The Complete Perception of Reality: The Completion of Consciousness
THE PERCEPTION OF REALITY
The Perception of Reality is Subjective and Objective at the same time. It does not only require the participation of the Subject who "understands", it also requires the evolution of the Subject to be able to have a Full Understanding of Reality. The Subject must eliminate all subjective elements in order to reach, within himself, experiencing his OBJECTIVE NATURE, an Objective, True, Complete Perception of Reality. The Subject is the Gateway to Reality, the SUBJECT IS REALITY. We are the Reality.
The Full Perception of Reality cannot be only subjective, because then it is relative, biased, incomplete. Nor is the Objective Perception of Reality possible from an imperfect subject (which has not eliminated its individual elements). This is where the popular saying "he lives in his own world" or "everyone lives in his own world" applies, meaning that everyone perceives through the self, with the help of the self, for the self, not objectively. Almost all people perceive it this way.
The evolution of the Subject (through the elimination of its individual elements) can lead to the Full Perception of Reality. This is what we call Awakening.
THE SUBJECT
The Exile Subject is imperfect (insofar as it contains individual elements) and cannot perceive Reality fully. It is required to evolve, to discard its individual elements, in order to arrive at an OBJECTIVE THEORY OF REALITY.
SUBJECT is CONSCIOUSNESS. The individual elements make up the ego, the various egos.
In other words the Subject must become PURE CONSCIOUSNESS to perceive Reality. As long as the Subject remains simply consciousness it cannot perceive.
THE DYNAMIC SUBJECT
SUBJECT and ego are two different concepts and should not be confused. The SUBJECT, associated with CONSCIOUSNESS, is a dynamic concept and can evolve by changing or shedding its various individual elements. The ego, moreover, is the various individual elements which, as long as they are preserved, give the SUBJECT its individual character. These items can be changed or removed.
There are not a few people who, due to "evolution" or due to events, changed and became "other" people. The SUBJECT evolved but the ego changed completely. When the SUBJECT completely discards its individual elements it becomes PURE CONSCIOUSNESS and can have a FULL PERCEPTION OF REALITY.
CONSCIOUSNESS IS ONE. The perception of separation from ONE CONSCIOUSNESS (the egoic perception) is delusion. But even if we still consider this perception real, Consciousness (every consciousness) refers to ALL, Completes in ALL. In fact, because We are ONE CONSCIOUSNESS, we don't need to do anything at all. This does not mean that we remain in the state we are (of absorption) because we are already "doing" something. We are absorbed, we feed the attachment. So, due to acquired speed we will continue to feed the attachment to the "object". This is exactly what needs to stop, not doing something, "searching", meditating, or doing something else.
This "abandonment" of activity is TRUE MEDITATION. In the state of "stillness" we are simply spectators. When we are absorbed in the “object”, we take a personal stand, we “participate”, then we go into the flow. Even then, however, when we are in the current, if we go with the current, (letting "things" happen), without standing anywhere, we can at any time "exit" the current. But usually our life is a series of "stops", sometimes at one, sometimes at another. Our activity becomes discontinuous and we often either become obsessed (in thought and activity) or fall into mental whirlwinds that completely absorb us. Generally, we enter a state of confusion. When we stop getting carried away by the current, sometimes here, never there, when we get out of the current, when all the futile activity stops (and we don't really need to do "something"), we return to the state of stillness, we become spectators again.
CONSCIOUSNESS ONLY EXISTS. Everything that appears exists within CONSCIOUSNESS, does not exist "outside" of CONSCIOUSNESS, cannot exist, nor has meaning. Everything is perception, creation is of mental texture. Spectator and object constitute "reality". There is no creation without the viewer. "Worldly objectivity" is the degree of object control. To the INTEGRATED CONSCIOUSNESS which controls all, all are its perceptions. For the limited consciousness a cosmic objective is that which it does not control.
…
Η Πλήρης Αντίληψη της Πραγματικότητας: Η Ολοκλήρωση της Συνείδησης
Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Η Αντίληψη της Πραγματικότητας είναι Υποκειμενική και Αντικειμενική ταυτόχρονα. Δεν απαιτεί μόνο την συμμετοχή του Υποκειμένου που «κατανοεί», απαιτεί ακόμα την εξέλιξη του Υποκειμένου ώστε να μπορεί να έχει Πλήρη Κατανόηση της Πραγματικότητας. Το Υποκείμενο πρέπει να αποβάλλει όλα τα υποκειμενικά στοιχεία για να φτάσει, μέσα στον εαυτό του, βιώνοντας την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΦΥΣΗ του, σε Μία Αντικειμενική, Αληθινή, Πλήρη Αντίληψη της Πραγματικότητας. Το Υποκείμενο είναι η Πύλη για την Πραγματικότητα, το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Είμαστε η Πραγματικότητα.
Η Πλήρης Αντίληψη της Πραγματικότητας δεν μπορεί να είναι μόνο υποκειμενική, γιατί τότε είναι σχετική, μεροληπτική, μη πλήρης. Ούτε εξάλλου είναι δυνατόν από ένα ατελές υποκείμενο (που δεν έχει αποβάλλει τα ατομικά στοιχεία του) η Αντικειμενική Αντίληψη της Πραγματικότητας. Εδώ βρίσκει εφαρμογή η λαϊκή ρήση «αυτός ζει στον κόσμο του», ή «ο καθένας ζει στο δικό του κόσμο», που σημαίνει ότι όλοι αντιλαμβάνονται μέσω του εαυτού, διά του εαυτού, για τον εαυτό, όχι αντικειμενικά. Όλοι σχεδόν οι άνθρωποι έτσι αντιλαμβάνονται.
Η εξέλιξη του Υποκειμένου (διά της αποβολής των ατομικών στοιχείων του) μπορεί να οδηγήσει στην Πλήρη Αντίληψη της Πραγματικότητας. Αυτό είναι που ονομάζουμε Αφύπνιση.
ΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ
Το Υποκείμενο εξορισμού είναι ατελές (εφόσον περιέχει ατομικά στοιχεία) και δεν μπορεί να αντιληφθεί την Πραγματικότητα πλήρως. Απαιτείται να εξελιχθεί, να αποβάλλει τα ατομικά στοιχεία του, για να φτάσει σε μία ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ είναι ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Τα ατομικά στοιχεία συνθέτουν το εγώ, τα διάφορα εγώ.
Με άλλα λόγια το Υποκείμενο πρέπει να γίνει ΚΑΘΑΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ για να αντιληφθεί την Πραγματικότητα. Όσο μένει απλά συνείδηση δεν μπορεί να αντιληφθεί.
ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ
Το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ και το εγώ είναι δύο διαφορετικές έννοιες και δεν πρέπει να συγχέονται. Το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ, που συνδέεται με την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, είναι μία δυναμική έννοια και μπορεί να εξελιχθεί αλλάζοντας ή αποβάλλοντας τα διάφορα ατομικά στοιχεία του. Το εγώ εξάλλου είναι τα διάφορα ατομικά στοιχεία που, όσο διατηρούνται, προσδίδουν στο ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ τον ατομικό χαρακτήρα του. Αυτά τα στοιχεία μπορούν να αλλάξουν ή να καταργηθούν.
Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που λόγω «εξέλιξης» ή εξαιτίας συμβάντων άλλαξαν κι έγιναν «άλλοι» άνθρωποι. Το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ εξελίχθηκε αλλά το εγώ άλλαξε τελείως. Όταν το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ αποβάλλει τελείως τα ατομικά στοιχεία του γίνεται ΚΑΘΑΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και μπορεί να έχει ΠΛΗΡΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ. Η αντίληψη του χωρισμού από την ΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ (η εγωική αντίληψη) είναι αυταπάτη. Αλλά κι αν ακόμα θεωρήσουμε αυτή την αντίληψη πραγματική, η Συνείδηση (η κάθε συνείδηση) αναφέρεται στο ΟΛΟΝ, Ολοκληρώνεται στο ΟΛΟΝ. Στην πραγματικότητα, επειδή Είμαστε η ΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, δεν χρειάζεται να κάνουμε απολύτως τίποτα. Αυτό δεν σημαίνει ότι παραμένουμε στην κατάσταση που είμαστε (της απορρόφησης) γιατί ήδη «κάνουμε» κάτι. Είμαστε απορροφημένοι, τροφοδοτούμε την προσκόλληση. Λόγω κεκτημένης ταχύτητας λοιπόν θα συνεχίσουμε να τροφοδοτούμε την προσκόλληση στο «αντικείμενο». Αυτό ακριβώς πρέπει να σταματήσει, όχι να κάνουμε κάτι, να «ψάξουμε», να διαλογιστούμε, ή να κάνουμε κάτι άλλο.
Αυτή η «εγκατάλειψη» της δραστηριότητας είναι ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ. Στην κατάσταση της «ησυχίας» είμαστε απλά θεατές. Όταν απορροφιόμαστε στο «αντικείμενο», παίρνουμε προσωπική στάση, «συμμετέχουμε», τότε μπαίνουμε στο ρεύμα. Ακόμα και τότε όμως, όταν είμαστε στο ρεύμα, αν πορευτούμε με το ρεύμα, (αφήνοντας τα «πράγματα» να συμβαίνουν), χωρίς να στεκόμαστε πουθενά, μπορούμε οποιαδήποτε στιγμή να «βγούμε» από το ρεύμα. Συνήθως όμως η ζωή μας είναι μία σειρά από «σταματήματα», πότε στο ένα, πότε στο άλλο. Η δραστηριότητά μας γίνεται ασυνεχής και συχνά είτε έχουμε εμμονές (στην σκέψη και στην δραστηριότητα) είτε πέφτουμε σε νοητικούς στροβίλους που μας απορροφούν τελείως. Γενικά μπαίνουμε σε μία κατάσταση σύγχυσης. Όταν σταματήσουμε να παρασυρόμαστε από το ρεύμα, πότε εδώ, ποτέ εκεί, όταν βγούμε από το ρεύμα, όταν σταματήσει όλη η μάταιη δραστηριότητα (και δεν χρειάζεται πραγματικά να κάνουμε «κάτι»), επανερχόμαστε στην κατάσταση της ησυχίας, ξαναγινόμαστε θεατές.
Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΟΝΟ ΥΠΑΡΧΕΙ. Όλα όσα εμφανίζονται υπάρχουν μέσα στην ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, δεν υπάρχουν «έξω» από την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν, ούτε έχουν νόημα. Όλα είναι αντιλήψεις, η δημιουργία είναι νοητικής υφής. Θεατής και αντικείμενο, συνιστούν την «πραγματικότητα». Δεν υπάρχει δημιουργία χωρίς τον θεατή. «Κοσμική αντικειμενικότητα» είναι ο βαθμός ελέγχου του αντικειμένου. Για την ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ που τα ελέγχει όλα, όλα είναι αντιλήψεις της. Για την περιορισμένη συνείδηση κοσμικό αντικειμενικό είναι αυτό που δεν ελέγχει.
