Esoterism Academy: Το Αληθινό Ζεν

Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Sunday, June 9, 2013

Το Αληθινό Ζεν

Το Αληθινό Ζεν

Το Αληθινό Ζεν έρχεται από Μέσα σαν Διεύρυνση της Κατανόησης, όχι απ’ έξω, από εξωτερική πληροφόρηση.

Το Αληθινό Ζεν είναι Κατανόηση, δηλαδή Άμεση Βιωματική Σύλληψη της Πραγματικότητας κι όχι διανοητική σύλληψη.

Το Αληθινό Ζεν είναι Ανεμπόδιστη Αντίληψη που Απλώνεται Ελεύθερα Παντού κι όχι νοητική κατασκευή, που είναι περιορισμένη σύλληψη της Πραγματικότητας, αφού αποτελείται από δομικά στοιχεία γνώσης, ιδιαίτερη δόμηση και δοσμένη προοπτική.

Το Αληθινό Ζεν είναι Απεριόριστη Αντίληψη, δεν είναι περιορισμένη αντίληψη και δεν σταματά ούτε σε καταστάσεις, ούτε σε αντιλήψεις, ούτε σε εμπειρίες.

Το Αληθινό Ζεν είναι Ολοκληρωμένη κι Ολοκληρωτική Βίωση της Πραγματικότητας, Τώρα Εδώ, Πάντα, δεν γεννιέται, δεν κατευθύνεται, δεν τελειώνει πουθενά. Το Αληθινό Ζεν είναι Αληθινή Μακαριότητα αφού δεν υπάρχει ούτε κέρδος, ούτε ζημιά, παρά μόνο Ανεμπόδιστη Αποδοχή της Πραγματικότητας.

Το Αληθινό Ζεν είναι η Αληθινή Φύση Μας και το Κατανοείς μόνο όταν Βιώνεις την Αληθινή Φύση Μέσα σου, όχι έξω, με εξωτερικά μέσα.

Το Αληθινό Ζεν είναι Βίωση της Ενότητας της Πραγματικότητας και δεν αναγνωρίζει (όταν Βιώνεται Ολοκληρωτικά) διακρίσεις, Μέσα-έξω, Πριν-μετά, Φώτιση-μη φώτιση, ή οποιαδήποτε άλλη διάκριση αντιθέτων.

Το Αληθινό Ζεν είναι το Μόνο Ζεν που υπάρχει γιατί οποιαδήποτε άλλη εμπειρία απλά δεν είναι Ζεν… έτσι ο χαρακτηρισμός «αληθινό ζεν» είναι απλά ένας καταχρηστικός πλεονασμός.

…..

Η Πραγματική Φύση μας

Υπάρχουν Δύο Καταστάσεις της Συνείδησης για τις οποίες δεν μπορούμε να πούμε κάτι (παρά ελάχιστα):

Η Συνείδηση της Κενότητας (η Πλήρης απουσία).

Η Συνείδηση του Όλου, του Ενός, του Πλήρους, του Ολοκληρωμένου (που είναι η Αντίστροφη Θετική Όψη της Συνείδησης της Κενότητας).

Αυτές οι Δύο Καταστάσεις της Συνείδησης είναι το Σκοτάδι και το Φως.

Η Κατάσταση της Συνείδησης για την Οποία μπορούμε να πούμε κάτι είναι (η Αντανάκλαση του Υπερκόσμιου Φωτός) η Κοσμική Συνείδηση (η Συνείδηση της Ενότητας του Είναι) που συναντάμε μέσα στη Δημιουργία, που έχει ήδη πραγματοποιήσει τον διαχωρισμό Υποκειμένου-Αντικειμένου, μολονότι σε Αυτό το Επίπεδο, Υποκείμενο Αντικείμενο Είναι το Ίδιο, ταυτίζονται. Είναι η Συνείδηση απέναντι στο Άλλο (το Αντικείμενο, το Περιεχόμενο της Αντίληψης, το Φαινόμενο). Είναι πάντα η «Συνείδηση του Κάτι». Είτε «αυτό» είναι ο Ίδιος ο Εαυτός, είτε ο εξωτερικός κόσμος (που θα προκύψει σαν φαινόμενο μέσα στην εξέλιξη και το χρόνο). Η Συνείδηση Αυτή ονομάζεται στις Παραδόσεις Μάνας, Βιτζνάνα, Ταό με διακρίσεις, Είναι, Νους και με διάφορα άλλα ονόματα.

Τι ακριβώς είναι Αυτή η Συνείδηση; Η Συνείδηση (ή το συνώνυμό της Αντίληψη, στην υπερβατική της μορφή) δεν είναι ουσία, κάτι σταθερό, ούτε κάτι που έχει διάρκεια, μολονότι έχει συνέχεια: Πρόκειται για Δραστηριότητα που εξελίσσεται διαρκώς κι έχει συνέχεια, χωρίς ποτέ να είναι η ίδια αφού αλλάζει συνεχώς το περιεχόμενο (το «κάτι»).

Με άλλα λόγια Συνείδηση (ή Αντίληψη) είναι ένα Ρεύμα Συνειδητότητας, ένα Ρεύμα Επίγνωσης κι όχι κάτι σταθερό. Η Προέλευση από Μια Ευρύτερη Κατάσταση της Παρούσας Συνείδησης, η Συμμετοχή της στη Δημιουργία κι η Απόσυρσή της (ξανά) σε μια (την Ίδια) Ευρύτερη Κατάσταση είναι η Ατομική Ύπαρξη, η Παρούσα Συνείδηση, (εγώ, εσύ, ο άλλος, ο καθένας μας).

Η Παρούσα Συνείδηση (πιο σωστό το Παρόν Ρεύμα Συνειδητότητας) είναι κάτι περισσότερο από το σύνολο της εμπειρίας του συνηθισμένου ανθρώπου.

Η Ίδια η Συνείδηση, σαν Συνείδηση, σαν Δυνατότητα Αντίληψης, είναι σαφώς Κάτι Διαφορετικό από το «Περιεχόμενό» της. Είναι η «Συνείδηση του Περιεχομένου» αυτό που Διαφοροποιεί και δίνει τον Ατομικό Χαρακτήρα στο Ρεύμα Συνειδητότητας. Η Συντήρηση αυτού του Ρεύματος Συνειδητότητας, η Απορρόφηση στο Περιεχόμενό της, η Ταύτιση με αυτό που αντιλαμβανόμαστε δημιουργεί τη προσωπική ύπαρξη, την ατομική εμπειρία, την ιδιαίτερη ζωή. Ο τρόπος που γίνεται ο Περιορισμός της Συνείδησης μέσα από κάποιες διαδικασίες-λειτουργίες δεν είναι ίδιος σε όλα τα Πεδία Ύπαρξης: Πάντως ο Περιορισμός νοείται συμβολικά (και κάποτε κυριολεκτικά) σαν «γέννηση» στο πεδίο εμπειρίας.

Η Διεύρυνση της Αντίληψης (μέσω Φυσικής Διαδικασίας) πέραν των περιορισμών γίνεται αντιληπτή σαν Απελευθέρωση.

Ο Βίαιος Αποχωρισμός από το περιεχόμενο της Αντίληψης με το οποίο είμαστε ταυτισμένοι είναι τραυματική εμπειρία και χαρακτηρίζεται σαν «θάνατος».

…..

Η Έξοδος στο Απόλυτο

Η Έξοδος από την οποιαδήποτε κατάσταση της Συνείδησής μας (της παρούσας, δικής μας συνείδησης) προς το Απόλυτο, προς την Υπέρτατη Πραγματικότητα, προς την Βίωση της Απόλυτης Κατάστασης της Πλήρους Αντίληψης, που Πηγάζει Αυθόρμητα από την Φύση της Συνείδησης, κι όχι από κάποια δραστηριότητα (υπερνοητική, νοητική, ή φυσική), προς την Τέλεια Μη-Δραστηριότητα, προς την Ολοκληρωτική Ηρεμία (που είναι πέρα από την Ακινησία ή την Δραστηριότητα), δεν ανήκει στο πεδίο της Δραστηριότητας, του Χρόνου, της Αλλαγής… Δεν υπάρχει κάτι που πρέπει να πραγματοποιηθεί. Δεν υπάρχει τρόπος να πραγματοποιηθεί κάτι. Δεν υπάρχει καμία διέξοδος, προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.

Η Έξοδος Βρίσκεται στο Παρόν, στο Τώρα, στη Στιγμή που ζούμε (που δεν ανήκει στο Χρόνο) κι όχι στο χώρο της σκέψης, που δημιουργεί την αντίληψη του χρόνου, της συνέχειας, της πραγματοποίησης, δηλαδή της φαντασίας.

Η Έξοδος είναι στιγμιαία, σαν αστραπή, μια Εσωτερική Έλλαμψη, το Άμεσο Πέρασμα στο Επίπεδο της Μη-Δραστηριότητας, της Σιωπής της σκέψης… κι όχι αποτέλεσμα κάποιας προσπάθειας. Αυτό – η Άμεση Πραγματοποίηση, η Άμεση Μετάβαση από το ένα επίπεδο στο άλλο- είναι το αποτέλεσμα της Κατανόησης ότι κάθε δραστηριότητα της σκέψης είναι μάταιη, φανταστική και χωρίς περιεχόμενο. Η Ολοκληρωτική Παραίτηση από όλο αυτό, η Μεγάλη Απάρνηση, Οδηγεί στο Φως, στην Πλήρη Αντίληψη, στην Ηρεμία και στη Μακαριότητα.

Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καν, κανένας, δρόμος. Όλοι οι δρόμοι της θρησκευτικής δραστηριότητας, διδασκαλίες, διαλογισμοί, προσπάθειες, όλα ανήκουν στο χώρο του σχετικού, της ανοησίας και είναι σπατάλη χρόνου και δυνάμεων.

Η Κατανόηση Αυτής της Μεγάλης Αλήθειας δεν είναι αποτέλεσμα πολυμάθειας, ή εμπειρίας, ή προσπαθειών. Κι ένας αμόρφωτος μπορεί να καταλάβει… ίσως πιο εύκολα από τους πολυμαθείς. Η σκέψη, η πολυμάθεια, η αναζήτηση, δεν μας βγάζει στη Πραγματικότητα… Όσο περισσότερο χρησιμοποιείται αυτή η δραστηριότητα τόσο περισσότερο βυθιζόμαστε στο φανταστικό.

…..

Αποδοχή, Ταπεινότητα κι Εμπειρία

Αν η Φύση της Συνείδησης Είναι Άπειρη, Ελεύθερη κι Αιώνια τότε έχουν δίκηο οι Σοφοί που μας το λένε από χρόνια…

Αν η Αφύπνιση, η Φώτιση είναι Έμφυτη Δυνατότητα που Πηγάζει από τη Φύση μας τότε, αργά ή γρήγορα θα εκδηλωθεί…

Αν είναι έτσι, τότε αυτό που μας εμποδίζει από το σκοτάδι να Αναδυθούμε στο Φως, είναι μονάχα η άγνοια, που υψώνει τείχη ή λοξοδρομεί από τον Δρόμο της Φύσης χαράζοντας δύσβατα μονοπάτια στην ερημιά της ύπαρξης, μόνο και μόνο γιατί πιστεύει πως αυτό είναι ελευθερία…

Αν είν’ αλήθεια όλα αυτά τότε η Αποδοχή της Φύσης μας, που ανθίζει μόνη της και χαράζει το δικό της δρόμο είναι Σοφία κι όχι μοίρα…

Αν η Ταπεινότητα μας δείχνει την πορεία στο δρόμο που ανοίγει μόνος του τότε είναι Αληθινή Δράση κι όχι δουλικότητα…

Αν η Εμπειρία καθώς Βαδίζουμε το Δρόμο μας Ενώνει με το Όλο, τότε είναι Βεβαιότητα κι όχι τυφλή πίστη…

Αν Βαδίζουμε το Δρόμο τότε έχουμε Φτάσει ήδη, οι Ορίζοντες είν’ ανοιχτοί και τα μάτια μας αναπαύονται στην Απεραντοσύνη…

…..

Η Άμεση Εμπειρία της ίδιας της ζωής μας

Διαλογίζεσαι Πραγματικά, όταν κάθε προσπάθεια διαλογισμού ή πραγμάτωσης, ή επίτευξης, έχει εξαντληθεί: Τότε είσαι Ήρεμος, Αφυπνισμένος, Σταθερός κι Απλά Ζεις:

Βλέπεις τα «πράγματα» στη «θέση» τους και στις σωστές «διαστάσεις» τους… Ξεχωρίζεις το Μονοπάτι Που Ανοίγει Μόνο του καθώς προχωράς… Περνάς μέσα από τα «πράγματα» και τις καταστάσεις, χωρίς τίποτα να σε εμποδίζει, χωρίς τίποτα να σε αγγίζει, χωρίς τίποτα να σου δημιουργεί σύγχυση, ταραχή, ή φόβο.

Αντιλαμβάνεσαι ότι Ύπαρξη είναι αυτή ακριβώς η διαδικασία, να αντιδράς χωρίς προσπάθεια σε όλα όσα μπαίνουν στο χώρο της εποπτείας σου: Να είσαι Παντού και να αντιδράς όπου χρειάζεται χωρίς να χάνεις τη Γενική όραση, (όταν ταυτίζεσαι με κάτι, απορρίπτεις τα υπόλοιπα… έτσι γίνεσαι μονομερής, μεροληπτικός και χάνεις το προσανατολισμό σου)… Η ύπαρξη δεν είναι να είσαι κάτι, να γίνεσαι κάτι, να κατευθύνεσαι κάπου, να πραγματοποιείς κάτι μέσα στο χρόνο, με κάποιο τρόπο… να ψάχνεις να βρεις δικαιολογίες για όλα αυτά.

Κατανοείς ότι η Ζωή σαν Εμπειρία είναι από μόνη της Πλήρης κάθε στιγμή, και δεν χρειάζεται να έχει κάποιες αιτίες, κάποιο σκοπό, να εξελίσσεται, να κατευθύνεται κάπου (αυτό το κάπου είναι μονάχα μια φαντασία)… Η Ζωή Απλά Εκδηλώνεται, Ρέει, τίποτα άλλο.

Συνειδητοποιείς ότι Απλά Υπάρχεις, χωρίς να επικεντρώνεσαι κάπου, σε κάποιο εγώ, χωρίς να βάζεις όρια κάπου στην αντίληψή σου, χωρίς να δεσμεύεσαι από κάτι… Η συνείδησή σου Διαλύεται μέσα στην Αχανή Συνείδηση από την Οποία είχε αναδυθεί.

Είσαι Εδώ, Τώρα, Έξω από το χρόνο, έξω από το φαινόμενο, για πάντα. Υπερβαίνεις το φαινόμενο κι Απλώνεσαι στο Άπειρο (δεν είσαι σε σχέση, αντίθεση, ή ταύτιση με το φαινόμενο…)… Απλά Είσαι.

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

Sunday, June 9, 2013

Το Αληθινό Ζεν

TAOΪSM

BUDDHISM

VEDANTA

jKRISHNAMURTI

RELIGION

Quotes

Constantinos’s quotes

Copyright