Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Monday, June 3, 2024

The Divergence of Paths: The Spiritual Journey and the Ego's Illusion

In the labyrinth of existence, every individual stands at a crossroads between two divergent paths: the path of the spirit and the path of the ego. These paths, though seemingly accessible to all, are inherently distinct and lead to fundamentally different destinations. The profound mistake that many aspiring seekers make is attempting to traverse the spiritual path while clinging to the vestiges of their ego—a paradoxical endeavor doomed to futility. To truly embark on the spiritual journey, one must embrace an egoless state, surrendering completely to the Universal Power, the Current of Life, in an act of total humility.

The Illusion of the Ego

The ego is the architect of separation. It constructs a false identity, a separate self that isolates one from the boundless flow of life, from others, and from the very essence of existence. When one operates from the ego, every action, thought, and aspiration is filtered through a lens of individuality, creating an illusion of control and personal achievement. However, this path, characterized by personal action, is fraught with strife and conflict, for the ego thrives on distinction and competition.

Pursuing the path of the ego may lead to tangible successes and personal milestones. Yet, these achievements are but ephemeral constructs within the grand tapestry of the universe, mere fantasies woven by the ego's deceit. Ultimately, this path culminates in profound failure, as it fails to acknowledge the interconnectedness of all life and the illusory nature of the ego itself.

The Path of Non-Action

Contrasting sharply with the ego's path is the Path of Non-Action, a journey marked by surrender and humility. To walk this path is to relinquish the ego's grip, to dissolve the illusion of the separate self, and to merge harmoniously with the Universal Power. This surrender is not a passive resignation but an active alignment with the current of life, a dynamic flow that transcends individual desires and ambitions.

On this path, one becomes a conduit for the universal will, moving in synchrony with the rhythms of existence. It is a journey of profound trust and faith, where actions arise spontaneously from a place of deep inner stillness and connection. This egoless state is the essence of true virtue, a state where one lives in harmony with the cosmos, free from the conflicts and divisions wrought by the ego.

The Choice Between Virtue and Vice

Every individual faces a fundamental choice between these two paths. The Path of Virtue, the egoless state, beckons one towards unity and peace, towards a life infused with the sacred essence of the universal. In contrast, the personal path of vice, driven by the ego, leads to perpetual separation and discord. The ego, in its relentless pursuit of self-importance, perpetuates a cycle of conflict and dissatisfaction, forever estranging one from the true essence of life.

These paths do not converge; they are mutually exclusive. One cannot serve both the ego and the universal. The journey towards spiritual enlightenment demands a complete and unwavering surrender to the universal current, a renunciation of the ego's illusions.

Embracing the Universal

To embark on the spiritual path is to embrace the universal, to let go of the ego's false constructs, and to live in a state of profound humility and surrender. It is to recognize that true fulfillment and peace arise not from personal achievements but from a deep connection with the essence of life itself. This journey requires courage and faith, a willingness to trust in the unseen and to relinquish the ego's desire for control.

In the end, the spiritual path is a call to return to our true nature, to dissolve the boundaries of the ego, and to merge with the infinite. It is an invitation to live in harmony with the universal, to be guided by the current of life, and to experience the profound peace that arises from the egoless state. Choose wisely, for the path you take defines the essence of your journey and the ultimate realization of your being.

…

Η απόκλιση των μονοπατιών: Το πνευματικό ταξίδι και η ψευδαίσθηση του Εγώ

Στο λαβύρινθο της ύπαρξης, κάθε άτομο στέκεται σε ένα σταυροδρόμι μεταξύ δύο διαφορετικών μονοπατιών: του μονοπατιού του πνεύματος και του μονοπατιού του εγώ. Αυτά τα μονοπάτια, αν και φαινομενικά προσιτά σε όλους, είναι εγγενώς διακριτά και οδηγούν σε θεμελιωδώς διαφορετικούς προορισμούς. Το βαθύ λάθος που κάνουν πολλοί επίδοξοι αναζητητές είναι να προσπαθούν να διασχίσουν το πνευματικό μονοπάτι ενώ μένουν προσκολλημένοι στα απομεινάρια του εγώ τους—μια παράδοξη προσπάθεια καταδικασμένη στη ματαιότητα. Για να ξεκινήσει κανείς αληθινά το πνευματικό ταξίδι, πρέπει να αγκαλιάσει μια κατάσταση χωρίς εγωισμό, παραδομένος ολοκληρωτικά στην Συμπαντική Δύναμη, το Ρεύμα της Ζωής, σε μια πράξη απόλυτης ταπεινότητας.

Η Ψευδαίσθηση του Εγώ

Το εγώ είναι ο αρχιτέκτονας του χωρισμού. Κατασκευάζει μια ψεύτικη ταυτότητα, έναν ξεχωριστό εαυτό που απομονώνει κάποιον από την απεριόριστη ροή της ζωής, από τους άλλους και από την ίδια την ουσία της ύπαρξης. Όταν κάποιος λειτουργεί από το εγώ, κάθε δράση, σκέψη και φιλοδοξία φιλτράρεται μέσα από έναν φακό ατομικότητας, δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση ελέγχου και προσωπικής επιτυχίας. Ωστόσο, αυτό το μονοπάτι, που χαρακτηρίζεται από προσωπική δράση, είναι γεμάτο με διαμάχες και συγκρούσεις, γιατί το εγώ ευδοκιμεί με τη διάκριση και τον ανταγωνισμό.

Η επιδίωξη του μονοπατιού του εγώ μπορεί να οδηγήσει σε απτές επιτυχίες και προσωπικά ορόσημα. Ωστόσο, αυτά τα επιτεύγματα δεν είναι παρά εφήμερα κατασκευάσματα μέσα στη μεγάλη ταπισερί του σύμπαντος, απλές φαντασιώσεις που υφαίνονται από την απάτη του εγώ. Τελικά, αυτό το μονοπάτι καταλήγει σε βαθιά αποτυχία, καθώς αποτυγχάνει να αναγνωρίσει τη διασύνδεση όλης της ζωής και την απατηλή φύση του ίδιου του εγώ.

Το μονοπάτι της μη δράσης

Σε έντονη αντίθεση με την πορεία του εγώ είναι το μονοπάτι της μη δράσης, ένα ταξίδι που χαρακτηρίζεται από παράδοση και ταπεινοφροσύνη. Το να περπατήσεις αυτό το μονοπάτι σημαίνει να εγκαταλείψεις τη λαβή του εγώ, να διαλύσεις την ψευδαίσθηση του ξεχωριστού εαυτού και να συγχωνευτείς αρμονικά με την Συμπαντική Δύναμη. Αυτή η παράδοση δεν είναι μια παθητική παραίτηση αλλά μια ενεργητική ευθυγράμμιση με το ρεύμα της ζωής, μια δυναμική ροή που υπερβαίνει τις ατομικές επιθυμίες και φιλοδοξίες.

Σε αυτό το μονοπάτι, γίνεται κανείς αγωγός για την καθολική βούληση, κινούμενος σε συγχρονισμό με τους ρυθμούς της ύπαρξης. Είναι ένα ταξίδι βαθιάς εμπιστοσύνης και πίστης, όπου οι πράξεις προκύπτουν αυθόρμητα από έναν τόπο βαθιάς εσωτερικής ακινησίας και σύνδεσης. Αυτή η κατάσταση χωρίς εγώ είναι η ουσία της αληθινής αρετής, μια κατάσταση όπου κανείς ζει σε αρμονία με τον κόσμο, απαλλαγμένος από τις συγκρούσεις και τις διαιρέσεις που προκαλεί το εγώ.

Η επιλογή μεταξύ αρετής και κακίας

Κάθε άτομο αντιμετωπίζει μια θεμελιώδη επιλογή μεταξύ αυτών των δύο οδών. Το Μονοπάτι της Αρετής, η κατάσταση χωρίς εγωισμό, παραπέμπει προς την ενότητα και την ειρήνη, προς μια ζωή εμποτισμένη με την ιερή ουσία του καθολικού. Αντίθετα, η προσωπική πορεία της κακίας, που οδηγείται από το εγώ, οδηγεί σε αέναο χωρισμό και διχόνοια. Το εγώ, στην αδυσώπητη επιδίωξή του για τη σημασία του εαυτού του, διαιωνίζει έναν κύκλο σύγκρουσης και δυσαρέσκειας, αποξενώνοντας για πάντα κάποιον από την αληθινή ουσία της ζωής.

Αυτά τα μονοπάτια δεν συγκλίνουν. αλληλοαποκλείονται. Δεν μπορεί κανείς να υπηρετήσει και το εγώ και το καθολικό. Το ταξίδι προς την πνευματική φώτιση απαιτεί μια πλήρη και αταλάντευτη παράδοση στο παγκόσμιο ρεύμα, μια απάρνηση των ψευδαισθήσεων του εγώ.

Αγκαλιάζοντας το Παγκόσμιο

Το να ξεκινήσεις το πνευματικό μονοπάτι σημαίνει να αγκαλιάζεις το καθολικό, να εγκαταλείπεις τις ψευδείς κατασκευές του εγώ και να ζεις σε μια κατάσταση βαθιάς ταπεινοφροσύνης και παράδοσης. Είναι να αναγνωρίσουμε ότι η αληθινή ολοκλήρωση και η ειρήνη δεν προκύπτουν από προσωπικά επιτεύγματα αλλά από μια βαθιά σύνδεση με την ουσία της ίδιας της ζωής. Αυτό το ταξίδι απαιτεί θάρρος και πίστη, προθυμία να εμπιστευτείς το αόρατο και να εγκαταλείψεις την επιθυμία του εγώ για έλεγχο.

Στο τέλος, το πνευματικό μονοπάτι είναι ένα κάλεσμα να επιστρέψουμε στην αληθινή μας φύση, να διαλύσουμε τα όρια του εγώ και να συγχωνευθούμε με το άπειρο. Είναι μια πρόσκληση να ζούμε σε αρμονία με το παγκόσμιο, να καθοδηγούμαστε από το ρεύμα της ζωής και να βιώσουμε τη βαθιά γαλήνη που προκύπτει από την κατάσταση χωρίς εγωισμό. Επιλέξτε με σύνεση, γιατί το μονοπάτι που ακολουθείτε καθορίζει την ουσία του ταξιδιού σας και την απόλυτη συνειδητοποίηση της ύπαρξής σας.

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES