Esoterism Academy: Η ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΣΤΟ ΜΥΗΤΙΚΟ ΕΤΟΣ

Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Sunday, March 14, 2021

Η ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΣΤΟ ΜΥΗΤΙΚΟ ΕΤΟΣ

Είναι γνωστό ότι η κίνηση της γης γύρω από τον Ήλιο με αποκλίνοντα άξονα δημιουργεί τα φαινόμενα των Εποχών, Ηλιοστάσια και Ισημερίες. Το Ηλιακό Έτος, λόγω των κυκλικών επαναλαμβανόμενων φαινομένων θεωρήθηκε πριν από πολλές χιλιετηρίδες σαν το χαρακτηριστικότερο σύμβολο του Κύκλου της Ύπαρξης, της Δημιουργίας, της Ζωής, της ανθρώπινης ζωής, της ετήσιας δραστηριότητας του ανθρώπου. Πολύ σοφά οι άνθρωποι «ταύτισαν» την ανθρώπινη πνευματική εξέλιξη με το Μυητικό Έτος, επαναλαμβάνοντας κάθε έτος την Μυητική Διαδικασία, με τα Στάδια και τους Βαθμούς της, δίνοντας την «ευκαιρία» σε όποιον επιθυμούσε κι είχε την φυσική ικανότητα να ακολουθήσει την Οδό της Μυήσεως μέχρι την Πλήρη Αφύπνιση.

Η Πραγματικότητα Είναι Μία. Η Πλήρης Αντίληψή της είναι η Πραγματική Αλήθεια. Αλλά υπάρχουν πολλοί βαθμοί Αντίληψης. Έτσι υπάρχουν πολλές Αντιλήψεις της Πραγματικότητας, πολλές Αλήθειες. Εξαρτάται από «που» βλέπει κάποιος. Η Απελευθέρωση της Ψυχής (Συνείδησης), είναι ταυτόσημη με την Διεύρυνση της Επίγνωσης, με το Βάθεμα της Αντίληψης, μέχρι την Πλήρη Αφύπνιση. Η «Πνευματική Εξέλιξη» μοιάζει με το ανέβασμα στο Συμβολικό Ιερό Όρος που υψώνεται στην μέση της πεδιάδας της ζωής. Όταν κινείσαι στην επίπεδη πεδιάδα της κοινής αντίληψης ο ορίζοντας είναι περιορισμένος. Όσο σκαρφαλώνεις στις πλαγιές της Επίγνωσης ο ορίζοντας ανοίγει αποκαλύπτοντάς σου μεγαλύτερο μέρος της Πραγματικότητας και διαφορετική θέα. Και σε κάθε στροφή του Όρους της Γνώσης η θέα είναι τελείως διαφορετική, σαν να βλέπεις άλλο κόσμο. Μονάχα όταν φτάσεις στην Κορυφή της Πλήρους Αφύπνισης έχεις ολοκληρωτική θέα του περιβάλλοντος, αληθινή εμπειρία της Πραγματικότητας, βλέπεις την Πραγματική Αλήθεια.

Πως σκαρφαλώνεις στην Κορυφή της Πλήρους Αφύπνισης; Με την Αληθινή Μύηση όπως «δίνονταν» στα Ιερά της Αρχαίας Ελλάδας. Στο Ιερό των Ιερών, στους Ουράνιους Δελφούς, στην Μυστική Ελευσίνα (όχι την Ελευσίνα των Γιορτών), και σε άλλα Ιερά. Η Μύηση ήταν Σταδιακή. Και κάθε έτος δίνονταν η «ευκαιρία» σε όποιον ήθελε και «άντεχε» να συνεχίσει την άνοδο στο Όρος της Αφύπνισης από το σημείο που ήταν η επίγνωσή του. Ακόμα κι αν είχαν περάσει χρόνια από την προηγούμενη μύησή του. Πέντε ήταν οι Μεγάλες Μυήσεις (το «Ε» των Δελφών) και Τέσσερις οι Μυητικές περίοδοι του Μυητικού Έτους, τα Ηλιοστάσια κι οι Ισημερίες.

Τι συμβολίζει η Εαρινή Ισημερία; Είναι η Εποχή της Αρχαίας Δημιουργίας του Κόσμου. Είναι ακόμα η Κάθοδος της Ζωής από τον Αόρατο Κόσμο στην υλική δημιουργία του σύμπαντος πριν δισεκατομμύρια χρόνια. Είναι ακόμα η «Εποχή» της Καθόδου των Ψυχών στον Υλικό Κάτω Κόσμο. Γενικά είναι η Εποχή της Εξωτερίκευσης, της Επέκτασης Έξω, στον Υλικό κόσμο. Στο ίδιο Μυστικό Σύμβολο συσσωρεύονται πολλές «έννοιες». Το Σύμβολο συμβολίζει πολλά πράγματα.

Στην Αρχαία Αθήνα, στην Εαρινή Ισημερία δίνονταν η Πρώτη Μεγάλη Μύηση στο Ιερό της Περσεφόνης, στους πρόποδες του Αρδηττού, στις κατάφυτες όχθες του Ιλισού όπου ήταν «χαμένο» το Ιερό της Μυήτριας Θεάς.

Ο Ιλισός το 1900, πριν καταστραφεί απο τους "νοήμονες" νεοέλληνες

Τότε το «Τοπίο» ήταν τελείως διαφορετικό. Στις δυτικές πλαγιές του Υμηττού υπήρχαν πολλές πηγές και ρυάκια που κατηφορίζοντας σχημάτιζαν τον Ιλισό ποταμό. Ο Ιλισός κυλούσε ανάμεσα στις Πλαγιές του Υμηττού που κατέληγε στους λόφους του Αρδηττού και της Άγρας από την μια και τον λόφο της Ακρόπολης από την άλλη, του κέντρου της Αρχαίας Αθήνας κι ενωνόταν με τον Κηφισό κάπου στην περιοχή του σημερινού Μοσχάτου. Η περιοχή ανατολικά του Ιλισού, στο ύψος της Αθήνας ήταν ο δήμος της Άγρας. Ο οικισμός ήταν στους πρόποδες του λόφου της Άγρας και λίγο νοτιότερα. Έξω από τον οικισμό και προς τα βόρεια ήταν απέραντος πευκώνας με πολλά πλατάνια στις όχθες του Ιλισού και λυγαριές. Το καλοκαίρι το νερό του Ιλισού μειωνόταν (μέχρι το γόνατο) αλλά ποτέ δεν σταμάταγε. Ήταν πολλοί που έρχονταν εδώ, στις όχθες του Ιλισού, στις πηγές και στα πλατάνια, στις ανθισμένες λυγαριές, που το μεθυστικό άρωμά τους ταξίδευε με τον αέρα μακριά, μαζί με τις φωνές από τα τζιτζίκια, τα κελαϊδίσματα των πουλιών και το δροσερό θρόισμα του δάσους. Το κρυστάλλινο νερό που κελλάριζε ήταν η ίδια η ζωή που έρεε αβίαστα για τον προορισμό της. Εδώ, σε ένα πλατάνι, δίπλα στην πηγή, κάμποσο βόρεια του Ιερού της Περσεφόνης είχε έρθει ο Σωκράτης με τον Φαίδρο (σύμφωνα με τον Πλάτωνα) για να συζητήσουν, (κάπου ανάμεσα στο 386-367 γράφτηκε ο Διάλογος), για την Ψυχή, τον Έρωτα και τον άνθρωπο. Ο Σωκράτης περιγράφει το μέρος σαν τόπο παραμυθένιο που γαληνεύει την ψυχή κι ανοίγει τους ορίζοντες του νου στην Απεραντοσύνη.

Σε αυτό το Αρχαίο Τοπίο Ζωής, στις όχθες του Ιερού Ιλισού, στο Ιερό της Θεάς Περσεφόνης (Ψυχής), δίνονταν η Μύηση. Αποκαλύπτονταν στον μύστη το «Δράμα» της Θεάς (Ψυχής) που από τις Ουράνιες Πεδιάδες της Δήμητρας «αρπαζόταν» και «κατέβαινε» στο Βασίλειο του Πλούτωνα, στον Άδη της γήινης ζωής. Αποκαλυπτόταν στον μύστη πως η Ψυχή Κατέρχεται στο κόσμο, στο σώμα, πως «συνδέεται» με το σώμα και πως «κυβερνά» το σώμα μέσω του νοητικού κέντρου, της ζωτικής δύναμης των αισθήσεων και του ίδιου του σώματος. Ο μύστης «συνειδητοποιούσε» την Αληθινή Άχρονη Φύση του, σαν Ψυχής και βίωνε το βάθος της ύπαρξής του που διαχωριζόταν από την σκέψη του εγκεφάλου, από τις ζωτικές αισθήσεις του νευρικού συστήματος, από το σώμα. «Μάθαινε» να «περισυλλέγει» την δύναμη της ψυχής από τις εξωτερικές δραστηριότητες, να «αποσύρεται» πίσω στον Εαυτό, στην Αληθινή Ουσία. Είναι η Εσωτερική Ιερά Οδός των Αρχαίων (Ορφικών, Πυθαγόρειων, Μυστών), όπως το «περιγράφει» ο Πλάτωνας στον Φαίδωνα, που Οδηγεί στο Ιερό της Ουράνιας Φύσης μας.

Το κυριότερο που κατανοούσε κάποιος όταν λάμβανε την Πρώτη Μύηση είναι ότι είναι Ψυχή που «συνδέεται» με ένα σώμα και αποσυνδέεται όταν κλείσει ο κύκλος της ζωής. Αυτός, ο ίδιος ο άνθρωπος είναι Ψυχή, Άχρονη, Απέραντη Ουσία, που μόνο «προσωρινά» περιορίζεται και δεσμεύεται με το σώμα. Δεν είναι σώμα, δεν είναι το σώμα. Έτσι η γήινη ζωή αποκτά μια άλλη προοπτική. Δεν είναι ο τελικός προορισμός, ούτε η μόνη ζωή που μπορούμε να ζήσουμε. Υπάρχουν ουράνιοι κόσμοι και ψηλά η Αληθινή Γη της Δήμητρας, τα Ηλύσια Πεδία. Ο Αληθινός Προορισμός του ανθρώπου είναι να «ελευθερωθεί» από τον «Κύκλο της Περσεφόνης», από τον Κύκλο της Μετενσωμάτωσης στον οποίο είναι δεσμευμένος, ακολουθώντας την Μυητική Οδό της Θεάς (Ψυχής).

Ακόμα κι αν ο άνθρωπος της Αρχαίας Εποχής λάμβανε μόνο αυτή την Πρώτη Μύηση το όφελος ήταν τεράστιο γιατί άλλαζε τελείως η μεταφυσική προοπτική του και ο υπαρξιακός προορισμός του. Γνώριζε πλέον ότι η ζωή δεν είναι στη γη.

Ασφαλώς, τίποτα, πέρα από τις ίδιες του τις δυνάμεις, δεν εμπόδιζε τον μύστη να λάβει και τις επόμενες Μυήσεις, όποτε έκρινε ότι είναι ο κατάλληλος χρόνος και να ενωθεί με τον Ιερό Κύκλο («Ε»), τον Κύκλο των Πέντε Μεγάλων Δελφικών Μυστών του Χειμερινού Ηλιοστασίου.

Αγαπητοί, θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για την Αρχαία Εποχή, τις Μυήσεις στα Ιερά, τις Φιλοσοφικές Αναζητήσεις των Σοφών της Παλιάς Εποχής, για τους «Τόπους» της Αρχαίας Αθήνας. Κι είναι ένα αγαπημένο θέμα για εμάς. Όμως οι Εποχές αλλάζουν, τα χρόνια περνούν κι η Αιώνια Αλήθεια αναζητά άλλες εκφράσεις, καινούργιους τρόπους να εκφρασθεί.

Και σήμερα, σε άλλους Τόπους, σε άλλα τοπία, η Μύηση είναι Ζωντανή κι η Φλόγα της Ζωής φωτίζει τα μονοπάτια της πορείας μας προς την Μία Αλήθεια. Ψηλά, Ψηλά στον Ουρανό της Κατανόησης, είναι η Κατοικία μας, στα Ηλύσια Πεδία της Δήμητρας. Η γη είναι μονάχα ένα «επεισόδιο» στην ζωή μας. Ευλογημένοι όσοι βρίσκουν την Οδό. Κι ακόμα πιο ευλογημένοι όσοι την ακολουθούν ως το Τέλος.

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

Sunday, March 14, 2021

Η ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΣΤΟ ΜΥΗΤΙΚΟ ΕΤΟΣ

TAOΪSM

BUDDHISM

VEDANTA

jKRISHNAMURTI

RELIGION

Quotes

Constantinos’s quotes

Copyright