THAT
THAT EXISTS Is Complete Self-Emerging "Awareness", Complete, Without
Limits or Limitations, Absolute "Conception" of Itself (Present)
Reality. It is a "State of Perception" in Absolute Balance. When
"Recognized" as Presence That Self Perception is Negated as
Attributeless in Absence. And when it is Recognized as an Absence the very Life
that is Inherent in this Mysterious Presence negates the Absence in Full
Presence. It is a State where all Opposites (Absence, Presence) Transcend into
an Incomprehensible Experience of Existence and Life. It is the Absolute
Darkness and the most Blinding Light. It is Absolute Silence and the Loudest
Harmonious Sound. It is Absolute Stillness that is Perfect Motion. It is That
which is Experienced but not Confessed because there is no perception that it
has penetrated Here, into the Absolute Mystery of THAT THAT IS. It is THAT
which is Known in the Absence of all knowledge.
When
WHAT IS Recognized (Positively) as Presence then This Perception is not WHAT IS
(Experience of WHAT IS) but only Perception of WHAT IS. Reflecting THAT THAT IS
This Perception Is Utterly Simple, Boundless, An Open Conception of PRESENCE,
Boundless, Homogeneous, Without Center or Change, A Continuous Flow of Life
that is Yet Unchanging. Because This Perception Is an Experience of PRESENCE,
it is SEEN, it is MANIFESTED, it is EXPERIENCED as LIGHT (That which is
Perceived). This PRESENCE, the LIGHT, (the ESSENCE that is Perceived),
Constitutes the ESSENCE of ALL, the SUBJECT and the SUBJECT's Differentiations
from SELF Realized as Space, Objective Space. It is also the Essence of every
subject confined to a perceptual center and differentiated from the object
world as well as the Essence of all objects that are perceived.
So,
ALL IS This PERCEPTIVE LIGHT, the POWER OF PRESENCE, the PERCEPTION OF
PRESENCE. It is from This TRANSCENDENT PERCEPTUAL LIGHT that the SUBJECT
emanates, the Differentiation of the SUBJECT from its Space (which is Itself)
as well as the Multiplication of the SUBJECT (which Copies Itself an infinite
number of times), the Multiplicity, which creates the multiplicity of beings
with the simultaneous limitation of subjects to their "self", to
their own center of perception that differentiates them from other subjects and
the space and the objects that are within the space.
From
the Crystallization of the existential cores (of the subjects), the limitation
of the subjects and their simultaneous separation from the All and the objects,
the Mental World is created which introduces us to duality. So what, simply
speaking, is the Mental World? A Vast Network of Perceptual Light that displays
concentrations of presence with particular information and functions. It is
Mental Light that is "colored" differently from PURE PERCEPTUAL LIGHT.
The Higher Entities who enter this Field of Existence use the condensations of
the Field as Manifestation Vehicles, as "Body", to manifest in this
Field creating an existential whole. Beings who manifest in this way perceive
neither the Deeper Unity of Existence nor the Unity of the Field in which they
manifest but, usually, are absorbed in the particular forms of the Field. They
live in a world made by "ignorance", of separate objects. The
isolated subjects develop in this phase of their existence, the Mind, the Noesis
(Intelligence, Thinking). They form stable mental images, symbolic of things,
an organized structure of information about everything. They understand, they
mean things (they possess knowledge, information) about everything (self and
space and objects ). Thus the subjects, which are perception of presence, mind,
create a "second mind", the intellect, the content of the mind. And
they identify their existence (which is simple mind) with the understanding of
the self (with the "idea" they form of the self). And from here
begins the misunderstanding that leads to a wrong perception of reality. Beings
have entered the realm of ignorance.
In
the Field of Mind "things" are not only perceptible presence but also
understood as information structures that have their own existential value,
"significance". It is precisely this existential mental character of
things that gives birth, causes, manifests, a positive, negative, mixed (in
infinite variations) dynamism. And thus another dimension of existence is
created, a new field of recognition of existence, the field of dynamism, the
Psychic Field (expressed by positive, negative, energy, mood, positive,
negative, value, good, bad, pleasant, unpleasant, etc.). What is, simply
speaking, the Psychic World, the World of Dynamism (the Astral World of the
ancient occultists)? It is a Global Network of (Perceptual) Mental Light that
is "strengthened" and "colored" differently from Mental
Light, it "becomes" Astral Light that shows condensations, forms,
with special functions. The Higher Entities who enter this Field of Existence
use the condensations of the Field as Manifestation Vehicles, as
"Body", to manifest in this Field creating an existential whole.
Beings who manifest in this way perceive neither the Deeper Unity of Existence
nor the Unity of the Field in which they manifest but, usually, are absorbed in
the particular forms of the Field. They live in a world made by
"ignorance", of separate objects.
In
the Psyche Field "things" are not only presence or only existential core
(structures of information they mean) but contain their own
"dynamism". It is this immaterial invisible dynamism that will
manifest as material presence, material energy (light), material substance,
from which the material universe with its millions of galaxies, solar systems,
planets and the human earth will be born. What is, simply speaking, the
material world? It is a universal field of energy (light) that exhibits a
“solidity” and is “colored” differently from Astral Light, becoming Material
Light – Energy that exhibits concentrations of “matter”. The Higher Entities
who enter this Field of Existence use the condensations of the Field as
Manifestation Vehicles, as "Body", to manifest in this Field creating
an existential whole. Beings who manifest in this way perceive neither the
Deeper Unity of Existence nor the Unity of the Field in which they manifest
but, usually, are absorbed in the particular forms of the Field. What are the
entities in this Field? They are the existential cores with their dynamism that
manifest in the external world of material phenomena through condensations of
material light, energy-matter. But human senses show things differently. They
show things as solid individual forms separate from space and other objects.
In
reality, while all of Creation is a Unity due to our perceptual limitations it
appears as Separate Fields of Existence and the transition from Field to Field
is experienced as birth within the form of the Lower Field and vice versa as
separation (death) from the lower form and ascent to the Higher Field. But all
this we simply perceive "this way", we simply experience it
"this way".
_____
All
Creation Is One Unity, One Field Of Existence And All Is Here. All Is LIGHT,
Light of different "perceptual frequencies" appearing out of
ignorance as Separate Worlds. The perceptual (spiritual) world, the mental
world, the psychic (astral) world and the material world. In reality all Fields
of Existence are Unified. Only ignorance separates the Subject from the ALL and
the worlds between them. Out of ignorance the subjects isolate themselves and
live the subject-object duality and have the experience of separate things.
The
Being, man, must See not only that his isolation from the Field of Existence he
perceives at any given moment is artificial (made by himself) but also that the
different Fields of Existence are separated from him. Awakening to Reality
Reveals REALITY as a WHOLE, an ALL-ENCLOSED ONENESS. The Spirit (the Presence,
the Being), being Free, can Act anywhere (for it no longer exists within
without), be in Motion and out of Motion in its own Nature and Existence and
Life. In reality, REALITY is now experienced and there is no distinction (made
by ignorance) between Reality and Phenomena. All Belong to the SAME SECTION. Even
if there are no phenomena Nothing changes.
All
of Creation is Simultaneously in the Same Space in Different but Related
Dimensions (so we perceive them). The Higher Contains the Lower but the
opposite is not the case. Man understands Creation as Unity but also as
Different Worlds, Perceptual, Mental, Psychic, Material. Man, embodied man, by
analogy with Creation, possesses and uses the corresponding Cosmic Powers,
Energies, Functions, Activities, Perception (Spirit), Mind (Thought), Mental
Disposition, Body. Usually man, people, operate on the three lower levels, the
levels of duality. At the deepest levels of perception they can perceive beyond
duality the Unity of Existence, the presence of things within the Unity of Real
Essence.
The
LIGHT, the PRESENCE, That which is Seen and Perceived, is Metamorphosed within
Creation Producing all Worlds and all Phenomena. All Is LIGHT, Transcendent
Invisible Immaterial Light, or Inferior (of another "quality") Light.
Man
by his Nature is Perception of True Essence, Presence, Light and together all
the other powers when manifested in the lower worlds. The embodied man
"exists" within THAT THAT IS, as Perception (Pure Open Perception),
as mind (existential core), soul (psychic impressions) and body. He can Understand
his True Nature when he Recognizes what is happening, what is happening to him
and comes in Direct Contact with Reality through Perception, Here, Now, in Real
Time and not through lower thought, mental orientation or bodily sensations.
Perception is a Higher Function of Conceiving Reality as it occurs. Thinking is
a lower function that constructs images of reality, and as an artificial
construct it is always deceptive, however useful it may appear in outer life.
Awakening to Reality, Entering True Life, has always been Man's Destiny. This
is what the Wise Men have always taught.
_____
THE
TRUE SOURCE OF EVERYTHING IS THE PRIMARY LIGHT That Rises Beyond Creation, Out
of Creation, and Within Creation and Phenomena. It is the Base of Everything.
The
Perception of PRESENCE AS UNITY Embraces, Creates, Holds and Merges Everything
Within it. This State, the Original Perception of Oneness, the Pre-Eternal
Light Reflecting the ORIGINAL LIGHT (THAT IS) is the Kingdom of Light, the
Heavenly Kingdom, beyond the Shadow Worlds. Light (the Pre-Eternal Light) is a
State of Perception, a State of Being, a Way of Life and an Experience.
Beings
Who Experience this Oneness of Being, who Realize the Oneness of Presence, the
True Light, are also Light in their Essence, in their experiences. They are the
Light Beings.
The
Philosophy (or "Theology") of the UNMADE, the LIGHT, the Light
Essence of Man, the Divine Illumination, the Light Kingdom, etc. is old history
and emerges in many traditions.
Twenty-eight
centuries ago Orpheus in Hellas spoke of how from the Incomprehensible Chaos,
the Night of Existence, is Born Phanis, Light, Love, Zagreus of Hymns, Dionysus
of Worship, the Essence of Everything and all phenomena. From here comes the
Philosophy of Light (of Fire) of Heraclitus, the Stoics, etc.
Similar
Teachings were developed in China and India. An entire Philosophy (and
Religion) of Light developed in Buddhism (Bodhi, etc.). In Tibetan Buddhism all
this Philosophy was recorded in one of the most important Texts of mankind, the
"Bardo Todol".
The
Philosophy of Light crystallized in the Hellenic Philosophical Current with
Hermeticism, while it highlighted Gnosticism, Neoplatonism and Western
Occultism.
A
Theology of Light developed in the Gulfs of Jewish Teaching with the Jesus of
Mary and the Christian mystics.
And
the Occult Kabbalah bases all its "teaching" on the Light that
creates all worlds and all forms.
And
similar experiences are recorded in the field of Islam with the Sufi mystics.
_____
Spiritual
Awakening to Reality, beyond mind, thought, ego, duality, time, false
evolution, Leads to the WORLD OF LIGHT, to the Perception of PRESENCE AS ONE,
to UNIVERSAL CONSCIOUSNESS. HERE, in this Experience, the True Nature of Being
is Revealed as a Light of Perception, as a Perceptive Light, an
Incomprehensible Energy of Existence that Reflects THAT THAT IS. And from this
fact alone (that it reflects the SUPREME) is a State of Freedom, Eternity,
Bliss. It is the Spiritual Realm, the True Abode of Being. But in the end even
the Transcendent Light is only That which Appears and not THAT which IS BEHIND
IT.
The
Light that Illuminates the World, as a Presence, as a Knowledge, as a
Tradition, as a "Teaching", as a Way of Life and as an Activity and
Action completely naturally creates a Bright Area of Existence and Opens Paths
of Life. This is the "Circle of Light". One enters the Light when He
understands what is, what is really happening and when he is freed from
limitations and illusions. This is the Work that everyone Owes to himself.
Beyond the "Circle of Light" stretches the Shadow World and the
beings, the people of shadow, thought, ego, duality and reverie are active.
In
all ages the Light has been Kept Alive, until today. And today there are
beings, people who Live in the Light World beyond the shadows. These people
express the Light, "represent" it, but there is no ego to appropriate
it. They simply live in the Light (in the Light of the Oneness of the
Presence). Thus, we speak of the Light, the "Circle of Light", the
Light Region of the World, expressing our "experience". We just keep
the torch burning and carry on the tradition. We have no ambition to create any
religion, nor any philosophy to record. We speak of the same Eternal Truth of
which those who have gone before have spoken and of which those who will come
will speak.
_____
A
Buddha (and not only Siddhartha Gautama but also Other Enlightened Ones,
Orpheus, Lao Tzu, Jesus...) Comes from REALITY, from ANOTHER REALITY (as beings,
people "understand" it), Outside of Creation, and that is why they
are considered by humans as Divine Presences. They "Enter" Creation
with the sole Purpose of Enlightening beings and leading them Back to their
Source, to the KINGDOM OF REALITY.
How
is a Buddha Different from other beings? It differs in that it FEELS,
EXPERIENCES REALITY. He knows experientially what exactly is Perception and the
Whole World of Creation, what is thought, how and why beings are trapped,
because of their desires in the outer life. He dominates all these activities
that manifest within him (within his 'apparent existence') and thus He
recognizes what is Real and what is false. He walks the Path of Truth crossing
phenomena without being hindered. Eternally Stable In his REALITY, in his TRUE
LIFE, which is ETERNITY ITSELF.
The
Buddha Way is the Way of Awakened Consciousness that perceives what is REAL and
what is false within Creation and Serenely Rises above all Conditions, even
Limitless Consciousness as THAT IT IS, as the TRUE.
The
REALM OF REALITY is Completely Outside of Creation. All Realms, Worlds
apprehended by Perception are Transient Sojourns within the Space of Delusion
and not an Eternal Reality.
He
Who Wants to Tread the Path of Truth must abandon all external phenomena and the
thirst for limited experience, must pass beyond thought into the world of the
immediately real (into Creation), must rise above all Internal Spiritual States
of the Timeless Worlds... to Enter the KINGDOM OF TRUTH.
_____
AFTER
ALL! WHO WE ARE? WHAT ARE WE? WHAT ARE WE DOING? We don't have the perception
that we "are" something. We do not seek to "accomplish" any
purpose.
Everything
we do is not a 'work' to be done but things we are 'obliged' to do.
Our
True Life is placed elsewhere, in higher, better worlds.
We
are here, on "earth" because we had to be and we are doing what we
are "obliged" to do. We don't care to know anything more, we don't
ask anything more.
We
simply follow the Instructions of our BIG BROTHERS, we simply follow their
Footsteps, we simply live.
...
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Είναι Πλήρης Αυτοαναβλύζουσα «Αντίληψη», Ολοκληρωμένη,
Χωρίς Όρια ή Περιορισμούς, Απόλυτη «Σύλληψη» της Ίδιας (Παρούσας)
Πραγματικότητας. Είναι Μία «Κατάσταση Αντίληψης» σε Απόλυτη Ισορροπία. Όταν
«Αναγνωρίζεται» σαν Παρουσία Αυτή η Ίδια η Αντίληψη Αναιρείται σαν Χωρίς
Ιδιότητες σε Απουσία. Κι όταν Αναγνωρίζεται σαν Απουσία η Ίδια η Ζωή που
Ενυπάρχει σε Αυτή την Μυστηριώδη Παρουσία Αναιρεί την Απουσία σε Πλήρη
Παρουσία. Είναι Μία Κατάσταση όπου όλα τα Αντίθετα (Απουσία, Παρουσία)
Υπερβαίνονται σε μία Ακατανόητη Εμπειρία Ύπαρξης και Ζωής. Είναι το Απόλυτο
Σκοτάδι και το πιο Εκτυφλωτικό Φως. Είναι η Απόλυτη Σιωπή κι ο πιο Ηχηρός
Αρμονικός Ήχος. Είναι η Απόλυτη Ακινησία που είναι η Τέλεια Κίνηση. Είναι Αυτό
που Βιώνεται αλλά δεν Ομολογείται γιατί δεν υπάρχει αντίληψη να έχει εισχωρήσει
Εδώ, στο Απόλυτο Μυστήριο ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ. Είναι ΑΥΤΟ που Γνωρίζεται με την
Απουσία κάθε γνώσης.
Όταν ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Αναγνωρίζεται (Θετικά) σαν Παρουσία τότε Αυτή η
Αντίληψη δεν είναι ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ (Εμπειρία ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ) αλλά μόνο
Αντίληψη ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ. Αντανακλώντας ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Αυτή η Αντίληψη
Είναι Τελείως Απλή, Χωρίς Όρια, Μια Ανοιχτή Σύλληψη ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ, Χωρίς Όρια,
Ομοιογενής, Χωρίς Κέντρο ή Μεταβολή, Μια Συνεχής Ροή Ζωής που παρόλα αυτά δεν
Αλλοιώνεται. Επειδή Αυτή η Αντίληψη Είναι Εμπειρία ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ, ΦΑΙΝΕΤΑΙ, Γίνεται
ΦΑΝΕΡΗ, Βιώνεται σαν ΦΩΣ (Αυτό που Γίνεται Αντιληπτό). Αυτή η ΠΑΡΟΥΣΙΑ, το ΦΩΣ,
(η ΟΥΣΙΑ που Γίνεται Αντιληπτή), Αποτελεί την ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ, του ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ
και των Διαφοροποιήσεων του ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ από τον ΕΑΥΤΟ που Συνειδητοποιείται σαν
Χώρος, Αντικειμενικός Χώρος. Αποτελεί επίσης την Ουσία κάθε υποκειμένου που
περιορίζεται σε αντιληπτικό κέντρο και διαφοροποιείται από τον αντικείμενο
κόσμο καθώς και την Ουσία όλων των αντικειμένων που γίνονται αντιληπτά.
Έτσι, ΟΛΑ Είναι Αυτό το ΑΝΤΙΛΗΠΤΙΚΟ
ΦΩΣ, η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ, η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ. Είναι από Αυτό το
ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΛΗΠΤΙΚΟ ΦΩΣ που Πηγάζει το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ, η Διαφοροποίηση του ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ από τον Χώρο του
(που Είναι Αυτό το Ίδιο) καθώς κι ο Πολλαπλασιασμός του ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ (που
Αντιγράφει τον Εαυτό του άπειρες φορές), η Πολλαπλότητα, που δημιουργεί την
πολλαπλότητα των όντων με τον ταυτόχρονο περιορισμό των υποκειμένων στον
«εαυτό» τους, στο δικό τους κέντρο αντίληψης που τα διαφοροποιεί από τα άλλα
υποκείμενα και τον χώρο και τα αντικείμενα που είναι μέσα στο χώρο.
Από την Αποκρυστάλλωση των
υπαρξιακών πυρήνων (των υποκειμένων), τον περιορισμό των υποκειμένων και τον
ταυτόχρονο διαχωρισμό τους από το Όλον και τα αντικείμενα δημιουργείται ο
Νοητικός Κόσμος που μας εισάγει στην δυαδικότητα. Τι είναι λοιπόν, μιλώντας
απλά, ο Νοητικός Κόσμος; Ένα Απέραντο Δίκτυο Αντιληπτικού Φωτός που εμφανίζει
συμπυκνώσεις παρουσίας με ιδιαίτερες πληροφορίες και λειτουργίες. Είναι το
Νοητικό Φως που «χρωματίζεται» διαφορετικά από το ΚΑΘΑΡΟ ΑΝΤΙΛΗΠΤΙΚΟ ΦΩΣ. Οι
Ανώτερες Οντότητες που εισέρχονται σε αυτό το Πεδίο Ύπαρξης, χρησιμοποιούν τις συμπυκνώσεις
του Πεδίου σαν Φορείς Εκδήλωσης, σαν «Σώμα», για να εκδηλωθούν σε αυτό το Πεδίο
δημιουργώντας ένα υπαρξιακό όλο. Τα όντα
που εκδηλώνονται με αυτόν τον τρόπο δεν αντιλαμβάνονται ούτε την Βαθύτερη
Ενότητα της Ύπαρξης ούτε την Ενότητα του Πεδίου στο οποίο εκδηλώνονται αλλά,
συνήθως, απορροφώνται στις ιδιαίτερες
μορφές του Πεδίου. Ζουν μέσα σε ένα κατασκευασμένο από την «άγνοια» κόσμο,
ξεχωριστών αντικειμένων. Τα απομονωμένα υποκείμενα αναπτύσσουν σε αυτή την φάση
της υπαρξιακής πορείας τους, τον Νου, την Νόηση (την Εννόηση, την Σκέψη).
Σχηματίζουν σταθερές νοητικές εικόνες, συμβολικές των πραγμάτων, μία
συγκροτημένη δομή πληροφοριών για το κάθε τι. Νοούν, εννοούν τα πράγματα
(κατέχουν γνώση, πληροφορίες) για το κάθε τι (τον εαυτό και τον χώρο και τα
αντικείμενα). Έτσι τα υποκείμενα, που είναι αντίληψη παρουσίας, νους,
δημιουργούν ένα «δεύτερο νου», την νόηση, το περιεχόμενο του νου. Και ταυτίζουν
την ύπαρξή τους (που είναι απλός νους) με την εννόηση του εαυτού (με την «ιδέα»
που σχηματίζουν για τον εαυτό). Κι από εδώ αρχίζει η παρεξήγηση που οδηγεί σε
μια εσφαλμένη αντίληψη της πραγματικότητας. Τα όντα έχουν εισέλθει στον χώρο
της άγνοιας.
Στο Πεδίο του Νου τα «πράγματα» δεν
είναι μόνο αντιληπτή παρουσία αλλά και εννοούνται σαν δομές πληροφοριών που
έχουν την δική τους υπαρξιακή αξία, «σημασία». Είναι ακριβώς αυτός ο υπαρξιακός
νοητικός χαρακτήρας των πραγμάτων που γεννά, προκαλεί, εκδηλώνει, έναν θετικό,
αρνητικό, μικτό (σε άπειρες παραλλαγές) δυναμισμό. Κι έτσι δημιουργείται μια
άλλη διάσταση της ύπαρξης, ένα νέο πεδίο αναγνώρισης της ύπαρξης, το πεδίο των
δυναμισμών, το Ψυχικό Πεδίο (που εκφράζεται με την θετική, αρνητική, ενέργεια,
την διάθεση, την θετική, αρνητική, αξία, το καλό, κακό, ευχάριστο, δυσάρεστο,
κλπ.). Τι είναι, μιλώντας απλά, ο Ψυχικός Κόσμος, ο Κόσμος του Δυναμισμού (ο
Αστρικός Κόσμος των αρχαίων αποκρυφιστών); Είναι Ένα Παγκόσμιο Δίκτυο
(Αντιληπτικού) Νοητικού Φωτός που «ενδυναμώνεται» και «χρωματίζεται»
διαφορετικά από το Νοητικό Φως, «γίνεται» Αστρικό Φως που εμφανίζει συμπυκνώσεις,
μορφές, με ιδιαίτερες λειτουργίες. Οι Ανώτερες Οντότητες που εισέρχονται σε
αυτό το Πεδίο Ύπαρξης, χρησιμοποιούν τις συμπυκνώσεις του Πεδίου σαν Φορείς
Εκδήλωσης, σαν «Σώμα», για να εκδηλωθούν σε αυτό το Πεδίο δημιουργώντας ένα
υπαρξιακό όλο. Τα όντα που εκδηλώνονται
με αυτόν τον τρόπο δεν αντιλαμβάνονται ούτε την Βαθύτερη Ενότητα της Ύπαρξης
ούτε την Ενότητα του Πεδίου στο οποίο εκδηλώνονται αλλά, συνήθως, απορροφώνται στις ιδιαίτερες μορφές του Πεδίου. Ζουν μέσα
σε ένα κατασκευασμένο από την «άγνοια» κόσμο, ξεχωριστών αντικειμένων.
Στο Πεδίο της Ψυχής τα «πράγματα» δεν είναι μόνο παρουσία ή μόνο υπαρξιακός
πυρήνας (δομές πληροφοριών που εννοούν) αλλά εμπεριέχουν τον δικό τους
«δυναμισμό». Είναι αυτός ο άυλος αόρατος δυναμισμός που θα εκδηλωθεί σαν υλική
παρουσία, υλική ενέργεια (φως), υλική ουσία, από την οποία θα γεννηθεί το υλικό
σύμπαν με τα εκατομμύρια γαλαξίες, ηλιακά συστήματα, πλανήτες και την ανθρώπινη
γη. Τι είναι, μιλώντας απλά, ο υλικός κόσμος; Είναι ένα παγκόσμιο πεδίο
ενέργειας (φωτός) που εμφανίζει μια «στερεότητα» και «χρωματίζεται» διαφορετικά
από το Αστρικό Φως, γίνεται Υλικό Φως – Ενέργεια που εμφανίζει συμπυκνώσεις «ύλης».
Οι Ανώτερες Οντότητες που εισέρχονται σε αυτό το Πεδίο Ύπαρξης, χρησιμοποιούν τις
συμπυκνώσεις του Πεδίου σαν Φορείς Εκδήλωσης, σαν «Σώμα», για να εκδηλωθούν σε
αυτό το Πεδίο δημιουργώντας ένα υπαρξιακό όλο. Τα όντα που εκδηλώνονται με αυτόν τον τρόπο δεν
αντιλαμβάνονται ούτε την Βαθύτερη Ενότητα της Ύπαρξης ούτε την Ενότητα του
Πεδίου στο οποίο εκδηλώνονται αλλά, συνήθως, απορροφώνται στις ιδιαίτερες μορφές του Πεδίου. Τι είναι
οι οντότητες σε αυτό το Πεδίο; Είναι οι υπαρξιακοί πυρήνες με τον δυναμισμό
τους που εκδηλώνονται στον εξωτερικό
κόσμο των υλικών φαινομένων μέσα από συμπυκνώσεις του υλικού φωτός, της
ενέργειας-ύλης. Οι ανθρώπινες αισθήσεις όμως εμφανίζουν τα πράγματα
διαφορετικά. Εμφανίζουν τα πράγματα σαν στέρεες ατομικές μορφές ξεχωριστές από
τον χώρο και τα άλλα αντικείμενα.
Στην πραγματικότητα ενώ όλη η Δημιουργία αποτελεί μια Ενότητα λόγω των
αντιληπτικών περιορισμών μας εμφανίζεται σαν Ξεχωριστά Πεδία Ύπαρξης κι η
μετάβαση από Πεδίο σε Πεδίο βιώνεται σαν γέννηση μέσα στην μορφή του Κατώτερου
Πεδίου κι αντίστροφα σαν αποχωρισμός (θάνατος) από την κατώτερη μορφή κι άνοδος
στο Ανώτερο Πεδίο. Αλλά όλα αυτά απλά τα αντιλαμβανόμαστε «έτσι», απλά τα
βιώνουμε «έτσι».
_____
Όλη η Δημιουργία Είναι Μια Ενότητα, Ένα Πεδίο Ύπαρξης κι Όλα Είναι Εδώ. Όλα
Είναι ΦΩΣ, Φως διαφορετικών «αντιληπτικών συχνοτήτων» που εμφανίζονται από
άγνοια σαν Ξεχωριστοί Κόσμοι. Ο αντιληπτικός (πνευματικός) κόσμος, ο νοητικός
κόσμος, ο ψυχικός (αστρικός) κόσμος και ο υλικός κόσμος. Στην πραγματικότητα
όλα τα Πεδία Ύπαρξης είναι Ενοποιημένα. Μόνο η άγνοια ξεχωρίζει το Υποκείμενο
από το ΟΛΟ και τους κόσμους μεταξύ τους. Από άγνοια τα υποκείμενα απομονώνονται
και ζουν την δυαδικότητα του υποκειμένου-αντικειμένου κι έχουν την εμπειρία των
ξεχωριστών πραγμάτων.
Το Ον, ο άνθρωπος, οφείλει να Δει όχι μόνο ότι η απομόνωσή του από το Πεδίο
Ύπαρξης που αντιλαμβάνεται σε κάθε δεδομένη στιγμή είναι τεχνητή
(κατασκευασμένη από τον ίδιο) αλλά και ότι τα
διαφορετικά Πεδία Ύπαρξης διαχωρίζονται από αυτόν τον ίδιο. Η Αφύπνιση
στην Πραγματικότητα Αποκαλύπτει τη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ σαν ΕΝΑ ΟΛΟ, μια ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ
ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Το Πνεύμα (η Παρουσία, η Οντότητα), όντας Ελεύθερο,
μπορεί να Δρα οπουδήποτε (γιατί δεν υπάρχει πλέον μέσα έξω), να είναι μέσα στην
Κίνηση κι έξω από την Κίνηση στην δική του Φύση κι Ύπαρξη και Ζωή. Στην
πραγματικότητα βιώνεται πλέον η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ και δεν υπάρχει η διάκριση (που
κάνει η άγνοια) ανάμεσα στην Πραγματικότητα και τα Φαινόμενα. Όλα Ανήκουν στην
ΙΔΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν φαινόμενα δεν Αλλάζει τίποτα.
Όλη η Δημιουργία Βρίσκεται Ταυτόχρονα στον Ίδιο Χώρο σε Διαφορετικές αλλά
Σχετιζόμενες Διαστάσεις (έτσι τα αντιλαμβανόμαστε). Το Ανώτερο Περιέχει τα
Κατώτερα αλλά το αντίθετο δεν συμβαίνει. Ο άνθρωπος κατανοεί την Δημιουργία σαν
Ενότητα αλλά και σαν Διαφορετικούς Κόσμους, Αντιληπτικό, Νοητικό, Ψυχικό,
Υλικό. Ο άνθρωπος, ο ενσωματωμένος άνθρωπος κατά αναλογία με την Δημιουργία
κατέχει και χρησιμοποιεί τις αντίστοιχες Κοσμικές Δυνάμεις, Ενέργειες,
Λειτουργίες, Δραστηριότητες, την Αντίληψη (Πνεύμα), τον Νου (Σκέψη), την Ψυχική
Διάθεση, το Σώμα. Συνήθως ο άνθρωπος, οι άνθρωποι, λειτουργούν στα τρία
κατώτερα επίπεδα, στα επίπεδα της δυαδικότητας. Στα βαθύτερα επίπεδα της
αντίληψης μπορούν πέρα από την δυαδικότητα να αντιληφθούν την Ενότητα της
Ύπαρξης, την παρουσία των πραγμάτων μέσα στην Ενότητα της Πραγματικής Ουσίας.
Το ΦΩΣ, η ΠΑΡΟΥΣΙΑ, Αυτό που Φαίνεται και Γίνεται Αντιληπτό,
Μεταστοιχειώνεται μέσα στην Δημιουργία Παράγοντας όλους τους Κόσμους κι όλα τα
Φαινόμενα. Όλα Είναι ΦΩΣ, Υπερβατικό Αόρατο Άυλο Φως ή Κατώτερο (άλλης
«ποιότητας») Φως.
Ο άνθρωπος από την Φύση του είναι Αντίληψη Αληθινής Ουσίας, Παρουσία, Φως
και μαζί όλες οι υπόλοιπες δυνάμεις όταν εκδηλώνεται στους κατώτερους κόσμους.
Ο ενσωματωμένος άνθρωπος «υπάρχει» μέσα σε ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ, σαν Αντίληψη
(Καθαρή Ανοιχτή Αντίληψη), σαν νους (υπαρξιακός πυρήνας), ψυχή (ψυχικά
εντυπώματα) και σώμα. Μπορεί να Κατανοήσει την
Αληθινή Φύση του όταν Αναγνωρίζει τι συμβαίνει, τι του συμβαίνει και
έρχεται σε Άμεση Επαφή με την Πραγματικότητα μέσω της Αντίληψης, Εδώ, Τώρα,
στον Πραγματικό Χρόνο κι όχι μέσω της κατώτερης σκέψης, του ψυχικού προσανατολισμού
ή των αισθήσεων του σώματος. Η Αντίληψη είναι Ανώτερη Λειτουργία Σύλληψης της
Πραγματικότητας όπως συμβαίνει. Η Σκέψη είναι μια κατώτερη λειτουργία που
κατασκευάζει εικόνες της πραγματικότητας και σαν τεχνητή κατασκευή είναι πάντα
παραπλανητική, όσο κι αν φαίνεται εξυπηρετική στην εξωτερική ζωή. Η Αφύπνιση
στην Πραγματικότητα, η Είσοδος στην Αληθινή Ζωή, ήταν πάντα ο Προορισμός του
ανθρώπου. Αυτό δίδασκαν πάντα οι Σοφοί Άνθρωποι.
_____
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ Είναι το ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΦΩΣ που Ανατέλλει Πέρα από
την Δημιουργία, Έξω από την Δημιουργία και Μέσα στην Δημιουργία και τα
Φαινόμενα. Είναι η Βάση του Παντός.
Η Αντίληψη της ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΣΑΝ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Αγκαλιάζει, Δημιουργεί
Συγκρατεί και Συγχωνεύει τα Πάντα Μέσα της. Αυτή η Κατάσταση, η Αρχική Αντίληψη
της Ενότητας, το Προαιώνιο Φως που Αντανακλά το ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΦΩΣ (ΑΥΤΟ ΠΟΥ
ΥΠΑΡΧΕΙ) είναι το Βασίλειο του Φωτός, το Ουράνιο Βασίλειο, πέρα από τους
Κόσμους της Σκιάς. Το Φως (το Προαιώνιο Φως) είναι Μια Κατάσταση Αντίληψης, μια
Κατάσταση Ύπαρξης, Τρόπος Ζωής και Εμπειρία.
Τα Όντα που Βιώνουν αυτή την Εμπειρία της Ενότητας της Ύπαρξης, που
Αντιλαμβάνονται την Ενότητα της Παρουσίας, το Αληθινό Φως, είναι επίσης Φως
στην Ουσία τους, στα βιώματά τους και στις εμπειρίες τους. Είναι τα Φωτεινά
Όντα.
Η Φιλοσοφία (ή «Θεολογία) του ΑΔΗΜΙΟΥΡΓΗΤΟΥ, του ΦΩΤΟΣ, της Φωτεινής Ουσίας
του Ανθρώπου, του Θείου Φωτισμού, του Φωτεινού Βασιλείου, κλπ. είναι παλιά
ιστορία κι αναδύεται σε πολλές παραδόσεις.
Είκοσι οκτώ αιώνες πριν ο Ορφέας
στην Ελλάδα μιλούσε για το πώς από το Ακατανόητο Χάος, την Νύχτα της Ύπαρξης,
Γεννιέται ο Φάνης, το Φως, ο Έρωτας, ο Ζαγρέας των Ύμνων, ο Διόνυσος της
Λατρείας, η Ουσία του Παντός κι όλα τα φαινόμενα. Από εδώ πηγάζει η Φιλοσοφία
του Φωτός (του Πυρός) του Ηράκλειτου, των Στωικών, κλπ.
Παρόμοιες Διδασκαλίες αναπτύχθηκαν στην Κίνα και στην Ινδία. Μια ολόκληρη
Φιλοσοφία (και Θρησκεία) του Φωτός αναπτύχθηκε στον Βουδισμό (Μπόντι, κλπ.).
Στον Θιβετανικό Βουδισμό όλη αυτή η Φιλοσοφία καταγράφηκε σε ένα από τα
σημαντικότερα Κείμενα της ανθρωπότητας, το «Μπάρντο Τοντόλ».
Η Φιλοσοφία του Φωτός αποκρυσταλλώθηκε στο Ελληνικό Φιλοσοφικό Ρεύμα με τον
Ερμητισμό, ενώ ανέδειξε τον Γνωστικισμό, τον Νεοπλατωνισμό και τον Δυτικό
Αποκρυφισμό.
Μια Θεολογία του Φωτός αναπτύχθηκε στους Κόλπους της Ιουδαϊκής Διδασκαλίας
με τον Ιησού της Μαρίας και τους Χριστιανούς μυστικιστές.
ΚΙ η Αποκρυφιστική Καμπάλα στηρίζει όλη την «διδασκαλία» της στο Φως που
δημιουργεί όλους τους κόσμους κι όλες τις μορφές.
Κι ανάλογες εμπειρίες καταγράφονται στον χώρο του Ισλάμ με τους Σούφι μυστικιστές.
_____
Η Πνευματική Αφύπνιση στην Πραγματικότητα, πέρα από τον νου, την σκέψη, το
εγώ, την δυαδικότητα, τον χρόνο, την ψεύτικη εξέλιξη, Οδηγεί στον ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ
ΦΩΤΟΣ, στην Αντίληψη της ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΣΑΝ ΜΙΑΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, στην ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
ΕΔΩ, σε Αυτό το Βίωμα, σε Αυτή την Εμπειρία , η Αληθινή Φύση του Όντος
Αποκαλύπτεται σαν Φως Αντίληψης, σαν Αντιληπτικό Φως, Μια Ακατανόητη Ενέργεια
Ύπαρξης που Αντανακλά ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ. Κι από αυτό μόνο το γεγονός (ότι
αντανακλά το ΥΠΕΡΤΑΤΟ) είναι Μια Κατάσταση Ελευθερίας Αιωνιότητας,
Μακαριότητας. Είναι το Πνευματικό Βασίλειο, η Αληθινή Κατοικία του Όντος. Όμως
τελικά ακόμα και το Υπερβατικό Φως δεν είναι παρά Αυτό που Φαίνεται κι όχι ΑΥΤΟ
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΤΟΥ.
Το Φως που Φωτίζει τον Κόσμο, σαν Παρουσία, σαν Γνώση, σαν Παράδοση, σαν
«Διδασκαλία», σαν Τρόπος Ζωής και σαν Δραστηριότητα και Πράξη δημιουργεί
τελείως φυσικά μια Φωτεινή Περιοχή Ύπαρξης κι Ανοίγει Δρόμους Ζωής. Αυτός είναι
ο «Κύκλος του Φωτός». Εισέρχεται κάποιος στο Φως όταν Κατανοεί αυτό που είναι,
αυτό που συμβαίνει πραγματικά κι όταν απελευθερώνεται από περιορισμούς κι
αυταπάτες. Αυτό είναι το Έργο που Οφείλει ο καθένας στον εαυτό του. Πέρα από
τον «Κύκλο του Φωτός» απλώνεται ο Κόσμος της Σκιάς και δραστηριοποιούνται τα
όντα, οι άνθρωποι της σκιάς, της σκέψης, του εγώ, της δυαδικότητας και της
ονειροπόλησης.
Σε όλες τις εποχές το Φως Κρατήθηκε Ζωντανό, μέχρι σήμερα. Και σήμερα
υπάρχουν όντα, άνθρωποι που Ζουν στον Φωτεινό Κόσμο πέρα από τις σκιές. Αυτοί
οι άνθρωποι, εκφράζουν το Φως, το «εκπροσωπούν», αλλά δεν υπάρχει κάποιο εγώ να
το ιδιοποιηθεί. Απλά ζουν μέσα στο Φως (στο Φως της Ενότητας της Παρουσίας). Έτσι,
μιλάμε για το Φως, τον «Κύκλο του Φωτός», την Φωτεινή Περιοχή του Κόσμου,
εκφράζοντας την «εμπειρία» μας. Απλά κρατάμε την δάδα αναμμένη και συνεχίζουμε
την παράδοση. Δεν έχουμε φιλοδοξία ούτε κάποια θρησκεία να δημιουργήσουμε, ούτε
κάποια φιλοσοφία να καταγράψουμε. Μιλάμε για την Ίδια Αιώνια Αλήθεια για την
οποία μίλησαν όσοι προηγήθηκαν και για την οποία θα μιλήσουν αυτοί που θα
έρθουν.
_____
Ένας Βούδας (κι όχι μόνο ο Σιντάρτα Γκοτάμα αλλά κι Άλλοι Φωτισμένοι, ο
Ορφέας, ο Λάο Τσε, ο Ιησούς…) Έρχεται από την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, από μια ΑΛΛΗ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (όπως το «καταλαβαίνουν» τα όντα, οι άνθρωποι), Έξω από την
Δημιουργία, και για αυτό θεωρούνται από τους ανθρώπου Θεϊκές Υποστάσεις.
«Μπαίνουν» στην Δημιουργία με τον μοναδικό Σκοπό να Διαφωτίσουν τα όντα και να
το οδηγήσουν Πίσω στην Πηγή τους, στο ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Σε τι Διαφέρει ένας Βούδας από τα άλλα όντα; Διαφέρει στο ότι Νοιώθει,
Βιώνει την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Γνωρίζει βιωματικά τι ακριβώς είναι η Αντίληψη κι
Όλος ο Κόσμος της Δημιουργίας, τι είναι η σκέψη, πως και γιατί παγιδεύονται τα
όντα, εξαιτίας των επιθυμιών τους στην εξωτερική ζωή. Κυριαρχεί σε όλες αυτές
τις δραστηριότητες που εκδηλώνονται μέσα του (μέσα στην «φαινομενική ύπαρξή»
του) κι έτσι Αναγνωρίζει τι είναι Πραγματικό και τι είναι ψεύτικο. Βαδίζει την
Οδό της Αλήθειας διασχίζοντας τα φαινόμενα χωρίς να εμποδίζεται. Αιώνια
Σταθερός Μέσα στην ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ του, που είναι η ΙΔΙΑ η
ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.
Η Οδός του Βούδα είναι η Οδός της Αφυπνισμένης Συνείδησης που
αντιλαμβάνεται τι είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ και τι είναι ψεύτικο μέσα στην Δημιουργία
και Γαλήνια Υψώνεται πάνω από όλες τις Καταστάσεις, ακόμα και της Απεριόριστης
Συνείδησης Ως ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ, Ως το ΑΛΗΘΙΝΟ.
Το ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ είναι Τελείως Έξω από την Δημιουργία. Όλα
τα Βασίλεια, οι Κόσμοι που συλλαμβάνει η Αντίληψη είναι Παροδικές Διαμονές μέσα
στον Χώρο της Αυταπάτης κι όχι μια Αιώνια Πραγματικότητα.
Αυτός που Θέλει να Βαδίσει την Οδό της Αλήθειας πρέπει να εγκαταλείψει όλα
τα εξωτερικά φαινόμενα και την δίψα για την περιορισμένη εμπειρία, πρέπει να
περάσει πέρα από την σκέψη στον κόσμο του άμεσα πραγματικού (μέσα στην
Δημιουργία), πρέπει να Ανυψωθεί πάνω από όλες τις Εσωτερικές Πνευματικές
Καταστάσεις των Άχρονων Κόσμων… για να Εισέλθει στο ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
_____
ΤΕΛΙΚΑ! ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ; ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ; ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ; Δεν έχουμε την αντίληψη ότι
«είμαστε» κάτι. Δεν επιδιώκουμε να «πραγματοποιήσουμε» κάποιο σκοπό.
Ό,τι κάνουμε δεν είναι κάποιο «έργο» που πρέπει να πραγματοποιήσουμε αλλά
πράγματα που είμαστε «υποχρεωμένοι» να κάνουμε.
Η Αληθινή Ζωή μας τοποθετείται αλλού, σε ανώτερους, καλύτερους κόσμους.
Βρεθήκαμε εδώ, στη «γη» γιατί έπρεπε να βρεθούμε και κάνουμε αυτά που
είμαστε «υποχρεωμένοι» να κάνουμε. Δεν μας ενδιαφέρει να μάθουμε τίποτα
περισσότερο, δεν ρωτάμε τίποτα περισσότερο.
Απλά Ακολουθούμε τις Οδηγίες των ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ μας, απλά ακολουθούμε τα
Χνάρια τους, απλά ζούμε.
