The Entity "Man"

 

The Entity "Man"

 

1. The True Anthropology

2. Substance and Body

3. The "Man"

4. The True Awakening of the Functional Centers

5. Freedom, Self-Knowledge, Dominion, Life, and Action

…..

1. The True Anthropology

When we say "I really know something" it means that I have "personal experience", direct experiential contact with it, and its essence, I see and understand how it manifests, acts, behaves, and perceives all its fields of manifestation... Knowing does not mean simply being informed, I accumulate information. This is indirect, second-hand knowledge. It may be true, but it may not be (and the latter usually happens in human societies).

So, self-awareness means getting to know what a person is, starting with me, myself, who is something direct and can have personal experience, I can determine for myself what is happening, whether it is happening, or not happening, what is real and what is not... No, I rely on the information I was taught, read, listened to, and thought about... I need to know myself here, now, in Real Time, what I am, how I function, and in which objective fields I manifest. So, to know Man (me, each one himself) means to know the Essence of Man, his manifestations... I know the whole man, in all his manifestations.

What is True Substance? Who wonders? Who's looking? Just That "Who," the "Living Man," Here, Now, in Real Time, is the True Essence: The Perception of Existence, the Awareness that we are, Here, Now, the Simple Consciousness of "Who," the Mere Sense of our Presence… not any qualities we can subsequently ascribe to that “Who”… all qualities are additional, but many qualities are arbitrary, artificial, imposed by men, and thus taught to us.

This True Essence, the Simple Pure "Who" (i.e. us) performs several functions: It perceives what is happening... It thinks by attributing accusatives (attributes) to "things"... It weighs "things" by assigning values, and has feelings towards "things" accordingly to their value... It is active within the body, and through the body in the external world.

So, what is Man? The Whole Man? It is the True Essence, the Perception of Existence, the Awareness that it is us, that perceives, thinks, feels, and experiences the body and the world... True Essence-Functions-Body. Man is all these things. If we see man without any of these, he is not a Whole Man, he is half a man.

…..

 

2. Substance and Body

The Essence, as Perception, Awareness, Consciousness, (Sense of Presence), Always precedes everything. The "Who" (the awareness that we exist) must be put first before anything can be said afterward... If there is no awareness of being, there is nothing, nothing to say. So, "Who" (we, the Living Man, Here, Now), is the Principle, and the Basis to Build any knowledge... If theories are subsequently formulated that man is a creation, that another Principle precedes, in reality, it precedes the "Who" (the Man) who creates this whole system of thought and only within the system of thought there is some Other Principle, as he imagines it... But here we are talking about Reality, about the Real Space we exist in, in Real Time, we are not talking through the human systems of thought... Therefore, the Essence of Operations, Perception, thought, etc., but also the perception of external phenomena, always precedes.

Always the Principle, the Pure Essence, the Presence, Without Attributes, Without Action, whatever, Prior to Any Phenomenon. This is true both in the Cosmic Realm and in the Material Realm. This Principle (the Primordial State) is the Source of All, the Support of All, and the Ultimate Background of Every Manifestation, Every Phenomenon. And this Happens, as in the Cosmic Field, and within Man. Because it Happens in the Cosmic Field, therefore, it also happens within man, in the same way. The Essence, the Pure Presence, is the Principle and Background of all Functions within man, Perception, Thought, Material (Body) Experience, and External Phenomena.

So, everything emanates from Essence, Presence, Manifestations, Phenomena, everything. From the Essence that "Moves", "Works", Everything happens... In the Cosmic Field, the Worlds of Perception of Mind, Energy, and Matter are created. In the Material Field, within man, the Presence Manifests as a Perception of existence, as thought (representation of reality with concepts-words), feelings, and physical experience.

Essence Is That Which Is, the Unknown, the Mystery of Presence, in Cosmic and Human Realms... It (This Presence) Is beyond all, beyond qualities, evolution, time, change, anything. It is the Great Mystery that Creates Worlds and Incarnates in being, in man... It is the Substance that Acts, its Energy, the Perceptive Energy, that Produces all things. Everything Is Perceptual Energy. In the Cosmic Field, Worlds are Created. It is Perception that Mirrors What Exists, It is Perception that Consolidates into Mind, Condenses into Energy, and Solidifies into Matter... In the Human Field Perceptual Energy takes place within the body, Perception of Reality, Thought-mental representation of reality, emotions, physical experience, and activity. It is the Same Essence (the Mystery of Presence) Manifested in the Cosmic Field and Human Atomic Field.

The beings who do not Experience their True Essence, within themselves, who do not Sense the Infinite Without Attributes of their Depth, but operate through thought, create, and construct an image of reality, according to what they have learned, read, heard, thought... What they imagine to be true is not true in reality, in Real Time, in Real Life, but only within their thinking system, i.e. in an imaginary space.

…..

3. The "Man", (Heavenly Origin and Incarnation)

That Which Exists Is Essence (Presence, Integral Knowledge of Presence) Without Attributes. From This Mysterious Presence Emerges Perception, Perceptual Energy, which is both indistinguishable and distinct from its Source (It is Presence Perception). In its Second Field of Manifestation, It is Pure Perception that Mirrors That Which Is. World and Being are the Same (Subject-Object Identical). In the Third Field where Perception becomes Intelligence, mental accumulation subjects, mental cores, and mental beings emerge. In the Fourth Field where Consciousness is Empowered, becomes Energy and Acts, mental beings "put on" an energy body. In the Fifth Field, Consciousness that has been Activated Creates Cosmic Form, material forms, and all Being (Presence, Perception, Consciousness, Energy) Incarnates in one body.

Man Is Essence (Presence) Without Any Attribute, No Difference From The Presence That Creates Everything. As an Entity He Manifested in the Various Cosmic Levels-Fields, until He Incarnated as a Presence with all his powers, functions (perception, thought, emotions) within the body... Man on earth is a Presence with Functions (the Higher Being) within the body. As Presence Performs all functions. It is the "Spirit" that Perceives what is happening on all levels, which is the perception of what is happening, which becomes thought, which becomes feelings, which becomes a physical experience and physical activity. It is the Spirit that dwells in its Temple, the body is a temple for the Spirit.

This Presence, the Spirit, has its Seat in the Higher Center of man (the brain, the nervous system). It is Outside the body Inside the body and the whole body. It is channeled everywhere in the body and has knowledge, and it reacts at all levels, throughout the body. Thinking happens in the forebrain. It becomes a feeling-emotion at the level of the chest. It becomes a physical experience in the lower bodily functions, lower down... To truly know what we are, what man is, we must know him Here, Now, in Real Time. To Acknowledge the Perception of what is happening, with Full Attention, without falsification. To Recognize what exactly thought does, how it filters the perception of reality and constructs a personal perception of reality. To recognize the values we have adopted and the emotions we feel. To Recognize the Body, bodily experiences and activities, and their meaning...

* This is a PRACTICAL Recognition EXERCISE to do.

There is a Complete Correspondence between the Higher Being, the higher functions, and the body. The Entity, its Function, is differentiated in specific areas of the nervous system, and the body, which we call "functional centers". Tradition calls them "Padma" (in Buddhism), chakras (in Tantric Yoga), "Latif" (in Sufi Tradition)... There are references to Christian ascetics in all Traditions... All of these are there, they work, but without higher control, dominance, uncoordinated, or are blocked. That is why we say that the "centers" are unawakened, and dormant. This does not mean that the corresponding functions are not performed. They are simply not performed correctly, performed in the wrong way, or unilaterally. And this ignorance, the improper functioning of human forces in the respective functional centers, is what creates confusion, conflict, illness, etc... Awakening the "centers" therefore means overcoming simple uncoordinated or blocked functioning, control, balance, and integrated action, at all levels.

The Correspondence: The Presence, the Spirit, Is Outside (actually the Spirit never "incarnates") but also Inside the body (in the Higher Center It has its Seat, but it is Channeled everywhere and is aware of everything in the body). In the Higher Center is the Perception of what is happening, the Perception of the Unity of Existence. In the forebrain, we do not perceive objectively but with personal interventions, we construct our own perception of reality. In the "chest" emotions are manifested, etc. In the lower body, physical experience and activity related to physical survival take place... The various descriptions of the centers in the Various Traditions, their number, etc... are secondary.

…..

4. The True Awakening of the Functional Centers

So to Know Man, our Self, to have Self-Awareness, means to have Experiential Recognition of our Presence (our True Attribute-less Essence), Here, Now, (always done in Real Time), and the various functions we perform. To know what we do, why we do it. To Have a Dominion of our operations. To Orient Rightly in Life. To Live in Balance. To Live Truly... Speaking specifically, practically, We must be Constantly in a Position of Balance, in the Position of Simple Perception where we Observe with Full Attention what is Happening... That is, to Live Here, Now, Consciously... To use thought when needed but without leaving it to distort our perception of reality. To have Healthy Emotions and Healthy Desires. And to Act in the world based on All This Knowledge. With All This Knowledge Illuminating our activity, our actions, we know where we are going... To Live Truly while we live here on Earth.

True Self-Knowledge, therefore, means Recognition of the Whole Man that we are, Substance-Functions-Body, Mastery of Functions, Correct Use of Functions, and True Creative Life. Only when we are True Humans, many True Humans, can we live in a humane society.

Real Self-Knowledge therefore means to Recognize what we are, how we function, what is happening, what we are doing, and where we are going. This means that the Spirit must be Free and not enslaved to individual functions (such as thinking). The Spirit must rise to its Seat, Experience the Essence, the Unity of Existence, Unite with the Timeless Source, and with This Experience, through This Experience Illuminate the lower functions, use them aright, think correctly, feel correct, to live correctly out in the world... So, Freedom is a Prerequisite for Living Rightly. When we speak of Self-Knowledge we speak of Freedom, of Knowledge of Essence and functions, of Dominion of functions, of Knowledge that is put into practice.

True Awakening of the functional centers means Real Experiential Elevation above limited functions (or stagnation, or entrapment in lower functions). To unblock our Function in lower functions, to Free ourselves from these functions (such as thought, passions, absorption in the external world), to Experientially Ascend to the Pure Perception of our Essence (our Pure Presence)... We are talking about something that is really happening, Here, Now, in Real Time, for something experiential… we have to do it, Experience it… True Full Awakening really means Experiential Recognition of our Essence. To Experience our Essence, Freedom, the Attribute-less. To Have This Experience, in the Higher Center of the Body, to Have the Experience of the Limitless Outside the Body. Only when we have this Experience can we then return back to the body and function properly (at all levels, from thought to physical activity).

Awakening must be Experiential, as must Freedom and Dominion of functions, in the corresponding functional centers in the body. It cannot be theoretical, hypothetical, or imaginary. Nor is the Awakening of the centers done by visualization of the centers, breathing exercises, or the laying of the hands on the place of the centers, or anything, as some teach... There is a vast difference between Experiential Elevation of the Spirit, Freeing the Spirit from binding functions, and we think, wish, or affirm verbally that we have awakened the centers... Things are judged by the result. The Real Awakening of the functional centers is accompanied by corresponding experiences, which do not appear in false awakening ... Those who know are not deceived.

…..

5. Freedom, Self-Knowledge, Dominion, Life, and Action

Real Experiential Liberation from the delusive action of the lower functions is a Prerequisite for Knowing our Essence, our Eternal Attribute-less Timeless Essence, the Pure Presence... Without Complete Liberation from all the lower processes, we cannot have an Experience of the Absolute.

Self-awareness means precisely to have an Experience of our True Essence, (the Pure Presence)) which is the One and Only Undifferentiated Presence, to Recognize This Essence Within Everything, to Deeply Feel the Oneness of Existence, of Everything, and to Experience the Cohesive Force of Love that Binds All.

The Self-knowledge that Reveals to us the True Essence, the Unity of Essence Within All, the Unity of All, can Illuminate the lower functions, control them, and direct them. With the Light of Knowledge all the lower functions function properly. Thinking becomes objective and does not mislead us, Emotions, and desires operate on a healthy basis and do not lead us astray, nor do the needs of life distract us but are carried out without disputes and conflicts.

True Life means Knowing Exactly Who We Are, the One Divine Essence Incarnated in the Body, the Temple of the Body, and functioning exactly as the Divine Essence within the Body... For it is written that "as the Father in Heaven is Holy, so must we too, saints, here, in the body, on the earth, in the world"... The True Complete Man is the one who has Experientially (not informationally) known his Divine Essence, his Divine Origin, and carries this Knowledge down, to Body, on earth, in the world... As in Heaven so on earth.

Only True Humans, Free, Self-aware, in Full Dominion of their powers, Truly Saints within the body, can carry the Divine Light out into the world, into Action, into daily life. If they don't, who will? Those who think that by conceiving God mentally, as a body of information, they already know Him? Those who without feeling the Unity of Existence the Deep Shocking Power of Love have made the word Love candy? Those who, without Feeling Deep Inside, use big words?... Real Life is the One We Live, not the one we imagine, wish, or desire. Real Change is Experiential, it is not theoretical, imaginary, or just words... Truth wants us to sacrifice all lies and Love demands that we sacrifice our little ego...

 

Η Οντότητα «Άνθρωπος»

 

1. Η Αληθινή Ανθρωπολογία

2. Ουσία και Σώμα

3. Ο «Άνθρωπος»

4. Η Αληθινή Αφύπνιση των Λειτουργικών Κέντρων

5. Ελευθερία, Αυτογνωσία, Κυριαρχία, Ζωή, και Δράση

…..

1. Η Αληθινή Ανθρωπολογία

 Όταν λέμε «γνωρίζω κάτι πραγματικά» σημαίνει ότι έχω «προσωπική εμπειρία», άμεση βιωματική επαφή με αυτό το ίδιο, την ουσία του, βλέπω και κατανοώ πως εκδηλώνεται, δρα, συμπεριφέρεται, και αντιλαμβάνομαι όλα τα πεδία εκδήλωσής του… Γνωρίζω δεν σημαίνει απλά πληροφορούμαι, συσσωρεύω πληροφορίες. Αυτό είναι μια έμμεση γνώση, από δεύτερο χέρι. Μπορεί να είναι αλήθεια, μπορεί και να μην είναι (κι αυτό το δεύτερο συμβαίνει συνήθως στις ανθρώπινες κοινωνίες).

Αυτογνωσία λοιπόν σημαίνει να γνωρίσω τι είναι ο άνθρωπος, ξεκινώντας από εμένα τον ίδιο, που είμαι κάτι άμεσο και μπορώ να έχω προσωπική εμπειρία, μπορώ ο ίδιος να διαπιστώσω τι συμβαίνει, αν συμβαίνει, ή δεν συμβαίνει, τι είναι αληθινό και τι όχι… Δεν βασίζομαι σε πληροφορίες που μου έμαθαν, τις διάβασα, τις άκουσα, τις σκέφθηκα… Πρέπει Εδώ, Τώρα, σε Πραγματικό Χρόνο, να γνωρίσω τον εαυτό μου, τι είμαι, πως λειτουργώ, σε ποια αντικειμενικά πεδία εκδηλώνομαι. Άρα γνωρίζω τον Άνθρωπο (εμένα, ο καθένας τον εαυτό του) σημαίνει γνωρίζω την Ουσία του Ανθρώπου, τις εκδηλώσεις του… γνωρίζω ολόκληρο τον άνθρωπο, σε όλες τις εκδηλώσεις του.

Τι είναι Αληθινή Ουσία; Ποιος αναρωτιέται; Ποιος ψάχνει; Ακριβώς Αυτός ο «Ποιος», ο «Ζωντανός Άνθρωπος», Εδώ, Τώρα, σε Πραγματικό Χρόνο, είναι η Αληθινή Ουσία: Η Αντίληψη της Ύπαρξης, η Επίγνωση ότι είμαστε εμείς, Εδώ, Τώρα, η Απλή Συνείδηση του «Ποιος», η Απλή Αίσθηση της Παρουσίας μας… όχι οι οποιεσδήποτε ιδιότητες μπορούμε εκ των υστέρων να αποδώσουμε σε αυτό το «Ποιος»… όλες οι ιδιότητες είναι πρόσθετες, αλλά πολλές ιδιότητες είναι αυθαίρετες, τεχνητές, τις έχουν επιβάλει οι άνθρωποι, κι έτσι μας έμαθαν.

Αυτή η Αληθινή Ουσία, το Απλό Αγνό «Ποιος» (δηλαδή εμείς) επιτελεί διάφορες λειτουργίες: Αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει… Σκέπτεται αποδίδοντας κατηγορούμενα (ιδιότητες) στα «πράγματα»…Ζυγίζει τα «πράγματα» αποδίδοντας αξίες, έχει συναισθήματα απέναντι στα «πράγματα» ανάλογα την αξία τους… Δραστηριοποιείται μέσα στο σώμα, και μέσα από το σώμα στον εξωτερικό κόσμο.

Τι είναι λοιπόν ο Άνθρωπος; Ολόκληρος ο Άνθρωπος; Είναι η Αληθινή Ουσία, η Αντίληψη της Ύπαρξης, η Επίγνωση ότι είμαστε εμείς, που αντιλαμβάνεται, σκέπτεται, συναισθάνεται, έχει εμπειρία του σώματος και του κόσμου… Αληθινή Ουσία-Λειτουργίες-Σώμα. Ο Άνθρωπος είναι όλα αυτά. Αν δούμε τον άνθρωπο χωρίς κάτι από αυτά δεν είναι Ολόκληρος ο Άνθρωπος, είναι μισός άνθρωπος.

…..

2. Ουσία και Σώμα

Η Ουσία, σαν Αντίληψη, Επίγνωση, Συνείδηση, (Αίσθηση Παρουσίας), Προηγείται, πάντα, των πάντων. Πρέπει να τεθεί πρώτα το «Ποιος» (η επίγνωση ότι υπάρχουμε), για να ειπωθεί εκ των υστέρων οτιδήποτε… Αν δεν υπάρχει η επίγνωση της ύπαρξης, δεν υπάρχει τίποτα, τίποτα να πούμε. Άρα το «Ποιος» (εμείς, ο Ζωντανός Άνθρωπος, Εδώ, Τώρα), είναι η Αρχή, κι η Βάση να Οικοδομηθεί οποιαδήποτε γνώση… Αν εκ των υστέρων διατυπωθούν θεωρίες ότι ο άνθρωπος είναι δημιούργημα, ότι προηγείται Άλλη Αρχή, στην πραγματικότητα πάλι προηγείται το «Ποιος» (ο Άνθρωπος) που δημιουργεί όλο αυτό το σύστημα σκέψης και μόνο μέσα στο σύστημα σκέψης υπάρχει κάποια Άλλη Αρχή, όπως την φαντάζεται… Αλλά εδώ μιλάμε για την Πραγματικότητα, για τον Πραγματικό Χώρο που υπάρχουμε, σε Πραγματικό Χρόνο, δεν μιλάμε μέσα από τα ανθρώπινα συστήματα σκέψης… Πάντα λοιπόν Προηγείται η Ουσία των Λειτουργιών, της Αντίληψης, της σκέψης, κλπ., αλλά και της αντίληψης των εξωτερικών φαινομένων.

Πάντα η Αρχή, η Καθαρή Ουσία, η Παρουσία, Χωρίς Ιδιότητες, Χωρίς Δράση, οτιδήποτε, Προηγείται Οποιουδήποτε Φαινομένου. Αυτό ισχύει και σε Κοσμικό Πεδίο και στο Υλικό Πεδίο. Αυτή η Αρχή (η Αρχέγονη Κατάσταση) είναι η Πηγή του Παντός, το Στήριγμα των Πάντων, και το Ύστατο Υπόβαθρο Κάθε Εκδήλωσης, Κάθε Φαινομένου. Κι αυτό Συμβαίνει, όπως στο Κοσμικό Πεδίο, και μέσα στον Άνθρωπο. Επειδή Συμβαίνει στο Κοσμικό Πεδίο για αυτό συμβαίνει και μέσα στον άνθρωπο, με τον ίδιο τρόπο. Η Ουσία, η Καθαρή Παρουσία, είναι η Αρχή και το Υπόβαθρο όλων των Λειτουργιών μέσα στον άνθρωπο, Αντίληψης, Σκέψης, Υλικής (Σωματικής) Εμπειρίας, Εξωτερικών φαινομένων

Όλα λοιπόν Πηγάζουν από την Ουσία, την Παρουσία, Εκδηλώσεις, Φαινόμενα, όλα. Από την Ουσία που «Κινείται», «Λειτουργεί», Συμβαίνουν όλα… Στο Κοσμικό Πεδίο Δημιουργούνται οι Κόσμοι της Αντίληψης της Νόησης, της Ενέργειας, της Ύλης. Στο Υλικό Πεδίο, μέσα στον άνθρωπο η Παρουσία Εκδηλώνεται σαν Αντίληψη της ύπαρξης, σαν σκέψη (αναπαράσταση της πραγματικότητας με έννοιες-λέξεις), συναισθήματα, και σωματική εμπειρία.

Η Ουσία Είναι Αυτό που Υπάρχει, το Άγνωστο, το Μυστήριο της Παρουσίας, σε Κοσμικό και Ανθρώπινο Πεδίο… Αυτή (Αυτή η Παρουσία) Είναι πέρα από όλα, πέρα από ιδιότητες, εξέλιξη, χρόνο, μεταβολή, οτιδήποτε. Είναι το Μεγάλο Μυστήριο που Δημιουργεί Κόσμους κι Ενσαρκώνεται μέσα στο όντα, μέσα στον άνθρωπο… Είναι η Ουσία που Ενεργεί, η Ενέργεια της, η Αντιληπτική Ενέργεια, που Παράγει όλα τα πράγματα. Όλα Είναι Αντιληπτική Ενέργεια. Στο  Κοσμικό Πεδίο Δημιουργούνται οι Κόσμοι. Είναι η Αντίληψη που Καθρεφτίζει Αυτό που Υπάρχει, Είναι η Αντίληψη που Παγιώνεται σε Νόηση, Συμπυκνώνεται σε Ενέργεια, και Στερεοποιείται σε Ύλη… Στο Ανθρώπινο Πεδίο η Αντιληπτική Ενέργεια γίνεται μέσα στο σώμα, Αντίληψη της Πραγματικότητας, Σκέψη-νοητική αναπαράσταση της πραγματικότητας, συναισθήματα, σωματική εμπειρία και δραστηριότητα. Είναι η Ίδια Ουσία (το Μυστήριο της Παρουσίας) που Εκδηλώνεται σε Κοσμικό Πεδίο και Ανθρώπινο Ατομικό Πεδίο.

Τα όντα που δεν Βιώνουν την Αληθινή Ουσία τους, μέσα τους, που δεν Διαισθάνονται το Απέραντο Χωρίς Ιδιότητες Βάθος τους, αλλά λειτουργούν μέσα από την σκέψη, δημιουργούν, κατασκευάζουν μια εικόνα της πραγματικότητας, σύμφωνα με όσα έμαθαν, διάβασαν, άκουσαν, σκέφθηκαν… Ό,τι φαντάζονται ότι ισχύει δεν ισχύει στην πραγματικότητα, σε Πραγματικό Χρόνο, στην Πραγματική Ζωή, αλλά μόνο μέσα στο σύστημα σκέψης τους, δηλαδή σε ένα φανταστικό χώρο.

….. 

3. Ο «Άνθρωπος», (Ουράνια Προέλευση και Ενσάρκωση)

Αυτό που Υπάρχει Είναι Ουσία (Παρουσία, Ολοκληρωμένη Γνώση Παρουσίας) Χωρίς Ιδιότητες. Από Αυτή την Μυστηριώδη Παρουσία Αναδύεται η Αντίληψη, η Αντιληπτική Ενέργεια, που δεν ξεχωρίζει και ξεχωρίζει ταυτόχρονα  από την Πηγή της (Είναι Αντίληψη Παρουσίας).  Στο Δεύτερο Πεδίο Εκδήλωσης της Είναι Καθαρή Αντίληψη που Καθρεφτίζει Αυτό που Υπάρχει. Κόσμος και Ον είναι το Ίδιο (Υποκείμενο-Αντικείμενο Ταυτίζονται). Στο Τρίτο Πεδίο όπου η Αντίληψη γίνεται Νόηση, νοητική συσσώρευση αναδύονται υποκείμενα, νοητικοί πυρήνες, νοητικά όντα. Στο Τέταρτο Πεδίο όπου η Νόηση Ενδυναμώνεται, γίνεται Ενέργεια και Δρα, τα νοητικά όντα «ενδύονται» ένα ενεργειακό σώμα. Στο Πέμπτο Πεδίο, η Νόηση που έχει Ενεργοποιηθεί Δημιουργεί την Κοσμική Μορφή, τις υλικές μορφές και όλη η Οντότητα (Παρουσία, Αντίληψη, Νόηση, Ενέργεια) Ενσαρκώνεται σε ένα σώμα.

Ο Άνθρωπος Είναι Ουσία (Παρουσία) Χωρίς Καμιά Ιδιότητα, Καμιά Διαφορά από την Παρουσία που Δημιουργεί τα Πάντα. Σαν Οντότητα Εκδηλώθηκε στα Διάφορα Κοσμικά Επίπεδα-Πεδία, μέχρι να Ενσαρκωθεί σαν Παρουσία με όλες τις δυνάμεις, λειτουργίες του (αντίληψη, σκέψη, συναισθήματα) μέσα στο σώμα… Ο άνθρωπος στην γη Είναι Παρουσία με Λειτουργίες (η Ανώτερη Οντότητα) μέσα στο σώμα. Σαν Παρουσία Επιτελεί όλες τις λειτουργίες. Είναι το «Πνεύμα» που Αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει σε όλα τα επίπεδα, που είναι αντίληψη του τι συμβαίνει, που γίνεται σκέψη, που γίνεται συναισθήματα, που γίνεται σωματική εμπειρία και σωματική δραστηριότητα. Είναι το Πνεύμα που Κατοικεί στον Ναό του, το σώμα είναι ναός για το Πνεύμα.

Αυτή η Παρουσία, το Πνεύμα, έχει την Έδρα του στο Ανώτερο Κέντρο του ανθρώπου (του εγκεφάλου, του νευρικού συστήματος). Είναι Έξω από το σώμα και Μέσα στο σώμα και σε ολόκληρο το σώμα. Διοχετεύεται παντού στο σώμα κι έχει γνώση, κι αντιδρά σε όλα τα επίπεδα, σε όλο το σώμα. Γίνεται σκέψη στον πρόσθιο εγκέφαλο. Γίνεται συναίσθημα-συγκίνηση στο επίπεδο του στήθους. Γίνεται σωματική εμπειρία στις κατώτερες σωματικές λειτουργίες, πιο χαμηλά… Για να γνωρίσουμε πραγματικά τι είμαστε, τι είναι ο άνθρωπος, πρέπει να τον γνωρίσουμε Εδώ, Τώρα, σε Πραγματικό Χρόνο. Να Αναγνωρίσουμε την Αντίληψη αυτού που συμβαίνει, με Πλήρη Προσοχή, χωρίς παραποιήσεις. Να Αναγνωρίσουμε τι ακριβώς κάνει η σκέψη, πως φιλτράρει την αντίληψη της πραγματικότητας και κατασκευάζει μια προσωπική αντίληψη της πραγματικότητας. Να αναγνωρίσουμε τις αξίες που έχουμε υιοθετήσει και τα συναισθήματα που νοιώθουμε. Να Αναγνωρίσουμε το Σώμα, τις σωματικές εμπειρίες και δραστηριότητες, και το νόημά τους … * Αυτή είναι μια ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ Αναγνώρισης που πρέπει να κάνουμε.

Υπάρχει μια Πλήρης Αντιστοιχία ανάμεσα στην Ανώτερη Οντότητα, τις ανώτερες λειτουργίες, και το σώμα. Η Οντότητα, η Λειτουργία της, διαφοροποιείται σε συγκεκριμένες περιοχές του νευρικού συστήματος, και του σώματος, που ονομάζουμε «λειτουργικά κέντρα». Η Παράδοση τα ονομάζει «πάντμα» (στον Βουδισμό), τσάκρας (στην Ταντρική Γιόγκα), «λατάιφ» (στην Σουφική Παράδοση)… Υπάρχουν αναφορές στους χριστιανούς ασκητές, και σε όλες τις Παραδόσεις… Όλα αυτά υπάρχουν, λειτουργούν, αλλά χωρίς ανώτερο έλεγχο, κυριαρχία, ασυντόνιστα, ή είναι μπλοκαρισμένα. Για αυτό λέμε ότι τα «κέντρα» είναι μη-αφυπνισμένα, σε λήθαργο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επιτελούνται οι αντίστοιχες λειτουργίες. Απλά δεν επιτελούνται σωστά, επιτελούνται με λάθος τρόπο, ή μονομερώς. Κι αυτή η άγνοια, η μη σωστή λειτουργία των ανθρώπινων δυνάμεων στα αντίστοιχα λειτουργικά κέντρα, είναι που δημιουργεί την σύγχυση, την σύγκρουση, την αρρώστια, κλπ.... Αφύπνιση λοιπόν των «κέντρων» σημαίνει υπέρβαση της απλής ασυντόνιστης, ή μπλοκαρισμένης λειτουργίας, έλεγχος, ισορροπία κι ολοκληρωμένη δράση, σε όλα τα επίπεδα.

Η Αντιστοιχία: Η Παρουσία, το Πνεύμα, Είναι Έξω (στην πραγματικότητα το Πνεύμα δεν «ενσαρκώνεται» ποτέ) αλλά και Μέσα στο σώμα (στο Ανώτερο Κέντρο Έχει Έδρα, αλλά Διοχετεύεται παντού κι έχει επίγνωση των πάντων στο σώμα). Στο Ανώτερο Κέντρο είναι Αντίληψη του τι συμβαίνει, Αντίληψη της Ενότητας της Ύπαρξης. Στον πρόσθιο εγκέφαλο δεν αντιλαμβανόμαστε αντικειμενικά αλλά με προσωπικές παρεμβάσεις κατασκευάζουμε την δική μας αντίληψη της πραγματικότητας. Στο «στήθος» εκδηλώνονται οι συγκινήσεις, κλπ. Στο κατώτερο σώμα λαβαίνει χώρα η σωματική εμπειρία και δραστηριότητα που σχετίζεται με την σωματική επιβίωση… Οι διάφορες περιγραφές των κέντρων στις Διάφορες Παραδόσεις, ο αριθμός τους, κλπ… είναι δευτερεύουσες.

…..

4. Η Αληθινή Αφύπνιση των Λειτουργικών Κέντρων

Να Γνωρίσουμε λοιπόν τον Άνθρωπο, τον Εαυτό μας, να Έχουμε Αυτογνωσία, σημαίνει να έχουμε Βιωματική Αναγνώριση της Παρουσίας μας (την Αληθινή Χωρίς Ιδιότητες Ουσία μας), Εδώ, Τώρα, (πάντα γίνεται σε Πραγματικό Χρόνο) και των διαφόρων λειτουργιών που επιτελούμε. Να Γνωρίζουμε τι κάνουμε, γιατί το κάνουμε. Να Έχουμε Κυριαρχία των λειτουργιών μας. Να Προσανατολιζόμαστε Ορθά στην Ζωή. Να Ζούμε Ισορροπημένα. Να Ζούμε Αληθινά… Μιλώντας ειδικά, πρακτικά, Πρέπει να Είμαστε Συνεχώς σε Θέση Ισορροπίας, στη Θέση της Απλής Αντίληψης όπου Παρατηρούμε με Πλήρη Προσοχή τι Συμβαίνει… Δηλαδή να Ζούμε Εδώ, Τώρα, Συνειδητά… Να χρησιμοποιούμε την σκέψη όταν χρειάζεται αλλά χωρίς να την αφήνουμε να παραμορφώνει την αντίληψή μας για την πραγματικότητα. Να έχουμε Υγιή Συναισθήματα και Υγιείς Επιθυμίες. Και να Δρούμε στον κόσμο με βάση Όλη Αυτή την Γνώση. Με Όλη Αυτή την Γνώση να Φωτίζει την δραστηριότητά μας, τις πράξεις μας, γνωρίζουμε που πηγαίνουμε… Να Ζούμε Αληθινά για όσο ζούμε εδώ, στην γη.

Η Αληθινή Αυτογνωσία λοιπόν σημαίνει Αναγνώριση του Όλου Ανθρώπου που είμαστε, Ουσίας-Λειτουργιών-Σώματος, Κυριαρχία των Λειτουργιών, Ορθή Χρήση των Λειτουργιών, Αληθινή Δημιουργική Ζωή. Μόνο όταν είμαστε Αληθινοί Άνθρωποι, πολλοί Αληθινοί Άνθρωποι, μπορούμε να ζούμε σε μια ανθρώπινη κοινωνία.

Πραγματική Αυτογνωσία συνεπώς σημαίνει να Αναγνωρίσουμε τι είμαστε, πως λειτουργούμε, τι συμβαίνει, τι κάνουμε, που πάμε. Αυτό σημαίνει ότι το Πνεύμα πρέπει να Είναι Ελεύθερο κι όχι σκλαβωμένο σε επιμέρους λειτουργίες (όπως η σκέψη). Το Πνεύμα πρέπει να Ανυψωθεί στην Έδρα του, να Βιώσουμε την Ουσία, την Ενότητα της Ύπαρξης, να Ενωθούμε με την Άχρονη Πηγή, και με Αυτή την Εμπειρία, μέσα από Αυτή την Εμπειρία να Φωτίζει τις κατώτερες λειτουργίες, να τις χρησιμοποιούμε ορθά, να σκεφτόμαστε ορθά, να συναισθανόμαστε ορθά, να ζούμε ορθά έξω στον κόσμο… Η Ελευθερία λοιπόν είναι Προϋπόθεση για να Ζούμε Ορθά. Όταν μιλάμε για Αυτογνωσία μιλάμε για Ελευθερία, για Γνώση της Ουσίας και των λειτουργιών, για Κυριαρχία των λειτουργιών, για Γνώση που γίνεται πράξη.

Η Αληθινή Αφύπνιση των λειτουργικών κέντρων σημαίνει την Πραγματική Βιωματική Ανύψωση πάνω από τις περιορισμένες λειτουργίες (ή την στασιμότητα, ή τον εγκλωβισμό σε κατώτερες λειτουργίες). Να ξεμπλοκάρουμε την Λειτουργία μας σε κατώτερες λειτουργίες, να Ελευθερωθούμε από αυτές τις λειτουργίες (όπως η σκέψη, πάθη, απορρόφηση στον εξωτερικό κόσμο), να Ανυψωθούμε Βιωματικά στην Καθαρή Αντίληψη της Ουσίας μας (της Αγνής Παρουσίας μας)… Μιλάμε για κάτι που συμβαίνει πραγματικά, Εδώ, Τώρα, σε Πραγματικό Χρόνο, για κάτι βιωματικό… πρέπει να το κάνουμε, να το Βιώσουμε… Η Αληθινή Πλήρης Αφύπνιση σημαίνει πραγματικά την Βιωματική Αναγνώριση της Ουσίας μας. Να Βιώσουμε την Ουσία μας, την Ελευθερία, το Χωρίς Ιδιότητες. Να Έχουμε Αυτή την Εμπειρία, στο Ανώτερο Κέντρο του Σώματος, να Έχουμε την Εμπειρία του Απεριόριστου Έξω από το σώμα. Μόνο όταν Έχουμε Αυτή την Εμπειρία μπορούμε να επιστρέψουμε μετά πάλι πίσω στο σώμα και να το λειτουργήσουμε σωστά (σε όλα τα επίπεδα, από την σκέψη, μέχρι την σωματική δραστηριότητα).

Η Αφύπνιση πρέπει να είναι Βιωματική, όπως κι η Ελευθερία κι η Κυριαρχία των λειτουργιών, στα αντίστοιχα λειτουργικά κέντρα στο σώμα. Δεν μπορεί να είναι θεωρητική, υποθετική ή φανταστική. Ούτε η Αφύπνιση των κέντρων γίνεται με οραματισμό των κέντρων, αναπνευστικές ασκήσεις, ή επίθεση των χεριών στη θέση των κέντρων, ή οτιδήποτε, όπως διδάσκουν κάποιοι… Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην Βιωματική Ανύψωση του Πνεύματος, στην Απελευθέρωση του Πνεύματος από δεσμευτικές λειτουργίες και στο να νομίζουμε, να ευχόμαστε ή να βεβαιώνουμε λεκτικά ότι έχουμε αφυπνίσει τα κέντρα… Εκ του αποτελέσματος κρίνονται τα πράγματα. Η Πραγματική Αφύπνιση των λειτουργικών κέντρων συνοδεύεται από αντίστοιχες εμπειρίες, που δεν εμφανίζονται στην ψευτοαφύπνιση… Όσοι γνωρίζουν δεν ξεγελιούνται.

…..

5. Ελευθερία, Αυτογνωσία, Κυριαρχία, Ζωή, και Δράση

Η Πραγματική Βιωματική Απελευθέρωση από την παραπλανητική δράση των κατώτερων λειτουργιών αποτελεί Προϋπόθεση για να Γνωρίσουμε την Ουσία μας, την Αιώνια Χωρίς Ιδιότητες Άχρονη Ουσία μας, την Αγνή Παρουσία… Χωρίς Πλήρη Απελευθέρωση από όλες τις κατώτερες διαδικασίες δεν μπορούμε να έχουμε Εμπειρία του Απολύτου.

Αυτογνωσία σημαίνει ακριβώς να Έχουμε Εμπειρία της Αληθινής Ουσίας μας, (της Αγνής Παρουσίας)) που Είναι Μια και Μοναδική Παρουσία Χωρίς Διακρίσεις, να Αναγνωρίζουμε Αυτή την Ουσία Μέσα σε Όλα, να Συναισθανόμαστε Βαθιά την Ενότητα της Ύπαρξης, των Πάντων, και να Βιώνουμε την Συνεκτική Δύναμη της Αγάπης που τα Ενώνει Όλα.

Η Αυτογνωσία που μας Φανερώνει την Αληθινή Ουσία, την Ενότητα της Ουσίας Μέσα σε Όλα, την Ενότητα Όλων, μπορεί να Φωτίσει τις κατώτερες λειτουργίες, να τις ελέγξει, να τις κατευθύνει. Με το Φως της Γνώσης όλες οι κατώτερες λειτουργίες λειτουργούν σωστά. Η σκέψη γίνεται αντικειμενική και δεν μας παραπλανά, Συναισθήματα, επιθυμίες λειτουργούν σε υγιή βάση και δεν μας παρασύρουν, ούτε οι ανάγκες της ζωής μας αποπροσαναταλίζουν αλλά εκτελούνται χωρίς διαμάχες και συγκρούσεις.

Η Αληθινή Ζωή σημαίνει ακριβώς να Γνωρίζουμε Ποιοι Είμαστε, η Μια Θεϊκή Ουσία Ενσαρκωμένη στο Σώμα, στο Ναό του Σώματος, και να λειτουργούμε ακριβώς σαν Θεϊκή Ουσία μέσα στο Σώμα… Γιατί είναι γραμμένο τι «όπως Είναι Άγιος ο Πατέρας στον Ουρανό, έτσι πρέπει να είμαστε κι εμείς, άγιοι, εδώ, στο σώμα, στη γη, στο κόσμο»… Ο Αληθινός Ολοκληρωμένος Άνθρωπος είναι αυτός που Έχει Γνωρίσει Βιωματικά (όχι πληροφοριακά) την Θεϊκή Ουσία του, την Θεϊκή Προέλευσή του, και μεταφέρει Αυτή την Γνώση κάτω, στο Σώμα, στη γη, στο κόσμο… Όπως στον Ουρανό έτσι και στη γη.

Μόνο Αληθινοί Άνθρωποι, Ελεύθεροι, με Αυτογνωσία, με Πλήρη Κυριαρχία των δυνάμεων τους, Πραγματικά Άγιοι μέσα στο σώμα, μπορούν να μεταφέρουν το Θεϊκό Φως έξω στον κόσμο, στην Δράση, στην καθημερινή ζωή. Αν δεν το κάνουν αυτοί ποιος θα το κάνει; Αυτοί που νομίζουν ότι με το να συλλαμβάνουν τον Θεό νοητικά, σαν σύνολο πληροφοριών, τον Γνωρίζουν κιόλας; Αυτοί που χωρίς να νοιώθουν την Ενότητα της Ύπαρξης την Βαθιά Συγκλονιστική Δύναμη της Αγάπης έχουν κάνει την λέξη Αγάπη καραμέλα; Αυτοί που χωρίς να Αισθάνονται Μέσα τους Βαθιά, χρησιμοποιούν μεγάλες λέξεις;… Η Αληθινή Ζωή είναι Αυτή που Ζούμε, όχι αυτή που φανταζόμαστε, ή ευχόμαστε ή επιθυμούμε. Η Πραγματική Αλλαγή είναι Βιωματική, δεν είναι θεωρητική, φανταστική, ή μόνο λόγια… Η Αλήθεια θέλει να θυσιάσουμε όλα τα ψέματα  κι η Αγάπη απαιτεί να θυσιάσουμε το μικρό εγώ μας…

 

 

WHAT IS REALITY?

WHAT IS REALITY?

Master, WHAT IS REALITY?…

It was the Spring of 1973... We had gone for a walk on the nearby beach... and we had walked quite a bit... we had come a long way from Home... There was still a chill in the air... but the sky was a deep blue, and the sun was just before sunset... It was Saturday... The shore was quite far from the road, and there were no people around.

He stood for a moment... The Master almost never answered immediately... it's not that he hesitated, or that he was thinking... I felt that he was quiet within himself... and then the word flowed out spontaneously, kindly, peacefully, like the sun that dissolves the clouds... you liked to listen to him, while he talked… but usually, he didn't talk much…

"REALITY IS... you cannot Perceive “what it is”... What Perception grasps is what is seen, not Reality, a phenomenon... all that you perceive are only phenomena... Even in Deepest Meditation only what is revealed to you is it seems"…

Some time passed… We continued to walk for some time…

"Let's sit here for a while"... he said... I waited for him to sit down and I sat down too, half turned towards the sea.

“If Reality cannot be perceived,” I asked hesitantly, “then… how can it be known?… how is it to be experienced?… can it be experienced?… I do not understand”…

"When all activity of Perception ceases... that reveals to you, that you exist, that you are something: nothing, or something, anything... then only does True Knowledge emerge... sourced, spontaneously, directly, from within... the Knowledge that you ARE, not that you are something, which is an activity of perception, a phenomenon.

True Nature is Knowledge, it is not made known, it is not known... any knowledge produced is a phenomenon.

Reality is outside the stillness, or movement of perception”…

“Master,” I said even more confused, having passed the limits of my understanding, “what's the difference? how are they different? In what are they different?'

He smiled at my embarrassment… but always cleared my doubts… so I expected.

"If I just tell you," he said, "you'll just understand"… "you have to do it, not understand it."

"Are you! You sit, you rise, you speak, you perceive, you meditate, you overturn the universe… you are not all these happenings… you are not even these activities… far behind them is HE who does all this… He simply IS HERE…”.

I was trying to "understand" what he was telling me...

“THIS, NOW, HERE… IS… It is not Existence, Subject, Perception, Experience, nothing… all these are phenomena… Neither Perception… nor Experience”…

I was talking to myself… to listen… to “understand”…

Master took a deep breath…

“You are still trying to perceive ... there is nothing to perceive ...

Just… BE HERE… THIS… not you… Free… outside of everything… within everything… THIS!, not some you!

Get up, run, shout, dance, laugh, clap… it's all a dream…

If THIS IS HERE, it doesn't matter what you do... it's only in the dream that things happen...

Let Life LEAD…stop being a hindrance”…

…

“TO BE HERE, a “State Empty of Perception”… It is not an “empty state”, but a Flowing Reality, Full of the Sense of Presence… THAT that IS HERE, Encompasses All…. From HERE Everything Emerges and HERE Everything Settles, (All Activities, All Phenomena, and Experiences)... THIS is the Support of all Subjective Activities and all objective differentiations.

A "State" without perceptual structures and without external content, beyond experience... A "State" Completely Transcendent... The Revelation of ESSENCE AS IT IS.

It is Pure SELF-VIEW, REAL SELF-KNOWLEDGE.

It is the ETERNAL FLOWING PRESENT… (not the evolving present, which is something external).

It is the TRUE KINGDOM OF GOD."

…

Many days later... It was afternoon again... We were sitting on the veranda of the House...

I had long ago, in an unsuspecting time, manifested my desire, my intention, to deal with "religions"... and they had explained to me that academic studies, even outside of Greece, are completely superficial... The Truth is elsewhere...

That afternoon I was deeply surprised when the Teacher told me about Aristotle!

“Later…” he began the conversation, “you will be given the opportunity to study the Ancient Philosophers… you have no idea how deep they have gone… there is some work that needs to be done here… I will talk to you about it another time when I have to….

Aristotle arrived at the Immovable Mind empirically… It had been introduced by Plato… The “tradition” goes back to Orphic Theology… And he logically formulated a fact… few understand what Aristotle says in the “First Philosophy”… you will understand in the future…”…

"Aristotle's NOUS (MIND), Plato's "Utterly Being", is IMMOVABLE because it is Understanding Complete in Itself, which Feels Itself, which Minds Itself (“noesis of noesis”, "intelligence of understanding").

This Consciousness is Uninterrupted Mental Energy, Theory (Abstract Seeing) of That Which Is, (Source Seeing, Immediate Spontaneous and Complete), Complete and Self-Sufficient. This Immutable Theory (which because it is Complete does not change, because it is already in its Completion) is Pure Bliss.

The Existence and Only of the Immovable Mind Draws all things to It and thus causes their "Motion"... Perception is "Mind Power", it moves to Completion in the Absolute Depth of Being... Because of the MIND Everything Moves, and everything has within it the "End" (the "ultimate purpose of all beings") towards Which They Complete... Perception, thought, sensation, matter, all "move"... All belong to the world of duality, therefore they move towards Oneness... All it is in the State of Potential ("in Power")... Only the MIND Is in Energy, Pure Energy"...

…

Later…. in my studies, which I did on religions, I would come across almost the same description of the Ultimate Reality…

In Plato... IS (Utterly Being) is reflected in Becoming, as Being, Idea, Soul, Formation of matter...

In TAOISM, in LAO CHE... The Tao, That Which Exists As It Exists, Beyond Phenomena, Manifests as Te, Source Energy, LifeStream, Which Produces Phenomena, Self-Development, and Completion...

In SAMKYA... PURUSA moves Prakriti (Cosmic Energy) which produces all subjective and objective phenomena...

In YOGAKARA… All Is Cittamatra, MIND ALONE… Vijnana, (i.e. subjectification of MIND), mental phenomena, world, (i.e. objectification of MIND)…

In the ZEN tradition… True mind Is “NO-MIND”… mind is only phenomenon, everything (in the “objective” world) is phenomenon…

And in all traditions, as far as I have understood and recorded, there are similar descriptions.

…

Many hours had passed... it had become dark... It was a quiet evening... High in the darkened sky the stars were visible... The sounds of the garden had died down... only a sweet smell came from the honeysuckle climbing the stone paddock... It was so the silence that you didn't want to break is alive...

I don't know how much time has passed...

“Master,” I whispered…

“ Shhh ”… interrupted me…

“Reality Is Great because it contains all… not because it is empty… Beyond all… transcends stillness and motion… all comes freely, all goes freely… no obstruction… only Eternity Remains.

Reality Is One because it has neither subjective perceptions nor objective characteristics... It is Absolute Freedom... it is not Abode...

Reality Is What You Live In… not its reflections in Subjective Perception, in thought, or in the world…

Reality Is True Life… the Awakening to Life, beyond the dream of subjective confusion and objective “experience”…

Reality Is Beyond Space… It Sustains Penetrates and Pervades all spaces of perception, all worlds, and all beings… It is the Precious Depth, the Completion of all…

Reality is not subject to differentiation, only within our "fantasies" there is differentiation.

The Reality, Formless in its Ultimate Essence enters into all forms, from God and the worlds, to the most hidden particle of dust... It perceives, thinks, feels, sees, hears, gestures and runs everywhere... and yet nothing Touches it...

Reality becomes man, god, Buddha... it plays all the roles and of all these nothing remains... but only the Deepest... It remains higher than the saint and further from the sinner, in the Eternal Absence which is the True Presence, Here where Nothing Becomes Everything…”…

…

We were sitting like that... and the night was moving in its own time... Soon it would be dawn...

Master slowly got up… “Go rest…” he simply said…

I got up, greeted him, and with slow steps crossed the yard, went out into the street, and went down to the shore... I found a place and sat near the sea, which whispered, life, secrets all... and I breathed deeply... Millions of years now, the sun he came out every morning, brand new… to cross one more day, one more life… until Eternal Truth Dawned…

I got up with the first ray of sunshine that touched me and made my way home… Another day, for those who need one more day… but deep inside I felt that there was only One Eternal Day… Infinite Peace… Profound Silence… and the world was running like a silent film... with movements whose meaning I no longer recognized...

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;

Δάσκαλε, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;…

Ήταν Άνοιξη του 1973… Είχαμε βγει να περπατήσουμε στην κοντινή παραλία… κι είχαμε περπατήσει αρκετά… είχαμε απομακρυνθεί πολύ από το Σπίτι… Υπήρχε ακόμα ψύχρα στην ατμόσφαιρα… ο ουρανός όμως ήταν καταγάλανος, κι ο ήλιος έγερνε λίγο πριν τη δύση του… Ήταν Σάββατο… Η ακτή ήταν αρκετά μακριά από τον δρόμο, και δεν υπήρχαν άνθρωποι εκεί γύρω.

Στάθηκε μια στιγμή… Ο Δάσκαλος δεν απαντούσε, ποτέ σχεδόν, αμέσως… δεν είναι ότι δίσταζε, ή ότι σκεφτόταν… ένοιωθα πως έκανε ησυχία μέσα του…και μετά ο λόγος ανάβλυζε αυθόρμητα, ευγενικά, ειρηνικά, σαν τον ήλιο που διαλύει τα σύννεφα… σου άρεσε να τον ακούς, όσο μιλούσε… αλλά συνήθως δεν μιλούσε πολύ…

«Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ… δεν μπορείς να Αντιληφθείς  «τι είναι»… Ό,τι συλλαμβάνει η Αντίληψη, είναι αυτό που φαίνεται, όχι η Πραγματικότητα, ένα φαινόμενο… όλα όσα αντιλαμβάνεσαι είναι μονάχα φαινόμενα… Ακόμα και στον Βαθύτερο Διαλογισμό σου αποκαλύπτεται μόνο αυτό που φαίνεται»…

Πέρασε λίγη ώρα… Συνεχίσαμε να περπατάμε για κάμποσο… 

«Ας καθίσουμε λίγο εδώ»… είπε… Περίμενα να καθίσει και κάθισα κι εγώ, μισογυρισμένος προς την θάλασσα.

«Αν η Πραγματικότητα δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή», ρώτησα διστακτικά, «τότε… πως μπορεί να γίνει γνωστή;… με ποιο τρόπο πρέπει να βιωθεί;… μπορεί να βιωθεί;…  δεν καταλαβαίνω»…

«Όταν σταματήσει κάθε δραστηριότητα Αντίληψης… που σου φανερώνει, ότι υπάρχεις, ότι είσαι κάτι: τίποτα, ή κάτι, οτιδήποτε… τότε μόνον αναδύεται η Αληθινή Γνώση… πηγαία, αυθόρμητα, άμεσα, από μέσα… η Γνώση ότι ΕΙΣΑΙ, όχι ότι είσαι κάτι, που είναι δραστηριότητα αντίληψης, φαινόμενο.

Η Αληθινή Φύση Είναι Γνώση, δεν γίνεται γνωστή, δεν γνωρίζεται… οποιαδήποτε γνώση παράγεται είναι φαινόμενο.

Η Πραγματικότητα είναι έξω από την ακινησία, ή την κίνηση της αντίληψης»…

«Δάσκαλε», είπα ακόμα πιο μπερδεμένος, έχοντας ξεπεράσει τα όρια της κατανόησής μου, «ποια είναι η διαφορά; πως διαφέρουν; σε τι διαφέρουν;».

Χαμογέλασε με την αμηχανία μου… αλλά πάντα μου διέλυε τις απορίες… έτσι περίμενα.

«Αν σου το πω απλά», είπε, «θα το καταλάβεις απλά»… «πρέπει να το κάνεις, όχι να το καταλάβεις».

«Είσαι Εσύ! Κάθεσαι, σηκώνεσαι, μιλάς, αντιλαμβάνεσαι, διαλογίζεσαι, αναποδογυρίζεις το σύμπαν…δεν είσαι όλα αυτά τα συμβάντα… δεν είσαι καν αυτές οι δραστηριότητες… πολύ πίσω από αυτά υπάρχει ΑΥΤΟΣ που τα κάνει όλα αυτά… Απλά ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ…».

Προσπαθούσα να «καταλάβω» τι μου έλεγε…

«ΑΥΤΟ, ΤΩΡΑ, ΕΔΩ… ΕΙΝΑΙ… Δεν είναι Ύπαρξη, Υποκείμενο, Αντίληψη, Εμπειρία, τίποτα… όλα αυτά είναι φαινόμενα… Ούτε Αντίληψη…ούτε Εμπειρία»… 

μιλούσα στον εαυτό μου… να ακούσω… να «καταλάβω»…

Ο Δάσκαλος ανάσανε βαθιά…

«Ακόμα προσπαθείς να αντιληφθείς… δεν υπάρχει τίποτα να αντιληφθείς…

Απλά… ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ… ΑΥΤΟ… όχι εσύ… Ελεύθερο… έξω από όλα… μέσα στο κάθε τι… ΑΥΤΟ!, όχι κάποιο εσύ!

Σήκω, τρέξε, φώναξε, χόρεψε, γέλα, χτύπα παλαμάκια… όλα είναι όνειρο…

Αν ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, δεν έχει καμιά σημασία τι κάνεις εσύ…  μόνο μέσα στο όνειρο τα πράγματα αποκτούν σημασία...

Άφησε την Ζωή να ΟΔΗΓΕΙ… σταμάτα να είσαι εμπόδιο»…

…

«ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, μια «Κατάσταση Άδεια από Αντίληψη»… Δεν είναι μια «κενή κατάσταση», αλλά μια Ρέουσα Πραγματικότητα, Πλήρης από την Αίσθηση Παρουσίας… ΑΥΤΟ που ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, τα Περικλείνει Όλα…. Από ΕΔΩ Αναδύονται Όλα κι ΕΔΩ Καταλαγιάζουν Όλα, (Όλες οι Δραστηριότητες, Όλα τα Φαινόμενα κι οι εμπειρίες)… ΑΥΤΟ Είναι το Υποστήριγμα όλων των Υποκειμενικών Δραστηριοτήτων κι όλων των αντικειμενικών διαφοροποιήσεων.

Μια «Κατάσταση» χωρίς αντιληπτικές δομές και χωρίς εξωτερικό περιεχόμενο, πέρα από την εμπειρία… Μια «Κατάσταση» Τελείως Υπερβατική… Η Αποκάλυψη της ΟΥΣΙΑΣ ΩΣ ΕΧΕΙ.

Είναι η Καθαρή ΑΥΤΟΘΕΑΣΗ, η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ.

Είναι το ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΡΟΝ που Ρέει… (όχι το εξελισσόμενο παρόν, που είναι κάτι εξωτερικό).

Είναι το ΑΛΗΘΙΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ».

…

Πολλές μέρες μετά… Ήταν πάλι απόγευμα… Καθόμασταν στην βεράντα του Σπιτιού…

Είχα πριν πολύ καιρό, σε ανύποπτο χρόνο εκδηλώσει την επιθυμία, την πρόθεσή μου, να ασχοληθώ με τις «θρησκείες»… και μου είχαν εξηγήσει ότι οι ακαδημαϊκές σπουδές, ακόμα κι έξω από την Ελλάδα, είναι τελείως επιφανειακές… Η Αλήθεια είναι αλλού…

Εκείνο το απόγευμα ένοιωσα βαθιά έκπληξη όταν ο Δάσκαλος μου μίλησε για τον Αριστοτέλη!

«Αργότερα…», ξεκίνησε την κουβέντα, «θα σου δοθεί η ευκαιρία να μελετήσεις τους Αρχαίους Φιλοσόφους… δεν φαντάζεσαι πόσο βαθιά έχουν φτάσει… υπάρχει κάποιο έργο που χρειάζεται να γίνει εδώ… θα σου μιλήσω άλλη ώρα για αυτό, όταν πρέπει….

Ο Αριστοτέλης έφτασε στον Ακίνητο Νου εμπειρικά… Είχε μυηθεί από τον Πλάτωνα… Η «παράδοση» πάει πίσω στην Ορφική Θεολογία… Και διατύπωσε λογικά ένα γεγονός… ελάχιστοι καταλαβαίνουν τι λέει ο Αριστοτέλης στην «Πρώτη Φιλοσοφία»… θα καταλάβεις στο μέλλον…»…

«Ο ΝΟΥΣ του Αριστοτέλη (το «Παντελώς Ον» του Πλάτωνα) είναι ΑΚΙΝΗΤΟΣ γιατί Είναι Νόηση Πλήρης στον Εαυτό της, που Συναισθάνεται τον Εαυτό της, που Νοεί τον Εαυτό της («νόηση νοήσεως»).

Αυτή η Νόηση είναι Αδιάλειπτη Νοητική Ενέργεια, Θεωρία Αυτού που Είναι, (Θεωρία Πηγαία, Άμεση Αυθόρμητη και Πλήρης), Ολοκληρωμένη κι Αυτάρκης. Η Αναλλοίωτη Αυτή Θεωρία (που επειδή είναι Ολοκληρωμένη δεν αλλάζει, γιατί βρίσκεται ήδη στην Ολοκλήρωσή της) είναι Καθαρή Μακαριότητα.

Η Ύπαρξη και Μόνο του Ακίνητου Νου Έλκει τα πάντα σε Αυτό κι έτσι προκαλεί την «Κίνησή» τους… Η Αντίληψη είναι «Δυνάμει Νους», κινείται για να Ολοκληρωθεί στο Απόλυτο Βάθος του Όντος… Εξαιτίας του ΝΟΥ Όλα Κινούνται, όλα έχουν μέσα τους το «Τέλος» (τον «τελικό σκοπό όλων των όντων») προς το Οποίο Ολοκληρώνονται… Η Αντίληψη, η σκέψη, η αίσθηση, η ύλη, όλα «κινούνται»… Όλα ανήκουν στον κόσμο της δυαδικότητας, για αυτό κινούνται προς την Ενότητα… Όλα είναι στην Κατάσταση Δυνατότητας («εν Δυνάμει»)… Μόνον ο ΝΟΥΣ Είναι Εν Ενεργεία, Καθαρή Ενέργεια»…

…

Αργότερα…. στις μελέτες μου, που έκανα πάνω στις θρησκείες, θα συναντούσα την ίδια σχεδόν περιγραφή της Έσχατης Πραγματικότητας…

Στον Πλάτωνα… Το ΕΙΝΑΙ αντανακλάται στο Γίγνεσθαι, σαν Είναι, Ιδέα, Ψυχή, Μορφοποίηση της ύλης..

Στον  ΤΑΟΪΣΜΟ, στον ΛΑΟ ΤΣΕ… Το Ταό, Αυτό που Υπάρχει Με τον Τρόπο που Υπάρχει, πέρα από τα φαινόμενα, Εκδηλώνεται σαν Τε, Πηγαία Ενέργεια,  Ρεύμα Ζωής, που Παράγει τα φαινόμενα, Αυτοανάπτυξη κι Ολοκλήρωση…

Στο ΣΑΜΚΥΑ… Το ΠΟΥΡΟΥΣΑ κινεί την Πρακρίτι (την Κοσμική Ενέργεια) που παράγει όλα τα υποκειμενικά κι αντικειμενικά φαινόμενα… 

Στο ΓΙΟΓΚΑΚΑΡΑ… Όλα Είναι  Τσιτταμάτρα, ΜΟΝΟΝ-ΝΟΥΣ… Βιτζνάνα, ( δηλαδή υποκειμενοποίηση του ΝΟΥ), νοητικά φαινόμενα, κόσμος, (δηλαδή αντικειμενοποίηση του ΝΟΥ)…

Στην παράδοση ΖΕΝ… Ο Αληθινός νους Είναι «ΟΧΙ-ΝΟΥΣ»… ο νους είναι μόνο φαινόμενα, όλα (στον «αντικειμενικό» κόσμο) είναι φαινόμενα…

Και σε όλες τις παραδόσεις, από όσο έχω κατανοήσει κι έχω καταγράψει, υπάρχουν ανάλογες περιγραφές.

…

Είχαν περάσει πολλές ώρες… είχε νυχτώσει… Ήταν ένα ήσυχο βράδι… Ψηλά στον ουρανό που είχε σκοτεινιάσει για τα καλά φαίνονταν τα αστέρια… Οι ήχοι του κήπου είχαν σωπάσει… έρχονταν μόνο μια γλυκιά μυρωδιά από το αγιόκλημα που ήταν σκαρφαλωμένο στη πέτρινη μάντρα… Ήταν τόσο ζωντανή η ησυχία που  δεν ήθελες να την σπάσεις…

Δεν ξέρω πόση ώρα πέρασε… 

«Δάσκαλε», ψιθύρισα…

«Σσσς»… με διέκοψε… 

«Η Πραγματικότητα Είναι Μεγάλη γιατί τα περιέχει όλα… όχι γιατί είναι κενή… Πέρα από όλα… ξεπερνάει την ακινησία και την κίνηση… όλα έρχονται ελεύθερα, όλα φεύγουν ελεύθερα… κανένα εμπόδιο… μόνο η Αιωνιότητα Μένει.

Η Πραγματικότητα Είναι Μία γιατί δεν έχει ούτε υποκειμενικές αντιλήψεις, ούτε αντικειμενικά χαρακτηριστικά… Είναι η Απόλυτη Ελευθερία… δεν είναι Διαμονή…

Η Πραγματικότητα Είναι Αυτό που Ζεις… όχι οι αντικατοπτρισμοί της στην Υποκειμενική Αντίληψη, στην σκέψη, ή στον κόσμο…

Η Πραγματικότητα Είναι η Αληθινή Ζωή… το Ξύπνημα στην Ζωή, πέρα από το όνειρο της υποκειμενικής σύγχυσης και της αντικειμενικής «εμπειρίας»…

Η Πραγματικότητα Είναι Πέρα από το Χώρο… Υποστηρίζει Εισδύει και Διαπερνά όλους τους χώρους της αντίληψης, όλους τους κόσμους, και όλα τα όντα… Αποτελεί το Πολύτιμο Βάθος, την Ολοκλήρωση των πάντων…

Η Πραγματικότητα δεν υπόκειται σε διαφοροποίηση, μόνο μέσα στις «φαντασιώσεις» μας υπάρχει διαφοροποίηση.

Η Πραγματικότητα, Άμορφη στην Ύστατη Ουσία της μπαίνει σε όλες τις μορφές, από τον Θεό και τους κόσμους, μέχρι το πιο κρυμμένο μόριο σκόνης… Αντιλαμβάνεται, σκέπτεται, αισθάνεται, βλέπει, ακούει, χειρονομεί και τρέχει παντού… κι όμως τίποτα δεν την Αγγίζει…

Η Πραγματικότητα γίνεται άνθρωπος, θεός, Βούδας… παίζει όλους τους ρόλους κι από όλα αυτά τίποτα δεν μένει… παρά μονάχα το πιο Βαθύ… Μένει πιο ψηλά από τον άγιο και πιο μακριά από τον αμαρτωλό, στην Αιώνια Απουσία που Είναι η Αληθινή Παρουσία, Εδώ που το Τίποτα Γίνεται το Παν…»…

…

Καθόμασταν έτσι… κι η νύχτα προχωρούσε με τον δικό της χρόνο… Σε λίγο θα ξημέρωνε…

Ο Δάσκαλος σηκώθηκε αργά… «Πήγαινε να ξεκουραστείς…» είπε απλά… 

Σηκώθηκα, τον χαιρέτησα και με αργά βήματα διέσχισα την αυλή, βγήκα στον δρόμο και κατηφόρισα προς την ακτή… Βρήκα ένα μέρος και κάθισα κοντά στην θάλασσα, που ψιθύριζε, τη ζωή, τα μυστικά όλα… κι ανάσανα βαθιά… Εκατομμύρια χρόνια τώρα, ο ήλιος έβγαινε κάθε πρωί, ολοκαίνουργιος… να διασχίσει ακόμα μια μέρα, ακόμα λίγη ζωή… μέχρι να Ανατείλει η Παντοτινή Αλήθεια…

Σηκώθηκα με την πρώτη ηλιαχτίδα που με ακούμπησε και πήρα το δρόμο για το σπίτι μου… Ακόμα μια μέρα, για όσους χρειάζονται ακόμα μια μέρα… αλλά βαθιά μέσα μου ένοιωθα πως υπήρχε Μόνο Μια Αιώνια Ημέρα… Απέραντη Γαλήνη… Βαθιά Σιωπή… κι ο κόσμος έτρεχε σαν βουβή ταινία… με κινήσεις που δεν αναγνώριζα πια το νόημά τους…

The Communion of God... and the society of chaos

 God above all is One Unity and One Unifying Power since He unites everything in Himself. And those who come to God and Unite with Him and become One, within the Divine Reality, Experience this Unifying Action and Activity and State... In such a State there is Unity. In the Divine Life, in the Life in God, there is Unity...

"Communion With The Living God" (the "True Divine Communion") is possible when a man truly experiences what Jesus said when he was asked about the greatest commandment. The answer was: "Love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your mind and with all your strength"... Only when a man turns with all his power (and all it's psycho-mental -psycho-somatic and physical powers) towards God... when all the lower psycho-mental powers are oriented towards God and absorbed in God until they are "annihilated" in the Divine Presence... when with all the soul (the psychosomatic ego) man turns to God and "empties" himself of every "ego"... when with his whole heart (that is, with his real metaphysical essence, which is God Himself - as Divine Energy - that " substances " him) man "opens" to God...that is when a man is completely emptied (as consciousness, as mind) of every individual (psycho-somatic) element and functions as a pure mind (pure soul, without being separated from the body now properly arranged) can Receive God within it, in a Real Living Divine Communion (and not theoretical or imaginary...)...

This Real Living Holy Communion that occurs in real, "living time" (outside of standard time, in a transcendent space of experience...) has nothing to do with "holy communion" (the partaking of "bread and wine ») that they give to the churches. Jesus was talking about Living Communion and not receiving a physical symbol. In the outer churches, two thousand years now, they cannot "distinguish" the Living Reality, which Exists and Works in Real, Transcendent, Eternal, Time, and the symbol, the symbolic language used by the "mystics."

Man can reach deification only by the Living Partaking of the Living God and not by partaking of material things (even if in the imagination of some people these "materials" are transformed into the "body and blood" of God...)... No one has come to deification with bread and wine... but many have come by loving God with all their might, by turning to God with all their (psychological) powers, by cleansing themselves (the soul) of the (psycho-somatic) egoic element, by "opening" their "heart" (i.e. their very existence, their ontological essence) and Accepting within themselves the "Divine Presence" ...

Actually, God Is Alive, and Only Those Who Come Alive to Him Partake of God... In the outer churches they simply "mock" the "naive"... All the outer worship life and rituals and exorcisms are all in vain: God, Love wants, and not sacrifice...

The Real Living Communion With God (the "True Divine Communion") transfigures man, and transforms him into a true eternal man, in the Image of God (Real and not in power)... The purification of the soul (the pure mind ), the elevation above the lower mental functions and the world, is but a Condition and a Preparation and an Entrance into the Divine Reality. We empty the space of the soul from every individual element, We fill our Soul with the Divine Presence that truly, consciously, substances us in the Eternal Living Time, and thus we become "God-bearing"... Our exit to God, or the Entrance of God in us (it doesn't matter how we describe it), it is not a loss of the person we were and fainting and disappearance but a "transformation" an "expansion of consciousness" that becomes Divine (since it is sustained by God). This good alteration of existence means an elevation, an ascent, an improvement, an expansion of perception and life... and not a retreat of existence... In fact, when we commune with God and become one with Him, we benefit since our Consciousness Expands, Sharpens, and Deepens to Embrace the Universe... God Enlightens us on Unknown Paths of Evolution, Wider Horizons of Existence, and Richer Life, which is Eternal Life in the Gulfs of God... Conversely, retreat into the ego is truly a decline and a degeneration...

Union With God (in a Real Living Fellowship With Him) Expands and Broadens our being. To be Absorbed in the Divine Reality, to Experience the Divine Presence within us (to become God-bearing), overcoming the lower individual elements, is a Higher Evolution of Man that transforms into a True Eternal Universal Man (according to the Model of Jesus).. All the mystical fathers, and John, and Origen, and Evagrius, and Gregory of Nyssa, and Dionysius, and Maximus, and Simeon, and others, spoke of the same evolution towards God Within God ( which Jesus had taught)... The deified man, the god-bearer, is an Enlightened, Expanded Universal Man and not an automaton, or a puppet of God. The Person (the Existence), having overcome the psycho-mental limitations, the body, the world, is transformed into the True Person of God (who Animates all his "own"). It is the One God who Acts in all divine men so that there is One Shepherd, one flock, and One Real Inner Spiritual Unity... and not an artificial outer union, like the outer churches...

God in all His true believers, who come to Him in a Real Living Communion (in a "True Divine Communion") in a Living (but Eternal and Transcendent) Time constitutes the Essence of Unity, the Consummation of Love as Union... When the many Unite in the Gulfs of One, with The One Living God, then truly There Is the "State of God". This "State of God", the Community of Saints, Exists but is not outwardly manifested by external organizations, gatherings, and cults... Those who Enter into the Divine Reality, Experience it, but it is futile to try to describe it to others ... It is enough that We Experience the Truth, it is enough that all this is True and Happening... Blessed are those who Enter the Kingdom of God...

This Living State of God, the Kingdom of God, is a Place of Living, Holy, and Inviolable to the profane... and certainly has nothing to do with external churches and organizations and human things... The Kingdom of God Is Here, Now. Its Gate is everyone's Consciousness. It is up to each one to pass the Gate either inwards, towards God, or outwards, towards the ego, the world, and the false power of loss...

But things are different for people who "turn away" from God... Those who follow a centrifugal activity, away from God, focus on the perception of individual existence, an ego (with its own perceptions, needs, and interests) ...

A world of many such egos is a chaotic world since each ego has its own course. The effort to unify, and organize common, oriented activities (societies, groups, social life, etc.), whether it comes from biological organizational structures of human societies, or from cultural and political development, remains in reality, and in its essence, artificial and cannot overcome (except in a violent way) the chaotic activities of the many people who make up the social groups... The result is that human societies (for 500,000 years since man began to distinguish himself from the animal) have never evolved to be peaceful, just, with social and economic equality... Human societies are always problematic.

Even religious communities never experience the religious ideal, Transcendent Reality, and Unity... and usually, selfish and imperfect people, destroy every attempt to Unify beings, in the Gulfs of a Higher Reality... Even in small religious communities, (monasteries of all religions) the ideal of God's Ideal State is never realized... they are always human communities, associations of many egos, always creating trouble with their disorderly and chaotic behavior...

 

Η Κοινωνία του Θεού… κι η κοινωνία του χάους

Ο Θεός πάνω από όλα Αποτελεί Μία Ενότητα και Μία Ενοποιητική Δύναμη αφού τα Ενώνει όλα Μέσα Του. Κι όσοι Προσέρχονται στο Θεό κι Ενώνονται Μαζί Του και γίνονται Ένα, μέσα στη Θεία Πραγματικότητα, Βιώνουν αυτή την Ενοποιητική Δράση και Δραστηριότητα και Κατάσταση... Σε μία τέτοια Κατάσταση υπάρχει Ενότητα. Στην Θεία Ζωή, στην Εν Θεώ Ζωή υπάρχει Ενότητα...

Η «Κοινωνία Με Τον Ζωντανό Θεό» (η «Αληθινή Θεία Κοινωνία») είναι δυνατή όταν ο άνθρωπος βιώσει πραγματικά αυτό που είπε ο Ιησούς όταν τον ρώτησαν για την μεγαλύτερη εντολή. Η απάντηση ήταν: «αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ’ όλης της καρδίας σου και εξ’ όλης της ψυχής σου και εξ’ όλης της διανοίας σου και εξ’ όλης της ισχύος σου»... Μονάχα όταν ο άνθρωπος στραφεί με όλη του την δύναμη (κι όλες τις ψυχονοητικές-ψυχοσωματικές και σωματικές δυνάμεις του) προς τον Θεό... όταν όλες οι κατώτερες ψυχονοητικές δυνάμεις προσανατολιστούν προς τον Θεό κι απορροφηθούν στον Θεό μέχρι να «εκμηδενιστούν» μέσα στην Θεία Παρουσία... όταν με όλη την ψυχή του (το ψυχοσωματικό εγώ) ο άνθρωπος στραφεί προς τον Θεό κι «αδειάσει» από κάθε «εγώ»... όταν με όλη του την καρδιά (δηλαδή με την πραγματική μεταφυσική ουσία του, που είναι ο Ίδιος ο Θεός – σαν Θεία Ενέργεια – που τον «ουσιώνει») ο άνθρωπος «ανοιχτεί» προς τον Θεό... όταν δηλαδή ο άνθρωπος αδειάσει τελείως (σαν συνείδηση, σαν νους) από κάθε ατομικό (ψυχοσωματικό) στοιχείο και λειτουργεί σαν καθαρός νους (καθαρή ψυχή, χωρίς να αποχωρίζεται από το σώμα που διευθετείται σωστά τώρα) μπορεί να Δεχτεί τον Θεό μέσα του, σε μία Πραγματική Ζωντανή Θεία Κοινωνία (κι όχι θεωρητική ή φανταστική...)...

Αυτή η Πραγματική Ζωντανή Θεία Κοινωνία που συμβαίνει σε πραγματικό, «ζωντανό χρόνο» (έξω από τον τυπικό χρόνο, σε ένα υπερβατικό χώρο εμπειρίας...) δεν έχει καμία σχέση με την «θεία κοινωνία» (την μετάληψη «του άρτου και του οίνου») που δίνουν στις εκκλησίες. Ο Ιησούς Μιλούσε για Ζωντανή Μετάληψη κι όχι για λήψη ενός υλικού συμβόλου. Στις εξωτερικές εκκλησίες, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα, δεν μπορούν να «ξεχωρίσουν» την Ζωντανή Πραγματικότητα, που Υφίσταται και Λειτουργεί σε Πραγματικό, Υπερβατικό, Αιώνιο, Χρόνο, και το σύμβολο, την συμβολική γλώσσα που χρησιμοποιούν οι «μύστες».

Ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει στην θέωση μόνο με την Ζωντανή Μετάληψη του Ζωντανού Θεού κι όχι με μετάληψη υλικών πραγμάτων (όσο κι αν στην φαντασία κάποιων ανθρώπων αυτά τα «υλικά» μετουσιώνονται σε «σώμα και αίμα» του Θεού...)... Κανένας δεν έχει φτάσει στην θέωση με τον άρτο και τον οίνο... πολλοί όμως έχουν φτάσει με το να αγαπήσουν τον Θεό με όλη τους την Δύναμη, με το να στραφούν προς τον Θεό με όλες τους τις (ψυχονοητικές) δυνάμεις, με το να καθαρίσουν τον εαυτό τους (την ψυχή) από το (ψυχοσωματικό) εγωικό στοιχείο, με το να «ανοίξουν» την «καρδιά» τους (δηλαδή την ίδια τους την ύπαρξη, την οντολογική ουσία τους) και να Δεχτούν μέσα τους την «Θεία Παρουσία»...

Στην πραγματικότητα ο Θεός Είναι Ζωντανός και Μεταλαμβάνουν του Θεού μόνο όσοι Προσέρχονται Ζωντανά προς Αυτόν... Στις εξωτερικές εκκλησίες απλά «κοροϊδεύουν» τους «αφελείς»... Όλη η εξωτερική λατρευτική ζωή κι οι τελετουργίες κι οι εξορκισμοί είναι όλα μάταια: Ο Θεός Αγάπη Θέλει κι όχι θυσία...

Η Πραγματική Ζωντανή Κοινωνία Με Τον Θεό (η «Αληθινή Θεία Κοινωνία») μετουσιώνει τον άνθρωπο, τον μεταμορφώνει σε αληθινό αιώνιο άνθρωπο, κατ΄ Εικόνα του Θεού (Πραγματική κι όχι εν-δυνάμει)... Η κάθαρση της ψυχής (ο καθαρός νους), η ανύψωση πάνω από τις κατώτερες ψυχονοητικές λειτουργίες και τον κόσμο, δεν είναι παρά μία Προϋπόθεση και μία Προετοιμασία και μία Είσοδος στην Θεία Πραγματικότητα. Αδειάζουμε τον χώρο της ψυχής από κάθε ατομικό στοιχείο, Γεμίζουμε την Ψυχή μας με την Θεία Παρουσία που μας ουσιώνει πραγματικά, συνειδητά, στον Αιώνιο Ζωντανό Χρόνο και γινόμαστε έτσι «θεοφόροι»... Η έξοδός μας προς τον Θεό, ή η Είσοδος του Θεού μέσα μας (δεν έχει σημασία πως θα το περιγράψουμε), δεν είναι μία απώλεια του προσώπου που είμασταν και μία λιγοθυμιά και μία εξαφάνιση αλλά μία «μεταμόρφωση» μία «διεύρυνση της συνείδησης» που γίνεται Θεϊκή (αφού ουσιώνεται από τον Θεό). Η καλή αυτή αλλοίωση της ύπαρξης σημαίνει μία ανύψωση, μία άνοδο, μία βελτίωση, μία διαπλάτυνση της αντίληψης και της ζωής... κι όχι μία υποχώρηση της ύπαρξης... Στην πραγματικότητα όταν Κοινωνούμε Με Τον Θεό και Γινόμαστε Ένα Μαζί Του, εμείς επωφελούμαστε αφού η Συνείδησή μας Διευρύνεται, Οξύνεται και Βαθαίνει για να Συμπεριλάβει το Παν... Ο Θεός μας Φωτίζει Άγνωστους Δρόμους Εξέλιξης, Πλατύτερους Ορίζοντες Ύπαρξης, Πλουσιότερη Ζωή, που είναι Αιώνια Ζωή στους Κόλπους του Θεού... Αντίθετα, η οπισθοχώρηση στο εγώ είναι πραγματικά μία κατάπτωση κι ένας εκφυλισμός...

Η Ένωση Με Τον Θεό (σε μία Πραγματική Ζωντανή Κοινωνία Μαζί Του) Διευρύνει και Πλαταίνει την ύπαρξή μας. Το να Απορροφιόμαστε στην Θεία Πραγματικότητα, το να Βιώνουμε την Θεία Παρουσία μέσα μας (το να γινόμαστε θεοφόροι), ξεπερνώντας τα κατώτερα ατομικά στοιχεία, είναι μία Ανώτερη Εξέλιξη του Ανθρώπου που μεταμορφώνεται σε Αληθινό Αιώνιο Παγκόσμιο Άνθρωπο (κατά το Πρότυπο του Ιησού)... Όλοι οι μυστικοί πατέρες, κι ο Ιωάννης, κι ο Ωριγένης, κι ο Ευάγριος, κι ο Γρηγόριος Νύσσης, κι ο Διονύσιος, κι ο Μάξιμος, κι ο Συμεών, κι άλλοι, μίλησαν για την ίδια εξέλιξη προς τον Θεό Μέσα Στο Θεό (που είχε διδάξει ο Ιησούς)... Ο θεωμένος άνθρωπος, ο θεοφόρος, είναι ένας Φωτισμένος, Διευρυμένος Παγκόσμιος Άνθρωπος κι όχι ένα αυτόματο, ή μία μαριονέτα του Θεού. Το Πρόσωπο (η Ύπαρξη), έχοντας ξεπεράσει τους ψυχονοητικούς περιορισμούς, το σώμα, τον κόσμο, μεταμορφώνεται στο Αληθινό Πρόσωπο του Θεού (που Ζωοποιεί όλους τους «δικούς» του). Είναι ο Ένας Θεός που Ενεργεί μέσα σε όλους τους θεωμένους ανθρώπους, έτσι που υπάρχει Ένας Ποιμήν, μία ποίμνη, και Μία Πραγματική Εσωτερική Πνευματική Ενότητα... κι όχι μία τεχνητή εξωτερική ένωση, όπως οι εξωτερικές εκκλησίες...

Ο Θεός μέσα σε όλους τους πραγματικούς πιστούς Του, που Προσέρχονται σε Αυτόν σε Μία Πραγματική Ζωντανή Κοινωνία (σε μία «Αληθινή Θεία Κοινωνία») σε ένα Ζωντανό (αλλά Αιώνιο κι Υπερβατικό) Χρόνο αποτελεί την Ουσία της Ενότητας, την Ολοκλήρωση της Αγάπης Ως Την Ένωση... Όταν τα πολλά Ενώνονται στους Κόλπους του Ενός, με Τον Ένα Ζωντανό Θεό, τότε πραγματικά Υπάρχει η «Πολιτεία του Θεού». Αυτή η «Πολιτεία του Θεού», η Κοινότητα των Αγίων, Υπάρχει, αλλά δεν εκδηλώνεται εξωτερικά με εξωτερικές οργανώσεις, οργανισμούς, συνάξεις και λατρείες... Όσοι Εισέρχονται στην Θεία Πραγματικότητα, την Βιώνουν, αλλά είναι μάταιο να προσπαθούν να την περιγράψουν σε άλλους... Αρκεί που Βιώνουμε την Αλήθεια, αρκεί που όλα αυτά είναι Αληθινά και Συμβαίνουν... Μακάριοι όσοι Εισέρχονται στην Βασιλεία του Θεού...

Αυτή η Ζωντανή Πολιτεία του Θεού, το Βασίλειο του Θεού, είναι Ένας Χώρος Βιώματος, Ιερός κι Απαραβίαστος για τους βέβηλους... κι ασφαλώς δεν έχει καμία σχέση με εξωτερικές εκκλησίες κι οργανισμούς κι ανθρώπινα πράγματα... Το Βασίλειο του Θεού Είναι Εδώ, Τώρα. Η Πύλη του είναι η Συνείδηση του καθενός. Στον καθένα εναπόκειται να περάσει την Πύλη ή προς τα Έσω, προς τον Θεό, ή προς τα έξω, προς το εγώ, τον κόσμο και την ψεύτικη δύναμη της απώλειας...

Τα πράγματα είναι διαφορετικά όμως για τους ανθρώπους που «απομακρύνονται» από τον Θεό... Όσοι ακολουθούν μία κεντρόφυγο δραστηριότητα, μακριά από τον Θεό, επικεντρώνονται στην αντίληψη μίας ατομικής ύπαρξης, ενός εγώ (με δικές του αντιλήψεις, ανάγκες, ενδιαφέροντα, συμφέροντα)...

Ένας κόσμος από πολλά τέτοια εγώ είναι ένας κόσμος χαοτικός αφού κάθε εγώ έχει την δική του πορεία. Η προσπάθεια ενοποίησης, οργάνωσης κοινών, προσανατολισμένων, δραστηριοτήτων, (κοινωνίες, ομάδες, κοινωνική ζωή, κλπ.), είτε προέρχεται από βιολογικές οργανωτικές δομές των ανθρώπινων κοινωνιών, είτε από πολιτισμική και πολιτική ανάπτυξη, παραμένει στην πραγματικότητα, και στην ουσία της, τεχνητή και δεν μπορεί να ξεπεράσει (παρά μόνο με βίαιο τρόπο) τις χαοτικές δραστηριότητες των πολλών ανθρώπων που αποτελούν τις κοινωνικές ομάδες...Το αποτέλεσμα είναι ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες (εδώ και 500.000 χρόνια που ο άνθρωπος άρχισε να ξεχωρίζει από το ζώο) ποτέ δεν αναπτύχθηκαν τόσο ώστε να είναι ειρηνικές, δίκαιες, με κοινωνική και οικονομική ισότητα... Οι ανθρώπινες κοινωνίες είναι πάντα προβληματικές.

Ακόμα και κοινότητες θρησκευτικές ποτέ δεν βιώνουν το θρησκευτικό ιδανικό, την Υπερβατική Πραγματικότητα κι Ενότητα... και συνήθως, άνθρωποι εγωιστές κι ατελείς, καταστρέφουν κάθε προσπάθεια Ενοποίησης των όντων, στους Κόλπους Μίας Ανώτερης Πραγματικότητας... Ακόμα και σε μικρές θρησκευτικές κοινότητες (μοναστήρια όλων των θρησκειών) δεν πραγματοποιείται ποτέ το ιδανικό της Ιδανικής Πολιτείας του Θεού... είναι πάντα ανθρώπινες κοινότητες, ενώσεις πολλών εγώ, που πάντα δημιουργούν πρόβλημα με την χαώδη και χαοτική συμπεριφορά τους...

 

Questions about the Esoteric Traditions: TAOISM

 

Questions about the Esoteric Traditions

TAOISM

What is Taoism?

Taoism is a Chinese philosophical and religious tradition that emphasizes living in harmony with the Tao, or the ultimate reality and principle underlying all things. It advocates simplicity, humility, and living in accordance with nature. The Tao Te Ching, written by Lao Tzu, is considered the foundational text of Taoism and provides guidance on how to live a fulfilling life in harmony with the Tao.

.

Taoism is an ancient Chinese philosophy that emphasizes living in harmony with the Tao, which is the natural order of the universe. It is a belief system that is focused on understanding the underlying nature of existence and seeking balance and harmony in all aspects of life. The central idea in Taoism is the concept of Tao, which is often described as a flow or path that can be followed in order to live a fulfilling and meaningful life. Taoism recognizes that there is a natural flow to existence and encourages individuals to align themselves with this flow.

Taoism is often associated with various spiritual practices, such as meditation, mindfulness, and the cultivation of inner peace. It is also a philosophical system that has had a profound impact on Chinese culture and has influenced other Eastern spiritual traditions such as Confucianism and Buddhism.

Taoism is a complex and multifaceted philosophy that can be difficult to understand and fully appreciate. However, it is often described as a way of life that is focused on simplicity, humility, and an appreciation for the natural world. At its core, Taoism is a philosophy that encourages individuals to live in harmony with the universe and to cultivate a deep sense of inner peace and balance.

...

What is Tao?

Tao is a concept in ancient Chinese philosophy that refers to the fundamental nature of the universe and the way in which everything in it operates. It is often described as the source of all things and the ultimate principle that underlies all reality. The Tao is seen as being beyond the limits of human language and understanding, and it is often associated with concepts such as emptiness, stillness, and unity. The Tao is central to the philosophy of Taoism, which seeks to cultivate a harmonious relationship between the individual and the Tao through practices such as meditation, self-cultivation, and living in accordance with nature.

.

Tao is a Chinese word meaning “the way” or “path.” It is a central concept in Taoism, a philosophical and religious tradition that originated in ancient China. Tao is often described as an elusive and mysterious force that underlies the natural world and governs all existence.

Tao is considered to be the source of all creation and the ultimate reality behind all things. It is seen as a force that cannot be defined or described, but can only be experienced or realized through contemplation and introspection. In Taoism, the pursuit of understanding and attuning oneself to Tao is believed to bring peace, harmony, and ultimate fulfillment.

Tao is also closely associated with the concept of Wu Wei, or non-action, which is the idea that one should act in accordance with the natural flow of the universe and avoid any unnecessary interference. This means that one should live in harmony with the natural world and let things unfold as they will, without trying to impose one's own will or control the outcome.

Tao is considered to be both immanent and transcendent, existing within the world and beyond it. It is seen as the ultimate source of all life and vitality, and as the guiding principle behind all natural processes. In this sense, Tao is seen as a universal principle that pervades all things, and is accessible to anyone who seeks to understand it.

...

What does it mean "living in harmony with the Tao"?

Living in harmony with the Tao means to align oneself with the natural flow and balance of the universe, as described in Taoist philosophy. It involves letting go of attachment to personal desires and ego, and acting in a way that is in tune with the underlying principles of the universe, such as simplicity, humility, and compassion. By doing so, one can experience inner peace, contentment, and a sense of unity with all things.

.

"Living in harmony with the Tao" is a concept in Taoism, which is a philosophical and religious tradition originating in ancient China. The Tao is often described as the ultimate principle that underlies all existence, the source of everything in the universe, and the ultimate reality that cannot be defined or grasped by the human mind.

To live in harmony with the Tao means to align one's thoughts, words, and actions with the natural flow of life. This requires a deep understanding of the Tao and a willingness to follow its principles, including balance, simplicity, humility, and compassion. Living in harmony with the Tao involves living a life that is in tune with nature and the cycles of the universe, rather than trying to control or manipulate the world.

It requires a person to embrace the present moment, letting go of worries and fears, and trusting that everything will happen as it should. This state of mind is seen as a key to inner peace, happiness, and fulfillment. To live in harmony with the Tao is to live a life that is in balance with the universe, and to allow the Tao to guide and shape one's life.

...

What is "Wu Wei, or non-action"?

Wu Wei is a concept in Taoism that refers to the practice of non-action or non-interference. It is the idea that sometimes, the best course of action is to let things unfold naturally and not force outcomes. This can be seen as a form of acceptance, letting go, and trust in the natural flow of things. The goal is to align oneself with the natural order of the universe and reduce stress and resistance.

.

Wu Wei, also known as non-action, is a concept in Taoism that refers to letting things happen naturally and without forcing or controlling them. It is about embracing a state of being that allows events to unfold without resistance or manipulation. The idea is to let go of trying to control every aspect of life and instead allow the natural flow of events to occur, freeing oneself from stress and tension. This concept encourages a

Wu Wei is not about being passive or inactive, but rather a state of being that operates in harmony with the natural world and its events. It is a way of living in the present moment, with an attitude of surrender, trust and letting go.

...

What does it mean "to align one's thoughts, words, and actions with the natural flow of life", in Taoism?

In Taoism, aligning one's thoughts, words, and actions with the natural flow of life means to live in harmony with the natural world. This means being mindful of one's thoughts, speech and actions, and making sure that they are in line with the natural rhythm of life. It means letting go of the desire to control and manipulate events and instead allowing life to unfold in its own way. When one's thoughts, words, and actions are in harmony with the natural flow, there is a sense of peace and contentment, as one is not struggling against the natural order of things. It means being present in the moment, accepting what is, and embracing the natural ebb and flow of life without resistance. In this way, aligning one's thoughts, words, and actions with the natural flow is a way of living in balance and harmony with the world around us.

.

In Taoism, aligning one's thoughts, words, and actions with the natural flow of life is a central concept. This means living in harmony with the natural laws and principles that govern the universe, and accepting the natural flow of events without resistance or manipulation. The idea is to allow the natural process to unfold, rather than trying to control or direct it. By aligning with the natural flow of life, one can cultivate inner peace, clarity, and wisdom.

In practical terms, aligning with the natural flow of life requires a deep understanding of oneself and the world around us. It involves developing an inner awareness of the present moment, and a sense of trust in the natural processes that govern the universe. This means being open to new experiences and opportunities, without trying to control or manipulate them. It also involves being mindful of one's thoughts, words, and actions, and ensuring that they align with the natural flow of life, rather than against it.

By living in alignment with the natural flow of life, one can cultivate a sense of balance and harmony within themselves, and in their relationships with others. This allows for a more relaxed, content, and fulfilling existence, where one is free from stress and tension, and able to live in the present moment with an open mind and heart.

...

What mean with "state of inner peace and harmony, where one is content with what is and trusts in the unfolding of life" in Taoism?

In Taoism, this state of inner peace and harmony refers to the concept of "wu-wei" which means "non-doing" or "effortless action." It is a state of being in which one lets go of controlling outcomes and instead trusts in the natural flow of life, being content with what is and finding peace within themselves. This inner peace allows one to live in harmony with the Tao (the ultimate reality and principle underlying all things) and achieve balance and fulfillment in life.

.

In Taoism, the state of inner peace and harmony is referred to as Wu Wei, which means "non-action" or "effortless action." It is a state of mind where one is able to let go of any preconceived notions and expectations, and instead, accepts life as it is. This acceptance is coupled with a deep trust in the natural flow of life and the understanding that everything happens for a reason.

In Wu Wei, one is free from the mental and emotional turmoil that often plagues human life. There is a sense of calm and contentment that pervades all aspects of life, and one is able to approach each moment with serenity and peace. This state of mind is seen as essential for reaching a higher level of spiritual enlightenment and connecting with the Tao, or the ultimate truth and reality of existence.

To achieve Wu Wei, one must practice mindfulness, meditation, and self-reflection, which help to calm the mind and bring balance to the body and spirit. It is also important to cultivate a sense of compassion, wisdom, and detachment, as these traits help one to overcome the ego-driven desires that can disrupt inner peace and harmony.

In conclusion, Wu Wei represents a harmonious state of being in which one is able to align with the natural flow of life and experience inner peace, contentment, and joy. It is a state of being that is highly valued in Taoism, and one that is seen as the ultimate goal of spiritual development.

...

What is the supreme purpose of man, in Taoism?

In Taoism, the supreme purpose of man is to achieve harmony and balance with the Tao (the ultimate reality and way of the universe). This can be done by living a simple and natural life, practicing humility, and following the principles of the Tao Te Ching, such as non-action and non-interference. The ultimate goal is to achieve oneness with the Tao and experience eternal peace and contentment.

.

In Taoism, the ultimate purpose of man is to attain harmony with the Tao (the ultimate reality and the source of all existence) and to live in accordance with its natural laws. This involves embracing simplicity, humility, and compassion in one's life, and pursuing a path of self-awareness, self-cultivation, and spiritual development. The goal is not to achieve some external or material reward, but to live in harmony with oneself and the world, and to experience inner peace and contentment.

Taoists believe that by attaining harmony with the Tao, one can transcend the limitations of the physical world and become one with the universe. This state of being is known as the state of wu-wei, or effortless action, where one's actions and decisions are guided by the natural flow of the Tao.

In summary, the supreme purpose of man in Taoism is to cultivate one's inner self and align with the natural flow of the universe, resulting in a state of peace, balance, and harmony with the world.

Ερωτήσεις για τις Εσωτερικές Παραδόσεις

ΤΑΟΙΣΜΟΣ

Τι είναι ο Ταοϊσμός;

Ο Ταοϊσμός είναι μια κινεζική φιλοσοφική και θρησκευτική παράδοση που δίνει έμφαση στη ζωή σε αρμονία με το Τάο, ή την απόλυτη πραγματικότητα και αρχή που κρύβεται πίσω από όλα τα πράγματα. Υποστηρίζει την απλότητα, την ταπεινοφροσύνη και τη ζωή σύμφωνα με τη φύση. Το Τάο Τε Τσινγκ, γραμμένο από τον Λάο Τζου, θεωρείται το θεμελιώδες κείμενο του Ταοϊσμού και παρέχει καθοδήγηση για το πώς να ζήσετε μια γεμάτη ζωή σε αρμονία με το Τάο.

.

Ο Ταοϊσμός είναι μια αρχαία κινεζική φιλοσοφία που δίνει έμφαση στη ζωή σε αρμονία με το Τάο, που είναι η φυσική τάξη του σύμπαντος. Είναι ένα σύστημα πεποιθήσεων που επικεντρώνεται στην κατανόηση της υποκείμενης φύσης της ύπαρξης και στην αναζήτηση ισορροπίας και αρμονίας σε όλες τις πτυχές της ζωής. Η κεντρική ιδέα στον Ταοϊσμό είναι η έννοια του Τάο, η οποία συχνά περιγράφεται ως μια ροή ή μονοπάτι που μπορεί να ακολουθηθεί για να ζήσει μια γεμάτη και ουσιαστική ζωή. Ο Ταοϊσμός αναγνωρίζει ότι υπάρχει μια φυσική ροή προς την ύπαρξη και ενθαρρύνει τα άτομα να ευθυγραμμιστούν με αυτή τη ροή.

Ο Ταοϊσμός συνδέεται συχνά με διάφορες πνευματικές πρακτικές, όπως ο διαλογισμός, η επίγνωση και η καλλιέργεια της εσωτερικής ειρήνης. Είναι επίσης ένα φιλοσοφικό σύστημα που είχε βαθύ αντίκτυπο στον κινεζικό πολιτισμό και επηρέασε άλλες πνευματικές παραδόσεις της Ανατολής όπως ο Κομφουκιανισμός και ο Βουδισμός.

Ο Ταοϊσμός είναι μια πολύπλοκη και πολύπλευρη φιλοσοφία που μπορεί να είναι δύσκολο να κατανοηθεί και να εκτιμηθεί πλήρως. Ωστόσο, συχνά περιγράφεται ως τρόπος ζωής που επικεντρώνεται στην απλότητα, την ταπεινοφροσύνη και την εκτίμηση για τον φυσικό κόσμο. Στον πυρήνα του, ο Ταοϊσμός είναι μια φιλοσοφία που ενθαρρύνει τα άτομα να ζουν σε αρμονία με το σύμπαν και να καλλιεργούν μια βαθιά αίσθηση εσωτερικής ειρήνης και ισορροπίας.

...

Τι είναι το Tao;

Το Τάο είναι μια έννοια στην αρχαία κινεζική φιλοσοφία που αναφέρεται στη θεμελιώδη φύση του σύμπαντος και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα πάντα σε αυτό. Συχνά περιγράφεται ως η πηγή όλων των πραγμάτων και η τελική αρχή που βρίσκεται κάτω από κάθε πραγματικότητα. Το Τάο θεωρείται ότι βρίσκεται πέρα από τα όρια της ανθρώπινης γλώσσας και κατανόησης και συχνά συνδέεται με έννοιες όπως το κενό, η ακινησία και η ενότητα. Το Τάο είναι κεντρικό στη φιλοσοφία του Ταοϊσμού, ο οποίος επιδιώκει να καλλιεργήσει μια αρμονική σχέση μεταξύ του ατόμου και του Τάο μέσω πρακτικών όπως ο διαλογισμός, η αυτο-καλλιέργεια και η ζωή σύμφωνα με τη φύση.

.

Το Tao είναι μια κινεζική λέξη που σημαίνει «ο δρόμος» ή «μονοπάτι». Είναι μια κεντρική έννοια στον Ταοϊσμό, μια φιλοσοφική και θρησκευτική παράδοση που ξεκίνησε στην αρχαία Κίνα. Το Τάο περιγράφεται συχνά ως μια άπιαστη και μυστηριώδης δύναμη που βρίσκεται κάτω από τον φυσικό κόσμο και διέπει όλη την ύπαρξη.

Το Τάο θεωρείται η πηγή όλης της δημιουργίας και η απόλυτη πραγματικότητα πίσω από όλα τα πράγματα. Θεωρείται ως μια δύναμη που δεν μπορεί να οριστεί ή να περιγραφεί, αλλά μπορεί να βιωθεί ή να πραγματοποιηθεί μόνο μέσω του στοχασμού και της ενδοσκόπησης. Στον Ταοϊσμό, η επιδίωξη της κατανόησης και του συντονισμού με το Τάο πιστεύεται ότι φέρνει ειρήνη, αρμονία και απόλυτη εκπλήρωση.

Το Τάο συνδέεται επίσης στενά με την έννοια του Γου Γουέι, ή της μη δράσης, που είναι η ιδέα ότι κάποιος πρέπει να ενεργεί σύμφωνα με τη φυσική ροή του σύμπαντος και να αποφεύγει κάθε περιττή παρέμβαση. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να ζει σε αρμονία με τον φυσικό κόσμο και να αφήνει τα πράγματα να εξελιχθούν όπως θέλουν, χωρίς να προσπαθεί να επιβάλει τη δική του θέληση ή να ελέγξει το αποτέλεσμα.

Το Τάο θεωρείται και έμφυτο και υπερβατικό, που υπάρχει μέσα στον κόσμο και πέρα από αυτόν. Θεωρείται ως η απόλυτη πηγή όλης της ζωής και της ζωτικότητας, και ως η κατευθυντήρια αρχή πίσω από όλες τις φυσικές διεργασίες. Με αυτή την έννοια, το Τάο θεωρείται ως μια καθολική αρχή που διαπερνά όλα τα πράγματα και είναι προσβάσιμο σε όποιον επιδιώκει να το κατανοήσει.

...

Τι σημαίνει «ζω σε αρμονία με το Τάο»;

Το να ζεις σε αρμονία με το Τάο σημαίνει να ευθυγραμμιστείς με τη φυσική ροή και την ισορροπία του σύμπαντος, όπως περιγράφεται στην Ταοϊστική φιλοσοφία. Περιλαμβάνει να εγκαταλείψουμε την προσκόλληση στις προσωπικές επιθυμίες και το εγώ και να ενεργούμε με τρόπο που είναι σε αρμονία με τις βασικές αρχές του σύμπαντος, όπως η απλότητα, η ταπεινοφροσύνη και η συμπόνια. Κάνοντας αυτό, μπορεί κανείς να βιώσει εσωτερική γαλήνη, ικανοποίηση και αίσθηση ενότητας με όλα τα πράγματα.

.

Το «Ζώντας σε αρμονία με το Τάο» είναι μια έννοια στον Ταοϊσμό, που είναι μια φιλοσοφική και θρησκευτική παράδοση που προέρχεται από την αρχαία Κίνα. Το Τάο περιγράφεται συχνά ως η τελική αρχή που βρίσκεται κάτω από κάθε ύπαρξη, η πηγή των πάντων στο σύμπαν και η απόλυτη πραγματικότητα που δεν μπορεί να οριστεί ή να κατανοηθεί από το ανθρώπινο μυαλό.

Το να ζεις σε αρμονία με το Τάο σημαίνει να ευθυγραμμίζεις τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις σου με τη φυσική ροή της ζωής. Αυτό απαιτεί βαθιά κατανόηση του Τάο και προθυμία να ακολουθήσουμε τις αρχές του, συμπεριλαμβανομένης της ισορροπίας, της απλότητας, της ταπεινοφροσύνης και της συμπόνιας. Το να ζεις σε αρμονία με το Τάο περιλαμβάνει μια ζωή που είναι σε αρμονία με τη φύση και τους κύκλους του σύμπαντος, αντί να προσπαθείς να ελέγξεις ή να χειραγωγήσεις τον κόσμο.

Απαιτεί από ένα άτομο να αγκαλιάσει την παρούσα στιγμή, να εγκαταλείψει τις ανησυχίες και τους φόβους και να εμπιστευτεί ότι όλα θα γίνουν όπως πρέπει. Αυτή η κατάσταση του νου θεωρείται κλειδί για την εσωτερική γαλήνη, την ευτυχία και την εκπλήρωση. Το να ζεις σε αρμονία με το Τάο σημαίνει να ζεις μια ζωή που είναι σε ισορροπία με το σύμπαν και να επιτρέπεις στο Τάο να καθοδηγεί και να διαμορφώνει τη ζωή κάποιου.

...

Τι είναι το "Wu Wei, ή μη δράση";

Το Wu Wei είναι μια έννοια στον Ταοϊσμό που αναφέρεται στην πρακτική της μη δράσης ή της μη παρέμβασης. Είναι η ιδέα ότι μερικές φορές, ο καλύτερος τρόπος δράσης είναι να αφήνεις τα πράγματα να εξελιχθούν φυσικά και να μην επιβάλλουν τα αποτελέσματα. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή αποδοχής, εγκατάλειψης και εμπιστοσύνης στη φυσική ροή των πραγμάτων. Ο στόχος είναι να ευθυγραμμιστεί κανείς με τη φυσική τάξη του σύμπαντος και να μειώσει το άγχος και την αντίσταση.

.

Το Γου Γουέι, γνωστό και ως μη δράση, είναι μια έννοια στον Ταοϊσμό που αναφέρεται στο να αφήνουμε τα πράγματα να συμβαίνουν φυσικά και χωρίς να τα επιβάλλουμε ή να τα ελέγχουμε. Πρόκειται για την αγκαλιά μιας κατάστασης ύπαρξης που επιτρέπει στα γεγονότα να εκτυλίσσονται χωρίς αντίσταση ή χειραγώγηση. Η ιδέα είναι να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια να ελέγξουμε κάθε πτυχή της ζωής και αντί να επιτρέψουμε τη φυσική ροή των γεγονότων να συμβεί, απελευθερώνοντας τον εαυτό μας από το άγχος και την ένταση. Αυτή η έννοια ενθαρρύνει α

. Το Γου Γουέι δεν έχει να κάνει με το να είσαι παθητικός ή αδρανής, αλλά μάλλον μια κατάσταση ύπαρξης που λειτουργεί σε αρμονία με τον φυσικό κόσμο και τα γεγονότα του. Είναι ένας τρόπος ζωής στην παρούσα στιγμή, με μια στάση παράδοσης, εμπιστοσύνης και αποχώρησης.

...

Τι σημαίνει «να ευθυγραμμίζει κανείς τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις του με τη φυσική ροή της ζωής», στον Ταοϊσμό;

Στον Ταοϊσμό, η ευθυγράμμιση των σκέψεων, των λόγων και των πράξεών του με τη φυσική ροή της ζωής σημαίνει να ζει σε αρμονία με τον φυσικό κόσμο. Αυτό σημαίνει να προσέχει κανείς τις σκέψεις, τον λόγο και τις πράξεις του και να διασφαλίζει ότι είναι σύμφωνες με τον φυσικό ρυθμό της ζωής. Σημαίνει να εγκαταλείψουμε την επιθυμία να ελέγξουμε και να χειραγωγήσουμε τα γεγονότα και αντί να επιτρέψουμε στη ζωή να ξεδιπλωθεί με τον δικό της τρόπο. Όταν οι σκέψεις, τα λόγια και οι πράξεις κάποιου είναι σε αρμονία με τη φυσική ροή, υπάρχει μια αίσθηση γαλήνης και ικανοποίησης, καθώς δεν αγωνίζεται ενάντια στη φυσική τάξη πραγμάτων. Σημαίνει να είσαι παρών στη στιγμή, να αποδέχεσαι αυτό που υπάρχει και να αγκαλιάζεις τη φυσική άμπωτη και τη ροή της ζωής χωρίς αντίσταση. Με αυτόν τον τρόπο, η ευθυγράμμιση των σκέψεων, των λόγων και των πράξεών του με τη φυσική ροή είναι ένας τρόπος ζωής σε ισορροπία και αρμονία με τον κόσμο γύρω μας.

.

Στον Ταοϊσμό, η ευθυγράμμιση των σκέψεων, των λόγων και των πράξεών του με τη φυσική ροή της ζωής είναι μια κεντρική έννοια. Αυτό σημαίνει να ζεις σε αρμονία με τους φυσικούς νόμους και αρχές που διέπουν το σύμπαν και να αποδέχεσαι τη φυσική ροή των γεγονότων χωρίς αντίσταση ή χειραγώγηση. Η ιδέα είναι να επιτρέψουμε στη φυσική διαδικασία να ξεδιπλωθεί, αντί να προσπαθήσουμε να την ελέγξουμε ή να την κατευθύνουμε. Με την ευθυγράμμιση με τη φυσική ροή της ζωής, μπορεί κανείς να καλλιεργήσει την εσωτερική γαλήνη, τη διαύγεια και τη σοφία.

Πρακτικά, η ευθυγράμμιση με τη φυσική ροή της ζωής απαιτεί μια βαθιά κατανόηση του εαυτού μας και του κόσμου γύρω μας. Περιλαμβάνει την ανάπτυξη μιας εσωτερικής επίγνωσης της παρούσας στιγμής και μιας αίσθησης εμπιστοσύνης στις φυσικές διαδικασίες που διέπουν το σύμπαν. Αυτό σημαίνει να είσαι ανοιχτός σε νέες εμπειρίες και ευκαιρίες, χωρίς να προσπαθείς να τις ελέγξεις ή να τις χειραγωγήσεις. Περιλαμβάνει επίσης να προσέχει κανείς τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις του και να διασφαλίζει ότι ευθυγραμμίζονται με τη φυσική ροή της ζωής και όχι ενάντια σε αυτήν.

Ζώντας σε ευθυγράμμιση με τη φυσική ροή της ζωής, μπορεί κανείς να καλλιεργήσει μια αίσθηση ισορροπίας και αρμονίας μέσα στον εαυτό του και στις σχέσεις του με τους άλλους. Αυτό επιτρέπει μια πιο χαλαρή, ικανοποιητική και πληρέστερη ύπαρξη, όπου κάποιος είναι απαλλαγμένος από άγχος και ένταση και μπορεί να ζήσει την παρούσα στιγμή με ανοιχτό μυαλό και καρδιά.

...

Τι σημαίνει «κατάσταση εσωτερικής ειρήνης και αρμονίας, όπου κάποιος είναι ικανοποιημένος με ό,τι υπάρχει και εμπιστεύεται την εξέλιξη της ζωής» στον Ταοϊσμό; 

Στον Ταοϊσμό, αυτή η κατάσταση εσωτερικής ειρήνης και αρμονίας αναφέρεται στην έννοια του " wu-wei ", που σημαίνει "δεν κάνει" ή "αβίαστη δράση". Είναι μια κατάσταση στην οποία κάποιος αφήνει τον έλεγχο των αποτελεσμάτων και αντ' αυτού εμπιστεύεται τη φυσική ροή της ζωής, ικανοποιημένος με αυτό που υπάρχει και βρίσκοντας ειρήνη μέσα του. Αυτή η εσωτερική γαλήνη επιτρέπει σε κάποιον να ζήσει σε αρμονία με το Τάο (την απόλυτη πραγματικότητα και αρχή που κρύβεται πίσω από όλα τα πράγματα) και να επιτύχει ισορροπία και πληρότητα στη ζωή.

.

Στον Ταοϊσμό, η κατάσταση της εσωτερικής ειρήνης και αρμονίας αναφέρεται ως Wu Wei, που σημαίνει «μη δράση» ή «αβίαστη δράση». Είναι μια κατάσταση του νου, όπου κάποιος μπορεί να αφήσει τις όποιες προκαταλήψεις και προσδοκίες, και αντ' αυτού, αποδέχεται τη ζωή όπως είναι. Αυτή η αποδοχή συνδυάζεται με μια βαθιά εμπιστοσύνη στη φυσική ροή της ζωής και την κατανόηση ότι όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο.

Στο Wu Wei, κανείς είναι ελεύθερος από την ψυχική και συναισθηματική αναταραχή που συχνά μαστίζει την ανθρώπινη ζωή. Υπάρχει μια αίσθηση ηρεμίας και ικανοποίησης που διαπερνά όλες τις πτυχές της ζωής και μπορεί κανείς να προσεγγίσει κάθε στιγμή με γαλήνη και γαλήνη. Αυτή η κατάσταση του νου θεωρείται απαραίτητη για την επίτευξη ενός υψηλότερου επιπέδου πνευματικής φώτισης και τη σύνδεση με το Τάο, ή την απόλυτη αλήθεια και πραγματικότητα της ύπαρξης.

Για να επιτύχει κανείς το Γου Γουέι, πρέπει να εξασκηθεί στη συνείδηση, τον διαλογισμό και τον αυτοστοχασμό, που βοηθούν να ηρεμήσει το μυαλό και να φέρει ισορροπία στο σώμα και το πνεύμα. Είναι επίσης σημαντικό να καλλιεργήσετε μια αίσθηση συμπόνιας, σοφίας και αποστασιοποίησης, καθώς αυτά τα χαρακτηριστικά βοηθούν κάποιον να ξεπεράσει τις επιθυμίες που καθοδηγούνται από το εγώ που μπορούν να διαταράξουν την εσωτερική ειρήνη και αρμονία.

Συμπερασματικά, το Wu Wei αντιπροσωπεύει μια αρμονική κατάσταση ύπαρξης στην οποία κάποιος είναι σε θέση να ευθυγραμμιστεί με τη φυσική ροή της ζωής και να βιώσει εσωτερική γαλήνη, ικανοποίηση και χαρά. Είναι μια κατάσταση ύπαρξης που εκτιμάται ιδιαίτερα στον Ταοϊσμό και που θεωρείται ως ο απώτερος στόχος της πνευματικής ανάπτυξης.

...

Ποιος είναι ο υπέρτατος σκοπός του ανθρώπου, στον Ταοϊσμό;

Στον Ταοϊσμό, ο υπέρτατος σκοπός του ανθρώπου είναι να επιτύχει αρμονία και ισορροπία με το Τάο (την απόλυτη πραγματικότητα και τρόπο του σύμπαντος). Αυτό μπορεί να γίνει ζώντας μια απλή και φυσική ζωή, ασκώντας ταπεινότητα και ακολουθώντας τις αρχές του Τάο Τε Τσινγκ, όπως η μη δράση και η μη παρέμβαση. Ο απώτερος στόχος είναι να επιτύχουμε ενότητα με το Τάο και να βιώσουμε την αιώνια ειρήνη και ικανοποίηση.

.

Στον Ταοϊσμό, ο απώτερος σκοπός του ανθρώπου είναι να επιτύχει αρμονία με το Τάο (την απόλυτη πραγματικότητα και την πηγή κάθε ύπαρξης) και να ζήσει σύμφωνα με τους φυσικούς του νόμους. Αυτό περιλαμβάνει το να αγκαλιάζει κανείς την απλότητα, την ταπεινοφροσύνη και τη συμπόνια στη ζωή του και να ακολουθεί ένα μονοπάτι αυτογνωσίας, αυτοκαλλιέργειας και πνευματικής ανάπτυξης. Ο στόχος δεν είναι να επιτύχει κάποια εξωτερική ή υλική ανταμοιβή, αλλά να ζήσει σε αρμονία με τον εαυτό του και τον κόσμο και να βιώσει εσωτερική γαλήνη και ικανοποίηση.

Οι Ταοϊστές πιστεύουν ότι επιτυγχάνοντας αρμονία με το Τάο, μπορεί κανείς να ξεπεράσει τους περιορισμούς του φυσικού κόσμου και να γίνει ένα με το σύμπαν. Αυτή η κατάσταση είναι γνωστή ως η κατάσταση του wu-wei, ή αβίαστη δράση, όπου οι ενέργειες και οι αποφάσεις κάποιου καθοδηγούνται από τη φυσική ροή του Τάο.

Συνοψίζοντας, ο υπέρτατος σκοπός του ανθρώπου στον Ταοϊσμό είναι να καλλιεργήσει τον εσωτερικό εαυτό του και να ευθυγραμμιστεί με τη φυσική ροή του σύμπαντος, με αποτέλεσμα μια κατάσταση ειρήνης, ισορροπίας και αρμονίας με τον κόσμο.

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

.