Esoterism Academy: ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Friday, September 11, 2020

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Ο Ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς το Φθινόπωρο, στην Φθινοπωρινή Ισημερία

Φθινοπωρινή Ισημερία 1

Όσοι ασχολούνται, έστω και πληροφοριακά (κι όχι σε ένα βαθύτερο θρησκειολογικό, θρησκευτικό, φιλοσοφικό επίπεδο), με την Αρχαία Ελλάδα, γνωρίζουν ότι τα Μικρά Μυστήρια της Περσεφόνης (τα Εν Άγραις) Τελούνταν την Εαρινή Ισημερία στον Ιλισό, στον Λόφο του Αρδηττού (στο σημερινό Παγκράτι). Δεν έχει απομείνει τίποτα από τον «ιστορικό χώρο».Τα Μικρά Μυστήρια σχετίζονταν με τις κατώτερες Ψυχικές Δραστηριότητες, την Νόηση, την Αίσθηση-Συναίσθηση, την Σωματική δραστηριότητα κι είχαν σκοπό όχι τον «έλεγχο» ή την «πειθαρχία» αυτών των «λειτουργιών, αλλά πολύ περισσότερο την κατανόηση του αληθινού χαρακτήρα αυτών των δραστηριοτήτων, που «οδηγούσε» φυσιολογικά στην υπέρβασή τους αφού δεν ανήκαν στην Αληθινή Ουσία της Ψυχής αλλά αποτελούσαν απλά εξωτερικές δραστηριότητες. Όποιος ήθελε να Βιώσει την Αληθινή Ουσία έπρεπε να πάει πιο Βαθιά στην Ύπαρξή του.

Η Μικρή Μύηση των Μικρών Μυστηρίων Ολοκληρώνεται στην Μεγάλη Μύηση των Ελευσινίων Μυστηρίων της Δήμητρας που Τελούνταν την Φθινοπωρινή Ισημερία, στην Ελευσίνα (όπου έχουν απομείνει μόνο κάποιες πέτρες στον «ιστορικό χώρο»). Στα Μεγάλα Μυστήρια ο Μύστης, ο Άνθρωπος, που είναι Ουσία, Ψυχή, Συνείδηση, ουσιαστικά ανυψώνεται πάνω από την ατομική δυαδική συνείδηση, το «εγώ» (του συνηθισμένου ανθρώπου), σε μια Αντικειμενική Κατάσταση Συνείδησης όπου έχει Επίγνωση της Ενότητας των Πάντων και όπου δεν υπάρχει «διάκριση» υποκειμένου-αντικειμένου.

Είναι η Αντικειμενική Μη-Δυαδική Συνείδηση όπου Βιώνεται η Αληθινή Ουσία της Ψυχής που Είναι Άπειρη, Άχρονη, Ελεύθερη. Αυτή η Κατάσταση ενώ αποτελεί την Ολοκλήρωση του γήινου ανθρώπου δεν είναι στην πραγματικότητα παρά μια Πρώτη Βίωση της Αληθινής Φύσης μας. Σε Αυτή την Κατάσταση η Ψυχή, η Συνείδηση, αφενός Βιώνει την Πραγματική Ουσία αλλά, ταυτόχρονα μπορεί να εκδηλώνεται στα κατώτερα υπαρξιακά πεδία, στην σκέψη, στην αίσθηση, στο σώμα και στον υλικό κόσμο. Είναι μια Πνευματική Κατάσταση Άχρονη, που Βιώνεται εν ζωή, είναι τα Ηλύσια Πεδία, και περιγράφεται και σε άλλες Παραδόσεις (είναι η Μυθική Σαμπάλα, το Μαγικό Βασίλειο του Πνεύματος των Βουδιστών, είναι το Βασίλειο των Ουρανών, των Χριστιανών Μυστικιστών).

Στην πραγματικότητα η Είσοδος στο Άχρονο Βασίλειο δεν είναι το Τέρμα αν και φαίνεται σαν Ολοκλήρωση της εξωτερικής εξέλιξης του ανθρώπου αλλά η Αρχή της Ανύψωσης στα Ανώτερα Θεϊκά Πεδία. Υπάρχει μια Ανώτερη Εσωτερική Μύηση που Οδηγεί στην Βίωση της Παγκόσμιας Συνείδησης, της Θείας Συνείδησης και μια Ύστατη Μύηση που Οδηγεί στην Απαρχή των Πάντων, πέρα από την Δημιουργία. Το Θείο Βασίλειο Επεκτείνεται «Πέρα» από Αυτά, αν και τα «Περιλαμβάνει» Όλα.

Φθινοπωρινή Ισημερία 2

Έτσι ενώ στην Ελευσίνα τα Μεγάλα Μυστήρια αποτελούσαν την Ολοκλήρωση της Εξωτερικής Μύησης την Φθινοπωρινή Ισημερία, στους Ιερούς Δελφούς η Φθινοπωρινή Ισημερία σηματοδοτούσε την Απαρχή της Ανώτερης Εσωτερικής Μύησης. Τις μέρες που ακολουθούσαν την Φθινοπωρινή Ισημερία και μέχρι τον Δεκέμβριο οι Μύστες κι οι μύστες κι οι μυούμενοι «εργάζονταν» στις Εσωτερικές Καταστάσεις της Συνείδησης, όπου ο εξωτερικός κόσμος έπαυε να έχει σημασία και γινόταν «ανεπαίσθητος». Η Ψυχή, η Συνείδηση, Βιώνοντας την Δική της Ουσία (κι όχι «εξωτερικά» αντικείμενα) Αντιλαμβανόταν και Κατανοούσε την Ενότητα της Ουσίας, έβλεπε τα πάντα σαν περιεχόμενό της και δεν έβλεπε πλέον «εξωτερικά» αντικείμενα. Σε μια Τέτοια Κατάσταση αυτό που είναι Πραγματικό είναι η Ενότητα της Ουσίας κι όχι τα Παροδικά Φαινόμενα κι οι παροδικές καταστάσεις των όντων.

Στις Αρχές του Δεκέμβρη οι Ανώτεροι Μύστες «αποροφούνταν» στην Κατάσταση Πέρα από την Δημιουργία. Είναι η Εμπειρία της Παγκόσμιας Νύχτας, στους Κόλπους της Οποίας Γεννιέται Πάντα ο Φωτεινός Θεός της Δημιουργίας. Αυτή είναι η Ύστατη Μύηση και δεν ήταν πολλοί που την Βίωναν, Οι πιο πολλοί απλά «άκουγαν» τα Ιερά Μυστικά μέχρι να μπορέσουν να τα Βιώσουν οι «ίδιοι» (πέρα από το «εγώ», πέρα από την «Παγκόσμια Συνείδηση», στην Βάση των Πάντων, στο Βάθρο της Δημιουργίας).

Στις 22 του Δεκέμβρη είναι το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, η Πιο Ιερή Στιγμή του Έτους όπου Τελούνταν η Πιο Μυστική Τελετή Όλων των Μυημένων.

Στην πραγματικότητα Οι Μύστες της Αρχαίας Ελλάδας, ακολουθώντας το Συμβολικό Ηλιακό Έτος, «επαναλάμβαναν» κάθε έτος την Δημιουργία, την Εξέλιξη του Ανθρώπου, την Ολοκλήρωσή του μέσα από τις Μυήσεις, μέχρι την Απορρόφησή του στο Θείο. Οι Ανώτεροι Μύστες που ήταν Εδραιωμένοι στην Αληθινή Φύση έκαναν «εικονικά» τον κύκλο για χάρη των μυστών και των μυούμενων ξεκινώντας από τα Μικρά Μυστήρια της Άνοιξης μέχρι τα Υπερβατικά Μυστήρια του Χειμώνα.

Όποιος θέλει πραγματικά να βρει την Αλήθεια, την Αλήθεια της Ύπαρξης, την Αλήθεια της Ζωής, πρέπει πραγματικά να βαδίσει την Αρχαία Ιερά Οδό που Οδηγεί στον Ναό του Αιωνίου Φωτός, στο ΦΩΣ.

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

Friday, September 11, 2020

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Φθινοπωρινή Ισημερία 1

Φθινοπωρινή Ισημερία 2

TAOΪSM

BUDDHISM

VEDANTA

jKRISHNAMURTI

RELIGION

Quotes

Constantinos’s quotes

Copyright