Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Friday, September 5, 2025

The Here and Now is Eternity: A Gateway to Timeless Presence

In the vastness of existence, we find ourselves perpetually anchored to a singular point—the Here and Now. This eternal present moment, often overlooked in our hurried lives, contains within it the entirety of existence. It is both our starting point and our destination, our question and our answer, our seeking and our finding.

The Illusion of Movement Through Time

We perceive ourselves as travelers moving through time, leaving the past behind and approaching a future yet to unfold. Yet this perception may be the grandest illusion of human experience. For in truth, we never leave the Here and Now. The past exists only as memory within the present moment. The future exists only as anticipation within the present moment. All that truly exists, all that has ever existed or will exist for you in your direct experience, is this eternal Now.

The images change—landscapes transform, bodies age, civilizations rise and fall—but the container of experience remains constant. You are always Here, always Now. This realization is the cornerstone of mystical traditions across cultures and throughout the ages.

The Paradox of Eternal Presence

The eternal present offers us a profound paradox: it is simultaneously fleeting and everlasting. Each moment appears to pass in an instant, yet the quality of "presentness" itself never departs. The content changes while the context remains. This paradox points to something beyond ordinary understanding—a glimpse of the eternal within the temporal.

Consider the nature of consciousness itself. It remains unchanged while everything it witnesses undergoes constant transformation. Like the surface of a mirror that reflects countless images without itself being altered, consciousness abides as the unchanging witness to all phenomena. This unchanging awareness is the doorway to experiencing eternity in the Here and Now.

Beyond the Prison of Time

Our conventional understanding of time creates a psychological prison. We become trapped in regrets about the past or anxieties about the future, missing the only moment in which life can actually be experienced. The mystical insight that "The Here and Now is Eternity" offers liberation from this prison.

When we fully inhabit the present moment, time as we normally conceive it ceases to exist. In states of deep meditation, creative flow, or profound love, we sometimes experience this timelessness directly. Hours may pass in what feels like minutes, or a single moment might expand to contain a universe of experience. These glimpses reveal that our ordinary relationship with time is merely one perspective among many possibilities.

The Dance of Images

"Only the images change," reminds us that all phenomena—including our thoughts, emotions, sensations, and perceptions—are like waves on the ocean of consciousness. They arise, dance momentarily in our awareness, and dissolve back into the depths. Yet we often mistake these passing images for reality itself, clinging to them or pushing them away, creating suffering in our resistance to impermanence.

The mystic learns to witness the dance of images without becoming entangled. Neither grasping nor rejecting, but allowing all experiences to move through awareness like clouds passing in the sky. This witnessing presence reveals a profound truth: what we are in essence is not the changing images but the unchanging awareness in which all images appear.

The Eternal Identity

If we are always Here and Now regardless of "wherever you go, whatever you become," then our true identity must transcend all circumstances and conditions. This points to a self that exists prior to and beyond all temporary identifications with body, mind, personality, and social roles.

This eternal identity has been called by many names across traditions: the Self, Buddha-nature, Christ-consciousness, the Tao, the Atman. Whatever name we give it, it refers to that in us which transcends time and space while simultaneously being fully present within them. It is both transcendent and immanent, both beyond all things and intimately present within all things.

Practical Applications of Eternal Presence

This mystical understanding is not merely philosophical speculation. It offers practical wisdom for living with greater awareness and peace:

When suffering arises, remember that like all images, it too shall pass. The awareness that witnesses suffering remains untouched by it.

When faced with difficult decisions, center yourself in the present moment. The wisdom needed for the situation is available Here and Now, not in anxious projections about the future.

When caught in patterns of regret or resentment, recognize that the past exists only as thought in the present moment. Your power to respond with freedom exists only Here and Now.

When experiencing beauty or joy, allow yourself to be fully present with it. Eternity reveals itself most directly in moments of complete presence.

When approaching death—your own or others'—remember that the Here and Now continues. Only the images change, not the eternal presence that witnesses them.

The Paradoxical Journey to What Already Is

The spiritual path presents us with a beautiful paradox: we seem to journey toward realizing what has been true all along. We search for liberation only to discover we were never truly bound. We seek enlightenment only to find it was our original nature before we began searching.

This circular path leads us back to where we started, but with new eyes to see the miracle that was always present. T.S. Eliot captured this paradox perfectly: "We shall not cease from exploration, and the end of all our exploring will be to arrive where we started and know the place for the first time."

Conclusion: The Invitation of the Eternal Now

The mystical insight that "The Here and Now is Eternity" invites us to a radical reorientation of consciousness. Rather than living from the limited perspective of a separate self moving through time, we are called to recognize ourselves as the timeless awareness in which all of existence unfolds.

This recognition doesn't negate the relative world of becoming and doing. Instead, it infuses that world with the luminosity of being. We continue to participate in the dance of images—working, loving, creating, struggling—but we do so from a ground of presence that remains undisturbed by the changing scenes.

In this way, the eternal Now becomes not an escape from life but the very doorway through which life is more fully embraced. We discover that eternity is not something to be attained after death or at the end of time, but is available in each moment as the very substance of our being.

The Here and Now is indeed Eternity, and in recognizing this truth, we awaken to the miracle of existence that has been present all along.

…

Εδώ και Τώρα είναι η Αιωνιότητα: Μια Πύλη προς την Άχρονη Παρουσία

Στην απεραντοσύνη της ύπαρξης, βρισκόμαστε διαρκώς αγκυρωμένοι σε ένα μοναδικό σημείο—το Εδώ και Τώρα. Αυτή η αιώνια παρούσα στιγμή, συχνά παραμελημένη στη βιασύνη της ζωής μας, περιέχει μέσα της το σύνολο της ύπαρξης. Είναι ταυτόχρονα η αφετηρία και ο προορισμός μας, η ερώτησή μας και η απάντησή μας, η αναζήτησή μας και η εύρεσή μας.

Η Ψευδαίσθηση της Κίνησης μέσα στον Χρόνο

Αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας ως ταξιδιώτη που κινείται μέσα στον χρόνο, αφήνοντας το παρελθόν πίσω και πλησιάζοντας ένα μέλλον που δεν έχει ακόμη ξεδιπλωθεί. Ωστόσο, αυτή η αντίληψη ίσως είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση της ανθρώπινης εμπειρίας. Στην πραγματικότητα, δεν φεύγουμε ποτέ από το Εδώ και Τώρα. Το παρελθόν υπάρχει μόνο ως μνήμη μέσα στην παρούσα στιγμή. Το μέλλον υπάρχει μόνο ως προσδοκία μέσα στην παρούσα στιγμή. Ό,τι πραγματικά υπάρχει, ό,τι υπήρξε ποτέ ή θα υπάρξει για σένα στην άμεση εμπειρία σου, είναι αυτό το αιώνιο Τώρα.

Οι εικόνες αλλάζουν—τα τοπία μεταμορφώνονται, τα σώματα γερνούν, οι πολιτισμοί αναδύονται και καταρρέουν—αλλά το δοχείο της εμπειρίας παραμένει αμετάβλητο. Είσαι πάντα Εδώ, πάντα Τώρα. Αυτή η συνειδητοποίηση αποτελεί τη θεμελιώδη αλήθεια των μυστικιστικών παραδόσεων σε διάφορους πολιτισμούς και εποχές.

Το Παράδοξο της Αιώνιας Παρουσίας

Η αιώνια παρούσα στιγμή μας προσφέρει ένα βαθύ παράδοξο: είναι ταυτόχρονα φευγαλέα και αιώνια. Κάθε στιγμή φαίνεται να περνά σε μια στιγμή, αλλά η ποιότητα της "παρουσίας" δεν φεύγει ποτέ. Το περιεχόμενο αλλάζει, ενώ το πλαίσιο παραμένει. Αυτό το παράδοξο υποδεικνύει κάτι πέρα από τη συνηθισμένη κατανόηση—μια ματιά στην αιωνιότητα μέσα από το πρόσκαιρο.

Σκέψου τη φύση της συνείδησης: παραμένει αμετάβλητη, ενώ όλα όσα αντιλαμβάνεται βρίσκονται σε συνεχή μεταμόρφωση. Όπως η επιφάνεια ενός καθρέφτη που αντανακλά αμέτρητες εικόνες χωρίς να αλλάζει η ίδια, έτσι και η συνείδηση παραμένει ως ο αμετάβλητος μάρτυρας όλων των φαινομένων. Αυτή η αμετάβλητη επίγνωση είναι η πύλη προς την εμπειρία της αιωνιότητας στο Εδώ και Τώρα.

Πέρα από τη Φυλακή του Χρόνου

Η συμβατική μας αντίληψη για τον χρόνο δημιουργεί μια ψυχολογική φυλακή. Γινόμαστε δέσμιοι των τύψεων για το παρελθόν ή των ανησυχιών για το μέλλον, χάνοντας τη μόνη στιγμή μέσα στην οποία μπορεί να βιωθεί η ζωή. Η μυστικιστική αλήθεια ότι «Το Εδώ και Τώρα είναι η Αιωνιότητα» προσφέρει την απελευθέρωση από αυτή τη φυλακή.

Όταν κατοικούμε πλήρως την παρούσα στιγμή, ο χρόνος όπως τον αντιλαμβανόμαστε παύει να υπάρχει. Σε καταστάσεις βαθιάς διαλογιστικής ηρεμίας, δημιουργικής ροής ή αληθινής αγάπης, μερικές φορές βιώνουμε αυτή την αχρονικότητα άμεσα. Οι ώρες μπορεί να περάσουν σαν λεπτά ή μια στιγμή μπορεί να απλωθεί, περιέχοντας έναν ολόκληρο κόσμο εμπειρίας. Αυτές οι ματιές μάς αποκαλύπτουν ότι η συνηθισμένη σχέση μας με τον χρόνο είναι απλώς μία προοπτική ανάμεσα σε πολλές δυνατές.

Ο Χορός των Εικόνων

Το ότι «μόνο οι εικόνες αλλάζουν» μας υπενθυμίζει ότι όλα τα φαινόμενα—οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι αισθήσεις και οι αντιλήψεις μας—είναι σαν κύματα στον ωκεανό της συνείδησης. Αναδύονται, χορεύουν στιγμιαία στην επίγνωσή μας και έπειτα διαλύονται πίσω στο βάθος της ύπαρξης. Όμως συχνά συγχέουμε αυτές τις παροδικές εικόνες με την ίδια την πραγματικότητα, προσκολλώμενοι σε αυτές ή απορρίπτοντάς τες, δημιουργώντας έτσι πόνο στην αντίστασή μας στην παροδικότητα.

Ο μυστικιστής μαθαίνει να παρατηρεί τον χορό των εικόνων χωρίς να μπλέκεται μέσα τους. Ούτε προσκολλάται ούτε απορρίπτει, αλλά αφήνει όλες τις εμπειρίες να κινούνται μέσα στην επίγνωση, όπως τα σύννεφα που περνούν στον ουρανό. Αυτή η μάρτυρας-παρουσία αποκαλύπτει μια βαθιά αλήθεια: αυτό που είμαστε στην ουσία μας δεν είναι οι μεταβαλλόμενες εικόνες αλλά η αμετάβλητη επίγνωση μέσα στην οποία αυτές εμφανίζονται.

Η Αιώνια Ταυτότητα

Αν είμαστε πάντα Εδώ και Τώρα, ανεξάρτητα από το «πού πας, τι γίνεσαι», τότε η αληθινή μας ταυτότητα πρέπει να υπερβαίνει όλες τις περιστάσεις και συνθήκες. Αυτό υποδηλώνει μια ύπαρξη που προηγείται και υπερβαίνει κάθε προσωρινή ταύτιση με το σώμα, τον νου, την προσωπικότητα και τους κοινωνικούς ρόλους.

Αυτή η αιώνια ταυτότητα έχει ονομαστεί με πολλά ονόματα στις διάφορες παραδόσεις: ο Εαυτός, η Φύση του Βούδα, η Χριστική Συνείδηση, το Τάο, το Άτμαν. Όποιο όνομα κι αν της δώσουμε, αναφέρεται σε αυτό μέσα μας που υπερβαίνει τον χρόνο και τον χώρο, ενώ ταυτόχρονα είναι πλήρως παρόν μέσα σε αυτά. Είναι τόσο υπερβατικό όσο και άμεσο, τόσο πέρα από όλα τα πράγματα όσο και απόλυτα παρόν σε όλα.

Πρακτικές Εφαρμογές της Αιώνιας Παρουσίας

Αυτή η μυστικιστική κατανόηση δεν είναι απλώς φιλοσοφική εικασία. Προσφέρει πρακτική σοφία για να ζούμε με μεγαλύτερη επίγνωση και γαλήνη:

Όταν προκύπτει πόνος, θυμήσου ότι, όπως όλες οι εικόνες, έτσι κι αυτός θα περάσει. Η επίγνωση που παρατηρεί τον πόνο παραμένει ανεπηρέαστη από αυτόν.

Όταν αντιμετωπίζεις δύσκολες αποφάσεις, κεντράρισε τον εαυτό σου στην παρούσα στιγμή. Η σοφία που χρειάζεσαι είναι διαθέσιμη Εδώ και Τώρα, όχι σε αγχωτικές προβολές για το μέλλον.

Όταν παγιδεύεσαι σε μοτίβα μετάνοιας ή δυσαρέσκειας, αναγνώρισε ότι το παρελθόν υπάρχει μόνο ως σκέψη στο παρόν. Η δύναμή σου να ανταποκριθείς ελεύθερα υπάρχει μόνο Εδώ και Τώρα.

Όταν βιώνεις ομορφιά ή χαρά, επίτρεψε στον εαυτό σου να είναι πλήρως παρών. Η αιωνιότητα αποκαλύπτεται πιο άμεσα σε στιγμές απόλυτης παρουσίας.

Όταν πλησιάζει ο θάνατος—ο δικός σου ή κάποιου άλλου—θυμήσου ότι το Εδώ και Τώρα συνεχίζεται. Μόνο οι εικόνες αλλάζουν, όχι η αιώνια παρουσία που τις παρατηρεί.

Το Παραδοξο Ταξίδι προς Αυτό που Ήδη Είναι

Το πνευματικό μονοπάτι μάς παρουσιάζει ένα υπέροχο παράδοξο: φαίνεται πως ταξιδεύουμε προς την κατανόηση αυτού που ήταν αληθινό από πάντα. Αναζητούμε την απελευθέρωση μόνο για να ανακαλύψουμε ότι ποτέ δεν ήμασταν πραγματικά δεσμευμένοι. Αναζητούμε τη φώτιση μόνο για να βρούμε ότι ήταν η αρχική μας φύση πριν καν ξεκινήσουμε την αναζήτηση.

Αυτή η κυκλική πορεία μάς οδηγεί πίσω εκεί από όπου ξεκινήσαμε, αλλά με νέα μάτια για να δούμε το θαύμα που ήταν πάντα παρόν. Ο Τ.Σ. Έλιοτ το αποτύπωσε τέλεια:

"Δεν θα σταματήσουμε την εξερεύνηση, και το τέλος όλης της εξερεύνησής μας θα είναι να φτάσουμε εκεί που ξεκινήσαμε και να γνωρίσουμε το μέρος για πρώτη φορά."

Συμπέρασμα: Η Πρόσκληση του Αιώνιου Τώρα

Η μυστικιστική ενόραση ότι «Το Εδώ και Τώρα είναι η Αιωνιότητα» μάς προσκαλεί σε ένα ριζικό αναπροσανατολισμό της συνείδησης. Αντί να ζούμε από την περιορισμένη προοπτική ενός ξεχωριστού εαυτού που κινείται μέσα στον χρόνο, καλούμαστε να αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας ως τη διαχρονική επίγνωση μέσα στην οποία εκτυλίσσεται όλη η ύπαρξη

Αυτή η αναγνώριση δεν αναιρεί τον σχετικό κόσμο της αλλαγής και της δράσης. Αντίθετα, τον διαποτίζει με τη φωτεινότητα του Είναι. Συνεχίζουμε να συμμετέχουμε στον χορό των εικόνων—εργαζόμενοι, αγαπώντας, δημιουργώντας, αγωνιζόμενοι—αλλά το κάνουμε από έναν πυρήνα παρουσίας που παραμένει ανεπηρέαστος από τις μεταβαλλόμενες σκηνές.

Με αυτόν τον τρόπο, το αιώνιο Τώρα δεν γίνεται μια διαφυγή από τη ζωή, αλλά η ίδια η πύλη μέσα από την οποία η ζωή αγκαλιάζεται πληρέστερα. Ανακαλύπτουμε ότι η αιωνιότητα δεν είναι κάτι που πρέπει να επιτύχουμε μετά τον θάνατο ή στο τέλος του χρόνου, αλλά είναι διαθέσιμη σε κάθε στιγμή ως η ουσία της ύπαρξής μας.

Το Εδώ και Τώρα είναι πράγματι η Αιωνιότητα, και αναγνωρίζοντας αυτή την αλήθεια, αφυπνιζόμαστε στο θαύμα της ύπαρξης που ήταν πάντα παρόν.

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES