Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Sunday, March 31, 2024

Theosophy - The Theosophical Initiation

The Articles of Association of the Theosophical Society were drawn up and approved in New York on October 30, 1875, by Elena Petrovna Blavatsky, Editor Henry Steele Olcott, William Judge, and 13 other persons... and was considered an official organization on November 17, 1875, after Olcott's opening speech…

From the beginning the Society was organized in three Circles, one External, one Semi-Internal, and one Internal... which were directly related to the Purposes of the Society.

The Articles of Association of the Company took their final form in 1896 and there the Three Purposes of the Company were formulated in a clear manner.

1. Formation of a nucleus of Universal Brotherhood of humanity without distinction of race, religion, sex, social class and color.

2. Encouraging the comparative study of religions, philosophy and science.

3. Investigation of the uninterpreted laws of Nature and the hidden powers of man.

Thus, the Theosophical Society in its final form had an External Department with a Practical Aim of the Brotherhood of Man, and an External Theoretical Department with Works on Religion and religions, Philosophy, and Self-knowledge, which were carried out in the Theosophical Lodges... and an Internal Department where Theosophists Worked through the Five Initiations to Realize the Ultimate Reality…

In the Theosophical Lodges there was from the beginning Complete Freedom in Research and in the Study of religions.

The Comparative Study of religions has always been Objective and has never progressed to barbaric syncretism, to an arbitrary synthesis of various traditions...

The Essence of all religions was sought in their supreme goal, i.e. the Approach (Experiencing, Realization) of the Supreme Reality and not in mental descriptions of Reality or in external expressions and activities.

Thus, the Truth (the Experiential Truth) was considered as the Essence of Religion, as the True Religion: "There is no religion higher than the Truth."

With this "spirit" religions are studied... Vedanta, Buddhism, Jainism, Taoism, Confucianism, Zoroastrianism, Greek Philosophy, Christianity, Islam, Confucianism, Baha'i, etc.

Of course, in the Gulfs of the Theosophical Society, "personal views" are expressed about religions, but these are not official position of the Society (because there is no official position), but only "personal views".

The Theosophical Society's "Official Concept of Reality" stems from Blavatsky's Work, which "some" should approach with respect and caution.... It is mainly based on the Vedantic Concept, uses Terms of Greek Philosophy and also refers to Buddhist Concepts, as well as the Kabbalistic Worldview... In the final analysis, the Reality that is attempted to be "described" is the One Unique Reality, and all religions for this Reality they talk and more or less have similar approaches.

There is ONE UNIVERSAL DIVINE PRINCIPLE, ROOT OF ALL, from Whom All Proceed and to Whom All Will Return at the end of the great cycle of existence.

THIS ABSOLUTE IS SIMULTANEOUSLY ZERO and BEING, and the INDIRECT CAUSE of Creation and evolution.

From THIS UNAVAILABLE ABSOLUTE comes the LOGOS which is the Source of Objective and Subjective Evolution.

DISCOURSE, in Three Levels of Manifestation, Constitutes the Transition from the OBJECT to the SUBJECT. There is reference to THREE LOGOS (which are recognized and have special properties) but in This Field of Manifestation Unity of Existence Exists and is Experienced, and no OBJECT-SUBJECTIVE separation takes place.

It is precisely in the Lower Plane of Existence, MANAS, the Mental, where Creation now follows two separate but interrelated paths... the Path of OBJECTIVE NATURE, which functions as the Framework, as the Space of Existence, of all subjective beings... and the Path of SUBJECTIVE NATURE, of the atomic core of every being that manifests with some carrier in the objective field.

MANAS precisely because it constitutes a Transition, a Gateway to Unity (Above) and to Multiplicity (Below) has a double face and thus distinguishes Superior Manas (the True mental core of the being), and Lower Manas, the temporary personality, the ego, which is built from experiences, memories and thought…

MANAS Objectively Creates, at a lower level of manifestation, the Space of KAMA, Psychic impulse and Power...

KAMA, in turn, will create the Global Energy Space, PRANA...

Manifestations of Universal Energy are the World of Forms, RUPA.

What we have described is Creation, Evolution, in its Objective Aspect.

All These Aspects of Existence Exist in the SAME SPACE, but at a different "frequency of manifestation". The Higher Aspects Are Internal Forces of the Lower Body.

The Beings that Proceed from the PRINCIPLE, and First Manifest Within the LOGOS, without being "separated", are cut off in the Lower Worlds and experience a separate individual existence, which is of course an illusion... because nothing can exist independently of the SUPPORT.

In the State of FIRST LOGOS beings experience Existence as ATMA. Actually FIRST LOGOS and ATMA are the same Absolute Undifferentiated State, where there is no OBJECT-SUBJECT.

In the State of the SECOND LOGOS beings experience Existence as ATMA-BUDDHI. SECOND LOGOS and ATMA-BUDDHI "Identify"... There is a "Differentiation" from the Higher State, but one has to Experience it to feel it...

In the State of the THIRD LOGOS beings experience Existence as ATMA-BUDDHI-MANAS. In This State SECOND LOGOS and ATMA-BUDDHI-MANAS Exist Within the Unity of Existence. They exist at the same time, but they are not "separated"…

When beings Pass the Gate of MANAS, to the Multiplicity, then the "Higher Being" manifests in a temporary formation of the "Lower Manas"…

In Continuity, in the Downward Process, the "New Composition of the Higher Being" manifests within the "Kama Rupa".

Finally the "New Composition of the Higher Being", isolating a part of the Universal Energy, Prana, manifests within the "Rupa".

In reality all these "Powers", "Bodies" manifest in the same space as the body and within the body... How exactly it happens only a "master" can and should explain...

Of course, the Spiritual Powers transcend space and the body, and simply "present" and support ("embracing") the body... The "point of contact" with the body is the "higher center", the "higher brain. The "Lower Manas" manifests in the forebrain. The “Kama Rupa” manifests as our “emotional world”, in the seat of the heart... The “Rup”' itself manifests in the base of the body and biological activities.

Man, as described by the Theosophical Concept, contains within his NATURE, the DIVINE ESSENCE, as something INHERENT, as well as his DESTINY... to ACHIEVE SELF-KNOWLEDGE, and to RETURN to his SOURCE, to the ABSOLUTE.

If the Preparation of Man is done in the Outer Theoretical Department, to Know "What He Is", the REAL WORK is done in the INTERNAL DEPARTMENT, with the FIVE INITIATIONS...

FIVE INITIATIONS! Why Five? And not One? or Three? or Seven?… Because the INITIATIONS Relate to the INNER POWERS of Man, to the INNER BODIES of Man…

Of course, it is obvious (and this is done in all Traditions), that in order for someone to Advance on the Spiritual Path, he must renounce the external world and external pursuits... in order to be able to "Build", his Inner Self, to Reach SELF-KNOWLEDGE, and in the EXPERIENCE OF THE ABSOLUTE.

The Old Theosophists associated the FIRST INITIATION with the control, management and transcendence of the "Kama Rupa".

The SECOND INITIATION had as its Work the control-transcendence of the "Lower Manas", thought... Various practical actions can be used, but the goal is to "get" beyond thought, essentially, and naturally, and not through discipline or coercion.

THE THIRD INITIATION Constitutes the Activation of the SUPERIOR MANAS, a State of Unity of Existence, where Everything Exists United... This State when we isolate ourselves from the external world, in the act of Meditation, is essentially identified with the THIRD LOGOS (the ATMA-BUDDHI-MANAS) …

THE FOURTH INITIATION is, the Experience, in action of Meditation, of the SECOND REASON (the ATMA-BUDDHI).

THE FIFTH INITIATION is the Supreme Experience, within Creation, of the FIRST LOGOS (the ATMA), a State that Mirrors the ABSOLUTE.

Beyond Experiences and INITIATIONS EXISTS THE INCONCEPTIBLE PRINCIPLE, the ABSOLUTE, which cannot be an Experience because THIS SAME IS ABSOLUTE KNOWLEDGE, ETERNAL, EVER-PRESENT, UNCHANGING...

Perhaps some Theosophists follow a different view and description… but the essence remains the same…

All These States Are Experienced in Meditation… The SUPREME Samadhi is the EXPERIENCE of the ABSOLUTE…

The "Separation from the Rupa", and the Experiencing of the Inner Fields, is the subject of ANOTHER PROJECT in the THEOSOPHICAL EVOLUTION of Man... and here is not the place to refer to them…

…

Θεοσοφία - Η Θεοσοφική Μύηση

Το Ιδρυτικό Κείμενο της Θεοσοφικής Εταιρείας, συντάχθηκε κι εγκρίθηκε στην Νέα Υόρκη 30 Οκτωβρίου του 1875, από τους Έλενα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ, Συντ/χη Χένρι Στηλ Όλκοττ, Γουίλιαμ Τζατζ, κι άλλα 13 πρόσωπα... και θεωρήθηκε επίσημος οργανισμός στις 17 Νοεμβρίου του 1875, μετά την εναρκτήρια ομιλία του Όλκοττ…

Εξαρχής η Εταιρεία οργανώθηκε σε τρεις Κύκλους, έναν Εξωτερικό, ένα Μεσωτερικό, κι έναν Εσωτερικό… που σχετίζονταν άμεσα με τους Σκοπούς της Εταιρείας.

Το Καταστατικό της Εταιρείας πήρε την τελική μορφή του το 1896 κι εκεί διατυπώθηκαν οι Τρεις Σκοποί της Εταιρείας με ξεκάθαρο τρόπο.

1. Σχηματισμός ενός πυρήνα Παγκόσμιας Αδελφότητας της ανθρωπότητας χωρίς διάκριση φυλής, θρησκείας, φύλου, κοινωνικής τάξης και χρώματος.

2. Ενθάρρυνση της συγκριτικής μελέτης των θρησκειών, της φιλοσοφίας και της επιστήμης.

3. Έρευνα των ανερμήνευτων νόμων της Φύσης και των κρυμμένων δυνάμεων του ανθρώπου.

Έτσι η Θεοσοφική Εταιρεία στην τελική μορφή της είχε ένα Εξωτερικό Τμήμα με Πρακτικό Στόχο την Αδελφότητα των Ανθρώπων, κι ένα Εξωτερικό Θεωρητικό με Εργασίες πάνω στην Θρησκεία και τα θρησκεύματα, την Φιλοσοφία, και την Αυτογνωσία, που γίνονταν στις Θεοσοφικές Στοές… κι ένα Εσωτερικό Τμήμα όπου οι Θεόσοφοι Εργάζονταν μέσω των Πέντε Μυήσεων για την Πραγμάτωση της Ύστατης Πραγματικότητας…

Στις Θεοσοφικές Στοές υπήρχε εξαρχής Πλήρης Ελευθερία στην Έρευνα και στην Μελέτη των θρησκειών.

Η Συγκριτική Μελέτη των θρησκειών ήταν πάντα Αντικειμενική και δεν προχώρησε ποτέ σε βάρβαρο συγκρητισμό, σε αυθαίρετη σύνθεση διαφόρων παραδόσεων…

Η Ουσία όλων των θρησκειών αναζητήθηκε στον υπέρτατο στόχο τους, δηλαδή στην Προσέγγιση (Βίωση, Πραγμάτωση) της Υπέρτατης Πραγματικότητας κι όχι σε διανοητικές περιγραφές της Πραγματικότητας ή σε εξωτερικές εκφράσεις και δραστηριότητες.

Έτσι η Αλήθεια (η Βιωματική Αλήθεια) θεωρήθηκε σαν η Ουσία της Θρησκείας, σαν η Αληθινή Θρησκεία: «Δεν υπάρχει θρησκεία ανώτερη της Αλήθειας».

Με αυτό το «πνεύμα» μελετώνται οι θρησκείες… Βεδάντα, Βουδισμός, Ζαϊνισμός, Ταοϊσμός, Κομφουκιανισμός, Ζωροαστρισμός, Ελληνική Φιλοσοφία, Χριστιανισμός, Ισλαμισμός, Koμφουκιανισμός, Βαχάϊ, κλπ.

Βεβαίως, στους Κόλπους της Θεοσοφικής Εταιρείας, διατυπώνονται «προσωπικές απόψεις» για τις θρησκείες, αλλά αυτά δεν αποτελούν επίσημη θέση της Εταιρείας (γιατί δεν υπάρχει επίσημη θέση), αλλά μόνο «προσωπικές απόψεις».

Η «Επίσημη Αντίληψη για την Πραγματικότητα», της Θεοσοφικής Εταιρείας πηγάζει από το Έργο της Μπλαβάτσκυ, το οποίο θα έπρεπε «κάποιοι» να προσεγγίζουν με σεβασμό και προσοχή…. Στηρίζεται κυρίως στην Βεδαντική Αντίληψη, χρησιμοποιεί Όρους της Ελληνικής Φιλοσοφίας κι αναφέρεται και σε Βουδιστικές Αντιλήψεις, καθώς και στην Καμπαλιστική Κοσμοθεώρηση… Σε τελευταία ανάλυση, η Πραγματικότητα που επιχειρείται να «περιγραφεί» είναι η Μία Μοναδική Πραγματικότητα, κι όλες οι θρησκείες για Αυτή την Πραγματικότητα μιλούν και λίγο πολύ έχουν παρόμοιες προσεγγίσεις.

Υπάρχει ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ, ΡΙΖΑ ΤΩΝ ΟΛΩΝ, από την Οποία τα Πάντα Προέρχονται και στην Οποία Όλα θα Επιστρέψουν στο τέλος του μεγάλου κύκλου της ύπαρξης.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ, Είναι Ταυτόχρονα και ΜΗΔΕΝ και ΕΙΝΑΙ, κι η ΕΜΜΕΣΗ ΑΙΤΙΑ της Δημιουργίας και της εξέλιξης.

Από ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΡΟΣΙΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ Πηγάζει ο ΛΟΓΟΣ που Αποτελεί την Πηγή της Αντικειμενικής κι Υποκειμενικής Εξέλιξης.

Ο ΛΟΓΟΣ, σε Τρία Επίπεδα Εκδήλωσης, Αποτελεί την Μετάβαση από το ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ στο ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ. Γίνεται αναφορά σε ΤΡΕΙΣ ΛΟΓΟΥΣ (που αναγνωρίζονται κι έχουν ιδιαίτερες ιδιότητες) αλλά σε Αυτό το Πεδίο Εκδήλωσης Υπάρχει και Βιώνεται Ενότητα της Ύπαρξης, και δεν πραγματοποιείται διαχωρισμός ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ-ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ.

Είναι Ακριβώς στο Κατώτερο Πεδίο Ύπαρξης, το ΜΑΝΑΣ, το Νοητικό, όπου η Δημιουργία Ακολουθεί πλέον δυο ξέχωρους αλλά συσχετιζόμενους δρόμους… τον Δρόμο της ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗΣ ΦΥΣΗΣ, που λειτουργεί σαν Πλαίσιο, σαν Χώρος Ύπαρξης, όλων των υποκειμενικών όντων… και τον Δρόμο της ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗΣ ΦΥΣΗΣ, του ατομικού πυρήνα κάθε όντος που εκδηλώνεται με κάποιο φορέα στο αντικειμενικό πεδίο.

Το ΜΑΝΑΣ επειδή ακριβώς αποτελεί μια Μετάβαση, μια Πύλη προς την Ενότητα (Άνω) και προς την Πολλαπλότητα (Κάτω) έχει μια διπλή όψη κι έτσι διακρίνεται Ανώτερο Μάνας (ο Αληθινός νοητικός πυρήνας του όντος), και Κατώτερο Μάνας, η πρόσκαιρη προσωπικότητα, το εγώ, που χτίζεται από εμπειρίες, μνήμες και σκέψη…

Το ΜΑΝΑΣ Δημιουργεί Αντικειμενικά, σε ένα κατώτερο επίπεδο εκδήλωσης, τον Χώρο του ΚΑΜΑ, της Ψυχικής ροπής και Δύναμης…

Το ΚΑΜΑ θα δημιουργήσει με την σειρά του, τον Χώρο της Παγκόσμιας Ενέργειας, ΠΡΑΝΑ…

Εκδηλώσεις της Παγκόσμιας Ενέργειας είναι ο Κόσμος των Μορφών, ΡΟΥΠΑ

Αυτό που περιγράψαμε είναι η Δημιουργία, η Εξέλιξη, στην Αντικειμενική Όψη της.

Όλες Αυτές οι Όψεις της Ύπαρξης Υπάρχουν στον ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ, αλλά σε διαφορετική «συχνότητα εκδήλωσης». Οι Ανώτερες Όψεις Αποτελούν Εσωτερικές Δυνάμεις του Κατώτερου Φορέα.

Τα Όντα που Προέρχονται από την ΑΡΧΗ, κι Εκδηλώνονται Καταρχήν Μέσα στον ΛΟΓΟ, χωρίς να «διαχωρίζονται», αποκόπτονται στους Κατώτερους Κόσμους και βιώνουν μια ξεχωριστή ατομική ύπαρξη, πράγμα που είναι βέβαια μια ψευδαίσθηση… γιατί τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητα από το ΥΠΟΣΤΗΡΙΓΜΑ.

Στην Κατάσταση του ΠΡΩΤΟΥ ΛΟΓΟΥ τα όντα βιώνουν την Ύπαρξη σαν ΑΤΜΑ. Στην πραγματικότητα ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ και ΑΤΜΑ είναι η ίδια Απόλυτη Αδιαφοροποίητη Κατάσταση, όπου δεν υπάρχει ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ-ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ.

Στην Κατάσταση του ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΛΟΓΟΥ τα όντα βιώνουν την Ύπαρξη σαν ΑΤΜΑ-ΜΠΟΥΝΤΙ. ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ και ΑΤΜΑ-ΜΠΟΥΝΤΙ «Ταυτίζονται»… Υπάρχει μια «Διαφοροποίηση» από την Ανώτερη Κατάσταση, αλλά πρέπει κάποιος να το Βιώσει για να το νοιώσει…

Στην Κατάσταση του ΤΡΙΤΟΥ ΛΟΓΟΥ τα όντα βιώνουν την Ύπαρξη σαν ΑΤΜΑ-ΜΠΟΥΝΤΙ-ΜΑΝΑΣ. Σε Αυτή την Κατάσταση ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ και ΑΤΜΑ-ΜΠΟΥΝΤΙ-ΜΑΝΑΣ Υπάρχουν Μέσα στην Ενότητα της Ύπαρξης. Υπάρχουν ταυτόχρονα, αλλά δεν «διαχωρίζονται»…

Όταν τα όντα Περνούν την Πύλη του ΜΑΝΑΣ, προς την Πολλαπλότητα, τότε η «Ανώτερη Οντότητα» εκδηλώνεται σε ένα προσωρινό σχηματισμό του «Κατώτερου Μάνας»…

Στην Συνέχεια, στην Πορεία προς τα Κάτω, η «Νέα Σύνθεση της Ανώτερης Οντότητας» εκδηλώνεται μέσα στο «Κάμα Ρούπα».

Τέλος η «Νέα Σύνθεση της Ανώτερης Οντότητας», απομονώνοντας ένα μέρος της Παγκόσμιας Ενέργειας, Πράνα, εκδηλώνεται μέσα στο «Ρούπα».

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι «Δυνάμεις», «Σώματα» εκδηλώνονται στον ίδιο χώρο με το σώμα και μέσα στο σώμα… Το πώς συμβαίνει ακριβώς μόνο ένας «δάσκαλος» μπορεί και πρέπει να το εξηγήσει…

Βεβαίως οι Πνευματικές Δυνάμεις, υπερβαίνουν το χώρο και το σώμα, κι απλά «παρίστανται» κι υποστηρίζουν («αγκαλιάζοντάς» το) το σώμα… Το «σημείο επαφής» με το σώμα είναι το «ανώτερο κέντρο», ο «ανώτερος εγκέφαλος. Το «Κατώτερο Μάνας» εκδηλώνεται στον πρόσθιο διανοητικό εγκέφαλο. Το «Κάμα Ρούπα» εκδηλώνεται σαν ο «συναισθηματικός κόσμος» μας, στην θέση της καρδιάς… Το ίδιο το «Ρούπα» εκδηλώνεται στην βάση του σώματος και στις βιολογικές δραστηριότητες.

Ο Άνθρωπος, έτσι όπως περιγράφεται από την Θεοσοφική Αντίληψη, Εμπεριέχει Μέσα στην ΦΥΣΗ του, την ΘΕΪΚΗ ΟΥΣΙΑ, σαν κάτι ΕΓΓΕΝΕΣ, καθώς και τον Προορισμό του… να Αποκτήσει ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, και να ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ στην ΠΗΓΗ του, στο ΑΠΟΛΥΤΟ.

Αν στο Εξωτερικό Θεωρητικό Τμήμα γίνεται η Προετοιμασία του Ανθρώπου, για να Γνωρίσει «Τι Είναι», το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΟ γίνεται στο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΜΗΜΑ, με τις ΠΕΝΤΕ ΜΥΗΣΕΙΣ…

ΠΕΝΤΕ ΜΥΗΣΕΙΣ! Γιατί Πέντε; Κι όχι Μία; ή Τρεις; ή Επτά;… Επειδή οι ΜΥΗΣΕΙΣ Σχετίζονται με τις ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ του Ανθρώπου, με τα ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ του Ανθρώπου…

Βεβαίως είναι φανερό (κι αυτό γίνεται σε όλες τις Παραδόσεις), ότι για να Προχωρήσει κάποιος στο Πνευματικό Μονοπάτι, πρέπει να απαρνηθεί τον εξωτερικό κόσμο και τις εξωτερικές επιδιώξεις… για να μπορέσει να «Οικοδομήσει», τον Εσωτερικό Εαυτό του, να Φτάσει στην ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, και στην ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ.

Οι Παλιοί Θεόσοφοι Συσχέτιζαν την Α’ ΜΥΗΣΗ με τον έλεγχο, την διαχείριση και την υπέρβαση του «Κάμα Ρούπα».

Η Β’ ΜΥΗΣΗ είχε σαν Έργο τον έλεγχο-υπέρβαση του «Κατώτερου Μάνας», της σκέψης… Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες πρακτικές δράσεις, αλλά ο στόχος είναι να «βρεθούμε» πέραν της σκέψης, ουσιαστικά, και φυσικά, κι όχι μέσα από πειθαρχία ή εξαναγκασμό.

Η Γ’ ΜΥΗΣΗ Αποτελεί την Ενεργοποίηση του ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΜΑΝΑΣ, μια Κατάσταση Ενότητας της Ύπαρξης, όπου Όλα Υπάρχουν Ενωμένα… Η Κατάσταση Αυτή όταν απομονωνόμαστε από τον εξωτερικό κόσμο, σε δράση Διαλογισμού, ταυτίζεται ουσιαστικά με τον ΤΡΙΤΟ ΛΟΓΟ (το ΑΤΜΑ-ΜΠΟΥΝΤΙ-ΜΑΝΑΣ)…

Η Δ’ ΜΥΗΣΗ είναι, η Εμπειρία, σε δράση Διαλογισμού, του ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΛΟΓΟΥ (το ΑΤΜΑ-ΜΠΟΥΝΤΙ).

Η Ε’ ΜΥΗΣΗ είναι η Υπέρτατη Εμπειρία, μέσα στη Δημιουργία, του ΠΡΩΤΟΥ ΛΟΓΟΥ (το ΑΤΜΑ), μια Κατάσταση που Καθρεφτίζει το ΑΠΟΛΥΤΟ.

Πέρα από Εμπειρίες και ΜΥΗΣΕΙΣ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ Η ΑΣΣΥΛΗΠΤΗ ΑΡΧΗ, το ΑΠΟΛΥΤΟ, που δεν μπορεί να είναι Εμπειρία γιατί ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΓΝΩΣΗ, ΑΙΩΝΙΑ, ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΥΣΑ, ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΗ…

Ίσως κάποιοι Θεόσοφοι ακολουθούν μια άλλη θεώρηση και περιγραφή… αλλά η ουσία παραμένει η ίδια…

Όλες Αυτές οι Καταστάσεις Βιώνονται μέσα στον Διαλογισμό… Το ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΣΑΜΑΝΤΙ είναι η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ…

Ο «Αποχωρισμός από το Ρούπα», κι η Βίωση των Εσωτερικών Πεδίων, αποτελεί αντικείμενο ενός ΑΛΛΟΥ ΕΡΓΟΥ μέσα στην ΘΕΟΣΟΦΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ του Ανθρώπου… κι εδώ δεν είναι ο χώρος, να αναφερθούμε σε αυτά…

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES