ESOTERISM ACADEMY




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

SELECT YOUR LANGUAGE

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΟΥΣΙΑ, ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ-ΔΡΑΣΕΙΣ, ΕΠΙΓΝΩΣΗ 5(2)


ΑΥΤΟ που Ονομάζουμε Θεό, Απόλυτο, Πραγματικότητα, Ουσία (της Ύπαρξης), Πνεύμα, Ψυχή, είναι η Υπέρτατη Πραγματικότητα κι όλοι αυτοί οι Όροι δείχνουν (και «περιγράφουν») το ίδιο πράγμα. ΑΥΤΟ, σαν Ουσία, είναι το Σταθερό Υπόβαθρο κάθε αντίληψης ύπαρξης, δραστηριότητας, δράσης και «φαινομένου». Υπάρχει Πάντα, Παντού, πίσω από κάθε ύπαρξη, δραστηριότητα, δράση και φαινόμενο.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ
ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ «ΚΕΝΤΡΩΝ»
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Για την Απελευθέρωση

Ο Αληθινός Διαλογισμός

Τελικά, τι είναι Διαλογισμός, πραγματικά; Τι είναι ο Πραγματικός Διαλογισμός; Διαλογισμός δεν είναι δράση (κάποιου υποκειμένου). Δεν είναι να κάθεσαι σε στάση διαλογισμού, δεν είναι να αναπνέεις πειθαρχημένα, δεν είναι να συγκεντρώνεσαι σε κάτι (παράσταση, «ιδέα», αφηρημένη αντίληψη), δεν είναι να παρατηρείς (να είσαι ο «παρατηρητής»). Διαλογισμός δεν είναι να προσεύχεσαι, να οραματίζεσαι, να έχεις οποιαδήποτε προσωπική εμπειρία. Διαλογισμός δεν είναι οποιαδήποτε εξωτερική ή εσωτερική διαδικασία. Διαλογισμός δεν είναι οτιδήποτε πέφτει στην προσωπική μας αντίληψη. Διαλογισμός δεν είναι η ιερή πρόθεση, η αγνή επιθυμία να φτάσεις στην Φώτιση. Ποιος θα φτάσει στην Φώτιση; Είναι η Φώτιση προσωπική εμπειρία; Όλα αυτά είναι δραστηριότητες εξωτερικές (ακόμα κι όσα θεωρούμε «εσωτερικά»), είναι σκέψη κι εντοπίζονται, όλες αυτές οι δραστηριότητες, στον περιφερικό εγκέφαλο, ή στο περιφερικό νευρικό σύστημα και το σώμα. Διαλογισμός δεν είναι κάτι που κάνεις ή κάτι που δεν κάνεις. Διαλογισμός δεν είναι οποιαδήποτε αντίληψη ότι είμαστε κάτι, ότι κάνουμε κάτι, ότι πραγματώνουμε κάτι. Όλα αυτά είναι δραστηριότητες, σκέψη, αδιέξοδες δράσεις.
Από την άλλη μεριά ο Πραγματικός Διαλογισμός ταυτίζεται με την Σιωπή της σκέψης, με την Ακινησία, την Ελευθερία, την Επίγνωση της Ενότητας της Ύπαρξης, την Μη-Δυαδική Αντίληψη. Αλλά δεν υπάρχει (προσωπικός) Δρόμος προς αυτή την Κατάσταση. Δεν υπάρχει Πρακτική να οδηγεί Εδώ. Δεν υπάρχει καμία Τεχνική για να εφαρμόσεις και να φτάσεις να βιώσεις αυτό. Δεν υπάρχει ακόμα καμία πραγματοποίηση, τίποτα που πρέπει να πραγματοποιήσεις. Τελικά τι είναι Πραγματικός Διαλογισμός;
Τα μάτια σου «Ανοίγουν» και μπορείς να Δεις μονάχα όταν δεν σε ενδιαφέρει ο κόσμος, η εξωτερική ζωή, μονάχα όταν νοιώθεις βαθιά μέσα σου την ματαιότητα όλων των δραστηριοτήτων. Όταν το Δεις, τότε μόνο, τελείως αυθόρμητα, από μέσα, γεννιέται η αντικειμενική βουλητική δράση της «απόρριψης», της «παραίτησης», της «εγκατάλειψης». Όταν σβήνει η «δίψα» για εξωτερική ζωή κι όταν βλέπεις όλη την ματαιότητα όλων των δραστηριοτήτων, τότε σαν από θαύμα (από το Τίποτα) γίνεται Σιωπή, όλα Ακινητοποιούνται και γίνονται απλά «περιεχόμενο» της Αντίληψης (με το οποίο δεν ταυτιζόμαστε πια). Η Αντίληψη Απελευθερώνεται, Ρέει Ανεμπόδιστα. Όλα γίνονται Φυσικά, Πραγματικά, Αληθινά. Ο Διαλογισμός είναι Ακινησία, Σιωπή, Ησυχία, Ελευθερία, Απεραντοσύνη, Ανεμπόδιστη Ενότητα με Όλα. Ακινησία «δική» μας, (αντικειμενική κι όχι «προσωπική»), κι όχι του «Περιεχομένου» της Αντίληψης. Ο Διαλογισμός είναι Φυσική Ροή της Ζωής, χωρίς παραμορφώσεις, διαστρεβλώσεις, λοξοδρομήσεις, χωρίς οποιαδήποτε παρέκκλιση από την Ανεμπόδιστη Ροή. Ο Διαλογισμός είναι να Είσαι και να Λειτουργείς στο Κέντρο της Ισορροπίας της Ύπαρξης και να Λειτουργείς από Εδώ για να «σκέφτεσαι», να «αισθάνεσαι» και να «δρας». Ο Διαλογισμός είναι η Ζωντανή Ελευθερία κι είναι η Πύλη που «χωρίζει» κι «ενώνει» τους (Ανώτερους και Κατώτερους) Κόσμους. Εσωτερικά είναι οι Ανώτεροι Ουρανοί της Παγκόσμιας Ύπαρξης (οι Ουρανοί της Τριμούρτι στην Ινδοϊστική Παράδοση, οι Τρεις Πνευματικοί Ουρανοί της Χριστιανικής Παράδοσης). Κάτω είναι οι Κατώτεροι Κόσμοι (Ο Νοητικός Κόσμος, ο Αστρικός Κόσμος κι ο Αιθερικός-Ενεργειακός-Υλικός Κόσμος των Μορφών), είναι οι κατώτερες λειτουργίες, η κατώτερη ζωή.
Πραγματικός Διαλογισμός είναι απλά να Κατανοήσεις, να εγκαταλείψεις όλα τα «εξωτερικά», να Δεις την ματαιότητα όλων αυτών των δραστηριοτήτων και να τα «αφήσεις» να σβήσουν φυσικά, επειδή ακριβώς είναι μάταια. Χωρίς πρόθεση, χωρίς προσπάθεια, χωρίς «κέρδος». Προφανώς (το λέμε για να γίνει πιο κατανοητό) αυτή η «εγκατάλειψη» σημαίνει την πραγματική εσωτερική απόσπαση από όλα αυτά, την ιερή «αδιαφορία». Δεν σημαίνει καθόλου απομόνωση από τις εξωτερικές λειτουργίες, τον εξωτερικό κόσμο, την εξωτερική ζωή. Απλά όταν αποσπαστούμε πραγματικά από όλα αυτά, όλα λειτουργούν φυσικά, ανεμπόδιστα, χωρίς επηρεασμούς. Εισερχόμαστε στην σφαίρα του «αντικειμενικού», πέρα από προσωπικές αντιλήψεις, ερμηνείες και δράσεις.
Ποτέ δεν μπορεί η δραστηριότητα, η σκέψη, το εγώ να Φωτισθεί. Όταν σβήσουν όλα αυτά (οι εξωτερικές δραστηριότητες) δεν υπάρχει εγώ. Προφανώς η Κατάσταση της Φώτισης (όπως την ορίζουμε εδώ) και η δυαδική αντίληψη, η σκέψη, το εγώ, είναι ασυμβίβαστα. Έτσι δεν υπάρχει εδώ κανένα κέρδος για το εγώ, για κανέναν, στον Διαλογισμό. Ο Διαλογισμός είναι μια Αντικειμενική κατάσταση της Συνειδητότητας (της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ) κι όχι μια υποκειμενική αντίληψη. Διαλογισμός είναι η Ελεύθερη Αντικειμενική Ανεμπόδιστη Συνειδητότητα.
Για να Νοιώσουμε Αυτό που Είμαστε Πραγματικά, τον Αληθινό Εαυτό, την Αληθινή Ουσία που Είναι Παρούσα εδώ, για να Βιώσουμε την Βαθύτερη Αίσθηση της Ύπαρξής μας, τον Ίδιο τον Εαυτό μας (στην Εσωτερική του Κατάσταση, ανεξάρτητα από το πόσο Βάθος μπορεί να έχει) πρέπει να Στραφούμε Έσω (προς το Κέντρο της Ύπαρξής μας) και να μην χανόμαστε σε εξωτερικές δραστηριότητες, που μας προσανατολίζουν προς τα έξω, προς την εξωτερική ζωή. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε κάτι, να κάνουμε κάτι εξωτερικά, να πραγματοποιήσουμε κάτι,  (δεν πρέπει να κάνουμε) απολύτως τίποτα. Ούτε να καταφύγουμε σε Διδασκάλους και Διδασκαλίες, ούτε να διαβάσουμε βιβλία (πέρα από την απαραίτητη ενημέρωση), ούτε να ακούσουμε κανέναν, ούτε να πάμε κάπου, σε κάποιο προσκύνημα, στο Θιβέτ, στην Ινδία, στο Άγιο Όρος, ούτε να τελέσουμε κάποια λατρεία, απολύτως τίποτα.
Ακόμα κι αν συναντήσουμε κάποιον Γνήσιο Διδάσκαλο, Μύστη, Γνώστη, Άνθρωπο που έχει Βιώσει την Πραγματικότητα, πέρα από την δυαδική συνειδητότητα, αυτό που μπορεί να μας πει είναι να Στραφούμε Έσω, στον Εαυτό, στην Αληθινή Ύπαρξη. Όλες οι Οδηγίες κι οι συμβουλές κι οι παραινέσεις τελειώνουν εδώ. Εμείς πρέπει να το κάνουμε. Να Στραφούμε Έσω για να Νοιώσουμε το Βαθύτερο Είναι μας. Διαβάστε τις «Συνομιλίες με τον Σρι Ραμάνα Μαχάρσι», διαβάστε το «Είμαι Εκείνο» του Νισαργκαντάτα Μαχαράτζ, διαβάστε τα βιβλία του Τζίντου Κρισναμούρτι, επιβεβαιώνουν αυτά που λέμε. Στην πραγματικότητα, ένας Πραγματικός Διδάσκαλος απλά μας ανοίγει τον Δρόμο, μας προετοιμάζει. Υπάρχουν κάποια μυστικά για αυτούς που Ακολουθούν την Οδό και που θέλουν πραγματικά να Προχωρήσουν Πέραν (πέραν της δυαδικότητας). Αλλά τελικά πρέπει να το κάνουμε εμείς οι ίδιοι.
Η Αρχή και το Τέλος του Αληθινού Διαλογισμού είναι Απλά Να Κάθεσαι. Τι σημαίνει πραγματικά αυτό; «Πως» το κάνεις; Αν το κάνεις με κάποιο τρόπο απλά το έχεις χάσει. Αν Απλά Καθίσεις τότε Ανοίγεται ο Δρόμος κι Αναδύεσαι στην Απεριόριστη Ελευθερία. Μπορείς να το Νοιώσεις, να το «Δεις» να συμβαίνει. Για αυτό λέμε ότι το να «κάθεσαι απλά» είναι η αρχή και το τέλος του Διαλογισμού, η Ουσία του και το Αληθινό Περιεχόμενο της Εμπειρίας, της Απελευθέρωσης. Μονάχα όταν νοιώθεις ότι το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να Βιώσεις την Αληθινή Ουσία κι όταν δεν σε ενδιαφέρει τίποτα εξωτερικό, μπορείς «απλά να κάθεσαι», με φυσικό τρόπο. Και τότε γίνονται όλα μόνα τους. Προφανώς εδώ δεν μιλάμε για «ενδιαφέρον» ή «μη ενδιαφέρον» κάποιου προσωπικού όντος, κάποιου εγώ. Μιλάμε για την αντικειμενική κατανόηση που κατασταλάζει μετά από την αντικειμενική (και μη προσωπική) προσεκτική παρατήρηση αυτού που συμβαίνει και γίνεται δράση (αληθινή αντικειμενική δράση). Θα το Νοιώσεις όταν έρθει η «ώρα».
Όταν κάποιος είναι ακόμα δεμένος με εξωτερικές δραστηριότητες (επειδή προφανώς νοιώθει και δρα σαν εγώ) και θέλει να ελέγξει, να πειθαρχήσει, να ξεπεράσει όλα αυτά που κάνει, σκέψη, αίσθηση, εξωτερικές εμπειρίες, χρησιμοποιεί διαφόρους τρόπους, μεθόδους, που ονομάζει «διαλογισμό». Προφανώς συνεχίζει την ίδια αδιέξοδη εξωτερική δράση (του εγώ). Όλα αυτά δεν είναι Αληθινός Διαλογισμός. Είναι μια μίμηση διαλογισμού που απλά ξεγελά τον νου. Στην πραγματικότητα η εξωτερική δραστηριότητα είτε διαλογιζόμαστε με αυτόν τον τρόπο είτε κάνουμε οτιδήποτε άλλο, περπατάμε, χορεύουμε ή κάνουμε κάποια εργασία, είναι απλά εξωτερική δραστηριότητα. Κι όλα αυτά έχουν την ίδια αδιέξοδη αξία, έχουν το ίδιο αδιέξοδο νόημα, αν και διαφέρουν σε «περιεχόμενο».
Έτσι, αν θέλεις να Φτάσεις (πραγματικά, σαν φυσικό αντικειμενικό γεγονός κι όχι σαν προσωπική αντίληψη) σε Αυτή την Αντικειμενική Κατάσταση που ονομάζουμε Αληθινό Διαλογισμό ή Φώτιση (είναι το ίδιο) κι όπου δεν υπάρχει εγώ, απλά αναρωτήσου «ποιός» θέλει να φτάσει εδώ; «Ποιος» θα κάνει οτιδήποτε για να φτάσει εδώ; «Ποιος» θα φωτιστεί και «ποιος» θα είναι φωτισμένος; Προφανώς εδώ φαίνεται όλη η αδιέξοδη ανοησία του εγώ. Κατανόησε (αντικειμενικά) ότι «πρέπει» να εγκαταλειφθεί ολόκληρο το εγώ, οι αντιλήψεις του και οι δραστηριότητές του. Προφανώς αυτό έρχεται σαν αποτέλεσμα κι επιστέγασμα της αντικειμενικής κατανόησης.  Κατανοώντας το και κάνοντάς το νοιώθεις πως «κανείς» δεν φτάνει, πουθενά δεν φτάνει. Απλά όταν σβήνουν όλες οι αυταπάτες του εγώ Βρίσκεσαι Εδώ. Όχι Εσύ σαν προσωπικό εγώ, αλλά σαν Αντικειμενική Αίσθηση της Ύπαρξης (το Αληθινό Εσύ). Πάντα Είσαι εδώ. Ποτέ δεν έφυγες πραγματικά (παρά μόνο στην «αντίληψη, στην φαντασία, στην πλάνη). Όλο σου το «Ταξίδι» έξω από Εδώ ήταν φανταστικό. Σε ξεγέλασε το γεγονός ότι η φαντασία χρησιμοποιεί στοιχεία της αλήθειας κι έτσι μπορεί να παραπλανά (επειδή μιμείται τέλεια την πραγματικότητα). Σαν τον Αληθινό Οδυσσέα (της Συμβολικής Οδύσσειας) ποτέ δεν εγκατέλειψες την Ιθάκη γιατί η Ιθάκη είναι η Ίδια σου η Ύπαρξη, η Ίδια σου η Ζωή κι η «Μνήμη» της κι η «Λαχτάρα» της είναι πάντα παρούσα, όπου κι αν είσαι, ό,τι κι αν κάνεις, «στοιχειώνει» το ταξίδι στους φανταστικούς κόσμους.
Έτσι, Άφησέ τα όλα κι Απλά Κάθισε, μάθε Απλά Να Κάθεσαι. Αυτό είναι η Φώτιση Γιατί το να Κάθεσαι Απλά είναι όλα, η Ηρεμία του σώματος, η Απάθεια του ψυχισμού, η Σιωπή της σκέψης, η Ησυχία της Ύπαρξης. Δεν χρειάζεται χρόνο για να συμβεί. Δεν ανήκει στον Χρόνο αυτή η Κατάσταση, γιατί δεν υπάρχει εγώ, εμπειρία, μνήμη, φώτιση (είναι το εγώ που είναι χρόνος, ζει στον χρόνο και δραστηριοποιείται και πραγματοποιεί στον χρόνο). Είναι μια ζωντανή Κατάσταση που Ρέει Συνέχεια. Είναι Αιώνιο Παρόν που Ρέει, Είναι Συνεχώς Νέο, Χωρίς να Αλλοιώνεται. Είναι η Ελευθερία.
Αν ο Εξωτερικός Κόσμος είναι απέραντος (έτσι όπως τον περιγράφουν οι Φυσικοί, οι Κοσμογράφοι κι οι Αστρονόμοι) κι όπως μπορεί να δει κάποιος ακόμα και με τα φυσικά μάτια όταν κοιτάξει ψηλά τον νυχτερινό ουρανό με τα εκατομμύρια γαλαξίες που απλώνονται στο βάθος του διαστήματος, ο Εσωτερικός Κόσμος είναι Αχανής. Απλώνεται σε Όλο Πιο Βαθιές Εκτάσεις Χωρίς Τέλος. Η Απέραντη Ελευθερία της Μη-Δυαδικής Συνειδητότητας δεν είναι παρά η Αρχή στην Επέκτασή μας στο Άπειρο. Και κάποιος που κολυμπά στις Ακτές της Πραγματικότητας άραγε γνωρίζει για την Βαθειά Θάλασσα της Ουσίας, για την Απεραντοσύνη της, Όπου δεν φτάνει καμία αντίληψη; Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στις Βαθύτερες Καταστάσεις της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, στην Εμπειρία του Παγκόσμιου Αιώνιου Χώρου, πέρα από τον Χρόνο (που Βιώνουμε στο Σαχασράρα) και στην Εμπειρία του Σκοτεινού Ορίου της Δημιουργίας (που Βιώνουμε έξω από Χώρο και Χρόνο, έξω από το σώμα αλλά «κοντά» στο σώμα). Για την Υπέρτατη Εμπειρία της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ θα πούμε μόνο αυτό: αυτό που Νοιώθουμε Έρχεται Από ΜΈΣΑ, δεν υπάρχει καμία εξωτερική αντίληψη να το προσεγγίσει και καμία περιγραφή δεν μπορεί να το περιγράψει. Απλά Νοιώθεις (από ΜΕΣΑ) τον «Παλμό» της ΖΩΗΣ, Νοιώθεις τον ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΕΟ. Προφανώς εδώ δεν μιλάμε για την Εμπειρία ούτε με την έννοια της προσωπικής εμπειρίας, ούτε για την Αντικειμενική Εμπειρία των Ανώτερων Καταστάσεων, είναι κάτι Τελείως Υπερβατικό.
Όταν κάποιος Προχωρά Εδώ Γνωρίζει Που Βαδίζει γιατί το Βιώνει Αυτός ο Ίδιος. Και μόνο αυτός είναι ο Ορθός Τρόπος να Μάθουμε για όλα αυτά, μέσα από την εμπειρία, την μη προσωπική εμπειρία, την Αντικειμενική Εμπειρία, την Υπερβατική Εμπειρία. Κατανοούμε ότι δεν πρόκειται εδώ για προσωπική εμπειρία ενός εγώ αλλά για Βαθύτερες Αντικειμενικές Καταστάσεις της Συνειδητότητας, της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ που Επιστρέφει στα ΒΑΘΗ της. Απλά, όπως Προχωράμε Εδώ κρατάμε σαν φυλαχτό ένα απλό μυστικό, ότι όπως είναι Ψηλά είναι και χαμηλά. Κι όπως Ξεκινάμε Φυσικά και Προχωράμε Ανεμπόδιστα, με τον ίδιο τρόπο γίνεται κι Εδώ. Όλα γίνονται μόνα τους. Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ από την Φύση της Ανυψώνεται, Πλαταίνει, Βαθαίνει (όλα αυτά σηματοδοτούν την Επιστροφή στην ΟΥΣΙΑ). Επεκτείνεται πέρα από όλα τα Όρια μέχρι να Γίνει το Παν. Γιατί Πάντα Είναι το Παν. Κι όλοι οι Αντικειμενικοί Περιορισμοί κι οι προσωπικοί περιορισμοί είναι απλά απατηλοί περιορισμοί (που δημιουργούνται από την «συγκέντρωση» της προσοχής, της συνειδητότητας, της επίγνωσης, που αυτόματα σημαίνει «περιορισμό»). Η Αλήθεια ούτε Πραγματοποιείται, ούτε Αποκαλύπτεται, ούτε Ανακαλύπτεται. Απλά η Κατανόηση φωτίζει την πλάνη. Η πλάνη διαλύεται. Κι Υπάρχει Αλήθεια. Η ΑΛΗΘΕΙΑ Είναι Πάντα εδώ. Αν δεν την Βιώνουμε είναι γιατί απλά είμαστε «στραμμένοι» αλλού, στους Κατώτερους Κόσμους, στον Εξωτερικό Κόσμο. Όταν όμως έρθει η Ευλογημένη Ώρα να Στραφούμε Έσω τότε Συνειδητοποιούμε πως Όλα Είναι Εδώ Πάντα, Για Πάντα.
Τελικά Διαλογισμός (Αληθινός Διαλογισμός) είναι Φυσική Διαδικασία, Φυσική Πράξη, που συμβαίνει απλά σε αντικειμενικό επίπεδο. Όχι κάτι που κάνουμε, κάτι που πραγματοποιούμε κι είναι προσωπική εμπειρία μέσα στον χρόνο. Η Κατάσταση του Διαλογισμού είναι Αντικειμενική Ζωή, που Ρέει, Εδώ, Τώρα, έξω από τον Χρόνο και την προσωπική αντίληψη και μνήμη. Είναι η Αληθινή Ζωή.


Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΟΣΜΩΝ
ΘΑΝΑΤΟΣ


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ / ΕΞΕΛΙΞΗ / ΚΑΤΑΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΛΗ

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ / ΕΞΕΛΙΞΗ / ΚΑΤΑΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΛΗ
(Από την Περιφέρεια προς το κέντρο): ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ /ΠΗΓΗ /Κενή Μόνο Συνείδηση /Καθαρή Ενοποιημένη Συνείδηση /Παγκόσμια Συνείδηση /ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΜΗ ΔΥΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΑΓΝΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ /Ανώτερη Αντικειμενική Ηθική Νοημοσύνη, Νόηση /Έλλογη Συναισθηματική Βουλητική Νοημοσύνη, Διανόηση /Ενστικτώδης Νοημοσύνη /Ψυχοσωματικές Δραστηριότητες /Υλικό Σώμα

ΩΝ - ΟΝ - ΑΝΘΡΩΠΟΣ

ΩΝ - ΟΝ - ΑΝΘΡΩΠΟΣ
(Από το Κέντρο προς την περιφέρεια): ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ /ΠΗΓΗ /Κενή Μόνο Συνείδηση /Καθαρή Ενοποιημένη Συνείδηση /Παγκόσμια Συνείδηση /ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΜΗ ΔΥΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΑΓΝΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ /Ανώτερη Αντικειμενική Ηθική Νοημοσύνη, Νόηση /Έλλογη Συναισθηματική Βουλητική Νοημοσύνη, Διανόηση /Ενστικτώδης Νοημοσύνη /Ψυχοσωματικές Δραστηριότητες /Υλικό Σώμα

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ
Το Μυστικό Ξεκλείδωμα της Πνευματικής Αφύπνισης

Η ΑΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η ΑΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η ΕΜΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η  ΕΜΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΠΟΙΗΣΗ

ΠΟΙΗΣΗ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"ΧΑΙΚΟΥ"

"ΧΑΙΚΟΥ"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

 

18/Απρίλιος/2021

Ο Πνευματικός Κόσμος

Υπάρχει ένας Πνευματικός Κόσμος,  ένας Πνευματικός Τόπος, μια Πνευματική Κατάσταση, που Δημιουργείται  από την Αρχή που Δρα σαν Πνευματικός Πυρήνας Ύπαρξης, Πνευματικός Ήλιος, με τον Οποίο επικοινωνούν και κοινωνούν όλες οι οντότητες.

Υπάρχει μια Πνευματική Κοινότητα όλων αυτών που Συνειδητοποιούν το Βάθος της Ύπαρξης που είναι η Δρώσα Αρχή και βιώνουν αυτή την Πνευματική Κατάσταση της Θείας Ενότητας. Είναι η Πνευματική Εκκλησία.

Αυτή η Πνευματική Κατάσταση Ενότητας με τον  Πνευματικό Ήλιο, ο Πνευματικός Τόπος, είναι το Βασίλειο του Θείου. Εισέρχεσαι Εδώ όταν Βιώνεις την Βαθύτερη Ανώτερη Κατάσταση της Ίδιας σου της Ύπαρξης.

Η Αληθινή Θρησκεία είναι Πνευματική. Είναι η Εμπειρία αυτής της Ανώτερης Κατάστασης της Συνείδησης. Εισέρχεσαι Εδώ όταν “εγκαταλείπεις” όλες τις “εξωτερικές” δραστηριότητες. Δεν υπάρχει άλλη οδός.

Για την Οδό μίλησαν όλοι οι Μεγάλοι Μύστες κι από την Δράση τους δημιουργήθηκαν οι θρησκείες. Μια ανθρώπινη θρησκεία, στην πραγματικότητα, είναι μια Πύλη, μια Οδός, που Οδηγεί στον Πνευματικό Τόπο, στην Πνευματική Κατάσταση της Ένωσης με την Δρώσα Αρχή, στο Πνευματικό Βασίλειο. Είναι μια Εσωτερική Εμπειρία της Συνείδησης κι όχι μια εξωτερική δραστηριότητα.

Η Αληθινή Θρησκευτική Εμπειρία είναι το Εσωτερικό Βίωμα, της Συνειδητοποίησης του Κοινού Βάθους της Ύπαρξης, της Ενότητας με τον Πνευματικό Ήλιο της Ύπαρξης. Είναι Εσωτερική Κατανόηση, Απελευθέρωση της Συνείδησης από τους περιορισμούς, Ανύψωση πάνω από όλα τα εξωτερικά φαινόμενα.

Όλες οι ανθρώπινες θρησκείες μιλούν για την ίδια Δρώσα Αρχή, την ίδια Πνευματική Κατάσταση, τον ίδιο Πνευματικό Τόπο, Βασίλειο. Αυτή η Δρώσα Αρχή αναγνωρίζεται σαν ο Ισβάρα (ο Κρίσνα) των Ινδών, ο Διόνυσος των Ελλήνων, ο Λόγος των Χριστιανών, ο Ντυάνι Βούδας Βαϊροτσάνα. Κι η Πνευματική Κατάσταση όπου Βιώνουμε την Εμπειρία της Ενότητας με την Δρώσα Αρχή είναι η Βίωση της Εωτερικής Ύπαρξης, η Ένωση με το Θείο. Είναι το Θείο Βασίλειο, ο Παράδεισος του Ισβάρα, τα Ηλύσια Πεδία, το Νιρβάνα στο Σαμπχόγκα Κάγια.

Οι ανθρώπινες θρησκείες πρέπει να βιώνονται σαν Δρόμοι που Οδηγούν στο Εσωτερικό Βίωμα της Αληθινής Φύσης μας. Οι εξωτερικές δραστηριότητες,  οι Ναοί, οι Τελετουργίες και οι ιερές πράξεις, είναι εγκλωβισμένες σε μια δυαδική αντίληψη της πραγματικότητας, όπου η Αλήθεια αναζητείται με εξωτερικές δραστηριότητες. Αυτό όσο ηθικό κι αν φαίνεται, στην πραγματικότητα, είναι μια ανώριμη στάση. Η Αλήθεια δεν είναι “έξω”, είναι Μέσα μας, στην Βίωση του Βάθους της Ύπαρξής μας.

Αυτός που θέλει, πραγματικά, να βρει την Αλήθεια πρέπει να στραφεί Έσω, στην Εσωτερική Κατανόηση, στην Εσωτερική Εμπειρία, να Εισέλθει στο Ανώτερο Πνευματικό Βασίλειο, να Βιώνει Διαρκώς την Ενότητα με την Ανώτερη Πηγή, προς την Οποίο Προσέρχονται όλες οι οντότητες.

Η Αληθινή Θρησκεία είναι Πνευματική Αντίληψη, Πνευματικός Δρόμος κι από την στιγμή που ανοίχθηκε (από κάποιον Μύστη) μένει πάντα Ανοιχτός στην Αιωνιότητα Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν ζωντανοί άνθρωποι που να ακολουθούν τον συγκεκριμένο Δρόμο. Για  μια Πνευματική Εμπειρία δεν χρειάζονται εξωτερικοί οδοιπόροι ή εξωτερικές δραστηριότητες.

 

23/Σεπτέμβριος/2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09/Σεπτέμβριος/2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

 

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ


«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

 

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

 

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

 

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~

 

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ


«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~




 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

MEDITATION MUSIC