In the Abode of Existence
In the Abode of
Existence, there is no room for doubt, fear, or ignorance. The True Man knows
that he is a spark of the Divine, a ray of the Eternal Light, a drop of the
Ocean of Bliss. He does not sleep in the illusion of the world, nor does he
wake up in the anxiety of the ego. He sleeps and wakes with compassion for all
beings, and with gratitude for the gift of life. He does not seek to exploit,
oppress, or harm anyone, for he sees himself in everyone. He does not think
only of himself, for he knows that he is not separate from the Whole. He is not
a human hyena, who feeds on the flesh of others, but a human angel, who spreads
the fragrance of love.
All things work their way
in the Abode of Existence, for there is a Perfect Plan behind everything. The True
Man does not meddle with those things that are beyond his understanding and his
capabilities. He does not try to control, manipulate, or interfere with the
Divine Will. He trusts that there is Someone Else Who Takes Care of it all, and
that Someone Else is none other than his own Higher Self, his own Inner Guide,
his own True Master. He surrenders to the Flow of Life, and follows the Voice
of his Heart.
Wherever he travels in
the Abode of Existence, he always finds beauty, wisdom, and joy. The Depths of
the Horizon are illuminated by the distant glimpses of Truth, which shine like
stars in the dark night. The True Man does not need any external sources of
light, for he carries his own Inner Light within him. He does not need any
external sources of knowledge, for he has access to his own Inner Wisdom within
him. He does not need any external sources of happiness, for he has found his
own Inner Bliss within him.
Freedom is always lonely
in the Abode of Existence, for it is beyond the realm of human thought, human
culture, human society. The True Man does not belong to any group, any
religion, any ideology. He does not conform to any norms, any rules, any
expectations. He does not depend on any approval, any praise, any recognition.
He is free from all attachments, all desires, all fears. He is free to be
himself, to express himself, to realize himself.
In the Abode of
Existence, there is only one place where the True Man can find his ultimate
fulfillment: the Altar of Truth, where the Flame of the Infinite Burns. Only in
Absolute Silence can he reach here, for silence is the language of God. Only by
offering himself can he enter here, for sacrifice is the key to God. Only by
becoming nothing can he become everything here, for emptiness is the door to
God. In the Eternal Flame of the Timeless, he burns away all his impurities,
all his limitations, all his illusions. He becomes one with the Fire of Love,
the Fire of Wisdom, the Fire of Bliss. He becomes one with God.
...
Στην Κατοικία της Ύπαρξης
Στην Κατοικία της Ύπαρξης, δεν υπάρχει χώρος για αμφιβολία, φόβο ή άγνοια.
Ο Αληθινός Άνθρωπος ξέρει ότι είναι μια σπίθα του Θείου, μια ακτίνα του Αιώνιου
Φωτός, μια σταγόνα του Ωκεανού της Ευδαιμονίας. Δεν κοιμάται στην ψευδαίσθηση
του κόσμου, ούτε ξυπνά στο άγχος του εγώ. Κοιμάται και ξυπνά με συμπόνια για
όλα τα όντα και με ευγνωμοσύνη για το δώρο της ζωής. Δεν επιδιώκει να
εκμεταλλευτεί, να καταπιέσει ή να βλάψει κανέναν, γιατί βλέπει τον εαυτό του σε
όλους. Δεν σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, γιατί ξέρει ότι δεν είναι χωρισμένος
από το Όλο. Δεν είναι μια ανθρώπινη ύαινα, που τρέφεται με τη σάρκα των άλλων,
αλλά ένας ανθρώπινος άγγελος, που σκορπάει το άρωμα της αγάπης.
Όλα τα πράγματα λειτουργούν με τον τρόπο τους στην Κατοικία της Ύπαρξης,
γιατί υπάρχει ένα Τέλειο Σχέδιο πίσω από τα πάντα. Ο Αληθινός Άνθρωπος δεν
ανακατεύεται με εκείνα τα πράγματα που είναι πέρα από την κατανόηση και τις
δυνατότητές του. Δεν προσπαθεί να ελέγξει, να χειραγωγήσει ή να παρέμβει στη
Θεία Βούληση. Εμπιστεύεται ότι υπάρχει Κάποιος Άλλος που Φροντίζει για όλα και
ότι Κάποιος Άλλος δεν είναι άλλος από τον δικό του Ανώτερο Εαυτό, τον δικό του
Εσωτερικό Οδηγό, τον δικό του Αληθινό Διδάσκαλο. Παραδίδεται στη Ροή της Ζωής
και ακολουθεί τη Φωνή της Καρδιάς του.
Όπου κι αν ταξιδεύει στην Κατοικία της Ύπαρξης, βρίσκει πάντα ομορφιά,
σοφία και χαρά. Τα Βάθη του Ορίζοντα φωτίζονται από τις μακρινές αναλαμπές της
Αλήθειας, που λάμπουν σαν αστέρια στη σκοτεινή νύχτα. Ο Αληθινός Άνθρωπος δεν
χρειάζεται εξωτερικές πηγές φωτός, γιατί φέρει το δικό του Εσωτερικό Φως μέσα
του. Δεν χρειάζεται εξωτερικές πηγές γνώσης, γιατί έχει πρόσβαση στη δική του
Εσωτερική Σοφία μέσα του. Δεν χρειάζεται εξωτερικές πηγές ευτυχίας, γιατί έχει
βρει τη δική του Εσωτερική Ευδαιμονία μέσα του.
Η ελευθερία είναι πάντα μοναχική στην Κατοικία της Ύπαρξης, γιατί είναι
πέρα από τη σφαίρα της ανθρώπινης σκέψης, του ανθρώπινου πολιτισμού, της
ανθρώπινης κοινωνίας. Ο Αληθινός Άνθρωπος δεν ανήκει σε καμία ομάδα, καμία
θρησκεία, καμία ιδεολογία. Δεν συμμορφώνεται με κανένα πρότυπο, κανένα κανόνα,
καμία προσδοκία. Δεν εξαρτάται από καμία έγκριση, κανένα έπαινο, καμία
αναγνώριση. Είναι απαλλαγμένος από κάθε προσκόλληση, κάθε επιθυμία, κάθε φόβο.
Είναι ελεύθερος να είναι ο εαυτός του, να εκφραστεί, να συνειδητοποιήσει τον
εαυτό του.
Στην Κατοικία της Ύπαρξης, υπάρχει μόνο ένα μέρος όπου ο Αληθινός Άνθρωπος
μπορεί να βρει την απόλυτη εκπλήρωσή του: ο Βωμός της Αλήθειας, όπου καίει η
Φλόγα του Άπειρου. Μόνο στην Απόλυτη Σιωπή μπορεί να φτάσει εδώ, γιατί η σιωπή
είναι η γλώσσα του Θεού. Μόνο με την προσφορά του εαυτού του μπορεί να μπει
εδώ, γιατί η θυσία είναι το κλειδί για τον Θεό. Μόνο με το να γίνει τίποτα
μπορεί να γίνει τα πάντα εδώ, γιατί το κενό είναι η πόρτα προς τον Θεό. Στην
Αιώνια Φλόγα του Διαχρονικού, καίει όλες του τις ακαθαρσίες, όλους τους
περιορισμούς, όλες τις ψευδαισθήσεις του. Γίνεται ένα με τη Φωτιά της Αγάπης,
τη Φωτιά της Σοφίας, τη Φωτιά της Ευδαιμονίας. Γίνεται ένα με τον
Θεό.
