Esoterism Academy: Ο Αληθινός Πλάτωνας

Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Saturday, July 18, 2015

Ο Αληθινός Πλάτωνας

Σύμφωνα με την Ορφική Παράδοση (που βέβαια, είναι σχεδόν άγνωστη στους νεοέλληνες), ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Είναι Χωρίς Ιδιότητες, πέρα από κάθε αντίληψη «Ουσίας» ή «Συγκεκριμένης Δραστηριότητας», Είναι το ΑΡΧΙΚΟ ΧΑΟΣ της Θρησκευτικής Υμνωδίας, που Γέννησε τα Πάντα και Στηρίζει τα Πάντα. Η «έννοια» του «χάους» σαν ανοργάνωτης κατάστασης στον χώρο τη πολλαπλότητας είναι μια ευτελής έννοια που δεν έχει καμία σχέση με το ΠΡΟΚΟΣΜΙΚΟ ΧΑΟΣ, που Είναι ο Ιερός Χώρος της Ύπαρξης.

Αυτό το ΑΓΝΩΣΤΟ ΧΑΟΣ Εμφανίζεται (Εξωτερικά) στην Αντίληψη σαν ΕΙΝΑΙ, σαν ΕΝΟΤΗΤΑ (ΕΙΝΑΙ) και πολλαπλότητα («είναι τι», το «είναι» σαν αποδοτικό κάποιας ιδιότητας), σαν Ψυχή, σαν «Πνευματικό Στοιχείο» μέσα στο σώμα. Το ΤΙ Συμβαίνει Πραγματικά, και το Πώς Συμβαίνει Πραγματικά το Βιώνουν το Κατανοούν και το Γνωρίζουν μόνο οι «ΣΟΦΟΙ». Στην «Γλώσσα των ΣΟΦΩΝ» οι όροι, ΠΡΟΚΟΣΜΙΚΟ ΧΑΟΣ, Πρωτογενές Είναι, «Είναι Ουσία» (Νους), Ψυχή, υλική ψυχή, σώμα, είναι «Βιωματικοί Όροι» (δηλαδή κάτι που βιώνουμε και μετά «ονομάζουμε»), δεν είναι απλές έννοιες της νόησης (κάτι που συλλαμβάνουμε με την σκέψη).

Ο όρος «ΨΥΧΗ», μέσα στην Ορφική Παράδοση και την Ορφική Ελληνική Φιλοσοφία, μπορεί να αναφέρεται σε διάφορες (και διαφορετικές) βιωματικές καταστάσεις. Μπορεί να σημαίνει το «Σύνολο του Πνευματικού Στοιχείου», την «Ατομική Ψυχική Ύπαρξη» που είναι Νοητικής Ουσίας, Νους, την Ψυχή σαν Δυναμισμό, την υλική ψυχή (δηλαδή την ψυχοσωματική «ψυχή», τον τρόπο αλληλεπίδρασης «Πνευματικού Στοιχείου» και σώματος). Έτσι, πολλοί που δεν έχουν μελετήσει βαθιά την Ελληνική Φιλοσοφία, μπερδεύονται με την πολυσημία του όρου. Το πραγματικό νόημα όμως του όρου φανερώνεται από την θέση του στον λόγο (στην πρόταση), τα συμφραζόμενα και την «λογικότητα» του όλου μηνύματος (που μεταφέρει η πρόταση).

Έτσι, γεννιέται το βασικό, απλό, αλλά και αναγκαίο, ερώτημα! «Τι είναι Τελικά ΨΥΧΗ»; Η ΨΥΧΗ Είναι Η ΠΡΟΚΟΣΜΙΚΗ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΒΑΣΗ, Το ΕΙΝΑΙ (η Κοσμική Ουσία), η Ατομική Ψυχική Ύπαρξη (ο Νους), η Ψυχή, η υλική ψυχή. Η ΨΥΧΗ Είναι Όλα Αυτά Μαζί, και κάθε τι ιδιαίτερα. Είναι μια Δυναμική Υπαρξιακή Κατάσταση, που Αναγνωρίζει και Κατανοεί την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ της ανάλογα με το Βάθος της Εμπειρίας της, της Ωριμότητάς της. Η ΨΥΧΗ είναι, με άλλα λόγια, Κάτι που Επεκτείνεται (σαν Βίωμα και Κατανόηση) στο ΑΠΕΙΡΟ, η «περιορίζεται» μέσα σε ιδιαίτερες ατομικές καταστάσεις.

Όλοι Είμαστε ΑΥΤΗ Η ΜΙΑ ΨΥΧΗ (στον Βαθμό που το Αναγνωρίζουμε) που μπορεί να Βιώνει το ΠΡΟΚΟΣΜΙΚΟ ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ, την «Ενότητα του Είναι», την «ατομική ύπαρξη» την «προσωπική ζωή», τις συγκεκριμένες υλικές εμπειρίες. Το ΤΙ Αντιλαμβανόμαστε και ΠΩΣ Βιώνουμε την Ύπαρξη φανερώνει από μόνο του την Ωριμότητα της Ψυχής.

Αυτό, λοιπόν, που είναι πραγματικά ο Άνθρωπος, μια ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΨΥΧΗ, μέσα στο σώμα (σε σχέση με το σώμα, που χρησιμοποιεί σαν φορέα εκδήλωσης) διδάχτηκε από τον Ορφέα, υιοθετήθηκε από τον Πυθαγόρα και πέρασε μετά στην Ελληνική Φιλοσοφία, μέχρι τον Πλάτωνα και πέρα από τον Πλάτωνα.

Ο Πλάτωνας, είχε «ανατραφεί» μέσα στην Ορφική Παράδοση. Να μην ξεχνάμε ότι ο Ορφισμός είχε ήδη καθιερωθεί σαν «θρησκεία» στην Αθήνα από την Πεισίστρατο κι αποτελούσε τον μεταφυσικό εμπνευστή της Αληθινής Δημοκρατίας, κι αυτό το δείχνει όχι μόνο η ιστορία, αλλά και οι θρησκευτικές γιορτές προς τιμήν του Διονύσου, αλλά και οι λαϊκές παραδόσεις. Ο Πλάτωνας είχε βαθιές σχέσεις όχι μόνο με «Ορφικούς» αλλά και με τους «Πυθαγόρειους» (κι είχε ταξιδέψει τρεις φορές στην Κάτω Ιταλία), ήταν Μύστης της Δελφικής Λατρείας και είχε Μυηθεί στα Ελευσίνια Μυστήρια.

Ο Πλάτωνας Βίωνε την Ύπαρξή του σαν ΨΥΧΗ μέσα στο σώμα, Βίωνε την ΑΛΗΘΙΝΗ ΟΥΣΙΑ του σε Διάφορα Εσωτερικά Βάθη, και Όλες οι Υπαρξιακές Καταστάσεις που Βίωνε είχαν Βιωματικό (δηλαδή Οντολογικό) χαρακτήρα. Μιλούσε για πράγματα που ζούσε, κι όχι για έννοιες που συλλαμβάνει κάποιος με την σκέψη.

Έτσι για τον Πλάτωνα, το ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΑΓΑΘΟ, το ΤΕΛΕΙΩΣ ΕΙΝΑΙ, το ΕΙΝΑΙ, η Ατομική Νόηση, η Προσωπική Ζωή, οι υλικές εμπειρίες, είναι «Καταστάσεις της ΨΥΧΗΣ», κι όχι νοητικές έννοιες (που είναι τελείως διαφορετικό πράγμα).

Ο Πλάτωνας λοιπόν ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΗ. Πέρασε από την γη από το 428 μέχρι το347. Βίωσε κάποιες «Ψυχικές Καταστάσεις» και για αυτές μίλησε (κυρίως μίλησε στην ζωντανή διδασκαλία του) και δευτερευόντως έγραψε στα βιβλία του.

Ποιος Είναι λοιπόν ο Πλάτωνας; Αν Αναρωτηθούμε για την «Αληθινή Ύπαρξη Πλάτωνας», τότε πρέπει να τον Αναζητήσουμε σαν ΖΩΝΤΑΝΗ ΨΥΧΗ, που ήρθε στην γη, βίωσε «κάποια πράγματα» για τα οποία μίλησε. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ; Ασφαλώς σαν ΖΩΣΑ ΨΥΧΗ Υπάρχει «Κάπου». Κι ίσως υπάρχουν κάποιοι που να μπορούν (τώρα) να επικοινωνούν μαζί του και να κατανοούν όσα Βίωσε-Βιώνει, και Δίδαξε (όταν ήταν στη γη) ο Πλάτωνας για την ΖΩΗ.

Αλλά κι αν αναζητήσουμε «ιστορικά» τον Πλάτωνα, οφείλουμε να τον Αντιμετωπίσουμε σαν Ζωντανή Ψυχή που Βίωνε αυτά που βίωνε και τα «κατέγραφε» σαν βιωματικές καταστάσεις. Ο Πλάτωνας υπήρξε ένας Βιωματικός Άνθρωπος, ένας Βιωματικός Φιλόσοφος, και Μιλά για Υπαρκτές Καταστάσεις της Ψυχής. Είναι Απόλυτα Ρεαλιστής, με την έννοια ότι Βίωνε και Περιέγραφε την Πραγματικότητα, κι όχι ένας διανοούμενος που ασχολείται με την σκέψη, με έννοιες της σκέψης, με θεωρητικές κατασκευές της σκέψης, με φανταστικά πράγματα.

Η Αληθινή Φιλοσοφία για τον Πλάτωνα Ασχολείται με Υπαρκτά Πράγματα, κι όχι με νοητικές συλλήψεις. Κι έχει ένα Πρακτικό Καθαρό Σκοπό, να Διαφωτίσει την Ψυχή για την Αληθινή Ουσία της, να Απελευθερώσει την Ψυχή από την άγνοια και τα δεσμά του σώματος (αφού ο προσανατολισμός προς τα έξω, η απορρόφηση στα εξωτερικά φαινόμενα συνιστά «τυφλότητα»).

Έτσι ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣ ΕΙΝΑΙ Είναι ένας Απόλυτα Υπαρκτός Υπερχώρος, Χωρίς Ιδιότητες, κι όχι μια νοητική σύλληψη. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ (Όπου Γίνεται πραγματικά η Μετάβαση από την ΕΝΟΤΗΤΑ στην Πολλαπλότητα, είναι απόλυτα πραγματικός). Ο Κόσμος του Νου (ο Νοητικός Κόσμος, ο Κόσμος των Ιδεών) είναι ένας Αντικειμενικός Κόσμος (και δεν έχει σχέση με την ανθρώπινη νοητική λειτουργία κι όσα συλλαμβάνει η ανθρώπινη σκέψη, που είναι όλα δευτερεύοντα). Με τον ίδιο τρόπο είναι αληθινός ο κόσμος της Ψυχής σαν Υπερφύσης που «μεσολαβεί» ανάμεσα στον Νοητικό Κόσμο και τον κόσμο των εξωτερικών φαινομένων.

Όλα Αυτά ο Πλάτωνας τα Βιώνει σαν Υπαρξιακές Πραγματικότητες και έτσι μας τα μεταφέρει για να μας Καθοδηγήσει στην Ανύψωση Ως το ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΑΓΑΘΟ, σε ένα Βίωμα της ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΦΥΣΗΣ Μέσα μας. Όλα αυτά δεν είναι απλά μια όμορφη νοητική θεωρία που εξηγεί τον κόσμο, μια νοητική εικόνα του κόσμου. Αυτό είναι μια όμορφη φαντασία κατάλληλη για όσους ονειρεύονται ή για τα παιδιά που δοκιμάζουν την φαντασία τους αλλά δεν είναι ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.

Τελικά, ο μόνος ορθός τρόπος για να προσεγγίζουμε την Πραγματικότητα, κάθε πραγματικότητα, τα «πράγματα», είναι να Ακολουθήσουμε τον Ζωντανό Δρόμο κι όχι τον δρόμο της σκέψης. Με άλλα λόγια να Προσεγγίσουμε Αυτό που Υπάρχει, τα Υπαρκτά Πράγματα, κι όχι τις κατασκευασμένες εικόνες της σκέψης (που όσες «πληροφορίες» κι αν «κουβαλούν», λειτουργούν πάντα στον χώρο της κατασκευασμένης, από την σκέψη, πραγματικότητας, και δεν μας οδηγούν πέρα από την σκέψη στην Ζωντανή Πραγματικότητα).

Ο Πλάτωνας, όπως το «Έδειξε» με την Ζωή του, όπως το κατέγραψε (στην Αυτοβιογραφική «7^η επιστολή» και στους άλλους Διαλόγους του), κι όπως «Δίδαξε» , κι όπως «Διέσωσε» η Παράδοση, κι οι αρχαίοι συγγραφείς, είχε Βιώσει την Υπέρτατη Πραγματικότητα (κυριολεκτικά, και δεν είχε, απλώς, συλλάβει με την σκέψη ότι υπάρχει «μια υπέρτατη πραγματικότητα», που είναι κάτι ψεύτικο). Είχε «Ανυψωθεί ενόσω ζούσε στην Υπέρτατη Πραγματικότητα, Βίωνε το Αγαθό.

Ποιος είναι λοιπόν ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΛΑΤΩΝΑΣ; Που είναι τώρα ο Πραγματικός Άνθρωπος; Η Ζωντανή Ψυχή; Προφανώς, υπερβαίνοντας την απλή «προσωπικότητα», το «εγώ» ο Πλάτωνας, Ανυψώθηκε σε Μια Υπερπροσωπική Πραγματικότητα, στην «Σφαίρα της Ενότητας του Είναι» (και στην Υπέρτατη Πραγματικότητα). Αν θέλουμε λοιπόν να επικοινωνήσουμε με τον Αληθινό Πλάτωνα πρέπει να επικοινωνήσουμε με Αυτή την Ζωντανή Υπερπροσωπική Πραγματικότητα, μέσα από τους «αντιληπτικούς-φιλοσοφικούς, όρους» του Ορφισμού-Πυθαγορισμού-Πλατωνισμού. Μόνο έτσι μπορούμε να έρθουμε σε «Επαφή» με το «Ζωντανό Πνεύμα» του Πλάτωνα, να Κατανοήσουμε για Ποιες Πραγματικότητες (Σφαίρες της Πραγματικότητας) μιλούσε, και να Καθοδηγηθούμε από Αυτόν, και Ακολουθώντας τον Δρόμο του να Βιώσουμε κι εμείς όλα αυτά σαν πραγματικότητες (κι όχι να τα αντιμετωπίζουμε σαν διανοητικές συλλήψεις).

Ακόμα κι αν δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό άμεσα, μπορούμε να το κάνουμε έμμεσα, μέσα από τα ιστορικά κείμενα «διαβάζοντάς» τα όμως σωστά, «κατανοώντας» ότι μιλούν για πραγματικότητες (Σφαίρες της Πραγματικότητας) που πρέπει να «Βιώσουμε», ακολουθώντας τον Φιλοσοφικό Δρόμο του Πλάτωνα.

Αλλά, ασφαλώς, οι άνθρωποι που δεν Ζουν την Ζωή, αλλά «σκέπτονται» την ζωή, και φτιάχνουν εικόνες για την πραγματικότητα, κι αντιμετωπίζουν τα «πράγματα» σαν συλλήψεις της σκέψης, είναι δύσκολο να Προσεγγίσουν τον Ζωντανό Πλάτωνα. Αναγκαστικά θα τον συλλάβουν με την σκέψη, μια «διανοητική εικόνα», και θα θεωρήσουν, «τελείως αυθαίρετα», ότι ο Πλάτωνας ανήκει και λειτουργεί στο επίπεδο της σκέψης, ότι ήταν απλώς ένας «διανοητής» που συνελάμβανε διανοητικές εικόνες για την πραγματικότητα, και τίποτα περισσότερο, δηλαδή «πράγματα» που μπορεί και να μην «υπάρχουν» στην πραγματικότητα. Αυτή είναι μια διαστρεβλωμένη, από την σκέψη αυτών των ανθρώπων, εικόνα του Πλάτωνα, που ασφαλώς δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αυτοί όμως οι άνθρωποι, νομίζουν ότι κατανοούν τον Πλάτωνα, έχουν «γνώμη» για τον Πλάτωνα, κι ασφαλώς, αυτοί οι ίδιοι, έχουν πιο ολοκληρωμένη αντίληψη για την πραγματικότητα (πιστεύουν δηλαδή ότι η δική τους σκέψη συλλαμβάνει ορθότερα και πιο ολοκληρωμένα την πραγματικότητα). Ασφαλώς κοιμούνται τον «ύπνο της σκέψης». Κι αυτό που συλλαμβάνουν σαν «Πλάτωνα» είναι ένα διανοητικό κατασκεύασμα, ένα διανοητικό απολίθωμα. Δυστυχώς έτσι κατανοούν τον Πλάτωνα, οι περισσότεροι «σχολιαστές» του, δυόμιση χιλιάδες χρόνια τώρα. Το γελοίο είναι ότι αυτή η αντίληψη κυριαρχεί στους Ακαδημαϊκούς Κύκλους, ότι «διδάσκεται» στα Πανεπιστήμια σαν η «αλήθεια» για τον Πλάτωνα. Τι να πούμε; Έτσι κι αλλιώς η «πανεπιστημιακή γνώση» δεν είναι Γνώση.

Από την άλλη μεριά υπάρχουν κι οι ιστορικοί ερευνητές που προσπαθούν μέσα από ιστορικά τεκμήρια (τους αρχαίους συγγραφείς, τον Διογένη τον Λαέρτιο, που έγραψε για τον Πλάτωνα, κι άλλες ιστορικές μαρτυρίες) να «ανασυνθέσουν» το «ιστορικό πρόσωπο», την ζωή και το έργο του Μεγάλου Φιλοσόφου. Όμως όλη αυτή η έρευνα είναι τελείως εξωτερική, δεν μας οδηγεί στον Αληθινό Πλάτωνα, στον Ζωντανό Πλάτωνα, στον Μεγάλο Μύστη και Μυσταγωγό… Πρόκειται απλά (όλη αυτή η ιστορική έρευνα) για μια αφελή διανοητική κατασκευή, για ένα «ιστορικό απολίθωμα» που δεν έχει καμία σχέση με τον Πλάτωνα, τον Δικό μας Πλάτωνα.

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

Saturday, July 18, 2015

Ο Αληθινός Πλάτωνας

TAOΪSM

BUDDHISM

VEDANTA

jKRISHNAMURTI

RELIGION

Quotes

Constantinos’s quotes

Copyright