Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Saturday, July 5, 2025

Elevation to Reality: The Path of Renunciation

The world in which we live is one of illusions, a shimmering mirage that tempts us to wander down countless paths, each promising fulfillment but offering only fleeting satisfaction. At the core of our being, there exists an innate yearning, a call to return to the source of our true nature. But this source, this Reality, cannot be found in the transient pleasures and distractions of the material world. It lies beyond the veil of perception, where all the illusions of form and identity dissolve into the unity of existence. Elevation to Reality, to the True, is the only destiny that man has by his nature.

It is said that man, by his very nature, is destined for a journey beyond the self, a quest to pierce the fabric of illusion and touch the eternal. From the moment we awaken to consciousness, we are thrust into a world of duality—a world of opposites, of right and wrong, of good and bad, of pleasure and pain. Yet, deep within us, there stirs a knowledge that these dualities are mere fragments of a greater whole. This fragmented world is not our true home; we are not meant to remain lost within it.

There is a deeper reality, a higher truth that calls to us from beyond the confines of our senses. This is the Reality of oneness, of infinite consciousness, of pure being. But how can we access this Reality? How can we break free from the chains that bind us to the illusions of the world?

The answer lies in renunciation.

Renunciation is not the act of rejecting the world itself. It is not a denial of the pleasures and experiences that life offers. Rather, renunciation is the act of turning inward, of abandoning the attachments to transient things, of letting go of the mind's grasp on desires, opinions, and beliefs. Renunciation is the liberation of the soul from the weight of its own ignorance, the shedding of false identities and the release of all that distracts us from the true nature of the Self.

To renounce is to rise above the noise of the world and to listen to the quiet, steady voice of the soul. It is to detach oneself from the clamor of the mind and to stand in the stillness of being, where the illusions of separation fade away and the truth of unity shines through. Renunciation is not a rejection of life but a surrender to the divine flow of existence, a surrender to the truth that lies beneath the surface of appearances.

As we journey on the path of renunciation, we begin to understand that it is not the external world that binds us, but our attachment to it. Our desires, our thoughts, and our fears are the chains that keep us bound to the wheel of samsara—the endless cycle of birth, death, and rebirth. These chains are heavy, and each link we add to them makes our burden greater. The more we grasp at the fleeting pleasures of the world, the more we are weighed down, not only in this life but in the lives to come.

But when we begin to let go—when we turn inward and face the Light of Truth—we are freed from the chains that bind us. The Light of Truth is not something that can be grasped or possessed; it is not an object to be obtained. It is the very essence of who we are, the unchanging core of our being that exists beyond time and space. This Light illuminates all worlds, and when we surrender to it, we are no longer bound by the illusions of the material world.

In this state of surrender, we come face to face with the Sun of Truth, a radiance that dissolves all darkness and ignorance. The Sun of Truth is the source of all life, the origin of all creation. It is the eternal force that guides the soul back to its true home. To face this Sun is to be bathed in its divine light, to be transformed by its purity, and to awaken to the full realization of who we are.

The path of renunciation is not easy. It requires us to let go of everything we have known, to face the unknown with courage and faith. It requires us to face our deepest fears and desires, to confront the attachments that have held us captive for so long. But the reward of this path is the ultimate freedom: the freedom from the illusions of the world, the freedom from the tyranny of the mind, and the freedom to live in the fullness of our true nature.

As we walk this path, we begin to realize that the world is not separate from us. It is a reflection of our own consciousness, a projection of our own beliefs and perceptions. The more we purify our hearts and minds, the clearer the reflection becomes. The more we surrender to the divine truth within, the more we experience the world as it truly is—an expression of the One, the eternal and unchanging reality that underlies all things.

In this state of realization, we no longer seek the fleeting pleasures of the world, for we have found the eternal joy that resides within. We no longer cling to the illusions of separation, for we have discovered the unity that binds all things together. We no longer fear death, for we know that life and death are but two sides of the same coin, both arising from the same source and returning to the same source.

The path of renunciation is not a path of self-mortification or asceticism. It is a path of inner freedom, a freedom that comes from letting go of the need to control, to possess, and to identify with the world. It is the freedom to be fully present in each moment, to experience life in its fullness without attachment or judgment.

As we renounce the illusions of the world, we are not rejecting life; we are embracing the truth of life. We are stepping into the Light of Truth, which reveals the eternal nature of our being. This is the only destiny that man has by his nature—to return to the source, to awaken to the Reality that is beyond the illusions of the world.

And so, we walk the path of renunciation, not in despair or defeat, but in joy and gratitude. For with each step, we draw closer to the Light, and with each step, we shed the heavy chains of attachment that have bound us for so long. As we face the Sun of Truth, we are bathed in its divine radiance, and we are transformed. We are no longer separate from the One. We are One with the Truth, and in that union, we find the ultimate peace and liberation.

In the end, we realize that there is no journey, no distance to travel. For the Reality we seek is not somewhere out there—it is within us, waiting to be discovered. It is the true nature of our being, the essence of who we are. To elevate to Reality is not to go anywhere but to return to the truth of our own existence. And when we do, we find that the world is no longer a burden but a reflection of the divine. In that moment, all is as it should be, and we are home.

…

Η Ανύψωση στην Πραγματικότητα: Το Μονοπάτι της Αποταγής

Ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι ένας κόσμος ψευδαισθήσεων, μια λαμπερή οπτασία που μας δελεάζει να βαδίσουμε σε αμέτρητα μονοπάτια, το καθένα υποσχόμενο πληρότητα, αλλά προσφέροντας μόνο παροδική ικανοποίηση. Στον πυρήνα της ύπαρξής μας υπάρχει μια έμφυτη λαχτάρα, μια πρόσκληση να επιστρέψουμε στην πηγή της αληθινής μας φύσης. Αλλά αυτή η πηγή, αυτή η Πραγματικότητα, δεν μπορεί να βρεθεί στις παροδικές απολαύσεις και περισπάσεις του υλικού κόσμου. Βρίσκεται πέρα από το πέπλο της αντίληψης, εκεί όπου όλες οι ψευδαισθήσεις της μορφής και της ταυτότητας διαλύονται στην ενότητα της ύπαρξης. Η ανύψωση στην Πραγματικότητα, στο Αληθινό, είναι το μοναδικό πεπρωμένο που έχει ο άνθρωπος από τη φύση του.

Λέγεται ότι ο άνθρωπος, από τη φύση του, είναι προορισμένος για ένα ταξίδι πέρα από τον εαυτό του, μια αναζήτηση για να διαπεράσει τον ιστό της ψευδαίσθησης και να αγγίξει το αιώνιο. Από τη στιγμή που ξυπνάμε στη συνείδηση, ριχνόμαστε σε έναν κόσμο δυαδικότητας — έναν κόσμο αντιθέσεων, του σωστού και του λάθους, του καλού και του κακού, της ευχαρίστησης και του πόνου. Ωστόσο, βαθιά μέσα μας, αναδεύεται μια γνώση ότι αυτές οι δυαδικότητες είναι απλά θραύσματα ενός μεγαλύτερου συνόλου. Αυτός ο κατακερματισμένος κόσμος δεν είναι το αληθινό μας σπίτι· δεν προοριζόμαστε να παραμείνουμε χαμένοι μέσα του.

Υπάρχει μια βαθύτερη πραγματικότητα, μια ανώτερη αλήθεια που μας καλεί πέρα από τα όρια των αισθήσεών μας. Αυτή είναι η Πραγματικότητα της ενότητας, της άπειρης συνείδησης, της καθαρής ύπαρξης. Αλλά πώς μπορούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτή την Πραγματικότητα; Πώς μπορούμε να απελευθερωθούμε από τα δεσμά που μας δένουν με τις ψευδαισθήσεις του κόσμου;

Η απάντηση βρίσκεται στην αποταγή.

Η αποταγή δεν είναι η πράξη της απόρριψης του κόσμου αυτού καθαυτού. Δεν είναι μια άρνηση των απολαύσεων και των εμπειριών που προσφέρει η ζωή. Αντίθετα, η αποταγή είναι η πράξη της στροφής προς τα μέσα, της εγκατάλειψης των προσκολλήσεων στα παροδικά πράγματα, της απελευθέρωσης από τη λαβή του νου στις επιθυμίες, στις απόψεις και στις πεποιθήσεις. Η αποταγή είναι η απελευθέρωση της ψυχής από το βάρος της δικής της άγνοιας, η αποβολή των ψεύτικων ταυτοτήτων και η απελευθέρωση από όλα όσα μας αποσπούν από την αληθινή φύση του Εαυτού.

Το να αποτάσσεσαι σημαίνει να υψώνεσαι πάνω από τον θόρυβο του κόσμου και να ακούς τη σιωπηλή, σταθερή φωνή της ψυχής. Σημαίνει να αποσυνδέεσαι από τη φασαρία του νου και να στέκεσαι στη γαλήνη της ύπαρξης, εκεί όπου οι ψευδαισθήσεις του διαχωρισμού εξαφανίζονται και η αλήθεια της ενότητας λάμπει. Η αποταγή δεν είναι μια απόρριψη της ζωής, αλλά μια παράδοση στη θεϊκή ροή της ύπαρξης, μια παράδοση στην αλήθεια που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια των φαινομένων.

Καθώς βαδίζουμε στο μονοπάτι της αποταγής, αρχίζουμε να κατανοούμε ότι δεν είναι ο εξωτερικός κόσμος που μας δεσμεύει, αλλά η προσκόλλησή μας σε αυτόν. Οι επιθυμίες μας, οι σκέψεις μας και οι φόβοι μας είναι οι αλυσίδες που μας κρατούν δεμένους στον τροχό της σαμσάρα — τον ατελείωτο κύκλο της γέννησης, του θανάτου και της αναγέννησης. Αυτές οι αλυσίδες είναι βαριές, και κάθε κρίκος που προσθέτουμε κάνει το βάρος μεγαλύτερο. Όσο περισσότερο προσκολλιόμαστε στις παροδικές απολαύσεις του κόσμου, τόσο περισσότερο βαραίνουμε, όχι μόνο σε αυτή τη ζωή αλλά και στις ζωές που έρχονται.

Όμως, όταν αρχίζουμε να αφήνουμε — όταν στρεφόμαστε προς τα μέσα και αντικρίζουμε το Φως της Αλήθειας — απελευθερωνόμαστε από τις αλυσίδες που μας δένουν. Το Φως της Αλήθειας δεν είναι κάτι που μπορεί να κατακτηθεί ή να αποκτηθεί· δεν είναι ένα αντικείμενο προς απόκτηση. Είναι η ίδια η ουσία αυτού που είμαστε, ο αμετάβλητος πυρήνας της ύπαρξής μας που υπάρχει πέρα από τον χρόνο και τον χώρο. Αυτό το Φως φωτίζει όλους τους κόσμους, και όταν παραδινόμαστε σε αυτό, δεν είμαστε πλέον δεσμευμένοι από τις ψευδαισθήσεις του υλικού κόσμου.

Σε αυτή την κατάσταση παράδοσης, ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Ήλιο της Αλήθειας, μια ακτινοβολία που διαλύει κάθε σκοτάδι και άγνοια. Ο Ήλιος της Αλήθειας είναι η πηγή κάθε ζωής, η αρχή κάθε δημιουργίας. Είναι η αιώνια δύναμη που οδηγεί την ψυχή πίσω στο αληθινό της σπίτι. Το να αντικρίσεις αυτόν τον Ήλιο σημαίνει να λουστείς στο θεϊκό του φως, να μεταμορφωθείς από την καθαρότητά του και να αφυπνιστείς στην πλήρη συνειδητοποίηση του ποιοι είμαστε.

Το μονοπάτι της αποταγής δεν είναι εύκολο. Απαιτεί να αφήσουμε ό,τι γνωρίζουμε, να αντιμετωπίσουμε το άγνωστο με θάρρος και πίστη. Απαιτεί να αντιμετωπίσουμε τους βαθύτερους φόβους και τις επιθυμίες μας, να αναμετρηθούμε με τις προσκολλήσεις που μας κρατούν αιχμάλωτους για τόσο καιρό. Όμως, η ανταμοιβή αυτού του μονοπατιού είναι η απόλυτη ελευθερία: η ελευθερία από τις ψευδαισθήσεις του κόσμου, η ελευθερία από την τυραννία του νου και η ελευθερία να ζούμε στην πληρότητα της αληθινής μας φύσης.

Καθώς βαδίζουμε αυτό το μονοπάτι, αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε ότι ο κόσμος δεν είναι ξεχωριστός από εμάς. Είναι μια αντανάκλαση της δικής μας συνείδησης, μια προβολή των δικών μας πεποιθήσεων και αντιλήψεων. Όσο περισσότερο καθαρίζουμε τις καρδιές και τους νου μας, τόσο πιο ξεκάθαρη γίνεται η αντανάκλαση. Όσο περισσότερο παραδινόμαστε στη θεϊκή αλήθεια μέσα μας, τόσο περισσότερο βιώνουμε τον κόσμο όπως πραγματικά είναι — ως έκφραση του Ενός, της αιώνιας και αμετάβλητης πραγματικότητας που διέπει τα πάντα.

Σε αυτή την κατάσταση συνειδητοποίησης, δεν αναζητούμε πλέον τις παροδικές απολαύσεις του κόσμου, γιατί έχουμε βρει τη διαρκή χαρά που κατοικεί μέσα μας. Δεν προσκολλιόμαστε πλέον στις ψευδαισθήσεις του διαχωρισμού, γιατί έχουμε ανακαλύψει την ενότητα που συνδέει τα πάντα. Δεν φοβόμαστε πλέον τον θάνατο, γιατί γνωρίζουμε ότι η ζωή και ο θάνατος είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, και οι δύο πηγάζουν από την ίδια πηγή και επιστρέφουν στην ίδια πηγή.

Το μονοπάτι της αποταγής δεν είναι ένα μονοπάτι αυτοβασανισμού ή ασκητισμού. Είναι ένα μονοπάτι εσωτερικής ελευθερίας, μια ελευθερία που έρχεται από το να αφήνεις την ανάγκη να ελέγχεις, να κατέχεις και να ταυτίζεσαι με τον κόσμο. Είναι η ελευθερία να είσαι πλήρως παρών σε κάθε στιγμή, να βιώνεις τη ζωή στην πληρότητά της χωρίς προσκόλληση ή κρίση.

Καθώς αποτάσσουμε τις ψευδαισθήσεις του κόσμου, δεν απορρίπτουμε τη ζωή· αγκαλιάζουμε την αλήθεια της ζωής. Βαδίζουμε στο Φως της Αλήθειας, που αποκαλύπτει την αιώνια φύση της ύπαρξής μας. Αυτό είναι το μοναδικό πεπρωμένο που έχει ο άνθρωπος από τη φύση του — να επιστρέψει στην πηγή, να αφυπνιστεί στην Πραγματικότητα που βρίσκεται πέρα από τις ψευδαισθήσεις του κόσμου.

Και έτσι, βαδίζουμε στο μονοπάτι της αποταγής, όχι με απόγνωση ή ήττα, αλλά με χαρά και ευγνωμοσύνη. Γιατί με κάθε βήμα, πλησιάζουμε πιο κοντά στο Φως, και με κάθε βήμα, αποβάλλουμε τις βαριές αλυσίδες της προσκόλλησης που μας έχουν δεσμεύσει για τόσο καιρό. Καθώς αντικρίζουμε τον Ήλιο της Αλήθειας, λουζόμαστε στη θεϊκή του ακτινοβολία και μεταμορφωνόμαστε. Δεν είμαστε πλέον ξεχωριστοί από το Ένα. Είμαστε Ένα με την Αλήθεια, και σε αυτή την ένωση, βρίσκουμε την απόλυτη ειρήνη και απελευθέρωση.

Στο τέλος, συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχει ταξίδι, καμία απόσταση να διανύσουμε. Γιατί η Πραγματικότητα που αναζητούμε δεν βρίσκεται κάπου εκεί έξω — βρίσκεται μέσα μας, περιμένοντας να ανακαλυφθεί. Είναι η αληθινή φύση της ύπαρξής μας, η ουσία του ποιοι είμαστε. Το να ανυψωθούμε στην Πραγματικότητα δεν είναι να πάμε κάπου, αλλά να επιστρέψουμε στην αλήθεια της δικής μας ύπαρξης. Και όταν το κάνουμε, ανακαλύπτουμε ότι ο κόσμος δεν είναι πλέον ένα βάρος, αλλά μια αντανάκλαση του θείου. Σε εκείνη τη στιγμή, όλα είναι όπως πρέπει να είναι, και είμαστε στο σπίτι μας.

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES