Monday, 8 December, 2025

18. The Sound of Pure Presence: A Mystical Journey into Undifferentiated Existence

In the depths of stillness, beyond the turbulence of mind and the fleeting echoes of form, there exists a sound that is not a sound, a resonance beyond perception. It is the Sound of Silence, the eternal hum of Pure Presence, the unchanging song of Undifferentiated Existence. This is the primordial essence from which all differentiation arises and into which all experience dissolves. To hear this sound is to awaken to the fundamental nature of Being itself.

The Eternal Undifferentiated Base

Before thought, before sensation, before the dance of light and shadow that forms the fabric of perception, there is a silent presence. This presence is not bound by time or space. It does not belong to the realm of past, present, or future. It simply is. And yet, within it lies the potentiality of all things—the vast, uncharted ocean from which the waves of existence emerge and into which they inevitably recede.

This silent presence is the undifferentiated base of all phenomena. It is the foundation upon which the universe manifests and dissolves, the unseen substratum that supports the visible world. Like the sky behind passing clouds, it remains unshaken by the coming and going of form. To rest in this presence is to recognize the ephemeral nature of differentiation, to see that all appearances are temporary fluctuations upon an eternal, unmoving ground.

The Manifestation of Differentiation

From the undifferentiated base arises the intricate play of differentiation. Space appears, delineating the vastness into here and there. Time unfolds, marking the transition between before and after. Perception comes alive, dividing experience into sight, sound, touch, taste, and thought. Form emerges, defining and shaping the formless into patterns of existence.

Yet, all differentiation is merely a transient dream. It is a flickering light upon the still waters of pure being. Though we become absorbed in this play, immersed in the ever-changing spectacle of life, the truth remains: all distinctions, all forms, all movements of experience are but momentary expressions, destined to dissolve once more into the silent abyss of the undifferentiated.

The Return to Pure Presence

No matter how deeply we wander into the realms of differentiation, the journey always leads back to the source. The flame of experience burns until its fuel is spent, and then—silence. The mind spins in its endless pursuit, only to arrive at stillness. The dream of form plays itself out, and the sleeper awakens to the vast, boundless presence beyond all dreams.

This return is not an ending but a homecoming. It is the dissolution of the illusion of separateness, the recognition that nothing was ever apart, that all manifestations are but ripples upon the same infinite ocean. To listen deeply, to surrender to the Sound of Silence, is to merge with that which is eternal, to be absorbed into the fundamental hum of existence itself.

The Paradox of Sound and Silence

The Sound of Silence is not an absence, nor is it merely the lack of auditory stimuli. It is a paradoxical presence, a fullness that is beyond form yet ever-present in all forms. It is the vibrating essence that pervades all things, the subtle echo of the formless within form.

Many spiritual traditions have spoken of this sound—the unstruck sound, the celestial resonance, the Nada, the voice of the Absolute. To hear it is to touch the eternal, to remember what has always been known yet often forgotten in the distractions of form and perception.

Living in the Undifferentiated Awareness

To live in awareness of this undifferentiated presence is to move through life with profound peace. One no longer clings to passing forms, nor is one disturbed by the ebb and flow of experience. The world remains as it is—a play of differentiation upon the silent stage of being—but the one who knows the base sees through the illusion of separation.

The enlightened one does not escape the world but moves through it with clarity. To hear the Sound of Pure Presence is to walk in both realms—to honor the play of differentiation while remaining anchored in the undifferentiated. It is to see all things as fleeting waves, yet to know oneself as the ocean beneath them.

The Invitation to Silence

The Sound of Pure Presence is not distant. It is not hidden in some faraway realm, nor does it require complex rituals to uncover. It is here, now, within and around all things. It is the sound of being itself, waiting to be recognized.

In the quiet spaces between thoughts, in the pause between breaths, in the stillness at the heart of experience, the silent sound can be heard. It calls not with force, but with an irresistible depth, drawing the seeker back into the source.

Listen deeply. Be still. And in that stillness, hear the eternal resonance of Pure Presence.

…

Ο Ήχος της Καθαρής Παρουσίας: Ένα Μυστικιστικό Ταξίδι στην Αδιαφοροποίητη Ύπαρξη

Στα βάθη της ησυχίας, πέρα από την αναταραχή του νου και τις φευγαλέες ηχώ των μορφών, υπάρχει ένας ήχος που δεν είναι ήχος, μια αντήχηση πέρα από την αντίληψη. Είναι ο Ήχος της Σιωπής, το αιώνιο βουητό της Καθαρής Παρουσίας, το αμετάβλητο τραγούδι της Αδιαφοροποίητης Ύπαρξης. Αυτή είναι η πρωταρχική ουσία από την οποία προκύπτει κάθε διαφοροποίηση και μέσα στην οποία διαλύεται κάθε εμπειρία. Να ακούσει κανείς αυτόν τον ήχο σημαίνει να αφυπνιστεί στη θεμελιώδη φύση του Είναι.

Η Αιώνια Αδιαφοροποίητη Βάση

Πριν από τη σκέψη, πριν από την αίσθηση, πριν από το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς που υφαίνει τον ιστό της αντίληψης, υπάρχει μια σιωπηλή παρουσία. Αυτή η παρουσία δεν δεσμεύεται από τον χρόνο ή τον χώρο. Δεν ανήκει στη σφαίρα του παρελθόντος, του παρόντος ή του μέλλοντος. Απλώς είναι. Και όμως, μέσα της υπάρχει η δυναμική όλων των πραγμάτων—ο απέραντος, ανεξερεύνητος ωκεανός από τον οποίο αναδύονται και μέσα στον οποίο επιστρέφουν τα κύματα της ύπαρξης.

Αυτή η σιωπηλή παρουσία είναι η αδιαφοροποίητη βάση όλων των φαινομένων. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο το σύμπαν εκδηλώνεται και διαλύεται, το αόρατο υπόστρωμα που στηρίζει τον ορατό κόσμο. Όπως ο ουρανός πίσω από τα περαστικά σύννεφα, παραμένει ατάραχη από το πέρασμα των μορφών. Να αναπαυθεί κανείς σε αυτή την παρουσία σημαίνει να αναγνωρίσει την εφήμερη φύση της διαφοροποίησης, να δει ότι όλες οι εμφανίσεις είναι προσωρινές διακυμάνσεις πάνω σε μια αιώνια, αμετακίνητη βάση.

Η Εκδήλωση της Διαφοροποίησης

Από την αδιαφοροποίητη βάση αναδύεται το περίπλοκο παιχνίδι της διαφοροποίησης. Ο χώρος εμφανίζεται, διαχωρίζοντας την απεραντοσύνη σε εδώ και εκεί. Ο χρόνος εκτυλίσσεται, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από το πριν στο μετά. Η αντίληψη ζωντανεύει, διαιρώντας την εμπειρία σε όραση, ήχο, αφή, γεύση και σκέψη. Η μορφή αναδύεται, ορίζοντας και διαμορφώνοντας το άμορφο σε σχέδια ύπαρξης.

Κι όμως, κάθε διαφοροποίηση είναι απλώς ένα παροδικό όνειρο. Είναι ένα τρεμόπαιγμα φωτός πάνω στα ήρεμα νερά της καθαρής ύπαρξης. Αν και απορροφιόμαστε σε αυτό το παιχνίδι, βυθιζόμαστε στο αέναα μεταβαλλόμενο θέαμα της ζωής, η αλήθεια παραμένει: όλες οι διακρίσεις, όλες οι μορφές, όλες οι κινήσεις της εμπειρίας δεν είναι παρά στιγμιαίες εκφράσεις, προορισμένες να διαλυθούν ξανά στη σιωπηλή άβυσσο του αδιαφοροποίητου.

Η Επιστροφή στην Καθαρή Παρουσία

Όσο βαθιά κι αν περιπλανηθούμε στους κόσμους της διαφοροποίησης, το ταξίδι οδηγεί πάντοτε πίσω στην πηγή. Η φλόγα της εμπειρίας καίει μέχρι να εξαντληθεί το καύσιμό της, και τότε—σιωπή. Ο νους στριφογυρίζει στην ατέρμονη αναζήτησή του, μόνο για να καταλήξει στην ακινησία. Το όνειρο της μορφής παίζεται μέχρι τέλους, και ο ονειρευτής ξυπνά στη απέραντη, απεριόριστη παρουσία πέρα από όλα τα όνειρα.

Αυτή η επιστροφή δεν είναι ένα τέλος αλλά ένας επαναπατρισμός. Είναι η διάλυση της ψευδαίσθησης της χωριστότητας, η αναγνώριση ότι τίποτα δεν ήταν ποτέ διαχωρισμένο, ότι όλες οι εκδηλώσεις δεν είναι παρά κυματισμοί στον ίδιο άπειρο ωκεανό. Να ακούσει κανείς βαθιά, να παραδοθεί στον Ήχο της Σιωπής, σημαίνει να συγχωνευθεί με το αιώνιο, να απορροφηθεί στον θεμελιώδη παλμό της ίδιας της ύπαρξης.

Το Παράδοξο του Ήχου και της Σιωπής

Ο Ήχος της Σιωπής δεν είναι μια απουσία, ούτε απλώς η έλλειψη ακουστικών ερεθισμάτων. Είναι μια παραδοξολογική παρουσία, μια πληρότητα πέρα από τη μορφή και ταυτόχρονα πανταχού παρούσα μέσα σε όλες τις μορφές. Είναι η δονητική ουσία που διαπερνά τα πάντα, η λεπτή ηχώ του άμορφου μέσα στη μορφή.

Πολλές πνευματικές παραδόσεις έχουν μιλήσει για αυτόν τον ήχο—τον άκτιστο ήχο, την ουράνια αντήχηση, τη Νάντα, τη φωνή του Απολύτου. Να τον ακούσει κανείς σημαίνει να αγγίξει το αιώνιο, να θυμηθεί αυτό που ήταν πάντα γνωστό αλλά συχνά λησμονημένο μέσα στους περισπασμούς της μορφής και της αντίληψης.

Ζώντας μέσα στην Αδιαφοροποίητη Επίγνωση

Να ζει κανείς με επίγνωση αυτής της αδιαφοροποίητης παρουσίας σημαίνει να κινείται μέσα στη ζωή με βαθιά ειρήνη. Δεν προσκολλάται πλέον στις παροδικές μορφές, ούτε ταράζεται από την παλίρροια της εμπειρίας. Ο κόσμος παραμένει όπως είναι—ένα παιχνίδι διαφοροποίησης πάνω στη σιωπηλή σκηνή του Είναι—αλλά αυτός που γνωρίζει τη βάση βλέπει μέσα από την ψευδαίσθηση του διαχωρισμού.

Ο φωτισμένος δεν διαφεύγει από τον κόσμο, αλλά κινείται μέσα σε αυτόν με διαύγεια. Να ακούει κανείς τον Ήχο της Καθαρής Παρουσίας σημαίνει να περπατά και στους δύο κόσμους—να τιμά το παιχνίδι της διαφοροποίησης ενώ παραμένει αγκυροβολημένος στο αδιαφοροποίητο. Είναι να βλέπει όλα τα πράγματα ως εφήμερα κύματα, αλλά να γνωρίζει τον εαυτό του ως τον ωκεανό που τα στηρίζει.

Η Πρόσκληση στη Σιωπή

Ο Ήχος της Καθαρής Παρουσίας δεν είναι μακρινός. Δεν είναι κρυμμένος σε κάποιον απόμακρο κόσμο, ούτε απαιτεί περίπλοκες τελετές για να αποκαλυφθεί. Είναι εδώ, τώρα, μέσα και γύρω από όλα τα πράγματα. Είναι ο ήχος του ίδιου του Είναι, περιμένοντας να αναγνωριστεί.

Στους ήσυχους χώρους ανάμεσα στις σκέψεις, στην παύση ανάμεσα στις αναπνοές, στην ακινησία στην καρδιά της εμπειρίας, ο σιωπηλός ήχος μπορεί να ακουστεί. Δεν καλεί με δύναμη, αλλά με μια ακαταμάχητη βαθύτητα, τραβώντας τον αναζητητή πίσω στην πηγή.

Άκουσε βαθιά. Μείνε ακίνητος. Και μέσα σε αυτή την ακινησία, άκουσε την αιώνια αντήχηση της Καθαρής Παρουσίας.

Tuesday, September 12, 2023

True Perception and Primordial Thought

Perception (that is, the cognitive energy with which we "know" our existence and "recognize" our environment) is obvious and self-evident to everyone. But how Perception Works to Lead us to the "true perception of existence", of the world, i.e to "Reality" is neither so obvious, nor so simple.

Men stumble in the very operation of perception and so instead of perceiving adequately (for absolutely it cannot be attained by anyone) what is happening (for themselves and) around them, "what is", (note, the "is" always refers to flowing reality, not fixed substances, it means process, movement), people weave visions of the world, imaginary worlds.

That this erroneous mode of perception may be universal or mass does not automatically declare it to be Truth. Humanity can easily go astray (and this happens in reality) as much as a single human being. The "fallacy" can be found in the very nature of man (in the way he perceives) or in ways of perception that have prevailed for thousands of years, that have been imposed (through education, education, often by force), which are imposed on us perhaps because it serves the "interests" of some (groups or people).

After all, misleading, deception, manipulation and exploitation have been the essence of Politics for at least 10,000 years, since the first urban civilizations began to form. Today, misleading and deception are the science of science. This is taught at least where the leaders of humanity, bankers, politicians and fellow travelers of power "study". It is imperative what will be taught as truth in the universities, what image will the reality presented by official information and the mass media have, what information will be promoted and in general how public opinion will be formed. Deception is therefore not only the essence of Political Activity today but also of cognitive process, philosophy, culture and everyday life.

But most people, either because the situation is convenient for them, or because it leaves what they think is their interest intact, do not care to investigate the matter or deal with it.

But for the one who is interested, for whatever reason, in the Truth, the Right Operation of the Perception That Can Lead to the Truth, to the Perception of Reality, to the minimization of the risk of being deceived, is not only an important philosophical problem but also a matter of vital importance that has to do with our life, our daily life.

So, what does it mean to Get Right? to perceive in the right way?

It means very simply to perceive what is happening with direct and unconditional observation: That is, with direct cognitive action that happens now, in the moment it flows and is not based on knowledge or memories, which are often supposed to be confirmed information, but they are often "certain lies" imposed by society or vested interests.

What we realize, if we stop for a moment and observe carefully, is that Reality is a Stream of Phenomena, a Flowing Wholeness, Within Which Manifests Many Individual Processes, Artificially Isolated for Observation, But Actually Always Referring to the Flowing Wholeness and they are always correlated with each other.

"Beings", "things", "phenomena", appear and exist and cease to exist within a Flowing Reality, a Flowing Wholeness, a Field that is constantly transforming locally. So, they do not exist as fixed entities, substances, but only as local manifestations of a Whole. The very nature, the essence, the existence, of individual phenomena is precisely their projected process, their evolution, their flowing "presence," not some fixed substance.

Thus, all phenomena appear within Becoming, exist within evolution, in time (in the moment it flows) and are transitory (since they cannot last forever). These kinds of phenomena, processes, are all that enter the Field of Perception, what we perceive, think, empathize, feel, material things, everything.

Everything is Fluid, everything is process. There are no fixed concepts-substances, no fixed images, no fixed material things. Nothing fixed.

What for thousands of years now the Sages, Lao Tzu, Buddha, Heraclitus and others Affirm, that All Flow, must be understood literally, as the Sages understood it, and not in a relative way, mentally, as the people.

Perception, thought, sensation, the world, things, are all processes that must be experienced and perceived as processes within the general process of Life, Existence.

But people don't see it that way. They perceive through thought static logical concepts, entities, that interrelate or flow as “entities”.

While Reality as a Whole is a Process of Perception, Open, Expanding Infinitely… they perceive it as static concepts, entities: Reality, God, the World, etc. Any process or phenomenon is perceived as a static state or as a flow of fixed components (substances) such as "imaginary" individuals, etc.

We live in a Dynamic, Flowing Energy Universe that takes various forms, from perception and thought to "matter" and "material things" and we misunderstand them as "substances" or "substances" that transform.

That is, instead of Perception Functioning as a Dynamic Apprehension of what is happening now, at the moment it flows, (processes that exhaust themselves without leaving a trace, giving way to other processes, which also give way to other processes) it makes a false constant image, of a world that "moves" at a very slow pace, (precisely because we cannot grasp the process, the "movement") and where everything is almost "the same" even if we fall into aphasia for years. This world that people make up with their thoughts is completely fake, imitation, and the fact that people agree that this is the way things are doesn't prove anything. It's just that people agree that it is so. But is it so?

It is necessary, when we are interested in the Truth, to revise the way we perceive. To understand that we need a new descriptive language to describe Reality. To understand that the old way of thinking is a primitive way of "perceiving" Reality that does not describe the living world but our imagination. To understand that what is happening are processes that must be captured while they are happening, in their evolution, in their unfolding, that cannot be imprisoned in stable static logical concepts-substances. To understand that the world of fixed things, of substances, that the languages of men describe do not describe the Flowing Reality but the imaginary world of human thought, of men. We need to understand all of this and begin to communicate and get along in True Reality, not False Reality. The old world of thought, of people, is now obsolete, useless and burdened with many misguided human actions.

…

Η Αληθινή Αντίληψη κι η Αρχέγονη Σκέψη

Η Αντίληψη (δηλαδή η γνωστική ενέργεια με την οποία «γνωρίζουμε» την ύπαρξή μας και «αναγνωρίζουμε» το περιβάλλον μας) είναι φανερή κι αυταπόδεικτη στον καθένα. Το πώς Λειτουργεί όμως η Αντίληψη για να μας Οδηγήσει στην «αληθινή αντίληψη της ύπαρξης», του κόσμου, δηλαδή στην «Πραγματικότητα» ούτε τόσο προφανές είναι, ούτε τόσο απλό.

Οι άνθρωποι σκοντάφτουν στην ίδια την λειτουργία της αντίληψης κι έτσι αντί να αντιλαμβάνονται επαρκώς (γιατί απόλυτα δεν μπορεί να επιτευχθεί από κανένα) αυτό που συμβαίνει (για τους ίδιους και) γύρω τους, «αυτό που είναι», (προσέξτε, το «είναι» είναι απαρέμφατο του «ειμί» και σημαίνει διαδικασία, κίνηση), οι άνθρωποι πλέκουν οράματα του κόσμου, φανταστικούς κόσμους.

Το ότι αυτός ο λανθασμένος τρόπος αντίληψης μπορεί να είναι πανανθρώπινος ή μαζικός δεν τον ανακηρύσσει αυτόματα σε Αλήθεια. Κάλλιστα μπορεί να πλανάται η ανθρωπότητα ( κι αυτό γίνεται στην πραγματικότητα) όσο κι ένας μονάχα άνθρωπος. Μπορεί η «πλάνη» να βρίσκεται στην ίδια την φύση του ανθρώπου (στον τρόπο που αντιλαμβάνεται) ή να βρίσκεται σε τρόπους αντίληψης που έχουν επικρατήσει εδώ και χιλιάδες χρόνια, που έχουν επιβληθεί, (μέσω της αγωγής, της εκπαίδευσης, πολλές φορές με την βία), που μας επιβάλλονται ίσως γιατί αυτό εξυπηρετεί τα «συμφέροντα» κάποιων (ομάδων ή ανθρώπων).

Άλλωστε η παραπλάνηση, η εξαπάτηση, η χειραγώγηση και η εκμετάλλευση αποτελούν την ουσία της Πολιτικής εδώ και, τουλάχιστον, 10.000 χρόνια, από τότε που άρχισαν να σχηματίζονται οι πρώτοι αστικοί πολιτισμοί. Σήμερα η παραπλάνηση κι η εξαπάτηση αποτελεί την επιστήμη των επιστημών. Αυτό διδάσκεται τουλάχιστον εκεί που «φοιτούν» οι ηγέτες της ανθρωπότητας, τραπεζίτες, πολιτικοί και συνοδοιπόροι της εξουσίας. Επιβάλλεται τι θα διδάσκεται σαν αλήθεια στα πανεπιστήμια, τι εικόνα θα έχει η πραγματικότητα που προβάλει η επίσημη ενημέρωση και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τι πληροφορίες θα προωθούνται και γενικά πως θα διαμορφώνεται η κοινή γνώμη. Η εξαπάτηση λοιπόν αποτελεί όχι μόνο την ουσία της Πολιτικής Δραστηριότητας σήμερα αλλά και της γνωστικής διαδικασίας, της φιλοσοφίας, του πολιτισμού και της καθημερινής ζωής.

Οι περισσότεροι άνθρωποι όμως, είτε επειδή η κατάσταση τους βολεύει, είτε επειδή αφήνει αυτό που νομίζουν συμφέρον τους ανέπαφο, δεν ενδιαφέρονται να ερευνήσουν το θέμα ή να ασχοληθούν με το ζήτημα.

Για εκείνον όμως που ενδιαφέρεται, για τον οποιοδήποτε λόγο, για την Αλήθεια, η Ορθή Λειτουργία της Αντίληψης που Μπορεί να Οδηγήσει στην Αλήθεια, στην Αντίληψη της Πραγματικότητας, στην ελαχιστοποίηση του κινδύνου να εξαπατηθούμε, είναι όχι μόνο σημαντικό φιλοσοφικό πρόβλημα αλλά και ζήτημα ζωτικής σημασίας που έχει να κάνει με την ζωή μας, την καθημερινή ζωή μας.

Τι σημαίνει λοιπόν να Αντιλαμβανόμαστε Ορθά;

Σημαίνει πολύ απλά να αντιλαμβανόμαστε αυτό που συμβαίνει με την άμεση και χωρίς όρους και προϋποθέσεις παρατήρηση: Δηλαδή με άμεση γνωστική ενέργεια που συμβαίνει τώρα, στη στιγμή που ρέει και δεν βασίζεται ούτε σε γνώσεις, ούτε σε μνήμες, που πολλές φορές υποτίθεται ότι είναι επιβεβαιωμένες πληροφορίες, αλλά συχνά είναι «βεβαιωμένα ψέματα» που επιβάλλονται από την κοινωνία ή συμφέροντα.

Αυτό που αντιλαμβανόμαστε, αν σταθούμε μια στιγμή και παρατηρήσουμε με προσοχή, είναι ότι η Πραγματικότητα είναι μια Ροή Φαινομένων, μια Ρέουσα Ολότητα, Εντός της Οποίας εκδηλώνονται πολλές επιμέρους διαδικασίες, που απομονώνονται τεχνητά για να παρατηρηθούν, αλλά στην πραγματικότητα πάντα αναφέρονται στην Ρέουσα Ολότητα και πάντα συσχετίζονται μεταξύ τους.

Τα «όντα», τα «πράγματα», τα «φαινόμενα», εμφανίζονται και υπάρχουν και παύουν να υπάρχουν μέσα σε μια Ρέουσα Πραγματικότητα, σε μια Ρέουσα Ολότητα, Ένα Πεδίο που μετασχηματίζεται διαρκώς σε τοπικό επίπεδο. Δεν υπάρχουν λοιπόν σαν σταθερές οντότητες, ουσίες, παρά μόνο σαν τοπικές εκδηλώσεις μιας Ολότητας. Η ίδια η φύση, η ουσία, η ύπαρξη, των επιμέρους φαινομένων είναι ακριβώς η προβαλλόμενη διαδικασία τους, η εξέλιξή τους, η ρέουσα «παρουσία» τους, όχι κάποια σταθερή ουσία.

Έτσι, όλα τα φαινόμενα εμφανίζονται μέσα στο Γίγνεσθαι, υπάρχουν μέσα στην εξέλιξη, στον χρόνο (στη στιγμή που ρέει) κι είναι παροδικά (αφού δεν μπορούν να διαρκούν αιώνια). Αυτού του είδους φαινόμενα, διαδικασίες, είναι όλα όσα εισέρχονται στο Πεδίο της Αντίληψης, όσα αντιλαμβανόμαστε, σκεπτόμαστε, συναισθανόμαστε, αισθανόμαστε, υλικά πράγματα, όλα.

Όλα είναι Ρευστά, όλα είναι διαδικασίες. Ούτε σταθερές έννοιες-ουσίες υπάρχουν, ούτε σταθερές εικόνες, ούτε σταθερά υλικά πράγματα. Τίποτα σταθερό.

Αυτό που χιλιάδες χρόνια τώρα οι Σοφοί, ο Λάο Τσε, ο Βούδας, ο Ηράκλειτος κι άλλοι Βεβαιώνουν, ότι Όλα Ρέουν, πρέπει να εκλαμβάνεται στην κυριολεξία του, όπως το αντιλαμβάνονταν οι Σοφοί, κι όχι με σχετικό τρόπο, νοητικά, όπως το κατανοούν οι άνθρωποι.

Η Αντίληψη, η σκέψη, η αίσθηση, ο κόσμος, τα πράγματα, είναι όλα διαδικασίες, που πρέπει να βιώνονται και να γίνονται αντιληπτά σαν διαδικασίες στα πλαίσια της γενικής διαδικασίας της Ζωής, της Ύπαρξης.

Οι άνθρωποι όμως δεν αντιλαμβάνονται έτσι. Αντιλαμβάνονται μέσω της σκέψης στατικές λογικές έννοιες, οντότητες, που αλληλοσυσχετίζονται ή ρέουν σαν «οντότητες».

Ενώ η Πραγματικότητα σαν Ολότητα είναι μια Διαδικασία Αντίληψης, Ανοιχτή, Διευρυνόμενη επ’άπειρον… την αντιλαμβάνονται σαν στατικές έννοιες, οντότητες: η Πραγματικότητα, ο Θεός, ο Κόσμος, κλπ…. Οποιαδήποτε διαδικασία ή φαινόμενο το αντιλαμβάνονται σαν στατική κατάσταση ή σαν μια ροή σταθερών συστατικών (ουσιών) όπως τα «φανταστικά» άτομα, κλπ….

Ζούμε σε ένα Σύμπαν Δυναμικό, Ρέουσας Ενέργειας, που λαμβάνει διάφορες μορφές, από την αντίληψη και την σκέψη μέχρι την «ύλη» και τα «υλικά πράγματα» και τα αντιλαμβανόμαστε, λανθασμένα, σαν «ουσίες» ή «ουσίες» που μετασχηματίζονται.

Αντί δηλαδή η Αντίληψη να Λειτουργεί σαν Δυναμική Σύλληψη αυτού που συμβαίνει τώρα, στη στιγμή που ρέει, (διαδικασίες που εξαντλούνται χωρίς να αφήνουν ίχνη, παραχωρώντας την θέση τους σε άλλες διαδικασίες, που επίσης παραχωρούν τη θέση τους σε άλλες διαδικασίες) φτιάχνει μια ψεύτικη σταθερή εικόνα, ενός κόσμου που «κινείται» με πολύ αργούς ρυθμούς, (επειδή ακριβώς δεν μπορούμε να συλλάβουμε την διαδικασία, την «κίνηση») κι όπου τα πάντα είναι σχεδόν «ίδια» ακόμα κι αν εμείς πέσουμε σε αφασία για χρόνια. Αυτός ο κόσμος που φτιάχνουν οι άνθρωποι με την σκέψη τους είναι τελείως πλαστός, ψεύτικος, και το γεγονός ότι οι άνθρωποι συμφωνούν ότι έτσι είναι τα πράγματα δεν αποδεικνύει τίποτα. Απλά οι άνθρωποι συμφωνούν ότι είναι έτσι. Αλλά είναι έτσι;

Χρειάζεται, όταν ενδιαφερόμαστε για την Αλήθεια, να αναθεωρήσουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε. Να κατανοήσουμε ότι χρειαζόμαστε μια νέα περιγραφική γλώσσα για να περιγράψουμε την Πραγματικότητα. Να κατανοήσουμε ότι ο παλιός τρόπος της σκέψης είναι ένας αρχέγονος τρόπος «αντίληψης» της Πραγματικότητας που δεν περιγράφει τον ζωντανό κόσμο αλλά την φαντασία μας. Να κατανοήσουμε ότι αυτά που συμβαίνουν είναι διαδικασίες που πρέπει να συλλαμβάνονται την ώρα που συμβαίνουν, στην εξέλιξή τους, στο ξετύλιγμά τους, που δεν μπορούν να φυλακιστούν σε σταθερές στατικές λογικές έννοιες–ουσίες. Να κατανοήσουμε ότι ο κόσμος των σταθερών πραγμάτων, των ουσιών, που περιγράφουν οι γλώσσες των ανθρώπων δεν περιγράφουν την Ρέουσα Πραγματικότητα αλλά τον φανταστικό κόσμο της ανθρώπινης σκέψης, των ανθρώπων. Χρειάζεται να τα κατανοήσουμε όλα αυτά και να αρχίσουμε να επικοινωνούμε και να συνεννοούμαστε στην Αληθινή Πραγματικότητα, όχι στην πλαστή Πραγματικότητα. Ο παλιός κόσμος της σκέψης, των ανθρώπων, είναι πλέον απαρχαιωμένος, άχρηστος κι επιβαρυμένος με πολλές άστοχες ενέργειες του ανθρώπου.

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

CIRCLE OF LIGHT

18. The Sound of Pure Presence: A Mystical Journey into Undifferentiated Existence

ESOTERISM STUDIES