ESOTERISM ACADEMY




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

SELECT YOUR LANGUAGE

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2020

Η ΜΥΘΙΚΗ ΣΚΕΨΗ / 1δ. Ζωή και Παραμύθι

Ο άνθρωπος πάντα ζούσε σε κοινωνίες. Και κάθε άνθρωπος που γεννιέται σε μια κοινωνία ανατρέφεται με τις αντιλήψεις αυτής της κοινωνίας και μαθαίνει να συμπεριφέρεται όπως κι οι άλλοι γύρω του. Η κοινωνικοποίηση του κάθε νέου μέλους της κοινωνίας που έρχεται σε αυτή την ζωή, από την μια του εξασφαλίζει, ως ένα σημείο, το περιβάλλον της επιβίωσής του, από την άλλη όμως τον περιορίζει μέσα στα όρια της. Οι άνθρωποι, κι από παλιά, περηφανεύονται για τον πολιτισμό τους, για τις γνώσεις τους, για τις γνώσεις που μεταφέρουν μέσα από την αγωγή και  την εκπαίδευση στις νέες γενιές. Αν κοιτάξουμε όμως προσεκτικά θα δούμε ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα πιστεύουν ή τα φαντάζονται οι άνθρωποι. Ποτέ, καμιά κοινωνία, ποτέ οι άνθρωποι, δεν έφτασαν στην απόλυτη γνώση, ούτε έζησαν ποτέ με την αλήθεια, το δίκαιο, μια αρμονική ζωή. Αυτά που γνωρίζουν οι άνθρωποι, ακόμα και σήμερα, ήταν πάντα λίγα και πολλά που πίστευαν ήταν μονάχα υποθέσεις ή απλά πεποιθήσεις χωρίς αποδείξεις. Στην πραγματικότητα ο κόσμος, το σύμπαν, η πραγματικότητα που ζουν οι άνθρωποι, είναι μυθολογική στο μεγαλύτερο ποσοστό της.




Αν κοιτάξουμε πέρα από την κοινωνία στην οποία γεννηθήκαμε, πέρα από αντιλήψεις στις οποίες μυηθήκαμε από μικρά παιδιά, θα δούμε ότι οι άνθρωποι έχουν διάφορες και διαφορετικές αντιλήψεις για την προέλευση του κόσμου. Έχουν πολλές θρησκείες κι αποδίδουν, ανάλογα με την θρησκεία τους, διάφορες Ιδιότητες ή Δράσεις στην Υπέρτατη Δύναμη ή στον Θεό. Επίσης έχουν διάφορες και διαφορετικές πεποιθήσεις για διάφορα πράγματα, διαφορετικές ηθικές συμπεριφορές, συνήθειες και καθημερινή ζωή. Τι σημαίνει όλη αυτή η «ποικιλία»; Ότι όλα όσα γνωρίζουν, αντιλαμβάνονται, πιστεύουν και κάνουν οι άνθρωποι, είναι σχετικά. Ισχύουν για κάποιους δεν ισχύουν για άλλους, δεν ισχύουν για όλους. Μόνο ένας αφελής θα πίστευε ότι επειδή ανατράφηκε σε μια δυτική χριστιανική κοινωνία, ή σε μια μουσουλμανική κοινωνία ή σε μια βουδιστική κοινωνία ή σε μια ινδοϊστική κοινωνία, ή σε μια μη-θρησκευτική κοινωνία, ότι κατέχει την αλήθεια και ζει την ορθή ζωή. Στην πραγματικότητα όλοι οι άνθρωποι ζουν μέσα στο μυθολογικό σύμπαν της κοινωνίας στην οποία έτυχε να γεννηθούν. Και σε αυτό το μισο-επιστημονικό, μισο-μυθολογικό πλαίσιο που διατηρούν όλες οι κοινωνίες του κόσμου, ο άνθρωπος, ο κάτοικος του πλανήτη, έρχεται να χτίσει την δική του προσωπική ιστορία, την δική του ζωή, με τις δικές του πεποιθήσεις, με τις δικές του εμπειρίες, τα δικά του όνειρα, τις δικές του κατακτήσεις κι απογοητεύσεις. Παρόλο όμως που η κοινωνική κοσμοθεωρία (κάθε κοσμοθεωρία, κάθε κοινωνίας) περιέχει πολλά μυθολογικά στοιχεία από την άλλη μεριά περιορίζεται στην δική της μυθολογία απορρίπτοντας τις άλλες ερμηνείες του κόσμου σαν ψεύτικες και περιορίζοντας ην διαμόρφωση της πραγματικότητας εκ μέρους κάθε μέλους της στην επικρατούσα ερμηνεία. Η πραγματικότητα είναι αυτό που μας λένε (η πολιτεία, η εκπαίδευση, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, τα ήθη και τα έθιμα, η πολιτική επικαιρότητα, κλπ.). Τα γεγονότα, υποτίθεται ότι είναι αυτά και όπως τα ερμηνεύουν οι κοινωνίες, η πολιτεία, οι πολιτικές δυνάμεις. Ο Θεός είναι έτσι όπως μας είπαν κι η θρησκεία και τα κοινωνικά ήθη όπως τα βρήκαμε. Η καθημερινή ζωή είναι αυτή που επιβάλλουν οι οικονομικοί όροι και οι πολιτικοί συσχετισμοί.

Έτσι οι άνθρωποι, οι σύγχρονοι άνθρωποι (και σε κάθε εποχή το ίδιο ισχύει) είναι παγιδευμένοι μέσα στην κοινωνία τους, μέσα στην μυθολογία της κοινωνίας τους και μέσα στην σκληρή απάνθρωπη πραγματικότητα, όπως την διαμορφώνουν τα γεγονότα. Η διέξοδος από μια τέτοια κατάσταση θα μπορούσε να γίνει με την «έξοδο» από όλο αυτό το παραμύθι της ζωής μέσα στο οποίο έχουν εγκλωβιστεί οι άνθρωποι. Με την Φιλοσοφική Διαφώτιση της Συνείδησης (όπως έδειξαν οι Σύγχρονοι Υπαρξιστές Φιλόσοφοι), με την Θρησκευτική Πραγματική Εμπειρία του Θεού (όπως την πραγματώνουν όλοι οι Μυστικιστές), με την Διανοητική Διαφώτιση της Συνείδησης (που ξεκίνησε με τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό κι ανάλογα κινήματα σε άλλες περιοχές του κόσμου) που απορρίπτει  την άγνοια, τις προλήψεις και τις ανόητες πεποιθήσεις. Ακόμα και με κοινή επανάσταση, αν υποθέσουμε ότι θα υπήρχαν ώριμοι άνθρωποι που αντιλαμβάνονται τι ακριβώς συμβαίνει και τι θα μπορούσε να γίνει. Αλλά όπως έδειξε ο Τζορτζ Όργουελ στο βιβλίο του «Η φάρμα των ζώων» (1945)  όλες οι επαναστάσεις είναι ανώριμες. Ενώ όμως όλοι αυτοί οι τρόποι που δοκιμάστηκαν πολλές φορές μέσα στην ανθρώπινη ιστορία απαιτούν πολύ κόπο και πολλές δυνάμεις που οι άνθρωποι συνήθως δεν διαθέτουν, Η Αληθινή Μυθολογία, ο Μύθος, το Παραμύθι, έρχεται να χρησιμοποιήσει ένα πολύ πιο ανθρώπινο, φυσικό, απλό κι εύκολο  τρόπο για να μεταφέρει το Μήνυμα μιας άλλης ζωής στους ανθρώπους και να τους διαπαιδαγωγήσει ηθικά. Ο Μύθος, το Παραμύθι, γνωρίζει πολύ καλά την ζωή, την ζωή της δυστυχίας, της απώλειας, της δυσκολίας. Αλλά δεν περιορίζεται σε αυτό, σαν μια απλή καταγραφή και καταγγελία ίσως (όπως κάνει η κοινωνική μυθολογία κι η κοινωνική ηθική). Μιλά για την αντίδραση σε αυτή την κατάσταση, για προσπάθεια να βγούμε από αυτή την κατάσταση, για τις δοκιμασίες, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, μέχρι να φτάσουμε στον Τελικό Στόχο, στην Αληθινή Ζωή.

Η Αληθινή Μυθολογία, ο Μύθος, το Παραμύθι, δεν είναι μια «ανάπηρη μυθολογία», όπως η κοινωνική μυθολογία (η μυθολογία της κοινωνίας, που μόνο σκοπό έχει την διατήρηση της συνοχής της κοινωνίας, μιας κοινωνίας ανώριμων υποκριτών). Γνωρίζει ότι διαθέτει ανεξάντλητες δυνάμεις να Κατανοήσει τον κόσμο, να Διακρίνει την Αλήθεια από το ψέμα, το Καλό από το κακό, το Χρήσιμο από το βλαβερό κι άχρηστο, με άλλα λόγια να κάνει Ορθές Ηθικές Επιλογές. Ο Μύθος μπορεί να Ονειρευτεί, να Περιγράψει την ζωή όπως θα έπρεπε να είναι. Κι αυτό δεν γίνεται αυθαίρετα με την διήγηση αλλά με  την αυστηρή και λογική εξιστόρηση συμπεριφορών και δράσεων που οδηγούν στο Αληθινό Τελικό Αποτέλεσμα. Ο Μύθος που Πάντα Προϋποθέτει μια Γενική Κοσμοαντίληψη (όπως έχει διαπιστωθεί από τους ανθρώπους χιλιάδες χρόνια τώρα) Ξαναπλάθει τον κόσμο όπως θα έπρεπε να είναι. Αυτό δεν γίνεται απλά για να «παρηγορήσει» ή να διασκεδάσει τις αγωνίες και τις απογοητεύσεις μας. Δείχνει, μέσα από την δράση και τις περιπέτειες των ηρώων του παραμυθιού, ότι πραγματικά μπορεί ο κόσμος να αλλάξει, η ζωή να γίνει καλύτερη. Έτσι ο Μύθος, το Παραμύθι, γίνεται Υπόδειγμα Ζωής, Οδηγός Ορθής Δράσης, Ηθικής Συμπεριφοράς κι Ενάρετης Πράξης. Το Παραμύθι Δείχνει προς το Ξέφωτο της Αληθινής Ζωής μέσα στο σκοτάδι του κόσμου. Όλα αυτά σημαίνουν ότι το Παραμύθι όχι μόνο μπορεί να διδάξει, έτσι γενικά, στα πλαίσια μιας γενικότερης αγωγής του ανθρώπου, αλλά ότι είναι ένα θαυμαστό και θαυμάσιο εργαλείο παιδαγωγικής. Διαβάζοντας ορθά το Παραμύθι κι εννοώντας όσα υπονοούνται επίσης (γνωρίζοντας δηλαδή τα ιδεολογικά πλαίσια μέσα στα οποία γεννιέται κι αναπτύσσεται η ιστορία) και κατέχοντας το κλειδί της ερμηνείας, των διαφόρων συμβολικών πράξεων μπορούμε να ανακαλύψουμε το Αληθινό Ανθρώπινο Σύμπαν, την Ζωή όπως θα έπρεπε να είναι. Το Παραμύθι δεν είναι ποτέ το παραμύθι, η απλή αφήγηση γεγονότων. Είναι Κοσμοθεωρία, είναι Ανθρωπολογική Αντίληψη, είναι Ηθική, είναι Αξιολογία και Διάκριση του Αληθινού από το ψεύτικο, του Καλού από το κακό. Είναι Υπόδειγμα

Με αφορμή το Παραμύθι μπορούμε να μιλήσουμε για Φιλοσοφία, για Θρησκεία, για Ψυχολογία, για Ηθική και Ορθή Δράση στην ζωή. Το Πως και το Αν αξιοποιούνται όλα αυτά στις κοινωνίες και στα εκπαιδευτικά συστήματα και στην αγωγή των παιδιών είναι μια άλλη υπόθεση. Κάλλιστα όμως το Παραμύθι, ή ένα συγκεκριμένο παραμύθι, από τα χιλιάδες παραμύθια, θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο συζήτησης σε μια πανεπιστημιακή αίθουσα, για να δούμε τις Φιλοσοφικές Προεκτάσεις, τα Θρησκευτικά Βιώματα, τις Ψυχολογικές Εμπειρίες και τα Λογικά Περιστατικά που κρύβονται στην αφήγηση. Όπως και να έχει το Παραμύθι, το κάθε παραμύθι, υπονοεί ένα κόσμο, ένα ανθρώπινο σύμπαν, υποδείχνει ηθικές αντιλήψεις κι αξίες, υποκρύπτει μέσα σε συμβολικές δράσεις πραγματικές ανθρώπινες δράσεις και συμπεριφορές. Και χρησιμοποιεί τον χρόνο της εξιστόρησης για να μας οδηγήσει μέσα από την λογοτεχνική ομορφιά στις Εκβολές της Αποκατάστασης, της Ολοκλήρωσης, της Ευτυχίας. Είπαμε ήδη ότι ο άνθρωπος μπορεί να βρει διέξοδο και μέσα από την Αληθινή Έμπρακτη Φιλοσοφία και μέσα από τα Βιώματα της Θρησκείας και μέσα από την Ψυχολογική Ολοκλήρωση και μέσα από άλλες δράσεις (όπως για παράδειγμα το θέατρο το οποίο παρακολουθούμε ή στο οποίο «συμμετέχουμε», κλπ.). Η Μυθολογία, ο Μύθος, το Παραμύθι, η Διδακτική Ιστορία, η Παραβολή, κλπ., είναι ακόμα ένας Δρόμος, ακόμα ένας Τρόπος, Διαφώτισης του Ανθρώπου και Πνευματικής Ανάπτυξης. Δεν πρέπει ούτε να αγνοείται, ούτε να παρεξηγείται. Ο άνθρωπος είναι ένα ον με πολλές δυνάμεις και δυνατότητες. Είναι Ύπαρξη, είναι Πνεύμα, είναι Διανόηση, λογική σκέψη και φαντασία, είναι Συναίσθηση, συναίσθημα κι ηθική, είναι Αρετή και κακία. Αν η Φιλοσοφία σκοπεύει στην Πνευματική Διαφώτιση (κι αν είναι υπέρβαση της απλής διανόησης), αν η Θρησκεία τελειώνεται στην θρησκευτική έκσταση και στην Ένωση με τον Θεό, έχει κι ο Μύθος, το Παραμύθι, τους δικούς του Σκοπούς και Στόχους μέσα στην ανθρώπινη ζωή. Να Διδάξει, να Διαπαιδαγωγήσει Ηθικά, να Καθοδηγήσει Αξιολογικά και να Υποδείξει Τρόπους Ζωής. Ποιος μπορεί να αρνηθεί τον Προορισμό του;

 (Βασιλική Προκοπίου)



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

GATE PROJECT

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ
Το Μυστικό Ξεκλείδωμα της Πνευματικής Αφύπνισης

Η ΑΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η ΑΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η ΕΜΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η  ΕΜΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

 

01/ Μάιος/2021

 

Οι Άνθρωποι του Φωτός και τα ζώα της Σκιάς

 


Υπάρχουν δύο ειδών όντα στον πλανήτη γη. Οι Άνθρωποι του Φωτός και τα ζώα της Σκιάς. Πως ξεχωρίζουν;
Οι Άνθρωποι του Φωτός είναι αυτοί που έχουν βρει την Υπαρξιακή Ισορροπία τους στο Κέντρο του εγκεφάλου, στο Μυστικό Κέντρο της Καρδιάς, όπως δίδασκε ο Μεγάλος Μύστης του Φωτός, ο Ιησούς, ο Διδάσκαλος των Εσσαίων. Αυτοί οι Άνθρωποι Βιώνουν την Φωτεινή Επίγνωση της Ύπαρξης, μια Ιερή Κατάσταση της Ενοποιημένης Συνείδησης, μια Κατάσταση Μη-δυισμού, όπου δεν υπάρχει υποκείμενο κι αντικείμενο αλλά μια ανοιχτή επίγνωση που αγκαλιάζει τα πάντα.
Τα ζώα της Σκιάς είναι ανθρωπόμορφα ζώα που όμως δεν είναι άνθρωποι. Είναι ζώα που ανήκουν σε διάφορες κατηγορίες, ανάλογα με το ποιο κέντρο του εγκεφάλου είναι πιο ενεργό. Οι άνθρωποι-πίθηκοι είναι αυτοί που λειτουργούν πιο πολύ με το ανώτερο κέντρο της νόησης, στην κορυφή του εγκεφάλου. Οι άνθρωποι-θηλαστικά είναι αυτοί που λειτουργούν με το μεσαίο κέντρο της διάνοιας, στον μέσο εγκέφαλο. Οι άνθρωποι-ερπετά είναι αυτοί που λειτουργούν με το κατώτερο αυτοματοποιημένο κέντρο των ενστίκτων, στην βάση του εγκεφάλου.
Κοιτάξτε γύρω σας, Άνθρωποι του Φωτός. Τα όντα διακρίνονται από τον τρόπο που λειτουργούν, από τις αντιδράσεις τους και την συμπεριφορά τους. Η ζωή είναι συνεχείς προκλήσεις για δράση. Πως αντιδρά κάποιος; Η αντίδρασή του φανερώνει το κέντρο δράσης, την περιοχή του εγκεφάλου στην οποία λειτουργεί και από την οποία αντιδρά. Αυτό που είναι το ον, αυτό που έχει μέσα του, αυτό βγάζει έξω, στην δράση του και στην συμπεριφορά του.
Είναι Ελάχιστοι οι Άνθρωποι του Φωτός σε αυτόν τον Σκοτεινό Κόσμο. Είναι λιγοστοί οι άνθρωποι-πίθηκοι και λίγο περισσότεροι οι άνθρωποι-θηλαστικά. Οι πιο πολλοί άνθρωποι, σχεδόν ολόκληρος ο πλανήτης, είναι άνθρωποι-ερπετά.
Αν, αγαπητοί, κατανοείτε αυτά που γράφονται εδώ, πρέπει να αρχίσετε (αν δεν το κάνετε ήδη) να κοιτάτε προσεχτικά γύρω σας, του ανθρώπους και την συμπεριφορά τους. Κοιτάξτε προσεκτικά, τις δικές σας αντιδράσεις, τις αντιδράσεις των άλλων. Δείτε αυτό που είναι πραγματικά. Ο αυτοματοποιημένος νους είναι αφαιρετικός, γενικεύει αφελώς κι επικίνδυνα ό,τι βλέπει. Δεν είναι όλοι άνθρωποι γύρω σας. Οι πιο πολλοί είναι άνθρωποι-ερπετά.
Αν είστε Άνθρωποι του Φωτός κατανοείτε αυτά που λέμε. Μπορεί να είστε μόνοι ή να έχετε ελάχιστους Φίλους, Ανθρώπους του Φωτός. Μην λυπάστε για αυτό. Ούτε χρειάζεται να λυπάστε για τους ανθρώπους-ζώα γύρω σας. Είναι προορισμένοι για την απώλεια. Στην πραγματικότητα ακολουθούν τον πιο μακρινό δρόμο προς το Φως, μέσα από τα σκοτάδια της ύπαρξής τους. Κάποια μέρα, μετά από χιλιάδες ζωές, θα βγουν στο ξέφωτο.
Οι άνθρωποι που διαβάζουν εδώ δεν διαβάζουν τυχαία, ακολουθούν την Οδό του Φωτός. Αλλιώς δεν θα τους ενδιέφεραν όλα αυτά. Οι άνθρωποι-σκιές που τυχαία βρίσκονται εδώ και διαβάζουν όσα λέμε δεν μπορούν να κατανοήσουν και θα τα απορρίψουν όλα αυτά. Είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων-ζώων. Ό,τι δεν κατανοούν, ό,τι δεν μπορούν να εντάξουν στις απολιθωμένες αντιλήψεις τους, στο σκουπιδότοπο της ιδεολογίας τους, το απορρίπτουν. Κι αυτή την αρνητική αντίδραση την ονομάζουν κατανόηση, γνώση, πληροφόρηση, ενημέρωση.
Το Να Ακολουθείς την Οδό Του Φωτός, ή να χάνεσαι στα σκοτάδια της άγνοιας, είναι καθαρά θέμα Ηθικής Επιλογής κι όχι εξωτερικής «μόρφωσης» ή εξωτερικής γνώσης και πληροφοριών. Οι Άνθρωποι του Φωτός είναι Άνθρωποι Αγνοί, Ανόθευτοι, που Ακολουθούν από «ένστικτο» το Φως. Οι άνθρωποι-σκιές μπορεί να είναι και πανεπιστήμονες με δεκάδες μεταπτυχιακά. Αυτό δεν τους κάνει Ανθρώπους. Μόνο αυτό που Νοιώθουμε μας κάνει Ανθρώπους ή ζώα.
Μάθετε λοιπόν, αγαπητοί, να Ακολουθείτε το Φως, να Είστε Φως, όπως Δίδασκε ο Διδάσκαλος του Φωτός, ο Αληθινός Ιησούς της Ερήμου, όχι η ζωγραφιά των χειροποίητων ναών, των καταγωγίων της πνευματικότητας που κατασκευάζουν οι άνοες και στα οποία λατρεύουν τα «είδωλά» τους. Αυτά που λέμε προέρχονται από τον ιερό σεβασμό που νοιώθουμε για τον Διδάσκαλο του Φωτός, στον οποίο «υποκλινόμαστε». Δεν είναι βλαστήμια ενάντια στην θρησκεία των ανθρώπων. Η θρησκεία των ανθρώπων είναι διανοητικά σκουπίδια. Η Αληθινή Θεολογία είναι η Θεολογία της Ζωής, του Ζωντανού Θεού που Είναι Όλα και δεν έχει καμία σχέση με τους διανοητικούς ακροβατισμούς ανάμεσα στο όραμα της αλήθειας και τους βάλτους της σκοτεινής σκέψης.
Αναρωτηθείτε, αγαπητοί, τι νόημα έχουν τα λόγια του Ιησού της Ερήμου (Ιωάννης ΙΔ΄,6). Ποιος πραγματικά Ακολουθεί την Οδό; Ποιος πραγματικά Βιώνει την Αλήθεια; Ποιος είναι πραγματικά Ζωντανός, Ζωή; Μόνον οι Άνθρωποι του Φωτός. Οι άνθρωποι-σκιές, οι άνθρωποι-ζώα, μάταια επικαλούνται τον Θεό. Αν δεν Βρεις τον Θεό Μέσα Σου, στο Μυστικό Κέντρο της Καρδιάς, στα μύχια του εγκεφάλου, δεν θα τον βρεις πουθενά. Χιλιάδες χρόνια να ψάχνεις έξω δεν θα βρεις τίποτα άλλο από το σκοτάδι των ανθρώπων-σκιών.
Έτσι, ακολουθείστε την Αληθινή Οδό! Βιώστε την Πραγματική Αλήθεια! Βρείτε την Ζωή Μέσα σας, το Αληθινό Πνευματικό Βασίλειο του Θείου, την Βασιλεία των Ουρανών! Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.


 

18/Απρίλιος/2021

 

Ο Πνευματικός Κόσμος

 

Υπάρχει ένας Πνευματικός Κόσμος,  ένας Πνευματικός Τόπος, μια Πνευματική Κατάσταση, που Δημιουργείται  από την Αρχή, που Δρα σαν Πνευματικός Πυρήνας Ύπαρξης, Πνευματικός Ήλιος, με τον Οποίο επικοινωνούν και κοινωνούν όλες οι οντότητες.

Υπάρχει μια Πνευματική Κοινότητα όλων αυτών που Συνειδητοποιούν το Βάθος της Ύπαρξης που είναι η Δρώσα Αρχή και βιώνουν αυτή την Πνευματική Κατάσταση της Θείας Ενότητας. Είναι η Πνευματική Εκκλησία.

Αυτή η Πνευματική Κατάσταση Ενότητας με τον  Πνευματικό Ήλιο, ο Πνευματικός Τόπος, είναι το Βασίλειο του Θείου. Εισέρχεσαι Εδώ όταν Βιώνεις την Βαθύτερη Ανώτερη Κατάσταση της Ίδιας σου της Ύπαρξης.

Η Αληθινή Θρησκεία είναι Πνευματική. Είναι η Εμπειρία αυτής της Ανώτερης Κατάστασης της Συνείδησης. Εισέρχεσαι Εδώ όταν “εγκαταλείπεις” όλες τις “εξωτερικές” δραστηριότητες. Δεν υπάρχει άλλη οδός.

Για την Οδό μίλησαν όλοι οι Μεγάλοι Μύστες κι από την Δράση τους δημιουργήθηκαν οι θρησκείες. Μια ανθρώπινη θρησκεία, στην πραγματικότητα, είναι μια Πύλη, μια Οδός, που Οδηγεί στον Πνευματικό Τόπο, στην Πνευματική Κατάσταση της Ένωσης με την Δρώσα Αρχή, στο Πνευματικό Βασίλειο. Είναι μια Εσωτερική Εμπειρία της Συνείδησης κι όχι μια εξωτερική δραστηριότητα.

Η Αληθινή Θρησκευτική Εμπειρία είναι το Εσωτερικό Βίωμα, της Συνειδητοποίησης του Κοινού Βάθους της Ύπαρξης, της Ενότητας με τον Πνευματικό Ήλιο της Ύπαρξης. Είναι Εσωτερική Κατανόηση, Απελευθέρωση της Συνείδησης από τους περιορισμούς, Ανύψωση πάνω από όλα τα εξωτερικά φαινόμενα.

Όλες οι ανθρώπινες θρησκείες μιλούν για την ίδια Δρώσα Αρχή, την ίδια Πνευματική Κατάσταση, τον ίδιο Πνευματικό Τόπο, Βασίλειο. Αυτή η Δρώσα Αρχή αναγνωρίζεται σαν ο Ισβάρα (ο Κρίσνα) των Ινδών, ο Διόνυσος των Ελλήνων, ο Λόγος των Χριστιανών, ο Ντυάνι Βούδας Βαϊροτσάνα. Κι η Πνευματική Κατάσταση όπου Βιώνουμε την Εμπειρία της Ενότητας με την Δρώσα Αρχή είναι η Βίωση της Εωτερικής Ύπαρξης, η Ένωση με το Θείο. Είναι το Θείο Βασίλειο, ο Παράδεισος του Ισβάρα, τα Ηλύσια Πεδία, το Νιρβάνα στο Σαμπχόγκα Κάγια.

Οι ανθρώπινες θρησκείες πρέπει να βιώνονται σαν Δρόμοι που Οδηγούν στο Εσωτερικό Βίωμα της Αληθινής Φύσης μας. Οι εξωτερικές δραστηριότητες,  οι Ναοί, οι Τελετουργίες και οι ιερές πράξεις, είναι εγκλωβισμένες σε μια δυαδική αντίληψη της πραγματικότητας, όπου η Αλήθεια αναζητείται με εξωτερικές δραστηριότητες. Αυτό όσο ηθικό κι αν φαίνεται, στην πραγματικότητα, είναι μια ανώριμη στάση. Η Αλήθεια δεν είναι “έξω”, είναι Μέσα μας, στην Βίωση του Βάθους της Ύπαρξής μας.

Αυτός που θέλει, πραγματικά, να βρει την Αλήθεια πρέπει να στραφεί Έσω, στην Εσωτερική Κατανόηση, στην Εσωτερική Εμπειρία, να Εισέλθει στο Ανώτερο Πνευματικό Βασίλειο, να Βιώνει Διαρκώς την Ενότητα με την Ανώτερη Πηγή, προς την Οποίο Προσέρχονται όλες οι οντότητες.

Η Αληθινή Θρησκεία είναι Πνευματική Αντίληψη, Πνευματικός Δρόμος κι από την στιγμή που ανοίχθηκε (από κάποιον Μύστη) μένει πάντα Ανοιχτός στην Αιωνιότητα Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν ζωντανοί άνθρωποι που να ακολουθούν τον συγκεκριμένο Δρόμο. Για  μια Πνευματική Εμπειρία δεν χρειάζονται εξωτερικοί οδοιπόροι ή εξωτερικές δραστηριότητες.

 

 

23/Σεπτέμβριος/2018

 

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

 

09/Σεπτέμβριος/2018

 

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

 

 


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ


«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

 

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

 

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

 

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~

 

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ


«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~




 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

MEDITATION MUSIC