ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)
6. Η Ιερή Ανάπτυξη: Ένα Ταξίδι Μέσα από τους Θαλάμους της Θείας Αντίληψης

CIRCLE OF LIGHT

CIRCLE OF LIGHT
19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness
Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

 

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

 

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

 

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

 

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

 

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

 

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

 

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

 

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

 

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.


 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM STUDIES
*BOOKS*
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE
Suturday, 17 January, 2026

Sunday, May 8, 2016

Η Οδός των Μυστικών




Η Πραγματικότητα Είναι Πέρα από οποιαδήποτε αντίληψη, πέρα από την αντίληψη των ανθρώπων. Είναι (για την αντίληψη) το Απόλυτο Κενό, που Αποτελεί την ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΒΑΣΗ οποιασδήποτε μορφής ύπαρξης. Από Εδώ Πηγάζουν όλες οι υποκειμενικές διαφοροποιήσεις κι όλες οι αντικειμενικές εμπειρίες ύπαρξης. Όχι σαν Ουσία από Ουσία (σαν «διαφοροποιήσεις» κάποιας ουσίας) αλλά μονάχα σαν «δραστηριότητες», σαν φαινόμενα. Και σαν τέτοια («δραστηριότητες», «φαινόμενα») υπάρχουν μονάχα την στιγμή που συμβαίνουν, στο απόλυτο παρόν που ρέει. Έτσι η μόνη πραγματικότητα που μπορεί να συλλάβει η αντίληψη είναι η ροή των φαινομένων. Καμιά σταθερή ουσία δεν υπάρχει, καμιά σταθερή πραγματικότητα, παρά μόνο η αέναη εναλλαγή των φαινομένων, η ροή των φαινομένων, εδώ, τώρα (μέχρι την «εξάντληση» των αιτιών και των ίδιων των φαινομένων).
Από την Μία ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΒΑΣΗ αναδύεται κάθε περιορισμένη αντίληψη, κάθε αντίληψη προσωπικής ύπαρξης, στην οποία «αναφέρονται» όλες οι προσωπικές αντιλήψεις κι εμπειρίες ζωής και γνώση και γνώσεις. Η Συνείδηση που Βιώνει το ΒΑΘΟΣ της Ύπαρξης βιώνει την Ενότητα της ΒΑΣΗΣ, πέρα από δραστηριότητες και φαινόμενα. Η Συνείδηση που δομείται γύρω από μια προσωπική αντίληψη ύπαρξης, είτε μιλάμε για την Παγκόσμια Συνείδηση, είτε για το «εγώ» του ανθρώπου, είτε για την ζωώδη συνείδηση, αποτελεί πάντα μια δραστηριότητα, ένα φαινόμενο, που έχει τις αιτίες του, την «εξέλιξή» του, τους νόμους της εξέλιξής του και την τελική του ολοκλήρωση, στο τέλος του κύκλου του, μέσα στην Απόλυτη Σιωπή της Πραγματικότητας.
Είτε έτσι είτε αλλιώς η ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΒΑΣΗ των πάντων Είναι Μία. Από Αυτή την ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΒΑΣΗ ο άνθρωπος «απομονώνει» την αντίληψη της προσωπικής ύπαρξής του, χτίζει το εγώ με την σκέψη (με την παγίωση πληροφοριών, την συνεχή αναπροσαρμογή τους και την διαρκή αλληλεπίδραση με το υπαρξιακό περιβάλλον) και χαράζει τον δικό του βιωματικό δρόμο στην ζωή με τις δραστηριότητές του.
Στην πραγματικότητα ο άνθρωπος (σαν κάθε ύπαρξη) ποτέ δεν αποκόπτεται από την ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΒΑΣΗ του. Κι αυτό που ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται σαν Ύπαρξή του, Ουσία του, Ψυχή του, δεν είναι κάτι Σταθερό αλλά δραστηριότητα που επικάθεται στην ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΒΑΣΗ, ένα φαινόμενο ύπαρξης μόνο, που υπάρχει μόνο στο απόλυτο παρόν. Συνήθως οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται την ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΒΑΣΗ τους αλλά αποροφιούνται στον προσωπικό χαρακτήρα της φαινομενικής ύπαρξής τους. Και μέσα από την αντίληψη που έχουν, σαν προσωπικές υπάρξεις, νοιώθουν ότι είναι «χωρισμένοι» από την Πραγματικότητα και φτιάχνουν θεωρίες για την Πραγματικότητα, σχεδιάζουν Προσεγγίσεις της Πραγματικότητας και ακολουθούν μια πορεία εξέλιξης προς την Πραγματικότητα, μέχρι να φτάσουν στην Ολοκλήρωση, στην Φώτιση, στην Ένωση με την Πραγματικότητα (ή τον Θεό όπως αποκαλούν πολλοί την Πραγματικότητα). Στην πραγματικότητα όμως όλη αυτή η ύπαρξη κι η πορεία της ύπαρξης κι η ολοκλήρωσή της κι επιστροφή της στην Πηγή της δεν είναι κάτι πραγματικό (που ανήκει στο Χώρο του Είναι). Συμβαίνει μόνο στον Χώρο των Φαινομένων. Είναι πορεία Συνειδητοποίησης της Ύπαρξής μας, Κατανόηση της ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΦΥΣΗΣ μας.
Οι άνθρωποι δεν μπορούν να Κατανοήσουν ότι  Υπάρχει Μία και Μόνο Πραγματικότητα, ούτε μπορούν να νοιώσουν την Ενότητα της Ύπαρξης. Δεν «αναγνωρίζουν» άμεσα τον ψεύτικο χαρακτήρα κάθε προσωπικής ύπαρξης που υφίσταται μόνο μέσα στην Παγκόσμια Ροή των Φαινομένων, σαν ροή, σαν κάτι προσωρινό, στο απόλυτο παρόν που ρέει. Χτίζουν με τον «νου» μια Σταθερή Πραγματικότητα, πιστεύουν στην αιωνιότητα της προσωπικής ύπαρξής τους (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο). Κι έτσι παγιδευμένοι μέσα σε μια ψεύτικη αντίληψη της πραγματικότητας επιζητούν μια σωτηρία, την φώτιση ή την Ένωση με τον Θεό.
Σε ένα φανταστικό κόσμο (σαν αυτόν που χτίζουν οι άνθρωποι με το «νου» τους, με την σκέψη τους) τα προβλήματα είναι φανταστικά κι οι λύσεις των προβλημάτων είναι επίσης φανταστικές. Όσες φωτίσεις ή απελευθερώσεις ή σωτηρίες ή ενώσεις με τον Θεό κι αν πραγματοποιήσει ο άνθρωπος, σαν εγώ, είναι μόνο στην φαντασία του.
Η Οδός των Μυστικών είναι διαφορετική. Οι Μυστικοί, χιλιάδες χρόνια τώρα (τουλάχιστον τέσσερις χιλιάδες χρόνια), «διαισθάνονται» την Πραγματικότητα της ΜΙΑΣ ΥΠΑΡΞΗΣ. Δεν φτιάχνουν φανταστικές θεωρίες για την Πραγματικότητα, ούτε Διδασκαλίες για την Πραγματικότητα (όπως την συλλαμβάνει η περιορισμένη αντίληψη), ούτε προσπαθούν να φτάσουν στη φώτιση ή να ενωθούν με τον Θεό. Όλα αυτά τα πιστεύουν και τα κηρύττουν οι άνθρωποι με την διαχωρισμένη συνείδηση που ζουν στον φανταστικό κόσμο τους. Οι Αληθινοί Μυστικοί, είτε «μόνοι» τους, είτε με την «υπόδειξη» κάποιου πραγματικού διδασκάλου, αναγνωρίζουν την πηγή κάθε δραστηριότητας και τον πλασματικό χαρακτήρα κάθε προσωπικής ύπαρξης και το ανώφελο κάθε εμπειρίας της εξωτερικής ζωής κι έτσι δεν παρασύρονται μέσα στην φαντασία και στο όνειρο του κόσμου. Κατανοούν ότι όλα όσα βιώνουν είναι δραστηριότητες, φαινόμενα που υπάρχουν μόνο στο απόλυτο παρόν. Δεν υπάρχει άλλη πραγματικότητα από αυτό που συμβαίνει εδώ, τώρα. Το να «δημιουργούμε» την αντίληψη μιας σταθερής πραγματικότητας κι ενός χρόνου που ρέει ανεξάρτητα από την συνείδηση είναι πολύ όμορφο όνειρο αλλά είναι μονάχα όνειρο.
Για όλους τους Αληθινούς Μυστικούς το μόνο πραγματικό (που μπορούμε να έχουμε) είναι η ροή των φαινομένων, η συνεχής αλλαγή. Η Μόνη Πύλη προς την Πραγματικότητα, η Πύλη της Αλήθειας, είναι Εδώ, Τώρα, στο Απόλυτο Παρόν. Κι επειδή απαιτεί μονάχα την Προσοχή και την Αναγνώριση αυτού που συμβαίνει, χωρίς παρέμβαση του ανθρώπου, χωρίς «προσπάθεια» δική του, χαρακτηρίζεται Άπυλη. Γιατί χαρακτηρίζεται Άπυλη Πύλη; Μπορούμε να μείνουμε «ακίνητοι», ήσυχοι; Όπως όταν κρατάμε την αναπνοή μας; Να Δούμε; Μονάχα τότε Ανοίγει η Πύλη. Βλέπουμε. Κατανοούμε. Βιώνουμε το ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ, την Πραγματικότητα, την Αλήθεια. Αυτό που είναι ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ, που Ρέει από ΜΕΣΑ μας.
Βλέποντας, Κατανοώντας, και Αναγνωρίζοντας τον ψεύτικο χαρακτήρα όλων των δραστηριοτήτων, των προσωπικών υπάρξεων, των «εμπειριών», όλων των φαινομένων, μπορούμε να τα αφήσουμε όλα αυτά και να Βιώσουμε το ΑΚΙΝΗΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ. Αυτή η Πραγματικότητα, επειδή ακριβώς εδώ η ΖΩΗ Ρέει, Ανασαίνει, αλλά η αντίληψη είναι «ακίνητη» είναι Ασύλληπτη, Ακατανόητη, Θαυμαστή. ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΚΕΝΟ ΓΕΜΑΤΟ ΖΩΗ. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Ο ΘΕΟΣ.
ΑΥΤΟ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΜΙΑ ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, Στέκεται Πάνω από την ΑΚΙΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΘΟΥΣ, Πέρα από την Φαντασμαγορία των Φαινομένων, ΖΕΙ την ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Το πιο «μυστικό σάστρα» δόθηκε από τον Κρίσνα στον Αρζούνα, στο Δέκατο Πέμπτο Κεφάλαιο της Μπαγκαβάτ Γκίτα, ενός από τα πιο ιερά βιβλία των ανθρώπων. Ελάχιστοι άνθρωποι καταλαβαίνουν. Γιατί εδώ το πρόβλημα δεν είναι να συλλάβουμε νοητικά μια θεωρία αλλά να βιώσουμε την πραγματικότητα. Να αναγνωρίσουμε τον πραγματικό χαρακτήρα των φαινομένων, να Νοιώσουμε το Ακίνητο Βάθος της Ύπαρξης, να ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ. Εδώ που κάθε αντίληψη «πεθαίνει» ακόμα και να πεις «Αχάμ Μπράχμασμι» («Είμαι Μπράχμαν») είναι βλασφημία. Όταν Φτάνεις Μπροστά σε ΑΥΤΟ παύεις να «υπάρχεις». Υπάρχει μόνον ΑΥΤΟ. ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, «ΚΕΝΟ» ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ, ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

TAOΪSM

TAOΪSM
Chapter 18. The Sacred Forgetting: A Meditation on the Fall from the Great Way
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

BUDDHISM

BUDDHISM
Chapter 18. Impurity
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

VEDANTA

VEDANTA
Viveka Chudamani, by Adi Sankaracharya, 16-20 / 4. The Sacred Journey: Viveka and the Illuminated Path
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

jKRISHNAMURTI

jKRISHNAMURTI
The Only Revolution / California: 3. The Sacred Emptiness: A Journey Through the Living Silence
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

RELIGION

RELIGION
18. The Luminous Path: A Journey Toward the Absolute
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Quotes

Constantinos’s quotes


"A "Soul" that out of ignorance keeps making mistakes is like a wounded bird with helpless wings that cannot fly high in the sky."— Constantinos Prokopiou

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Copyright

Copyright © Esoterism Academy 2010-2026. All Rights Reserved .

Intellectual property rights


The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~