Meditation and Illusions: Embracing True Life 

 

True Meditation transcends the ordinary activities of the mind and the distractions of daily existence. It is the profound silence of existence, the absolute stillness of the mind, and the deep peace of the soul. In this state, one is completely immersed in the stream of life, experiencing an absolute presence, an open and clear perception in full contact with reality. True Meditation is the perception of the here and now, without a center, all-inclusive, all-accepting, and non-discriminating. 

 

The Nature of True Meditation 

 

True Meditation allows one to dwell simultaneously on reality and phenomena, recognizing them as simple activities of the Essence. It moves in the direction of full active living presence, full awakened attention, perceiving both the whole and the parts, and flowing into eternity unchanging in full bliss. In this state, the meditator is everywhere, and wherever they are locally, they feel here—not as a limited being facing a different world, but as an integral part of the flow of life. 

 

The Misconceptions of Meditation Practices 

 

The religions of men, their secret teachings, and the esoteric schools they have created over thousands of years are often in direct opposition to True Meditation. The methods and techniques people use—meditation practices, yoga, prayer—often lead not to the liberation of consciousness but to its entrapment in an illusory world. These practices motivate us to do something: to concentrate or not to concentrate, to focus on something or to avoid something. They activate external perception, thinking, and even the body through posture, movement techniques, and breathing exercises.  

 

The goal of many of these practices is to achieve a state of immobility through motion, a paradox that requires immense effort and intelligence to achieve. However, through the wrong use of these techniques, people continually feed the flame of external activity instead of extinguishing it. The failure lies not just in a lack of understanding but in the misapplication of poorly understood concepts. 

 

Direct Experience of Life 

 

To truly experience life and not merely dream while awake, we must experience it directly as life, as presence, as free perception—without the interventions and distortions of thought—and accept life as it is. All activities stemming from a limited perception distort reality, and whatever is achieved through them belongs to the realm of the imaginary. 

 

In the space of reality, there is only life manifested. There is no personal experience, memory, knowledge, discrimination, or time. These are all constructs of the ordinary human experience. In the realm of True Life, there is no progress, no evolution, no enlightenment, no achievements—only the pure experience of existence.  

 

Living Real Life 

 

Real Life is not something you make happen. It is something you just live. It is a state of being, not of doing. It is the realization that life is not a series of actions or achievements but a continuous flow of presence and awareness. True Meditation, therefore, is the embrace of this understanding, the surrender to the flow of life, and the dissolution of the false self created by thought and imagination. 

 

Conclusion: Embracing the Flow of Existence 

 

True Meditation is the path to embracing the true nature of existence. It requires letting go of the constructs of the mind and the illusory world it creates. It calls for a deep immersion in the present moment, a full engagement with life as it unfolds, and a recognition of the underlying unity of all things. By living in this state of presence and awareness, we transcend the illusions of thought and experience the true essence of life. This is the path to true liberation and enlightenment, the realization of our oneness with the flow of existence. 

... 

Διαλογισμός και ψευδαισθήσεις: Αγκαλιάζοντας την αληθινή ζωή 

 

Ο Αληθινός Διαλογισμός υπερβαίνει τις συνηθισμένες δραστηριότητες του νου και τους περισπασμούς της καθημερινής ύπαρξης. Είναι η βαθιά σιωπή της ύπαρξης, η απόλυτη ησυχία του νου και η βαθιά γαλήνη της ψυχής. Σε αυτή την κατάσταση, βυθίζεται κανείς πλήρως στο ρεύμα της ζωής, βιώνοντας μια απόλυτη παρουσία, μια ανοιχτή και ξεκάθαρη αντίληψη σε πλήρη επαφή με την πραγματικότητα. Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι η αντίληψη του εδώ και τώρα, χωρίς κέντρο, που περιλαμβάνει τα πάντα, που αποδέχεται τα πάντα και δεν κάνει διακρίσεις. 

 

Η Φύση του Αληθινού Διαλογισμού 

 

Ο Αληθινός Διαλογισμός επιτρέπει σε κάποιον να σταθεί ταυτόχρονα στην πραγματικότητα και τα φαινόμενα, αναγνωρίζοντάς τα ως απλές δραστηριότητες της Ουσίας. Κινείται προς την κατεύθυνση της πλήρους ενεργητικής ζωντανής παρουσίας, της πλήρους αφυπνισμένης προσοχής, της αντίληψης τόσο του συνόλου όσο και των μερών και της ροής στην αιωνιότητα αμετάβλητη σε πλήρη ευδαιμονία. Σε αυτή την κατάσταση, ο διαλογιστής είναι παντού, και όπου κι αν βρίσκεται τοπικά, νιώθει εδώ—όχι ως περιορισμένο ον που αντιμετωπίζει έναν διαφορετικό κόσμο, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος της ροής της ζωής. 

 

Οι παρανοήσεις των πρακτικών διαλογισμού 

 

Οι θρησκείες των ανθρώπων, οι μυστικές διδασκαλίες τους και οι εσωτερικές σχολές που έχουν δημιουργήσει εδώ και χιλιάδες χρόνια συχνά έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τον Αληθινό Διαλογισμό. Οι μέθοδοι και οι τεχνικές που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι -πρακτικές διαλογισμού, γιόγκα, προσευχή- συχνά δεν οδηγούν στην απελευθέρωση της συνείδησης αλλά στον εγκλωβισμό της σε έναν απατηλό κόσμο. Αυτές οι πρακτικές μας παρακινούν να κάνουμε κάτι: να συγκεντρωθούμε ή να μην συγκεντρωθούμε, να επικεντρωθούμε σε κάτι ή να αποφύγουμε κάτι. Ενεργοποιούν την εξωτερική αντίληψη, τη σκέψη, ακόμη και το σώμα μέσω της στάσης του σώματος, των τεχνικών κίνησης και των ασκήσεων αναπνοής. 

 

Στόχος πολλών από αυτές τις πρακτικές είναι να επιτευχθεί μια κατάσταση ακινησίας μέσω της κίνησης, ένα παράδοξο που απαιτεί τεράστια προσπάθεια και ευφυΐα για να επιτευχθεί. Ωστόσο, μέσω της λανθασμένης χρήσης αυτών των τεχνικών, οι άνθρωποι τροφοδοτούν συνεχώς τη φλόγα της εξωτερικής δραστηριότητας αντί να την σβήνουν. Η αποτυχία δεν έγκειται μόνο στην έλλειψη κατανόησης αλλά στην εσφαλμένη εφαρμογή εννοιών που δεν κατανοούνται σωστά. 

 

Άμεση Εμπειρία Ζωής 

 

Για να βιώσουμε αληθινά τη ζωή και όχι απλώς να ονειρευόμαστε όταν είμαστε ξύπνιοι, πρέπει να τη βιώσουμε άμεσα ως ζωή, ως παρουσία, ως ελεύθερη αντίληψη -χωρίς τις παρεμβάσεις και τις παραμορφώσεις της σκέψης- και να αποδεχτούμε τη ζωή όπως είναι. Όλες οι δραστηριότητες που πηγάζουν από μια περιορισμένη αντίληψη διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και ό,τι επιτυγχάνεται μέσω αυτών ανήκει στη σφαίρα του φανταστικού. 

 

Στον χώρο της πραγματικότητας υπάρχει μόνο ζωή που εκδηλώνεται. Δεν υπάρχει προσωπική εμπειρία, μνήμη, γνώση, διάκριση ή χρόνος. Όλα αυτά είναι κατασκευάσματα της συνηθισμένης ανθρώπινης εμπειρίας. Στο βασίλειο της Αληθινής Ζωής, δεν υπάρχει πρόοδος, εξέλιξη, φώτιση, κανένα επίτευγμα – μόνο η καθαρή εμπειρία της ύπαρξης. 

 

Ζώντας την πραγματική ζωή 

 

Η πραγματική ζωή δεν είναι κάτι που κάνεις να συμβεί. Είναι κάτι που απλά ζεις. Είναι μια κατάσταση ύπαρξης, όχι πράξης. Είναι η συνειδητοποίηση ότι η ζωή δεν είναι μια σειρά από ενέργειες ή επιτεύγματα αλλά μια συνεχής ροή παρουσίας και επίγνωσης. Ο Αληθινός Διαλογισμός, λοιπόν, είναι η αγκαλιά αυτής της κατανόησης, η παράδοση στη ροή της ζωής και η διάλυση του ψευδούς εαυτού που δημιουργείται από τη σκέψη και τη φαντασία. 

 

Συμπέρασμα: Αγκαλιάζοντας τη Ροή της Ύπαρξης 

 

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι ο δρόμος προς την αγκαλιά της αληθινής φύσης της ύπαρξης. Απαιτεί να εγκαταλείψουμε τις κατασκευές του νου και τον απατηλό κόσμο που δημιουργεί. Απαιτεί μια βαθιά εμβάπτιση στην παρούσα στιγμή, μια πλήρη δέσμευση με τη ζωή καθώς εκτυλίσσεται και μια αναγνώριση της υποβόσκουσας ενότητας όλων των πραγμάτων. Ζώντας σε αυτήν την κατάσταση παρουσίας και επίγνωσης, υπερβαίνουμε τις ψευδαισθήσεις της σκέψης και βιώνουμε την αληθινή ουσία της ζωής. Αυτός είναι ο δρόμος προς την αληθινή απελευθέρωση και φώτιση, η συνειδητοποίηση της ενότητάς μας με τη ροή της ύπαρξης.