Esoterism Academy: ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Wednesday, December 24, 2014

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

Το Ταξίδι στη μέρα, στη ζωή, στην αιωνιότητα, στο Θεό.

Μία παραβολή, ένα παραμύθι γιά μεγάλα παιδιά.

Κάθε μέρα, με την γέννησή της, την πορεία της, τις έγνοιες του πρωινού, τις χαρές και τις λύπες του απομεσήμερου, την κούραση και το στοχασμό του δειλινού και το τέλειωμά της, στην αγγαλιά της νύχτας...μοιάζει με τη ζωή...

Κι η ζωή, με τις έγνοιες στο πρωινό της νιότης, τις χαρές και τις λύπες στο απομεσήμερο της ενηλικίωσης, το στοχασμό στο δειλινό της ωριμότητας και τον απολογισμό στη νύχτα των γηρατειών... μοιάζει με την αιωνιότητα...

Κι η αιωνιότητα, σαν τον «τόπο των παραμυθιών» της παιδικής μας φαντασίας, όπου όλα είναι θαυμαστά... μοιάζει με μία πορεία στην αληθινή ζωή των ονείρων της ανθρωπότητας... μία πορεία στον ουρανό της πιό βαθιάς αγάπης της πιό μεγάλης λαχτάρας γιά το Αληθινό, το Πραγματικό, το Θεό... μιά πορεία που δεν τελειώνει ποτέ...

Το Πρωινό

Το πρωινό της μέρας, της ζωής, της αιωνιότητας, ο άνθρωπος απορροφιέται και ταυτίζεται με όλα όσα συμβαίνουν... τα βλέπει όλα σημαντικά, αγωνιά προβληματίζεται γιά τον εαυτό του, την ζωή του, τις σχέσεις του, την πορεία του στο χρόνο... Είναι τόσο νέος κι ακόμα δεν ξέρει να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα... Πάντα, κάθε πορεία, έχει τις εμπειρίες της, τα κέρδη και τις ζημιές της, τη διέξοδο ή τα αδιέξοδά της... Και γιά τους πιό πολλούς ανθρώπους έρχεται η στιγμή που θα πρέπει να διαλέξουν τι αξίζει πραγματικά... αναρωτιούνται τι νόημα έχουν όλα αυτά... κι αν πέρα από όλα αυτά υπάρχει κάτι βαθύτερο... Πάντα, κάθε επιφάνεια, κρύβει ένα Βάθος... συχνά απρόβλεπτο, συχνά παράξενο, συχνά θαυμαστό, κι απέραντο...

Το Απομεσήμερο

Κάποιοι άνθρωποι (όχι όλοι), αργά ή γρήγορα, κατανοούν ότι πέρα από την επιφάνεια της ζωής στην οποία κινούνται οι περισσότεροι άνθρωποι, υπάρχει κάτι Άλλο... Το αναζήτησαν πολλοί, και σοφοί και ανόητοι, και ειλικρινείς και ψεύτες, και καλοί και κακοί.. Αλλά όσο το ψάχνεις τόσο Αυτό είναι απόμακρο... Είναι πάνω από τις δυνάμεις σου, τις μικρές ανθρώπινες δυνάμεις της σκέψης, των αισθήσεων... Κατανοείς ότι, ίσως δεν θα έπρεπε να ψάχνεις εκεί που έχει φως, αλλά εκεί που πραγματικά βρίσκεται Αυτό που ψάχνεις... Μέσα σου...

Το Απόγευμα

Μονάχα στην Σιωπή ακούγεται ο ήχος... Μονάχα στον άδειο χώρο σχηματίζονται οι μορφές... Μονάχα στον καθαρό νου ανατέλει η αλήθεια... Μονάχα στην καθαρή καρδιά γεννιέται η αγάπη... Αν δεν ξαναγεννηθείς πνευματικά, να αδειάσεις όλα τα σκουπίδια από τον νου σου πως θα ξεκινήσεις να βρεις την Αλήθεια;... Αν δεν λύσεις όλες τις άγκυρες που σε δένουν στην παλιά ανόητη ζωή σου πως θες να αρμενίσεις στην θάλασσα των ονείρων σου; Αν δεν πετάξεις από τα φτερά σου τις μνήμες, τις συνήθειες, το παρελθόν, πως θες να ανυψωθείς στον καθαρό ουρανό της ζωής σου, πως θες να διασχίσεις την απεραντωσύνη της αληθινής ύπαρξης, ελεύθερος στο Άπειρο;... Έρχεται η ώρα, αργά στο απόγευμα της μέρας, στο απόγευμα της ζωής, στο απόγευμα της αιωνιότητας, που κατανοείς ότι όλα, όλη η πορεία, όλη η αναζήτηση, ήταν απλά κνήσεις του μυαλού σου, σκιές του μυαλού σου, όνειρο και ξύπνιο μαζί... Στην πραγματικότητα, ήσουν πάντα εδώ, στην Αγγαλιά του Απείρου, στην Παρουσία του Θεού... Και μέσα σε αυτή την Κατανόηση καταλύεται κάθε διάκριση, κάθε αντίθεση, κάθε διαφορά... όλα λιώνουν μέσα στην Ενότητα, όλα είναι Ένα, όλα είναι Πραγματικότητα, όλα είναι Θεός... κι η Αγάπη Γίνεται Ενότητα...

Το Δειλινό

Αλλά ο Θεός Είναι Απέραντος κι όσο κι αν ξεγελιέσαι ότι έφτασες Κοντά Του, πάντα σου Φανερώνει Ανεξερεύνητα Βάθη, και πάντα σε ξεσηκώνει και σου δίνει δύναμη να πετάξεις σε Νέους Ορίζοντες... Η Κατανόηση της Ενότητας δεν είναι μία στείρα θεώρηση, ζητάει να επιβεβαιωθεί με πράξη, να γίνει ζωή... Κι έτσι Ενωμένος με τον Θεό Απλώνεσαι κι Αγγαλιάζεις ολόκληρη την δημιουργία... Κι η Ενότητα γίνεται Αγάπη, Αγάπη που όλα τα γεφυρώνει, όλα τα ενώνει κι όλα ξαναγυρίζουν στην Ενότητα... Και χάνεται ο χρόνος... κι Ανατέλλει η Αιωνιότητα, ο Άχρονος Χρόνος...

Το Απόβραδο

Αλλά ο Θεός Είναι Παράξενος κι η Αιωνιότητα δεν είναι μία στατική κατάσταση αλλά μία «Πραγματικότητα που Διευρύνεται Συνεχώς»... Κι όσο υπάρχει κι η παραμικρή διάκριση ανάμεσα στα πράγματα, στα Πρόσωπα, στα γεγονότα, στο χρόνο που ρέει χωρίς να κινείται, ακόμα δεν έχεις φτάσει πουθενά... Έρχεται αργά η γρήγορα μέσα στην αιωνιότητα η «στιγμή» που λησμονείς τελείως τον εαυτό σου, λιώνεις και γίνεσαι η Πραγματικότητα, η Μία Πραγματικότητα, ο Θεός... Είσαι στο κατώφλι της θέωσης, έξω από την Πόρτα του Παράδεισου... Ελάχιστοι άνθρωποι έχουν φτάσει εδώ... κι ελάχιστοι άνθρωποι έχουν περάσει την Πόρτα του Παράδεισου...

Το Μεσονύχτι

Άραγε, περνώντας τούτη την Πόρτα του Παραδείσου, μπορείς να ξεχωρίσεις αν ο Θεός Είναι Αληθινός, ή αν εσύ είσαι αληθινός; Άραγε, περνώντας τούτη την Πόρτα του Παραδείσου, θα έχεις ακόμα απορίες; Ή μήπως οι απορίες είναι γιά όσους είναι έξω; Συναντώντας τον Θεό τι συμβαίνει; Ποτέ κανείς δεν είδε τον Θεό... Ίσως επειδή περνώντας την Πόρτα του Παραδείσου αφήνεις τον εαυτό σου απέξω.. και γίνεσαι Θεός στην Υπέρτατη Ένωση... Αλλά αυτό γιά τα πλάσματα της γης δεν μπορεί να είναι παρά σαν το φως της αστραπής... Ίσως σε άλλο χώρο, σε άλλο χρόνο να συμβαίνει. Ποιός ξέρει; Μόνον ο Θεός

Η Νέα Αυγή στο Νέο Κόσμο

Κάθε μέρα μοιάζει με το ταξίδι της ζωής και μπορεί στην διάρκεια μίας ημέρας, ενός ταξιδιού, μίας πνευματικής προσπάθειας, να συναντήσεις τον Θεό...

Κάθε ζωή (για τον καθένα μας) μοιάζει με το ταξίδι της αιωνιότητας και μπορεί στην διάρκεια μίας ζωής, ενός ταξιδιού, μίας πνευματικής προσπάθειας, να ανυψωθείς από τον γήινο χρόνο ως Αυτό που Βρίσκεται πέρα από τον χρόνο...

Η Αιωνιότητα γιά όποιον πέρασε πέρα από τον χρόνο μοιάζει με ένα Ταξίδι μέσα στον Θεό, Ατέλειωτο Ταξίδι μέσα στον Απέραντο Χώρο της Θείας Ύπαρξης...

Κάθε Πορεία, κάθε πνευματικό ταξίδι, είναι ανύψωση της συνείδησης πάνω από τον κόσμο, τις αισθήσεις, την σκέψη, στον καθαρό ουρανό του Είναι, της Καθαρής Ύπαρξης, της Αιώνιας Ουσίας...

Καθένας ταξιδεύει μόνος, κι όλοι μαζί ταυτόχρονα, το ίδιο ταξίδι, προς την ίδια κατεύθυνση, προς τον ίδιο Προορισμό, μέσα στην Ίδια Πραγματικότητα... Άλλοι προχωρούν γρήγορα, άλλοι αργά, άλλοι χάνονται σε πλάγια μονοπάτια, άλλοι σταματάνε νομίζοντας ότι έφτασαν «κάπου»... αλλά όλοι, μα όλοι είναι δικά Του παιδιά...

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

Wednesday, December 24, 2014

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

TAOΪSM

BUDDHISM

VEDANTA

jKRISHNAMURTI

RELIGION

Quotes

Constantinos’s quotes

Copyright