωπίσουν μέσα τους.

Αυτός ο φόβος πηγάζει από τη φύση της ίδιας της Πραγματικότητας. Το να το προσεγγίσουμε σημαίνει να ξεπεράσουμε όλα όσα γνωρίζουμε και αγαπάμε. Σημαίνει να εγκαταλείψει κανείς τις γνωστές κατασκευές της σκέψης, της μνήμης και του χρόνου και να βυθιστεί στην απεριόριστη, χωρίς χαρακτηριστικά έκταση της καθαρής ύπαρξης. Αυτή είναι μια τρομακτική προοπτική για πολλούς, και έτσι αποστρέφουμε, αναζητώντας παρηγοριά στα γνωστά όρια του μυαλού μας.

Η ψευδαίσθηση της σκέψης

Αντί να αγκαλιάσουμε τη ζωντανή, εκτυλισσόμενη πραγματικότητα μπροστά μας, φυλακίζουμε την αντίληψή μας στα κατασκευάσματα της σκέψης. Προσκολλόμαστε στις αναμνήσεις, προβάλλουμε στο μέλλον και δημιουργούμε σταθερές εικόνες αυτού που είναι ουσιαστικά μια δυναμική και συνεχώς μεταβαλλόμενη ροή. Με αυτόν τον τρόπο, μεταμορφώνουμε τον ζωντανό παλμό της ζωής σε στατικές οντότητες, φαντάσματα αυτού που κάποτε ήταν ζωντανό και παλλόμενο.

Μιλάμε για αυτές τις οντότητες σαν να είναι πραγματικές, σαν να έχουν μια ύπαρξη ανεξάρτητη από τις σκέψεις μας. Κατασκευάζουμε περίτεχνες αφηγήσεις, ρόλους και ταυτότητες και ζούμε τη ζωή μας μέσα σε αυτές τις κατασκευές. Αυτή είναι η εικονική πραγματικότητα που δημιουργήσαμε, μια πραγματικότητα γεννημένη από βιολογικές καταβολές και κοινωνικές προσαρμογές, ένα θέατρο του παραλόγου όπου παίζουμε τους ρόλους μας και ακολουθούμε το σενάριο.

Το Όνειρο της Ζωής

Σε αυτό το θέατρο σπαταλάμε την ενέργειά μας σε μάταιες αναζητήσεις, κυνηγώντας πάντα το όνειρο. Ονειρευόμαστε την επιτυχία, την ευτυχία, την εκπλήρωση και πιστεύουμε ότι αυτά τα όνειρα θα μας φέρουν την ικανοποίηση που αναζητούμε. Όμως το όνειρο, όσο δελεαστικό κι αν είναι, δεν είναι αληθινό. Είναι μια προβολή, μια αντανάκλαση των επιθυμιών και των φόβων μας, ένα δημιούργημα του μυαλού μας.

Ωστόσο, είναι κακό το όνειρο; Είναι λάθος να ονειρεύεσαι; Οχι, δεν είναι. Το όνειρο είναι ένα μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας, μια φάση στο ξετύλιγμα της ζωής. Είναι μια απαραίτητη ψευδαίσθηση, ένα βήμα στο δρόμο προς την αφύπνιση. Μέσα από το όνειρο μαθαίνουμε, μεγαλώνουμε και εξελισσόμαστε. Βιώνουμε χαρά και λύπη, κέρδος και απώλεια, και μέσα από αυτές τις εμπειρίες, προχωράμε πέρα.

Η Ροή της Ζωής

Η ίδια η ζωή είναι μια συνεχής ροή, μια συνεχής κατάσταση αλλαγής. Δεν υπάρχει μονιμότητα, δεν υπάρχει σταθερό σημείο αναφοράς. Όλα είναι σε κίνηση, όλα είναι παροδικά. Σε αυτή τη ροή δεν υπάρχει ούτε κέρδος ούτε απώλεια, μόνο το ξεδίπλωμα της ύπαρξης. Περνάμε από διάφορες καταστάσεις, η καθεμία ένα βήμα στο μονοπάτι προς μια ανώτερη κατανόηση, προς μια βαθύτερη επίγνωση της αλήθειας.

Από αυτή την ανώτερη προοπτική, η πραγματικότητα και το όνειρο θεωρούνται ως δύο όψεις της ίδιας ουσίας. Δεν είναι ξεχωριστά, αλλά αλληλένδετα, το καθένα αντανακλά το άλλο. Έχουν την ίδια αξία, την ίδια σημασία και μαζί σχηματίζουν την ταπισερί της ζωής.

Η Αφύπνιση

Αργά ή γρήγορα, ο ονειροπόλος ξυπνά στη Μία Μοναδική Πραγματικότητα. Αυτή η αφύπνιση είναι μια βαθιά συνειδητοποίηση, μια αλλαγή στην αντίληψη που υπερβαίνει την ακινησία της πραγματικότητας και την κίνηση του ονείρου. Είναι μια πλήρης επίγνωση αυτού που Είναι, μια άμεση εμπειρία της ουσίας της ύπαρξης.

Σε αυτή την κατάσταση αφύπνισης, δεν υπάρχει φόβος, κανένας δισταγμός. Υπάρχει μόνο η αγνή, απεριόριστη επίγνωση της ύπαρξης. Είναι μια επιστροφή στην πηγή, μια επιστροφή στην αληθινή φύση του εαυτού. Αυτός είναι ο απώτερος στόχος, ο τελικός προορισμός του ανθρώπινου ταξιδιού.

Συμπερασματικά, η πραγματικότητα και το όνειρο δεν είναι αντίθετες δυνάμεις, αλλά συμπληρωματικές πτυχές της ίδιας ουσίας. Είναι φάσεις στο ξετύλιγμα της ζωής, βήματα στον δρόμο προς την αφύπνιση. Αγκαλιάζοντας και τα δύο, κινούμαστε πέρα από τους περιορισμούς της σκέψης και της μνήμης και ανοίγουμε τον εαυτό μας στην απεριόριστη, χωρίς χαρακτηριστικά έκταση της καθαρής ύπαρξης. Σε αυτή την κατάσταση πλήρους επίγνωσης, βρίσκουμε την αληθινή ουσία της ύπαρξης, τη Μία Μοναδική Πραγματικότητα που βρίσκεται στην καρδιά όλων των πραγμάτων.

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES