Esoterism Academy: Αιωνιότητα

Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Sunday, January 30, 2022

Αιωνιότητα

(Άχρονος χρόνος, πραγματικός χρόνος, νοητικός χρόνος)

Η αντίληψη του χωροχρόνου, κάποιου αντικειμενικού χωροχρόνου (και η εκ των υστέρων, θεωρητική περιγραφή αυτής της αντίληψης) προϋποθέτει πάντα την ύπαρξη μίας Συνειδητότητας, που αντιλαμβάνεται τον χωροχρόνο κι έναν αντικειμενικά εκδηλωμένο χωροχρόνο: Η «αντίληψη του χωροχρόνου» προκύπτει από την Σχέση της Συνειδητότητας με τον χωροχρόνο.

Το Απόλυτο στον Βουδισμό Ζεν (Ten Bulls by Kakuan: Zen Stages of Enlightenment: 9. Reaching the Source / Returning to the Origin, Back to the Source)

Η Συνειδητότητα όμως δεν λειτουργεί σαν καθρέφτης που συλλαμβάνει ό,τι υπάρχει αντικειμενικά, ενώ οι ιδιαίτερες συνθήκες διαμορφώνουν ανάλογα τον κάθε χωρόχρονο. Θεωρώντας ότι μία Συνειδητότητα λειτουργεί σε ένα συγκεκριμένο χωροχρόνο, (θεωρώντας δηλαδή τον χωροχρόνο «σταθερό», όπως το ηλιακό σύστημα, η γη), μπορούμε να δούμε πως ανάλογα με την ποιότητα της Συνειδητότητας, με την κατάσταση της επίγνωσης, διαφοροποιείται η αντίληψη του χωροχρόνου...

Όταν η Συνειδητότητα διοχετεύεται στον εξωτερικό κόσμο, αντιλαμβάνεται την μεταβολή, τις διαδοχικές στιγμές των φαινομένων, από στιγμή σε στιγμή. Με βάση αυτή την εμπειρία η νόηση δομεί την αντίληψη του χρόνου σαν μία λογική ακολουθία (παρελθόν, παρόν, μέλλον). Αυτό όμως είναι μόνο μία νοητική κατασκευή, μία ερμηνεία της νόησης, κι όχι κάτι αντικειμενικό. Αυτή η κοινή αντίληψη του χρόνου είναι ο νοητικός χρόνος.

Στην πραγματικότητα η Συνειδητότητα υπάρχει κι αντιλαμβάνεται μόνο στο παρόν. Ο πραγματικός χρόνος λοιπόν (ο μόνος που υπάρχει) είναι μόνο το παρόν που ρέει, μαζί με τις μεταβολές του χώρου: Πιο αναλυτικά αυτό που αντιλαμβανόμαστε σαν πραγματικό χρόνο είναι η ροή του χώρου (των φαινομένων, των αντικειμένων). Έτσι η Συνειδητότητα αποσύρεται από το άμεσα αντικειμενικό, (τα εξωτερικά πράγματα), κι αντιλαμβάνεται αυτό που συμβαίνει τώρα, την ροή του χώρου. Είναι ακριβώς αυτή η ροή του χώρου που αντιλαμβάνεται σαν πραγματικό χρόνο, σαν ένα παρόν που ρέει μαζί με τις μεταβολές του χώρου... Έτσι ο χρόνος γίνεται αλληλένδετος με τον χώρο... είναι ιδιότητα του χώρου... μία ακόμη διάσταση του παλιού τρισδιάστατου χώρου...

Παρατηρώντας ακόμα πιο προσεκτικά αυτό που συμβαίνει (σε βαθύτερο επίπεδο επίγνωσης) αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι η Συνειδητότητα που ρέει αλλά ο χωροχρόνος... όλα συμβαίνουν «έξω» από την Συνειδητότητα. Η Συνειδητότητα βρίσκεται σε ένα «αιώνιο τώρα» αμετάβλητο, εντός του οποίου συμβαίνουν όλες οι εξωτερικές μεταβολές του χωροχρόνου. Αυτό το «αιώνιο τώρα», το «Άχρονο», είναι η τρίτη βαθύτερη αντίληψη του «Αιώνιου Χρόνου», της Αιωνιότητας...

Μία τέτοια Συνειδητότητα που φτάνει σε αυτή την κατάσταση επίγνωσης μπορεί να αντιλαμβάνεται και την Αιώνια Φύση της Συνειδητότητας και τον φυσικό χωροχρόνο (μέσω του σώματος, του εγκεφάλου, του νευρικού συστήματος)... Αλλά μία τέτοια Συνειδητότητα, απελευθερωμένη από την ροή αντιλαμβάνεται τώρα τον Εαυτό και τον φυσικό κόσμο σαν ένα όλον, σαν μία ενότητα (όπου υποκείμενο-αντικείμενο έχουν ξεπερασθεί)... Μία τέτοια Συνειδητότητα, που έχει ήδη ανεξαρτητοποιηθεί από τον κατώτερο υλικό φορέα της και μπορεί να έχει εμπειρία πέρα από τον φυσικό κόσμο, ενός άλλου κόσμου (μεταφυσικού)... όπου μπορεί να προχωρήσει σε μία «ανώτερη σύνθεση της αντίληψης».

Βέβαια, η ανάδυση από την (νοητική, φανταστική) κοινή αντίληψη της πραγματικότητας, στην αντίληψη της ρέουσας πραγματικότητας κι από εκεί στην αιώνια πραγματικότητα, δεν είναι μία εύκολη υπόθεση και πρέπει να πραγματοποιηθεί όχι μόνο στο επίπεδο της εξωτερικής αντίληψης (νοητικός χωροχρόνος) αλλά και στα βαθύτερα στρώματα της σκέψης (πραγματικός χρόνος) και ακόμα βαθύτερα στο υπαρξιακό επίπεδο (αιώνιο τώρα).

Η απελευθέρωση από τις λειτουργίες της αντίληψης, της σκέψης, του εγώ, για να φτάσουμε στην επίγνωση της Αληθινής Αιώνιας Φύσης μας, είναι το πνευματικό έργο για το οποίο μιλούν όλες οι μεγάλες θρησκείες, οι αληθινές φιλοσοφίες, το πνευματικό έργο που καλείται να πραγματοποιήσει ο κάθε άνθρωπος...

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

Sunday, January 30, 2022

Αιωνιότητα

TAOΪSM

BUDDHISM

VEDANTA

jKRISHNAMURTI

RELIGION

Quotes

Constantinos’s quotes

Copyright