Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Sunday, June 16, 2024

Cosmic Consciousness

The Internal Contemplation

In recent years it has become accepted in "informed" academic circles (where serious scientists work) and scientifically substantiated the view that the experiences of subjects are ultimately grounded in an Objective Cosmic Consciousness (Perception). It does not matter whether the subject is aware of this fact. In fact, any subjective perception is nothing more than a "configuration" (and an "alteration" at the same time) of a general objective perception. All subjects "improvise" on the same Objective Basis of Perception.

One who "realizes" this, feels that it is easier to "manage" the content of his Perception, to "see," "discern," and "remove" the processes or causes that distort his objective perception. Why? Precisely because he "feels" the objective ground of his perception.

Conversely someone who is totally absorbed in the present current perception of reality is trapped in his limited perception. In the first place he thinks (wrongly) that he has a complete perception when clearly, from the way his perception is "constructed", it appears to be limited, biased and relative. Although he feels "trapped" he still cannot reach the "Outside". All the roads he "attempts" are dead ends. The only open path is the total "renunciation" of the content of limited and "restrictive" perception and the abandonment of all egoic processes, efforts and pursuits. Only in this way can the limited consciousness "feel" the objective ground of its operation, be freed and see.

However, whether we "Sense" the Objective Basis of our Perception, or "Discover" it through the painful abandonment of ego, the fact is that our perception Emerges into a Greater Objective Reality that has nothing to do with egoic "dreams".

For the "Philosophy of Consciousness" the important thing is that people now realize that the ordinary consciousness that people experience "emerges" from an Objective Cosmic Base and again, in its final evolution, "dissolves" into Objectivity. This is a New Approach to Reality for the Western world. In the East it is the Essence of their worldview, in Vedanta, Buddhism, Taoism, etc. It seems that after all, in the West, the Mystics like Meister Eckhart were right, and those who follow the theology of the dual perception that "places" the God outside and away from the human soul (Consciousness, Perception, Awareness) were wrong. After all, "dualistic theology" is already "outdated". Of course, the problem is not the people of the West, it is the standard-bearers of duality and the antiquated way of perceiving reality.

By prioritizing the Ontology of Consciousness we do not reject God, we "Find" Him in the Deepest Essence of Consciousness, of the Human Soul, of the True Essence of Man. This means that we must completely revise what we "knew" about Human Consciousness. Consciousness not only has Ontological Priority but at the same time constitutes the Infinite Depth of Being. No Properties, No Space, No Time. Pure Being. This Consciousness is not only the Background of Everything, every State or Perception but is also the Objective Ground of ordinary consciousness. It is our Essence. It is not something Outside, something Foreign. It is our Reality. Certainly, we should not expect that this new (for the West) perception of reality can be adopted by ordinary people. Civilization in the West (at least at the mental level) has a "time lag".

Consciousness (as the Indefinable Depth of Being) is Immanent in all "Creation", in the All Universe (of Form) and "Imbues" with its Presence all things, from Man (of Self-Consciousness) to the probiotic microscopic entities, even what we consider "inanimate" matter. Whether we recognize it or not, whether we want it or not, we are This Consciousness, We are, through our Nature, Connected to All, to Everything, even to the particle of dust. Life Emerges from Consciousness, is Supported by It and Completed by It. It has no destination, development, history or future and purpose. It is simply the Flowering of Consciousness and the Return to Absolute Silence.

The Fields, Levels, States of Consciousness "Extend" from the Vast Depth to Universal Consciousness, Individual Consciousness and Embodying in Form. It is logical and expected that limiting Awareness to a Specific State isolates perception and prevents "seeing" other states of Consciousness. Thus, the View of Reality from a Point is never the Complete Interpretation of Reality. We can't talk or speculate about things we don't experience and don't know. The Deepening of "Understanding" leads to more Expanded States and Broader Visions of Reality. This is the Unique Evolution there is. And it is simply the Process of Completion that leads the identification of Z with A to the Completion of the Circle of Life. This is how it is explained, how from the simplest elementary forms of consciousness we reach Human Self-Consciousness, Cosmic Consciousness which is the Foundation of Creation, and the Vast Ontological Depth of Consciousness Itself.

…

We've said it before. One may know more than he says, or implies, that he knows. He has his reasons for doing it. And one may imply, or let it be implied, that he knows more than he really does. It's a matter of ethics. Scientists working at Cambridge on the "program of panpsychism" (which has been widely discussed in the last three decades) are concerned and investigate whether Human Consciousness is structured and organized by elementary physical "consciousnesses" or whether it arises from the "deconstruction" of a Cosmic Consciousness.

In fact, in other circles of "knowledge", they know much more. The problem posed by the above scientists is actually a linguistic one, it is not a real problem, or a problem of reality (it is a pseudo-problem). Why? They mentally investigate how things happen or how they can be interpreted, documented, in order to formulate a "theory of consciousness".

On the experiential level, things unfold differently. Consciousness is neither "structured" from more elementary forms, nor "deconstructed" from a larger situation. Consciousness Is One and Unique and "Creates" all Phenomena ("Objective" States and "Subjective" Perceptions) in a "State of Overlapping". It's All Simultaneously Here, Now. Consciousness is "Limited" or "Freed" from its limitations. This is an Inherent Physical Process that creates all phenomena. It is not an "external" "objective" "evolution" as seen by the dualistic mind and conceptual thinking, where things are constructed or deconstructed.

It is different to See and Observe something that Happens in Nature and different to mentally describe what we perceive. The First Path is the Path of Esotericism. The second path is the path of science. Who reaches the Truth is judged by things.

What we know in the Inner Circles and which is difficult to understand is this: The Only True Power, The Only Evolution and The Only Completion is Self-Knowledge. It is what ultimately remains of the Experience of Life. We are talking about Partial Self-Awareness, Full Self-Awareness. All Phenomena are transitory and leave no trace, clouds that dissolve in the Sun of Self-Knowledge, the Full Self-Knowledge of Nature's Divinity.

…

The Religious Approach

People who have a wider experience of Reality (a "higher experience")... understand that the Objectivity of Experience is not in themselves, in their means, in their way... but in Experience itself:

The subject undergoes a gradual, natural but amazing transformation, relative to the ordinary man... (the transformed man is as far from the ordinary man... as man is from the other primates... as bad as that sounds for man... because the perspective of man's development that opens before him is not taken into account...)...

Therefore, the perception of Objectivity shifts from individual experience to What is Experienced... and This Is a Greater Reality, which escapes our control...

So, if all the "subjects" that participate in such an experience, "retreat" for This Other to Emerge, then it becomes understandable why Reality Is One...

This new perception, although "individual" is in constant communication with Something Greater... It is a new kind of consciousness that some call the cosmic consciousness of man....

A Christian who has reached a pure mind and has an experience of God (to the extent that he has it):

He differs in nothing from the Sufi who experiences Being (to the extent that he experiences it), and is led towards the Pure Being of God.

He is no different from the Buddhist who experiences the inner states of consciousness and moves towards Asamskrita (the uncompounded, the unborn...).

He is no different from the follower of the Kabbalah who experiences the Self (in the Keter of Ashiya), and communicates... with God.

Etc., etc...

All of them (as long as they experience the experience) not only understand each other, but also understand that they have the same experience, because the experience has escaped them, beyond the culture in which it was structured, beyond the worldview in which it operated, beyond individual perceptions and descriptions: Based on the Revealed Reality Itself (and This Reality, not controlled by the little man...)...

Such people can walk among us doing very humble things, like making their child breakfast, or standing in line to pay a bill, or having some financial problem, or some accident... but all these they do, or exist, in a completely different way from that of the ordinary person... The "saints" are not in heaven, they move among us…

…

Κοσμική Συνείδηση

Η Εσωτερική Θεώρηση

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αποδεκτή στους «ενημερωμένους» πανεπιστημιακούς κύκλους (όπου εργάζονται σοβαροί επιστήμονες) και τεκμηριώνεται επιστημονικά η άποψη ότι οι εμπειρίες των υποκειμένων τελικά θεμελιώνονται σε μια Αντικειμενική Κοσμική Συνείδηση (Αντίληψη). Δεν έχει σημασία αν το υποκείμενο έχει επίγνωση αυτού του γεγονότος. Στην πραγματικότητα οποιαδήποτε υποκειμενική αντίληψη δεν είναι παρά μια «διαμόρφωση» (και μια «αλλοίωση» ταυτόχρονα) μιας γενικής αντικειμενικής αντίληψης. Όλα τα υποκείμενα «αυτοσχεδιάζουν» πάνω στην ίδια Αντικειμενική Βάση Αντίληψης.

Κάποιος που το «συνειδητοποιεί» αυτό νοιώθει ότι είναι ευκολότερο να «διαχειριστεί» το περιεχόμενο της Αντίληψής του, να «δει», να «διακρίνει» και να «απομακρύνει» τις διαδικασίες ή τις αιτίες που αλλοιώνουν την αντικειμενική αντίληψή του. Γιατί; Επειδή ακριβώς «διαισθάνεται» το αντικειμενικό έδαφος της αντίληψής του.

Αντίθετα κάποιος που απορροφιέται ολοκληρωτικά στην παρούσα τρέχουσα αντίληψη της πραγματικότητας είναι εγκλωβισμένος στην περιορισμένη αντίληψή του. Καταρχήν θεωρεί (λανθασμένα) ότι έχει μια πλήρη αντίληψη ενώ ολοφάνερα, από τον τρόπο που «οικοδομείται» η αντίληψή του φαίνεται ότι είναι περιορισμένη, μεροληπτική και σχετική. Αν και νοιώθει «εγκλωβισμένος» εν τούτοις δεν μπορεί να προσεγγίσει το «Έξω». Όλοι οι δρόμοι που «επιχειρεί» είναι αδιέξοδοι. Η μόνη ανοιχτή οδός είναι η ολοκληρωτική «παραίτηση» από το περιεχόμενο της περιορισμένης και «περιοριστικής» αντίληψης και η εγκατάλειψη όλων των εγωικών διαδικασιών, προσπαθειών και επιδιώξεων. Μόνο έτσι μπορεί η περιορισμένη συνειδητότητα να «αισθανθεί» το αντικειμενικό έδαφος της λειτουργίας της, να απελευθερωθεί και να δει.

Όπως και να έχει, είτε «Διαισθανόμαστε» την Αντικειμενική Βάση της Αντίληψής μας, είτε την «Ανακαλύπτουμε» μέσα από την επίπονη εγκατάλειψη του εγώ, το γεγονός είναι ότι η συνειδητότητά μας Αναδύεται σε μια Ευρύτερη Αντικειμενική Πραγματικότητα που δεν έχει καμία σχέση με τις εγωικές «ονειροφαντασίες».

Για την «Φιλοσοφία της Συνείδησης» το σημαντικό είναι ότι οι άνθρωποι συνειδητοποιούν πλέον σήμερα ότι η συνηθισμένη συνείδηση που βιώνουν οι άνθρωποι «αναδύεται» από μια Αντικειμενική Κοσμική Βάση και πάλι, στην τελική εξέλιξή της «διαλύεται» μέσα στην Αντικειμενικότητα. Αυτή είναι μια Νέα Προσέγγιση της Πραγματικότητας για τον κόσμο της Δύσης. Στην Ανατολή είναι η Ουσία της κοσμοθεώρησής τους, στην Βεδάντα, στον Βουδισμό, στον Ταοϊσμό, κλπ. Φαίνεται ότι τελικά, στην Δύση, είχαν δίκηο οι Μυστικοί σαν τον Μάϊστερ Έκχαρτ κι είχαν άδικο όσοι ακολουθούν την θεολογία της δυαδικής αντίληψης που «τοποθετεί» τον Θεό έξω και μακριά από την ανθρώπινη ψυχή (συνείδηση, συνειδέναι, συνειδτότητα). Τελικά η «δυαδική θεολογία» είναι ήδη «ξεπερασμένη». Βέβαια, το πρόβλημα δεν το έχουν οι άνθρωποι της Δύσης, το έχουν οι σημαιοφόροι της δυαδικότητας και του απαρχαιωμένου τρόπου αντίληψης της πραγματικότητας.

Δίνοντας προτεραιότητα στην Οντολογία της Συνείδησης δεν απορρίπτουμε τον Θεό, τον «Βρίσκουμε» στην Βαθύτερη Ουσία της Συνείδησης, της Ανθρώπινης Ψυχής, της Αληθινής Ουσίας του Ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αναθεωρήσουμε τελείως ότι «γνωρίζαμε» για την Ανθρώπινη Συνείδηση. Η Συνείδηση όχι μόνο έχει Οντολογική Προτεραιότητα αλλά ταυτόχρονα αποτελεί το Άπειρο Βάθος του Είναι. Χωρίς Ιδιότητες, Χωρίς Χώρο, Χωρίς Χρόνο. Καθαρό Είναι. Αυτή η Συνείδηση όχι μόνο Είναι το Υπόβαθρο των Πάντων, κάθε Κατάστασης ή Αντίληψης αλλά είναι και το Αντικειμενικό Έδαφος της συνηθισμένης συνείδησης (συνειδητότητας). Είναι η Ουσία μας. Δεν είναι κάτι Έξω, κάτι Ξένο. Είναι η Πραγματικότητά μας. Ασφαλώς δεν πρέπει να περιμένουμε ότι αυτή η νέα (για την Δύση) αντίληψη της πραγματικότητας μπορεί να υιοθετηθεί από τους συνηθισμένους ανθρώπους. Ο πολιτισμός στην Δύση (τουλάχιστον στο νοητικό επίπεδο) έχει «χρονοκαθυστέρηση».

Η Συνείδηση (σαν το Απροσδιόριστο Βάθος του Είναι) είναι Ενυπάρχουσα σε όλη την «Δημιουργία», σε Όλο το Σύμπαν (της Μορφής) και «Εμποτίζει» με την Παρουσία της όλα τα πράγματα, από τον Άνθρωπο (της Αυτοσυνειδησίας) μέχρι τις προβιοτικές μικροσκοπικές οντότητες, ακόμα και αυτό που θεωρούμε «άψυχη» ύλη. Είτε το αναγνωρίζουμε είτε όχι, είτε το θέλουμε είτε όχι, είμαστε Αυτή η Συνείδηση, Είμαστε, μέσω της Φύσης μας, Συνδεδεμένοι με το Όλον, με Όλα, ακόμα και με το μόριο σκόνης. Η Ζωή Αναδύεται από την Συνείδηση, Στηρίζεται σε Αυτήν κι Ολοκληρώνεται σε Αυτήν. Δεν έχει προορισμό, εξέλιξη, ιστορία ή μέλλον και σκοπό. Είναι απλά το Άνθισμα της Συνείδησης κι η Επιστροφή στην Απόλυτη Ησυχία.

Τα Πεδία, τα Επίπεδα, οι Καταστάσεις της Συνειδητότητας «Εκτείνονται» από το Αχανές Βάθος μέχρι την Παγκόσμια Συνειδητότητα, την Ατομική Συνειδητότητα και την Ενσωμάτωση στην Μορφή. Είναι λογικό κι αναμενόμενο ότι ο περιορισμός της Επίγνωσης σε μια Συγκεκριμένη Κατάσταση απομονώνει την αντίληψη κι εμποδίζει την «όραση» άλλων καταστάσεων της Συνειδητότητας. Έτσι η Θεώρηση της Πραγματικότητας από ένα Σημείο δεν είναι ποτέ η Ολοκληρωμένη Ερμηνεία της Πραγματικότητας. Δεν μπορούμε να μιλάμε ή να υποθέτουμε για πράγματα που δεν έχουμε εμπειρία και δεν γνωρίζουμε. Το Βάθεμα της «Κατανόησης» οδηγεί σε πιο Διευρυμένες Καταστάσεις και σε Πλατύτερα Οράματα της Πραγματικότητας. Αυτή είναι η Μοναδική Εξέλιξη που υπάρχει. Κι είναι απλά η Διαδικασία της Ολοκλήρωσης που οδηγεί την ταύτιση του Ω με το Α στην Ολοκλήρωση του Κύκλου της Ζωής. Έτσι εξηγείται πως από τις πιο απλές στοιχειώδεις μορφές συνειδητότητας φτάνουμε στην Ανθρώπινη Αυτοσυνειδησία στην Κοσμική Συνειδητότητα που είναι το Θεμέλιο της Δημιουργίας και στο Αχανές Οντολογικό Βάθος της Ίδιας της Συνείδησης.

…

Το έχουμε πει κι άλλοτε. Κάποιος μπορεί να γνωρίζει περισσότερα από όσα λέει, ή αφήνει να εννοηθεί, ότι γνωρίζει. Έχει τους λόγους του που το κάνει. Και κάποιος μπορεί να υπονοεί ή να αφήνει να εννοηθεί, ότι γνωρίζει περισσότερα από όσα γνωρίζει πραγματικά. Είναι θέμα Ηθικής. Οι επιστήμονες που δουλεύουν στο Cambridge πάνω στο «πρόγραμμα του πανψυχισμού» (που συζητείται ευρύτερα τις τρεις τελευταίες δεκαετίες) προβληματίζονται και διερευνούν για το αν η Ανθρώπινη Συνείδηση δομείται κι οργανώνεται από στοιχειώδεις φυσικές «συνειδήσεις» ή αν προκύπτει από την «αποδόμηση» μιας Κοσμικής Συνείδησης.

Στην πραγματικότητα, σε άλλους κύκλους της «γνώσης», γνωρίζουν πολύ περισσότερα. Το πρόβλημα που τίθεται από τους πιο πάνω επιστήμονες είναι στην πραγματικότητα γλωσσικό, δεν είναι πρόβλημα πραγματικό, ή πρόβλημα της πραγματικότητας (είναι ένα ψευδοπρόβλημα). Γιατί; Ερευνούν νοητικά πως συμβαίνουν τα πράγματα ή πως μπορούν να ερμηνευθούν, να τεκμηριωθούν, για να διατυπωθεί μια «θεωρία της συνείδησης».

Στο βιωματικό εμπειρικό επίπεδο τα πράγματα εκτυλίσσονται διαφορετικά. Η Συνείδηση ούτε «δομείται» από πιο στοιχειώδεις μορφές, ούτε «αποδομείται» από μια ευρύτερη κατάσταση. Η Συνείδηση Είναι Μία και Μοναδική και «Δημιουργεί» όλα τα Φαινόμενα («Αντικειμενικές» Καταστάσεις και «Υποκειμενικές» Αντιλήψεις) σε μια «Κατάσταση Επαλληλίας». Είναι Όλα Ταυτόχρονα Εδώ, Τώρα. Η Συνείδηση «Περιορίζεται» ή «Απελευθερώνεται» από τους περιορισμούς της. Αυτή είναι μια Εγγενής Φυσική Διαδικασία που δημιουργεί όλα τα φαινόμενα. Δεν είναι μια «εξωτερική» «αντικειμενική» «εξέλιξη» όπως την βλέπει ο δυαδικός νους και η εννοιολογική σκέψη, όπου τα πράγματα δομούνται ή αποδομούνται.

Είναι διαφορετικό να Βλέπουμε και να Παρατηρούμε κάτι που Συμβαίνει στην Φύση και διαφορετικό να περιγράφουμε νοητικά τι αντιλαμβανόμαστε. Ο Πρώτος Δρόμος είναι η Οδός του Εσωτερισμού. Ο δεύτερος δρόμος είναι το μονοπάτι της επιστήμης. Το ποιος φτάνει στην Αλήθεια κρίνεται εκ των πραγμάτων.

Αυτό που γνωρίζουμε στους Εσωτερικούς Κύκλους και που δύσκολα γίνεται κατανοητό είναι αυτό: Η Μόνη Αληθινή Δύναμη, η Μόνη Εξέλιξη κι η Μόνη Ολοκλήρωση είναι η Αυτογνωσία. Είναι Αυτό που Μένει τελικά από την Εμπειρία της Ζωής. Μιλάμε για Μερική Αυτογνωσία, για Πλήρη Αυτογνωσία. Όλα τα Φαινόμενα είναι παροδικά και δεν αφήνουν ίχνη, σύννεφα που διαλύονται στον Ήλιο της Αυτογνωσίας, της Πλήρους Αυτογνωσίας της Θεότητας της Φύσης.

Η Θρησκειολογική Ανάλυση

Οι άνθρωποι που έχουν μία πιο ευρεία εμπειρία της Πραγματικότητας (μία «ανώτερη εμπειρία»)... κατανοούν ότι η Αντικειμενικότητα του Βιώματος βρίσκεται όχι στον εαυτό τους, στα μέσα τους, στον τρόπο τους... αλλά στο ίδιο το Βίωμα:

Το υποκείμενο υφίσταται μία βαθμιαία, φυσική αλλά τρομακτική μεταμόρφωση, σε σχέση με τον συνηθισμένο άνθρωπο... ( ο μεταμορφωμένος άνθρωπος απέχει τόσο από τον συνηθισμένο άνθρωπο... όσο ο άνθρωπος από τα άλλα πρωτεύοντα ζώα... όσο κι αν αυτό ακούγεται άσχημο για τον άνθρωπο... επειδή δεν λαμβάνεται υπόψη η προοπτική εξέλιξης του ανθρώπου που ανοίγεται μπροστά του...)...

Συνεπώς η αντίληψη της Αντικειμενικότητας, μετατοπίζεται από την ατομική εμπειρία, προς Αυτό που Βιώνεται... κι Αυτό Είναι Μία Ευρύτερη Πραγματικότητα, που ξεφεύγει από τον έλεγχό μας...

Αν λοιπόν όλα τα «υποκείμενα» που μετέχουν σε μία τέτοια εμπειρία, «υποχωρούν» για να Αναδυθεί Αυτό Το Άλλο, τότε γίνεται κατανοητό γιατί η Πραγματικότητα Είναι Μία...

Η νέα αυτή αντίληψη, αν και «ατομική» είναι σε συνεχή επικοινωνία με Κάτι Ευρύτερο... Είναι ένα νέο είδος συνείδησης που κάποιοι ονομάζουν κοσμική συνείδηση του ανθρώπου....

Ένας χριστιανός που έφτασε στον καθαρό νου κι έχει εμπειρία του Θεού (στο μέτρο που την έχει):

Δεν διαφέρει σε τίποτα από τον σούφι που βιώνει το Είναι (στο μέτρο που το βιώνει), κι οδηγείται προς το Καθαρό Είναι του Θεού.

Δεν διαφέρει σε τίποτα από τον βουδιστή που βιώνει τις εσωτερικές καταστάσεις της συνείδησης κι οδεύει προς το Ασαμσκρίτα (το μη-σύνθετο, το μη-γεννημένο...).

Δεν διαφέρει σε τίποτα από τον οπαδό της Καμπάλα που βιώνει τον Εαυτό ( στο Κέτερ της Ασίγια), κι επικοινωνεί... με τον Θεό.

Κλπ., κλπ,...

Όλοι αυτοί (εφόσον βιώνουν την εμπειρία), όχι μόνο συνεννοούνται μεταξύ τους, αλλά και κατανοούν ότι έχουν την ίδια εμπειρία, γιατί η εμπειρία τους έχει ξεφύγει, πέρα από την κουλτούρα στην οποία δομήθηκε, πέρα από την κοσμοαντίληψη μέσα στην οποία λειτούργησε, πέρα από ατομικές αντιλήψεις και περιγραφές: Βασίζεται στην Ίδια την Πραγματικότητα που Αποκαλύπτεται (κι Αυτή η Πραγματικότητα, δεν ελέγχεται από τον μικρό άνθρωπο...)...

Τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να κυκλοφορούν ανάμεσά μας και να ασχολούνται με πολύ ταπεινά πράγματα, όπως το να φτιάξουν πρωινό στο παιδί τους, ή να σταθούν στην ουρά για να πληρώσουν ένα λογαριασμό, ή να έχουν κάποιο οικονομικό πρόβλημα, ή κάποιο ατύχημα... αλλά όλα αυτά τα κάνουν, ή τα υφίστανται, με τελείως διαφορετικό τρόπο από εκείνον του συνηθισμένου ανθρώπου... Οι «άγιοι», δεν είναι στον ουρανό, κυκλοφορούν ανάμεσά μας...

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES