The Eternal Presence: The Basis of Everything
PERCEPTION, as a term, has a dynamic meaning that
means precisely a cognitive process, Knowing. To know means to see directly, to
come in contact with, to join, it does not mean to mentally approach through
concepts, to believe, to have beliefs. It is about a deeper process of
understanding, about a real contact, about an existential experience. Knowing
is an Ongoing Process that when it "becomes" Knowing, static
knowledge (supposedly "complete"), is petrified and useless...
because it does not reveal what is happening in the present, "in
front" of us, but is based on memory, in time.
So, PERCEPTION (with this
meaning) is a Happening, a Becoming, it indicates Movement.
Some use terms like,
Consciousness. The correct term is Conscious which denotes a process. The term
Consciousness is misleading because it has an ontic character and an
ontological meaning.
Also, the term
Self-Consciousness is a static term that does not correspond to Flowing
Reality.
All this philosophical grammar
(elementary things after all) helps us to understand that we are PERCEPTION
(PERCEIVED), in the sense of the Flow of Knowledge, of Knowing (constantly),
Something Alive, Manifesting Here, Now, within the very experience of knowing.
PERCEPTION (with the meaning
we said) is therefore the Source Spontaneous Direct Cognitive Energy, which
"informs" us that WE EXIST, we are a Continuous Process of Existence,
a Current of Existence more correctly, (EXIST), that Lives in the Flowing
Moment, that constantly changing "content" (content of experience).
The "information" about our existence comes primarily from this very
PERCEPTION, with its own wherewithal and then,
secondarily, from our relationship with something "else".
This very PERCEPTION (the
Existential Happening) is our "Being", the way of existing in the
space of experience.
But since we are talking about
a Cognitive Process, can it (like a core of existence) have limits, be limited
to certain activities, or behaviors? What is DEPTH OF PERCEPTION? How far can
it be expanded? to be dilated? And what is its Real Quality, its Character? Its
temporary limitation to a "type" of perception? In a defined
behavior? In a specific activity? such as thought, sensation, or physical
experience?
We want to say that PERCEPTION
EXISTS, either like this or otherwise, even if its "content" changes,
it does not depend on a specific content. It exists as a Pure Happening (as a
Function, if you will) regardless of content.
This (if understood) means
many things.
It means the Endlessness of
the Process (a Process that continues in various fields of experience, worlds).
It also means the Infinite
Depth of Potential, Expanding to the Limitless.
It also means the possibility
of PERCEPTION being "trapped" in an activity (such as thinking,
conceptual activity) and seeing through it, distorted Reality.
It also means that PERCEPTION
Can be One (like Pure Perception, without "content") or from a COMMON
BASE have many manifestations. To be artificially "separated" from its
ONE BASE and to experience its individuality, within its "limited"
activities.
It also means that THIS
PERCEPTION is the BASIS OF EVERY "PERCEPTION", the Soil Where Every
Limited Perception Grows and Grows up, such as EVERYONE'S PRESENT PERCEPTION.
PERCEPTION IS THE ESSENTIAL
NATURE (the Background) of the PRESENT PERCEPTION that we feel when we
"differ from our BASE, inasmuch as we differ in the character (traits)
that we differ.
Essentially our PERCEPTION and
CURRENT PERCEPTION (Everyone's Perception) are the same thing. In other words,
what is individuality? The "x" man? The "w" man? It is
PERCEPTION that is limited to a "particular mode of operation".
From here (from what we say)
many conclusions can also be drawn that can take our "reflection"
further down.
THE ESSENTIAL NATURE OF THE
PRESENT PERCEPTION IS ALWAYS BEYOND ITS LIMITED AND LIMITED ACTIVITIES.
PERCEPTION (the PRESENT
PERCEPTION) Is and Remains PRESENCE (An Immediate Perceptual Data) Embracing
whatever is contained in our awareness at the given moment. This means that
Presence Remains Presence even when all that we perceive changes or ceases to
exist altogether, (sensory activities, emotions, thoughts, perceptions of an
individual existence...). The Only Thing That Really Exists, Eternal and
Indestructible, is the PRESENCE.
PRESENCE is in the nature of
PURE PRESENCE, regardless of its "content". The Processes, the
Functions, (such as thought, the senses, etc.) that cause separations between
us (or our body) and the world are "artificial perceptions" of the
given moment... they are purely, not ontic, but functional in nature … these
are not permanent situations.
REAL FREEDOM Consists in
Realizing that WE ARE PURE PRESENCE…all separations, all processes, “states”
are just temporary, without permanent character. Therefore, they can be
"overcome". It is a mistake to take them (temporary states) as
permanent states of being. Ultimate Freedom from all, Reveals the ONENESS of
PRESENCE.
Ultimately, because we always
have to guide "thinking" to a conclusion, because people don't want
to think (in the healthy sense of the term), what we need to UNDERSTAND is that
PERCEPTION IS ETERNAL PRESENCE and it is we who "determine" what is
its "content". We "build" the world we "live in".
We determine our "course", our "destiny": "You Are
Exactly What You Perceive".
If we don't ASCEND, throwing
off all attachments to the worlds of illusion, To the Clear Sky of Freedom, if
we don't LIBERATE, we will never be able to EMERGE into the LIGHT, into the
TRUE REALITY (not what we think is Reality), Where ALL IS ONE, ALL IS GOD.
All Traditions speak of an
Initiative Journey to Freedom, to the RESTORATION OF OUR TRUE NATURE, OUR
DIVINE NATURE.
And like our
"grandfather" Odysseus, we should "ignore" the song of
illusions that invite us to their imaginary worlds. The Only Guide in the
JOURNEY TO TRUTH, is the Deep Nostalgia of our Spiritual Homeland, the True
Ithaca, which is our Home, our Nature... the Complete Liberation from all, no
matter how beautiful they seem (they are not, they just imagine). Adventures in
fantasy islands, experiences, no matter how much we think they enrich us in
"knowledge", are actually like the dream of the night that is lost in
the light of day. THERE IS NOTHING LIKE OUR HOME.
This INTERNAL JOURNEY OF
UNDERSTANDING, of dissolving illusions, only leads us to Here We Have Always
Been. But we only really understand this when we HAVE MADE the Journey. We're
Back Here Where We Started. We have closed the CIRCLE of Existence, of Becoming.
We are Outside of Becoming, Outside of Place and Time. WE ARE EVERYWHERE AND
FOREVER.
...
Η Αιώνια Παρουσία
Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ, σαν όρος, έχει ένα δυναμικό νόημα που
σημαίνει ακριβώς μια γνωστική διαδικασία, το Γνωρίζειν. Το Γνωρίζειν σημαίνει
βλέπω άμεσα, έρχομαι σε επαφή, ενώνομαι, δεν σημαίνει την νοητική προσέγγιση
μέσω εννοιών, την πεποίθηση, την πίστη. Πρόκειται για μια πιο βαθιά διαδικασία
κατανόησης, για μια πραγματική επαφή, για υπαρξιακό βίωμα. Το Γνωρίζειν είναι
μια Διαρκής Διαδικασία που όταν «γίνεται» Γνωρίζω, στατική γνώση (υποτίθεται
«ολοκληρωμένη»), είναι απολιθωμένη και άχρηστη… γιατί δεν αποκαλύπτει αυτό που
συμβαίνει στο παρόν, «μπροστά» μας, αλλά βασίζεται στην μνήμη, στο χρόνο.
Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ λοιπόν (με
αυτό το νόημα) είναι ένα Συμβαίνειν, ένα Γίγνεσθαι, υποδηλώνει Κίνηση.
Κάποιοι χρησιμοποιούν
όρους όπως, Συνείδηση. Ο σωστός όρος είναι Συνειδέναι που δηλώνει μια
διαδικασία. Ο όρος Συνείδηση είναι παραπλανητικός γιατί έχει ένα οντικό
χαρακτήρα κι ένα οντολογικό νόημα.
Επίσης, ο όρος
Αυτοσυνειδησία είναι ένας στατικός όρος που δεν ανταποκρίνεται στην Ρέουσα
Πραγματικότητα.
Όλη αυτή η φιλοσοφική
γραμματική (πράγματα στοιχειώδη άλλωστε) μας βοηθά να κατανοήσουμε ότι είμαστε
ΑΝΤΙΛΗΨΗ (ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΘΑΙ), με το νόημα της Ροής Γνώσης, του Γνωρίζειν
(διαρκώς), Κάτι Ζωντανό, που Εκδηλώνεται Εδώ, Τώρα, μέσα ακριβώς από την
εμπειρία της γνώσης.
Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ (με το νόημα
που είπαμε) είναι λοιπόν η Πηγαία Αυθόρμητη Άμεση Γνωστική Ενέργεια, που μας
«πληροφορεί» ότι ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ, Είμαστε μια Διαρκής Διαδικασία Ύπαρξης, ένα Ρεύμα
Ύπαρξης πιο σωστά, (ΥΠΑΡΧΕΙΝ), που Ζει στην Στιγμή που Ρέει, που αλλάζει
συνεχώς «περιεχόμενο» (περιεχόμενο εμπειρίας). Η «πληροφορία» για την ύπαρξή
μας προέρχεται καταρχήν από αυτήν την ίδια την ΑΝΤΙΛΗΨΗ, με δικά της, ίδια,
μέσα και μετά, δευτερευόντως, από την σχέση μας με κάτι «άλλο».
Αυτή ακριβώς η ΑΝΤΙΛΗΨΗ
(το Υπαρξιακό Συμβαίνειν) είναι η «Ύπαρξή» μας, ο τρόπος να υπάρχουμε στον χώρο
της εμπειρίας.
Εφόσον όμως μιλάμε για
μια Γνωστική Διαδικασία, μπορεί αυτό (σαν πυρήνας ύπαρξης) να έχει όρια, να
περιοριστεί σε ορισμένες δραστηριότητες, ή συμπεριφορές; Ποιο είναι το ΒΑΘΟΣ
ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ; Μέχρι που μπορεί να Διευρυνθεί; να Επεκταθεί; Και ποια είναι η
Πραγματική Ποιότητά της, ο Χαρακτήρας της; Ο προσωρινός περιορισμός της σε ένα
«είδος» αντίληψης; Σε μια καθορισμένη συμπεριφορά; Σε μια συγκεκριμένη
δραστηριότητα; όπως η σκέψη, η αίσθηση, ή η σωματική εμπειρία;…
Θέλουμε να πούμε πως η
ΑΝΤΙΛΗΨΗ Υφίσταται, Είτε Έτσι Είτε Αλλιώς, κι ας αλλάζει το «περιεχόμενό» της,
δεν εξαρτάται από ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο. Υφίσταται σαν Καθαρό Συμβαίνειν
(σαν Λειτουργία, αν θέλετε) ανεξαρτήτως περιεχομένου.
Αυτό (αν το κατανοήσουμε)
σημαίνει πολλά πράγματα.
Σημαίνει το Ανώλεθρο της
Διαδικασίας (μιας Διαδικασίας που Συνεχίζεται σε διάφορα πεδία εμπειρίας,
κόσμους).
Σημαίνει ακόμα το Άπειρο
Βάθος της Δυνατότητας, να Διευρυνθεί μέχρι το Απεριόριστο.
Σημαίνει ακόμα την πιθανότητα
να «παγιδευτεί» η ΑΝΤΙΛΗΨΗ σε μια δραστηριότητα (όπως η σκέψη, η εννοιολογική
δραστηριότητα) και να βλέπει από μέσα από εκεί, παραμορφωμένη την
Πραγματικότητα.
Σημαίνει ακόμα πως η
ΑΝΤΙΛΗΨΗ Μπορεί να Είναι Μια (σαν Καθαρή Αντίληψη, χωρίς «περιεχόμενο») ή από
ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΒΑΣΗ να έχει πολλές εκδηλώσεις. Να «διαχωρίζεται» τεχνητά από την ΜΙΑ
ΒΑΣΗ της και να βιώνει την ατομικότητά της, μέσα στις «περιορισμένες»
δραστηριότητές της.
Σημαίνει ακόμα πως η
ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΑΥΤΗ είναι η ΒΑΣΗ ΚΑΘΕ «ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ», το Έδαφος Όπου Φύεται και
Αναπτύσσεται κάθε Περιορισμένη Αντίληψη, όπως η ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ.
Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΕΙΝΑΙ Η
ΟΥΣΙΩΔΗΣ ΦΥΣΗ (το Υπόβαθρο) της ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ που νοιώθουμε όταν
«διαφοροποιούμαστε από την ΒΑΣΗ μας, στο μέτρο που διαφοροποιούμαστε και στον
χαρακτήρα (στα χαρακτηριστικά) που διαφοροποιούμαστε.
Ουσιαστικά η ΑΝΤΙΛΗΨΗ κι
η ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ μας (η Αντίληψη του Καθενός) Είναι το Ίδιο Πράγμα. Με άλλα
λόγια, τι είναι η ατομικότητα; Ο «χ» άνθρωπος; Ο «ψ» άνθρωπος; Είναι ΑΝΤΙΛΗΨΗ
που Περιορίζεται σε ένα «ιδιαίτερο τρόπο λειτουργείας».
Από εδώ (από αυτά που
λέμε) βγαίνουν επίσης πολλά συμπεράσματα που μπορούν να πάνε το «στοχασμό» μας
πιο κάτω.
Η ΟΥΣΙΩΔΗΣ ΦΥΣΗ ΤΗΣ
ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΩΝ
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ.
Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ (η ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΝΤΙΛΗΨΗ) Είναι και Παραμένει ΠΑΡΟΥΣΙΑ (Ένα Άμεσο Αντιληπτικό Δεδομένο) που
Αγκαλιάζει ό,τι εμπεριέχεται στην επίγνωσή μας την δεδομένη στιγμή. Αυτό
σημαίνει ότι η Παρουσία Παραμένει Παρουσία ακόμα κι όταν όλα αυτά που
αντιλαμβανόμαστε αλλάζουν ή παύουν να υπάρχουν εντελώς, (αισθητήριες
δραστηριότητες, συγκινήσεις, σκέψεις, αντιλήψεις μιας ατομικής ύπαρξης…). Το
Μόνο που Υφίσταται Πραγματικά, Αιώνιο κι Ανώλεθρο, είναι η ΠΑΡΟΥΣΙΑ.
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ Είναι στην Φύση
της ΑΓΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ, ανεξάρτητα από το όποιο «περιεχόμενό» της. Οι Διαδικασίες,
οι Λειτουργίες, (όπως η σκέψη, αι αισθήσεις, κλπ.) που προκαλούν διαχωρισμούς
ανάμεσα σε μας (ή το σώμα μας) και τον κόσμο είναι «τεχνητές αντιλήψεις» της
δεδομένης στιγμής… έχουν καθαρά, όχι οντικό, αλλά λειτουργικό χαρακτήρα… δεν
πρόκειται για μόνιμες καταστάσεις.
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Συνίσταται στο να Κατανοήσουμε ότι ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ… όλοι οι διαχωρισμοί,
όλες οι διαδικασίες, οι «καταστάσεις» είναι ακριβώς προσωρινές, χωρίς μόνιμο
χαρακτήρα. Συνεπώς μπορούν να «ξεπεραστούν». Είναι λάθος να τις εκλαμβάνουμε
(τις προσωρινές καταστάσεις) σαν μόνιμες οντικές καταστάσεις. Η Τελειωτική
Ελευθερία από όλα, Αποκαλύπτει την ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ.
Τελικά, επειδή πάντα
πρέπει να οδηγούμε το «στοχασμό» προς μια κατάληξη, επειδή οι άνθρωποι δεν
θέλουν να σκέπτονται (με το υγιές νόημα του όρου), αυτό που πρέπει να
Κατανοήσουμε είναι ότι Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ κι είμαστε εμείς που
«καθορίζουμε» ποιο είναι το «περιεχόμενό» της. Εμείς «κατασκευάζουμε» τον κόσμο
στον οποίο «ζούμε». Εμείς καθορίζουμε την «πορεία» μας, την «μοίρα» μας: «Είσαι
Ακριβώς Ό,τι Αντιλαμβάνεσαι».
Αν δεν Ανυψωθούμε, πετώντας
όλες τις δεσμεύσεις με τους κόσμους των ψευδαισθήσεων, Προς τον Καθαρό Ουρανό
της Ελευθερίας, αν δεν ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ, δεν θα μπορέσουμε ποτέ ΝΑ ΑΝΑΔΥΘΟΥΜΕ
ΣΤΟ ΦΩΣ, στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (όχι αυτό που νομίζουμε Πραγματικότητα),
Όπου ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ.
Όλες οι Παραδόσεις μιλάνε
για μια Μυητική Πορεία προς την Ελευθερία, προς την ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ
ΦΥΣΗΣ ΜΑΣ, της ΘΕΪΚΗΣ ΦΥΣΗΣ ΜΑΣ.
Και σαν τον «παππού» μας
τον Οδυσσέα, θα πρέπει να «αγνοήσουμε» το τραγούδι των ψευδαισθήσεων που μας
καλούν στους φανταστικούς κόσμους τους. Ο Μόνος Οδηγός στο ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ
ΑΛΗΘΕΙΑ, είναι η Βαθιά Νοσταλγία της Πνευματικής Πατρίδας μας, της Αληθινής
Ιθάκης, που είναι το Σπίτι μας, η Φύση μας… η Πλήρης Απελευθέρωση από όλα, όσο
όμορφα κι αν φαντάζουν (δεν είναι, απλά φαντάζουν). Οι περιπέτειες στα νησιά
της φαντασίας, οι εμπειρίες, όσο κι αν νομίζουμε ότι μας πλουτίζουν σε «γνώση»,
είναι στην πραγματικότητα σαν το όνειρο της νύχτας που χάνεται στο φως της
μέρας. ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ.
Τούτο το ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ
ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ, της διάλυσης των ψευδαισθήσεων, δεν μας Οδηγεί παρά Εδώ που
Είμασταν Πάντα. Αλλά αυτό το καταλαβαίνουμε πραγματικά μονάχα όταν ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ
το Ταξίδι. Έχουμε Επιστρέψει Εδώ Από Όπου Ξεκινήσαμε. Έχουμε Κλείσει τον ΚΥΚΛΟ
της Ύπαρξης, του Γίγνεσθαι. Είμαστε Έξω από το Γίγνεσθαι, Έξω από Τόπο και
Χρόνο. ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.
