CIRCLE OF LIGHT

CIRCLE OF LIGHT
The Mystical Essence of Presence and Perception
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM STUDIES
Going with the Flow (2)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE
Sunday, 15 March, 2025

Wednesday, August 2, 2023

Embracing the Unknown: The Plateau of Reality


 

Embracing the Unknown: The Plateau of Reality


 Introduction

In the realm of human understanding, the confines of thought often serve as the boundary of what is considered 'known'. This boundary, however, is not fixed. It moves, it shifts, and it expands. And beyond it lies the vast, uncharted territory of the Unknown. This article will delve into the philosophy and the metaphorical journey from the world of human thought to the "Plateau of Reality", a place where truth shines unobstructed by the clouds of speculation and selfishness.

The Limits of Thought

Human thought is a powerful tool. It allows us to communicate, innovate, and solve complex problems. However, it also has its limitations. Thoughts are often influenced by personal biases, emotions, and preconceived notions. These can cloud our judgment and prevent us from viewing the world objectively. Thus, it is essential to understand the limits of thought and to realize that true life exists beyond it.

The Plateau of Reality

The "Plateau of Reality" is a metaphoric place representing the realm of objective understanding and truth. It is described as being above the "clouds of thought", signifying that it transcends the biases, speculations, and prejudices that often cloud human judgment. Here, the sun always shines, symbolizing the constant presence of truth, no matter how obscured it may become in the realm of human understanding.

The World of Light and Shadow

In this context, the "World of Light" signifies truth, understanding, and selflessness. It embraces the "world of shadow", which symbolizes ignorance, confusion, and selfishness. The interplay between these two worlds is a constant struggle, with the world of shadow often resisting the illumination offered by the World of Light. However, even as the shadow strives to maintain its secrets, the World of Light persistently seeks to reveal and understand them.

The Sun of Truth

The "Sun of Truth" is another powerful metaphor, symbolizing the ultimate reality that enlightens the world of shadows. No matter how long the darkness lasts, the Sun of Truth eventually rises, causing the darkness to recede and dissolve. This suggests that truth is inevitable and will always prevail, no matter how deeply it may be obscured by human ignorance or selfishness.

Conclusion

The journey to the Plateau of Reality is a journey of self-discovery, understanding, and acceptance. It involves transcending the confines of thought, embracing the World of Light, and seeking the Sun of Truth. The path is not easy, and it requires courage, introspection, and a willingness to confront one's own shadows. However, the rewards are great: the attainment of a higher level of understanding, the embrace of truth, and the dissolution of selfishness and confusion.

In the Unknown Side of the World, beyond the realm of human thought, lies the truth. It's a call to look beyond our biases and prejudices, to question what we think we know, and to seek truth with an open mind. Only then can we truly reach the Plateau of Reality and bask in the ever-shining Sun of Truth.

Here are some spiritual advices that you may find helpful:

1. Cultivate Self-Awareness: Take time to explore your inner self and develop a deep understanding of your thoughts, emotions, and actions. Self-awareness is the key to personal growth and spiritual development.

2. Practice Mindfulness: Be present in the moment and fully engage with your surroundings. Mindfulness helps you appreciate the beauty of life and enhances your connection with the present moment.

3. Seek Inner Peace: Find ways to quiet your mind and create inner peace. This can be achieved through meditation, spending time in nature, practicing yoga, or engaging in activities that bring you joy and tranquility.

4. Foster Compassion and Kindness: Treat yourself and others with kindness, compassion, and understanding. Practice empathy and strive to make a positive difference in the lives of those around you.

5. Let Go of Attachments: Attachments to material possessions, relationships, or outcomes can create suffering. Practice detachment and cultivate a mindset of non-attachment, allowing things to come and go freely.

6. Embrace Gratitude: Cultivate gratitude for the present moment and all the blessings in your life. Practice gratitude by expressing appreciation for the simple joys, acts of kindness, and lessons learned.

7. Connect with Nature: Spend time in nature and connect with the natural world. Nature has a way of grounding us, reminding us of our interconnectedness, and providing a sense of awe and wonder.

8. Nurture Your Spirit: Engage in activities that nourish your spirit, such as reading spiritual texts, listening to uplifting music, attending religious or spiritual gatherings, or participating in rituals that hold personal significance.

9. Practice Forgiveness: Let go of resentment and practice forgiveness towards yourself and others. Forgiveness is a powerful tool for healing and releasing negative emotions.

10. Trust the Journey: Have faith in the unfolding of life's experiences. Trust that everything happens for a reason and that you are on a unique spiritual journey of growth and self-discovery.

.

Remember, spirituality is a personal and individual path, so it's important to explore what resonates with you and aligns with your values and beliefs.

...

Αγκαλιάζοντας το Άγνωστο: Το Οροπέδιο της Πραγματικότητας

 

 Εισαγωγή

Στο πεδίο της ανθρώπινης κατανόησης, τα όρια της σκέψης συχνά χρησιμεύουν ως το όριο αυτού που θεωρείται «γνωστό». Αυτό το όριο, ωστόσο, δεν είναι σταθερό. Κινείται, μετατοπίζεται και επεκτείνεται. Και πέρα από αυτό βρίσκεται η τεράστια, αχαρτογράφητη περιοχή του Άγνωστου. Αυτό το άρθρο θα εμβαθύνει στη φιλοσοφία και το μεταφορικό ταξίδι από τον κόσμο της ανθρώπινης σκέψης στο «Οροπέδιο της Πραγματικότητας», ένα μέρος όπου η αλήθεια λάμπει ανεμπόδιστη από τα σύννεφα της εικασίας και του εγωισμού.

Τα όρια της σκέψης

Η ανθρώπινη σκέψη είναι ένα ισχυρό εργαλείο. Μας επιτρέπει να επικοινωνούμε, να καινοτομούμε και να λύνουμε σύνθετα προβλήματα. Ωστόσο, έχει και τους περιορισμούς του. Οι σκέψεις συχνά επηρεάζονται από προσωπικές προκαταλήψεις, συναισθήματα και προκαταλήψεις. Αυτά μπορούν να θολώσουν την κρίση μας και να μας εμποδίσουν να δούμε τον κόσμο αντικειμενικά. Επομένως, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τα όρια της σκέψης και να συνειδητοποιήσουμε ότι η αληθινή ζωή υπάρχει πέρα από αυτήν.

Το Οροπέδιο της πραγματικότητας

Το «Οροπέδιο της Πραγματικότητας» είναι ένα μεταφορικό μέρος που αντιπροσωπεύει το βασίλειο της αντικειμενικής κατανόησης και της αλήθειας. Περιγράφεται ως πάνω από τα «σύννεφα της σκέψης», που σημαίνει ότι υπερβαίνει τις προκαταλήψεις, τις εικασίες και τις προκαταλήψεις που συχνά θολώνουν την ανθρώπινη κρίση. Εδώ, ο ήλιος πάντα λάμπει, συμβολίζοντας τη διαρκή παρουσία της αλήθειας, ανεξάρτητα από το πόσο σκοτεινή μπορεί να γίνει στη σφαίρα της ανθρώπινης κατανόησης.

Ο κόσμος του φωτός και της σκιάς

Σε αυτό το πλαίσιο, ο «Κόσμος του Φωτός» σημαίνει αλήθεια, κατανόηση και ανιδιοτέλεια. Αγκαλιάζει τον «κόσμο της σκιάς», που συμβολίζει την άγνοια, τη σύγχυση και τον εγωισμό. Η αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών των δύο κόσμων είναι ένας συνεχής αγώνας, με τον κόσμο της σκιάς να αντιστέκεται συχνά στον φωτισμό που προσφέρει ο Κόσμος του Φωτός. Ωστόσο, ακόμη και όταν η σκιά προσπαθεί να διατηρήσει τα μυστικά της, ο Κόσμος του Φωτός επιδιώκει επίμονα να τα αποκαλύψει και να τα κατανοήσει.

Ο Ήλιος της Αλήθειας

Ο «Ήλιος της Αλήθειας» είναι μια άλλη ισχυρή μεταφορά, που συμβολίζει την απόλυτη πραγματικότητα που φωτίζει τον κόσμο των σκιών. Ανεξάρτητα από το πόσο διαρκεί το σκοτάδι, ο Ήλιος της Αλήθειας τελικά ανατέλλει, προκαλώντας το σκοτάδι να υποχωρήσει και να διαλυθεί. Αυτό υποδηλώνει ότι η αλήθεια είναι αναπόφευκτη και θα επικρατεί πάντα, ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά μπορεί να συγκαλύπτεται από την ανθρώπινη άγνοια ή εγωισμό.

Συμπέρασμα

Το ταξίδι στο Οροπέδιο της Πραγματικότητας είναι ένα ταξίδι αυτο-ανακάλυψης, κατανόησης και αποδοχής. Περιλαμβάνει την υπέρβαση των ορίων της σκέψης, την αγκαλιά του Κόσμου του Φωτός και την αναζήτηση του Ήλιου της Αλήθειας. Ο δρόμος δεν είναι εύκολος και απαιτεί θάρρος, ενδοσκόπηση και διάθεση να αντιμετωπίσει κανείς τις σκιές του. Ωστόσο, οι ανταμοιβές είναι μεγάλες: η επίτευξη ενός υψηλότερου επιπέδου κατανόησης, η αγκαλιά της αλήθειας και η διάλυση του εγωισμού και της σύγχυσης.

Στην Άγνωστη Πλευρά του Κόσμου, πέρα από τη σφαίρα της ανθρώπινης σκέψης, βρίσκεται η αλήθεια. Είναι ένα κάλεσμα να κοιτάξουμε πέρα από τις προλήψεις και τις προκαταλήψεις μας, να αμφισβητήσουμε αυτά που πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε και να αναζητήσουμε την αλήθεια με ανοιχτό μυαλό. Μόνο τότε μπορούμε να φτάσουμε αληθινά στο Οροπέδιο της Πραγματικότητας και να απολαύσουμε τον διαρκώς λαμπερό Ήλιο της Αλήθειας.

Ακολουθούν μερικές πνευματικές συμβουλές που μπορεί να σας φανούν χρήσιμες:

1. Καλλιεργήστε την Αυτογνωσία: Αφιερώστε χρόνο για να εξερευνήσετε τον εσωτερικό σας εαυτό και να αναπτύξετε μια βαθιά κατανόηση των σκέψεων, των συναισθημάτων και των πράξεών σας. Η αυτογνωσία είναι το κλειδί για την προσωπική ανάπτυξη και την πνευματική ανάπτυξη.

2. Εξασκηθείτε στο Mindfulness: Να είστε παρόντες στη στιγμή και να ασχοληθείτε πλήρως με το περιβάλλον σας. Το Mindfulness σας βοηθά να εκτιμήσετε την ομορφιά της ζωής και ενισχύει τη σύνδεσή σας με την παρούσα στιγμή.

3. Αναζητήστε την εσωτερική γαλήνη: Βρείτε τρόπους να ηρεμήσετε το μυαλό σας και να δημιουργήσετε εσωτερική γαλήνη. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω του διαλογισμού, του χρόνου στη φύση, της γιόγκα ή της ενασχόλησης με δραστηριότητες που σας φέρνουν χαρά και ηρεμία.

4. Ενθαρρύνετε τη συμπόνια και την καλοσύνη: Αντιμετωπίστε τον εαυτό σας και τους άλλους με καλοσύνη, συμπόνια και κατανόηση. Εξασκήστε την ενσυναίσθηση και προσπαθήστε να κάνετε μια θετική διαφορά στη ζωή των γύρω σας.

5. Αφήστε τις προσκολλήσεις: Οι προσκολλήσεις σε υλικά αγαθά, σχέσεις ή αποτελέσματα μπορεί να δημιουργήσουν ταλαιπωρία. Εξασκηθείτε στην αποστασιοποίηση και καλλιεργήστε μια νοοτροπία μη προσκόλλησης, επιτρέποντας στα πράγματα να έρχονται και να φεύγουν ελεύθερα.

6. Αγκαλιάστε την ευγνωμοσύνη: Καλλιεργήστε την ευγνωμοσύνη για την παρούσα στιγμή και όλες τις ευλογίες στη ζωή σας. Εξασκήστε την ευγνωμοσύνη εκφράζοντας την εκτίμηση για τις απλές χαρές, τις πράξεις καλοσύνης και τα διδάγματα που αντλήθηκαν.

7. Συνδεθείτε με τη Φύση: Περάστε χρόνο στη φύση και συνδεθείτε με τον φυσικό κόσμο. Η φύση έχει έναν τρόπο να μας γειώνει, να μας υπενθυμίζει τη διασύνδεσή μας και να παρέχει μια αίσθηση δέους και θαυμασμού.

8. Φροντίστε το πνεύμα σας: Ασχοληθείτε με δραστηριότητες που τρέφουν το πνεύμα σας, όπως η ανάγνωση πνευματικών κειμένων, η ακρόαση ανεβαστικής μουσικής, η παρακολούθηση θρησκευτικών ή πνευματικών συγκεντρώσεων ή η συμμετοχή σε τελετουργίες που έχουν προσωπική σημασία.

9. Ασκήστε τη συγχώρεση: Αφήστε τη δυσαρέσκεια και εξασκηθείτε στη συγχώρεση προς τον εαυτό σας και τους άλλους. Η συγχώρεση είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τη θεραπεία και την απελευθέρωση αρνητικών συναισθημάτων.

10. Εμπιστευτείτε το Ταξίδι: Έχετε πίστη στο ξετύλιγμα των εμπειριών της ζωής. Εμπιστευτείτε ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο και ότι βρίσκεστε σε ένα μοναδικό πνευματικό ταξίδι ανάπτυξης και αυτοανακάλυψης.

.

Θυμηθείτε, η πνευματικότητα είναι μια προσωπική και ατομική διαδρομή, επομένως είναι σημαντικό να εξερευνήσετε τι έχει απήχηση σε εσάς και ευθυγραμμίζεται με τις αξίες και τις πεποιθήσεις σας.

 


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

TAOΪSM

TAOΪSM
Chapter 13. The Self That Is Not Self: A Mystical Reflection on the Path of Tao
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

BUDDHISM

BUDDHISM
Chapter13. The World
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

VEDANTA

VEDANTA
(Atma Bodha - By Adi Sankaracharya) / The Luminous Infinite: Explorations in Non-Dual Awareness (Verses 61-65)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

jKRISHNAMURTI

jKRISHNAMURTI
The Only Revolution / The Flame of Silence: A Mystical Journey into Contemplation
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

RELIGION

RELIGION
The Shadow of Selfishness: A Mystical Reflection
The Shadow of Selfishness: A Mystical Reflection 
  
In the Vast Tapestry of Existence, where the Universe breathes life into all beings and bestows each with an essence of the divine, there exists a subtle force—one that appears not as an entity of its own but as a shadow. This is the shadow of selfishness, a veil that, once cast over our soul, obscures the radiance of our true nature. It is not a sin to fall into its embrace; it is not an inherent flaw or moral failing. No, selfishness is something more profound, more tragic. It is an infinite sadness—a sorrow for the life that could have been but is not, for the joy that could have blossomed but withered instead, for the love that could have embraced the world but turned inward, cold and withdrawn. 
This shadow is the antithesis of our innermost essence. Each of us, at the core, is an emanation of light, a unique and vibrant note in the grand symphony of creation. Our souls yearn to express the fullness of life, to experience the world through a prism of interconnectedness. But when consciousness slips into ego, when we focus solely on our own desires and needs, the shadow of selfishness begins to take form. And like a black hole in the cosmic expanse, it swallows the light, drawing our thoughts, emotions, and actions into an ever-tightening spiral of isolation. 
Selfishness is not mere self-interest. It is not the healthy pursuit of personal well-being or the mindful tending to one’s own garden. Instead, it is the forsaking of the shared and the universal in favor of the narrow and the personal. It is a contraction of the soul, a withdrawal from the boundless ocean of existence into a small, arid island of “me” and “mine.” When selfishness reigns, the world beyond ourselves becomes irrelevant, the needs of others become secondary, and the call of our true essence—one that seeks unity and wholeness—is muted, drowned out by the cries of egoic craving. 
 
The Nature of the Shadow

Selfishness manifests as a desert within the soul—a barren place devoid of growth, where seeds of compassion and empathy lie dormant beneath parched soil. It casts a frost upon the heart, numbing our senses to the beauty and suffering around us. Like a shadow that spreads at twilight, it creeps slowly and almost imperceptibly, until we are ensnared in darkness. Yet, despite its chilling grip, selfishness is not inherently evil. It is, at its root, a form of ignorance—a forgetting of our deeper self, a forgetting that we are not separate but part of an interconnected whole 
The shadow of selfishness is like a cloud that obscures the sun. The sun’s brilliance does not diminish; it remains constant, unchanging. But for those beneath the cloud’s shadow, the world becomes dim, the colors muted. So it is with our soul. When selfishness takes hold, our vision becomes clouded, and we see only through the narrow lens of self-importance. Our perception of the world becomes distorted, and we move through life blind to the possibilities for connection and transcendence. 
 
The Infinite Sadness of Selfishness

This slipping into the shadow is not a crime against morality but a tragedy of being—a loss of potential. For every moment spent in selfish pursuits, there is a corresponding moment of lost opportunity: an opportunity to extend kindness, to create beauty, to experience the sublime joy that arises from being a part of something greater than oneself. The sadness of selfishness is the sadness of watching a flower wither without ever knowing it could have bloomed. It is the sadness of a melody that goes unsung, a dance that is never danced. 
Imagine a world where every soul radiates with the light of generosity and love, where each being moves not as a solitary figure but as part of a celestial dance, interweaving and intermingling. In such a world, the boundaries between self and other dissolve, and the very concept of selfishness would seem alien, inconceivable. But in the world as we know it, selfishness is all too familiar. It is a shadow that lurks in every heart, a temptation that whispers of gain at the cost of others’ loss. And when we succumb, it is as though a small part of our spirit withers. 
The pain of selfishness is not always immediately apparent. It may appear to bring gain—wealth, power, status—but these are hollow victories. The deeper truth is that with every selfish act, with every thought that narrows to “I” and “me,” we distance ourselves from the source of true fulfillment. We become strangers in the house of our own being, unaware that the riches we seek externally pale in comparison to the boundless treasure that lies within. 
 
Beyond the Shadow: A Path to Awakening

To move beyond the shadow of selfishness is not a matter of self-denial or asceticism. It is, rather, a journey of remembrance—remembering who we truly are. We are not isolated individuals, struggling against the world and one another. We are the world; we are one another. Our essence is a drop of the same ocean, a spark of the same divine fire. When we remember this, the shadow loses its grip. The ego relaxes, and selfishness fades, not through force or suppression, but through the gentle unfolding of understanding. 
In the depths of our being, beneath the layers of conditioning and habit, there is a wellspring of compassion and love that seeks to flow outward, to touch others, to create and to nurture. This is our true nature, our highest potential. The practice of selflessness, then, is not a moral obligation or a duty; it is a liberation. It is the freeing of our spirit from the confines of the small self, the breaking of the chains that bind us to suffering and separation. 
The journey from selfishness to selflessness is not easy. It requires vigilance, for the shadow is subtle and persistent. It disguises itself as prudence, as self-preservation, as reason. It tells us that to give is to lose, that to serve is to submit, that to open our hearts is to invite pain. But these are illusions born of fear. The truth is that in giving, we receive; in serving, we are uplifted; in opening our hearts, we become invulnerable, for we no longer cling to the fragile ego but rest in the strength of the universal self. 
 
A World Transformed

If each of us were to turn away from the shadow, if we were to cast off the cloak of selfishness and stand once more in the light of our true nature, the world itself would be transformed. The deserts of the soul would bloom, the frost would melt, and the black shadows that once marred the beauty of existence would dissolve into nothingness. What would remain is a world of shared joy, a world of unity in diversity, a world where each being recognizes itself in the other. 
And so, the call is not to wage war against selfishness but to awaken from its dream. The call is to remember, to return to the source, to reclaim the light that is our birthright. In doing so, we do not merely transcend the shadow of selfishness; we transcend all shadows. We become the radiant beings we were always meant to be—expressions of the infinite, shining forth in love, compassion, and wisdom. 
For the shadow of selfishness is, in the end, but a temporary obscuration. The light it conceals is eternal. And it is this light that, once uncovered, will guide us back to the fullness of life, to the joy that never fades, to the warmth that no frost can touch. In that light, we will find not just ourselves, but the entire universe, reflected in the mirror of our soul. 
 
Η Σκιά του εγωισμού: Ένας Μυστικιστικός Προβληματισμός 
  
Στην Απέραντη Ταπισερί της Ύπαρξης, όπου το Σύμπαν αναπνέει ζωή σε όλα τα όντα και χαρίζει στο καθένα μια ουσία του θείου, υπάρχει μια λεπτή δύναμη - μια που εμφανίζεται όχι ως δική της οντότητα αλλά ως σκιά. Αυτή είναι η σκιά του εγωισμού, ένα πέπλο που, μόλις ρίξει την ψυχή μας, κρύβει τη λάμψη της αληθινής μας φύσης. Δεν είναι αμαρτία να πέφτεις στην αγκαλιά του. δεν είναι εγγενές ελάττωμα ή ηθική αποτυχία. Όχι, ο εγωισμός είναι κάτι πιο βαθύ, πιο τραγικό. Είναι μια απέραντη θλίψη - μια λύπη για τη ζωή που θα μπορούσε να ήταν αλλά δεν είναι, για τη χαρά που θα μπορούσε να είχε ανθίσει αλλά  μαραίνεται αντ 'αυτού, για την αγάπη που θα μπορούσε να έχει αγκαλιάσει τον κόσμο αλλά στρέφεται προς τα μέσα, ψυχρή και αποτραβηγμένη. 
Αυτή η σκιά είναι η αντίθεση της πιο εσώτερης ουσίας μας. Ο καθένας από εμάς, στον πυρήνα, είναι μια εκπομπή φωτός, μια μοναδική και ζωντανή νότα στη μεγαλειώδη συμφωνία της δημιουργίας. Οι ψυχές μας λαχταρούν να εκφράσουν την πληρότητα της ζωής, να βιώσουν τον κόσμο μέσα από ένα πρίσμα διασύνδεσης. Αλλά όταν η συνείδηση γλιστρά στο εγώ, όταν εστιάζουμε αποκλειστικά στις δικές μας επιθυμίες και ανάγκες, η σκιά του εγωισμού αρχίζει να σχηματίζεται. Και σαν μια μαύρη τρύπα στην κοσμική έκταση, καταπίνει το φως, παρασύροντας τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας σε μια διαρκώς σφιγμένη σπείρα απομόνωσης. 
Ο εγωισμός δεν είναι απλό συμφέρον. Δεν είναι η υγιής επιδίωξη της προσωπικής ευημερίας ή η προσεκτική φροντίδα στον δικό του κήπο. Αντίθετα, είναι η εγκατάλειψη του κοινού και του καθολικού υπέρ του στενού και του προσωπικού. Είναι μια συστολή της ψυχής, μια απόσυρση από τον απέραντο ωκεανό της ύπαρξης σε ένα μικρό, άνυδρο νησί του «εγώ» και του «δικού μου». Όταν βασιλεύει ο εγωισμός, ο κόσμος πέρα από τον εαυτό μας γίνεται άσχετος, οι ανάγκες των άλλων γίνονται δευτερεύουσες και το κάλεσμα της αληθινής μας ουσίας -που αναζητά ενότητα και ολότητα- σβήνει, πνίγεται από τις κραυγές της εγωικής λαχτάρας. 
 
Η Φύση της Σκιάς

Ο εγωισμός εκδηλώνεται ως μια έρημος μέσα στην ψυχή - ένα άγονο μέρος χωρίς ανάπτυξη, όπου οι σπόροι συμπόνιας και ενσυναίσθησης βρίσκονται κοιμισμένοι κάτω από το ξεραμένο χώμα. Ρίχνει παγωνιά στην καρδιά, μουδιάζοντας τις αισθήσεις μας στην ομορφιά και την ταλαιπωρία γύρω μας. Σαν σκιά που απλώνεται στο λυκόφως, σέρνεται αργά και σχεδόν ανεπαίσθητα, μέχρι που παγιδευόμαστε στο σκοτάδι. Ωστόσο, παρά την ανατριχιαστική λαβή του, ο εγωισμός δεν είναι εγγενώς κακός. Είναι, στη ρίζα του, μια μορφή άγνοιας - μια λήθη του βαθύτερου εαυτού μας, μια λήθη ότι δεν είμαστε ξεχωριστοί αλλά μέρος ενός αλληλένδετου συνόλου. 
Η σκιά του εγωισμού είναι σαν ένα σύννεφο που κρύβει τον ήλιο. Η λάμψη του ήλιου δεν μειώνεται. παραμένει σταθερή, αμετάβλητη. Αλλά για όσους βρίσκονται κάτω από τη σκιά του σύννεφου, ο κόσμος γίνεται θαμπός, τα χρώματα σβησμένα. Έτσι είναι και με την ψυχή μας. Όταν επικρατεί ο εγωισμός, το όραμά μας θολώνει και βλέπουμε μόνο μέσα από το στενό πρίσμα της αυτο-σημασίας. Η αντίληψή μας για τον κόσμο παραμορφώνεται και κινούμαστε στη ζωή τυφλοί απέναντι στις δυνατότητες σύνδεσης και υπέρβασης. 
 
Η απέραντη θλίψη του εγωισμού

Αυτό το γλίστρημα στη σκιά δεν είναι έγκλημα κατά της ηθικής, αλλά μια τραγωδία της ύπαρξης - απώλεια δυνατοτήτων. Για κάθε στιγμή που δαπανάται σε εγωιστικές επιδιώξεις, υπάρχει μια αντίστοιχη στιγμή χαμένης ευκαιρίας: μια ευκαιρία να επεκτείνεις την καλοσύνη, να δημιουργήσεις ομορφιά, να βιώσεις την υπέροχη χαρά που προκύπτει από το να είσαι μέρος σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Η θλίψη του εγωισμού είναι η θλίψη του να βλέπεις ένα λουλούδι να μαραίνεται χωρίς ποτέ να ξέρεις ότι θα μπορούσε να έχει ανθίσει. Είναι η θλίψη μιας μελωδίας που δεν τραγουδιέται, ενός χορού που δεν χορεύεται ποτέ. 
Φανταστείτε έναν κόσμο όπου κάθε ψυχή ακτινοβολεί με το φως της γενναιοδωρίας και της αγάπης, όπου κάθε ον κινείται όχι ως μοναχική φιγούρα αλλά ως μέρος ενός ουράνιου χορού, που συνυφαίνεται και αναμιγνύεται. Σε έναν τέτοιο κόσμο, τα όρια μεταξύ του εαυτού και του άλλου διαλύονται και η ίδια η έννοια του εγωισμού θα φαινόταν ξένη, ασύλληπτη. Αλλά στον κόσμο όπως τον ξέρουμε, ο εγωισμός είναι πολύ οικείος. Είναι μια σκιά που κρύβεται σε κάθε καρδιά, ένας πειρασμός που ψιθυρίζει το κέρδος σε βάρος της απώλειας των άλλων. Και όταν υποκύπτουμε, είναι σαν να μαραίνεται ένα μικρό μέρος του πνεύματός μας. 
Ο πόνος του εγωισμού δεν είναι πάντα άμεσα εμφανής. Μπορεί να φαίνεται ότι φέρνει κέρδος - πλούτο, δύναμη, θέση - αλλά αυτές είναι κούφιες νίκες. Η βαθύτερη αλήθεια είναι ότι με κάθε εγωιστική πράξη, με κάθε σκέψη που περιορίζεται στο «εγώ» και στο «δικό μου», αποστασιοποιούμαστε από την πηγή της αληθινής εκπλήρωσης. Γινόμαστε ξένοι στο σπίτι της ύπαρξής μας, χωρίς να γνωρίζουμε ότι τα πλούτη που αναζητούμε εξωτερικά ωχριούν σε σύγκριση με τον απεριόριστο θησαυρό που κρύβεται μέσα μας. 
 
Πέρα από τη Σκιά: Ένα Μονοπάτι προς την Αφύπνιση

Το να προχωρήσουμε πέρα από τη σκιά του εγωισμού δεν είναι θέμα αυταπάρνησης ή ασκητισμού. Είναι, μάλλον, ένα ταξίδι ανάμνησης - να θυμόμαστε ποιοι είμαστε πραγματικά. Δεν είμαστε μεμονωμένα άτομα, που παλεύουμε ενάντια στον κόσμο και ο ένας στον άλλο. Είμαστε ο κόσμος. είμαστε ο ένας κι ο άλλος. Η ουσία μας είναι μια σταγόνα του ίδιου ωκεανού, μια σπίθα της ίδιας θεϊκής φωτιάς. Όταν το θυμόμαστε αυτό, η σκιά χάνει τη λαβή της. Το εγώ χαλαρώνει και ο εγωισμός εξασθενεί, όχι μέσω της βίας ή της καταστολής, αλλά μέσω του απαλού ξεδιπλώματος της κατανόησης. 
Στα βάθη της ύπαρξής μας, κάτω από τα στρώματα της προετοιμασίας και της συνήθειας, υπάρχει μια πηγή συμπόνιας και αγάπης που επιδιώκει να ρέει προς τα έξω, να αγγίξει τους άλλους, να δημιουργήσει και να γαλουχήσει. Αυτή είναι η πραγματική μας φύση, οι υψηλότερες δυνατότητές μας. Η πρακτική της ανιδιοτέλειας, λοιπόν, δεν είναι ηθική υποχρέωση ή καθήκον. είναι μια απελευθέρωση. Είναι η απελευθέρωση του πνεύματός μας από τα όρια του μικρού εαυτού, το σπάσιμο των αλυσίδων που μας δένουν με τα βάσανα και τον χωρισμό. 
Το ταξίδι από τον εγωισμό στην ανιδιοτέλεια δεν είναι εύκολο. Απαιτεί επαγρύπνηση, γιατί η σκιά είναι λεπτή και επίμονη. Μεταμφιέζεται σε σύνεση, ως αυτοσυντήρηση, ως λογική. Μας λέει ότι το να δίνουμε σημαίνει να χάνουμε, ότι το να υπηρετούμε σημαίνει να υποτασσόμαστε, ότι το να ανοίγουμε την καρδιά μας είναι να προσκαλούμε πόνο. Αλλά αυτές είναι ψευδαισθήσεις που γεννιούνται από φόβο. Η αλήθεια είναι ότι δίνοντας, λαμβάνουμε. στην υπηρεσία, είμαστε ανεβασμένοι. ανοίγοντας τις καρδιές μας, γινόμαστε άτρωτοι, γιατί δεν κολλάμε πια στο εύθραυστο εγώ, αλλά αναπαυόμαστε στη δύναμη του συμπαντικού εαυτού. 
 
Ένας κόσμος που μεταμορφώθηκε

Αν ο καθένας από εμάς απομακρυνόταν από τη σκιά, αν πετάγαμε τον μανδύα του εγωισμού και στεκόμασταν ξανά στο φως της αληθινής μας φύσης, ο ίδιος ο κόσμος θα μεταμορφωνόταν. Οι έρημοι της ψυχής θα άνθιζαν, η παγωνιά θα έλιωνε και οι μαύρες σκιές που κάποτε στιγμάτιζαν την ομορφιά της ύπαρξης θα διαλύονταν στο τίποτα. Αυτό που θα έμενε είναι ένας κόσμος κοινής χαράς, ένας κόσμος ενότητας στη διαφορετικότητα, ένας κόσμος όπου το κάθε ον αναγνωρίζει τον εαυτό του στο άλλο. 
Και έτσι, το κάλεσμα δεν είναι να πολεμήσουμε τον εγωισμό αλλά να αφυπνιστούμε από το όνειρό του. Το κάλεσμα είναι να θυμηθούμε, να επιστρέψουμε στην πηγή, να διεκδικήσουμε ξανά το φως που είναι το εκ γενετής δικαίωμα μας. Κάνοντας αυτό, δεν ξεπερνάμε απλώς τη σκιά του εγωισμού. ξεπερνάμε όλες τις σκιές. Γινόμαστε τα λαμπερά όντα που έπρεπε πάντα να είμαστε – εκφράσεις του απείρου, που λάμπουν με αγάπη, συμπόνια και σοφία. 
Γιατί η σκιά του εγωισμού δεν είναι τελικά παρά μια προσωρινή συσκότιση. Το φως που κρύβει είναι αιώνιο. Και είναι αυτό το φως που, μόλις αποκαλυφθεί, θα μας οδηγήσει πίσω στην πληρότητα της ζωής, στη χαρά που δεν σβήνει ποτέ, στη ζεστασιά που κανένας παγετός δεν μπορεί να αγγίξει. Υπό αυτό το φως, θα βρούμε όχι μόνο τον εαυτό μας, αλλά ολόκληρο το σύμπαν, να αντανακλάται στον καθρέφτη της ψυχής μας. 
 
 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Quotes

Constantinos’s quotes


"A "Soul" that out of ignorance keeps making mistakes is like a wounded bird with helpless wings that cannot fly high in the sky."— Constantinos Prokopiou

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Copyright

Copyright © Esoterism Academy 2010-2025. All Rights Reserved .

Intellectual property rights


The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~