Esoterism Academy: Ο Έρωτας στην Ελληνική Φιλοσοφία

Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

…

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.

Monday, September 28, 2015

Ο Έρωτας στην Ελληνική Φιλοσοφία

By Unseen

Η Πραγματικότητα Είναι Μία (τουλάχιστον για την Φωτισμένη Ψυχή που το Βιώνει). Κι η Αντίληψη της Πραγματικότητας είναι «Επίγνωση Αυτής της Μιας Πραγματικότητας», σαν Βαθιά Αίσθηση της Ενότητας της Ύπαρξης. Αυτή ακριβώς η Πρωταρχική κι Αρχέγονη Αντίληψη που περιγράψαμε σαν Έρωτα (τον Πρώτο Θεό, την Πρώτη Όψη του Θεού) είναι η Αρχαία Ψυχή, η Μία και Μοναδική Ψυχή, το Αληθινό Υποκείμενο, η Παγκόσμια Συνείδηση.
Υπάρχει λοιπόν Μία και Μοναδική Ψυχή κι η Πολλαπλότητα δεν είναι παρά μια Αντιληπτική Δραστηριότητα, ένα Αντιληπτικό Φαινόμενο, που Στηρίζει και Στηρίζεται στην Εμπειρία ιδιαίτερων καταστάσεων, σε διάφορα πεδία ή επίπεδα. Είναι ακριβώς η «απορρόφηση» σε αυτές τις καταστάσεις, η ενδυνάμωσή τους, που τους δίνει την αίσθηση της πραγματικότητας. Εκεί που Υπάρχει μόνο Μια Ουσία με ιδιαίτερους σχηματισμούς και σχέσεις, βλέπουμε ξεχωριστά όντα κι αντικείμενα, όντα με δική τους υπόσταση. Αγνοούμε (από άγνοια ή πρόθεση) τόσο την Βάση της ύπαρξης, όσο και την σχέση της με το υπαρξιακό περιβάλλον και την θεωρούμε μεμονωμένη. Ασφαλώς πρόκειται για μια «αντίληψη» και για ένα αντιληπτικό σφάλμα, το οποίο όμως βιώνουμε σαν πραγματικότητα. Με αυτή την έννοια, Μέσα στην Μία Ουσία, σαν Δραστηριότητες, Σχηματισμοί, Αντιληπτικά Φαινόμενα «Δημιουργούνται» οι κόσμοι στους οποίους ενοικούν τα όντα, ανάλογα τον βαθμό επίγνωσής τους και την εξέλιξή τους. Ο Νοητικός Κόσμος, η Ψυχική Σφαίρα και το κλειστό αλλά απέραντο υλικό σύμπαν.
Η διαφοροποίηση από την Μία Ψυχή δεν είναι λοιπόν, εκ των πραγμάτων, Διαφοροποίηση Ουσίας, πραγματικός χωρισμός αλλά μόνο επιφανειακή αντιληπτική δραστηριότητα. Έτσι, Όλες οι Ψυχές είναι στο Βάθος τους η Μία Ψυχή, η Βαθιά Αίσθηση της Ενότητας της Ύπαρξης. Κι όλες οι ψυχές, κάθε ψυχή, κάθε άνθρωπος (που είναι απλά ψυχή ενσωματωμένη) μπορεί να Νοιώσει στο Βάθος της Ύπαρξής του Αυτή την Ενότητα της Ύπαρξης.
Η Αληθινή Ουσία της Ψυχής λοιπόν που Πηγάζει από την Ουσιαστική Ενότητα της Ύπαρξης είναι η Βαθιά Συναίσθηση της Ενότητας, η «Παγκόσμια Συνείδηση». Η Ψυχή λοιπόν είναι όχι μόνο Δραστηριότητα (Επιφανειακή) της Μιας Μοναδικής Ψυχής αλλά είναι στην Αληθινή Καθαρή Ύπαρξή της, Εκδήλωσή της, Έκφρασή της, «Επίγνωση της Ενότητας της Ύπαρξης», η Βαθιά Αίσθηση ότι «Όλα Είναι Ένα». Μια «Αίσθηση» που ξεπερνά όλες τις εξωτερικές διαφοροποιήσεις για να αποκαλύψει την Μια Μοναδική Πραγματικότητα. Εξ’ αντικειμένου λοιπόν η Ψυχή δεν είναι παρά Μια Δυναμική Εκδήλωση της Ουσίας προς την Επίγνωση της Ενότητας, μια Ορμή προς την Πραγματική Βίωση της Ενότητας. Η Ψυχή Είναι Έρωτας… Αγάπη στην χριστιανική θεολογική γλώσσα.
Αυτό το Αρχαίο Μυστικό για την Ουσία της Πραγματικότητας και την Αληθινή Φύση της Ψυχής, το επεξεργάστηκε θεολογικά ο Ορφέας και πάνω σε αυτή την Βάση Καθιερώθηκαν τα Ιερά Μυστήρια. Κι Αυτή την Ενότητα της Ύπαρξης διερεύνησαν, επηρεασμένοι από την Ορφική Αντίληψη, όλοι οι μετέπειτα Φιλόσοφοι, ο Πυθαγόρας, ο Παρμενίδης, ο Ηράκλειτος, ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, οι Στωικοί, οι Νεοπλατωνικοί.
Ο Σωκράτης, αφομοιώνοντας όλη την ανθρώπινη μυστική εμπειρία, κατανοώντας την Αληθινή Φύση της Ψυχής, Βιώνοντας την Μια Πραγματικότητα, δεν έκανε τίποτα άλλο από το να Ζήσει την Ενότητα, να Γίνει Ζωντανό Υπόδειγμα της Ενότητας, ο Αληθινός Άνθρωπος, ένας Θεϊκός Άνθρωπος. Ο Σωκράτης, η Ψυχή που ήταν ο Σωκράτης, δεν ήταν (στα χρόνια της ωριμότητάς του) μια περιορισμένη ψυχή, αλλά μια Απελευθερωμένη Ψυχή, η Ίδια η Παγκόσμια Ψυχή. Ήταν Φωτιά που Λιώνει τα Πάντα Μέσα στην Ενότητα. Καμιά περιορισμένη αντίληψη, καμία σχετική γνώση, παρά μονάχα η Απεραντοσύνη, η Ενότητα, που εξωτερικά (για τους αμύητους) μοιάζει με Κενό, με Τίποτα (τι Ιερό Χάος). Το τίποτα των περιορισμών. Η Αληθινή Φύση, η Μία Ύπαρξη, η Πραγματικότητα. Ο Σωκράτης Απλά Υπήρχε, Ανέπνεε, Δραστηριοποιούνταν, αλλά δεν φυλακιζόταν ποτέ σε περιορισμούς. Και στην ζωή του και στην αντίληψή του και στις συζητήσεις του πάντα ξέφευγε προς το Άπειρο Θείο, όπου Όλα Σωπαίνουν, όλα Μένουν «Ακίνητα», για Νοιώσουν το Βάθος της Ύπαρξης. Και τον έβλεπαν συχνά, ακόμα και στην μέση του δρόμου να «εγκαταλείπει» το σώμα, να αφαιρείται στις αισθήσεις και στον νου και να Υπάρχει «αλλού». Ο Σωκράτης εξέφραζε την Αληθινή Φύση της Ψυχής, τον Έρωτα για Ενότητα, την Ενότητα. Ήταν Έρωτας.
Ο Σωκράτης ήταν σαν την Υπέρτατη Απάτητη Κορυφή κι Ακατανόητος για τους ανθρώπους. Άλλωστε ελάχιστοι τον κατανόησαν. Ο Πλάτωνας ήταν αυτός που προσπάθησε να φέρει τον Έρωτα στους ανθρώπους, να αποκαλύψει δηλαδή την Αληθινή Φύση της Ψυχής που είναι Έρωτας για Ενότητα, Έρωτας, Ενότητα. Προσπάθησε να φέρει την Αλήθεια στις φυλακισμένες ψυχές του Σπηλαίου. Και οι δυο, κι ο Σωκράτης, κι ο Πλάτωνας ήταν Ακέραιοι και Σωστοί σε αυτό που έκαναν.
Ο Σωκράτης Μύησε Πραγματικά τον Πλάτωνα στην Αλήθεια, στην Αληθινή Φύση της Ψυχής, στην Μοναδική Πραγματικότητα. Και το έκανε με Πρακτικό Τρόπο, έφερε τον Πλάτωνα σε Άμεση Επαφή με την Πραγματικότητα, κι όχι με θεωρητικό τρόπο, με θεωρίες, διδασκαλίες, και νοητικές εξηγήσεις. Και δεν του έκρυψε τίποτα.
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, κι όπως ο ίδιος εξηγεί στα Έργα του (που είναι μόνο ένα μικρό μέρος της Πραγματικής Διδασκαλίας που γινόταν στην Ακαδημία), η Ψυχή, η κάθε ψυχή, ο καθένας μολονότι είναι η Μία Ψυχή στο Βάθος της, στην επιφάνεια της αντίληψής της (της προσωπικής αντίληψης μιας ατομικής ύπαρξης) βιώνει μια «ιδιαίτερη ζωή» μέσα στους κόσμους.
Η Ψυχή «Κατέρχεται» από τον Κόσμο του Είναι, τον Κόσμο της Ενότητας (το «πως» και το «γιατί’ είναι ένα άλλο θέμα) στον Κατώτερο Νοητικό Κόσμο της πολλαπλότητας, «δημιουργώντας» ένα ατομικό νοητικό πυρήνα. Γίνεται Ζωντανή Προσωπική Αντίληψη σε ένα κόσμο νοητών «πραγμάτων», όντων και σχέσεων, στον αιώνιο κόσμο των ιδεών.
Κι από Εδώ (από τον κόσμο των νοητών) πέφτει στον Κόσμο της Ψυχής, των επιθυμιών, των δυναμισμών και των εξωτερικών εκφράσεων των ιδεών.
Τέλος η Ψυχή ωθούμενη από την ίδια την ορμή της, που μόνη της καλλιέργησε, «πέφτει» κυριολεκτικά στον κόσμο της ύλης κι ενσωματώνεται μέσα σε ένα σώμα. Ο υλικός κόσμος είναι ο κατώτερος κόσμος α «Αληθινός Άδης», των Μυημένων και των Φιλοσόφων, ο «Κάτω Κόσμος». Οι «κόσμου της ψυχής» όπου κατευθύνονται όσοι εγκαταλείπουν την γήινη ζωή είναι «ανώτεροι κόσμοι». Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για τα Ηλύσια Πεδία, που είναι το πιο Φωτεινό Μέρος του Άλλου Κόσμου, αλλά και για τον «κοινό τόπο» όπου «πηγαίνουν» οι συνηθισμένοι άνθρωποι.
Η Ψυχή, πάντα κατά τον Πλάτωνα, σαν Ανώτερη Άυλη Ενέργεια, διαπερνά και διαχέεται μέσα σε ολόκληρο το σώμα. Κάποιες φορές μπορεί να νοιώθει την Αληθινή Φύση της και να «υπερβαίνει» το σώμα, ακόμα και να «εγκαταλείπει» το σώμα, όπως έκανε συχνά ο Σωκράτης, ή όπως κάνουν οι αληθινά φιλοσοφούντες, που στρέφονται Έσω, αποσύροντας την «ψυχή» από όλες τις εξωτερικές δραστηριότητες. Άλλοτε η Ψυχή υποδουλώνεται στις νοητικές διεργασίες του εγκεφάλου και στις δραστηριότητες του νευρικού συστήματος και στις σωματικές πράξεις, στις επαφές με τα εξωτερικά πράγματα.
Η Ψυχή δεν είναι μια σταθερή ουσία-πραγματικότητα-ζωή και συμπεριφορά, αλλά μια Δυναμική Έκφραση της Ύπαρξης που εξελίσσεται συνεχώς και βιώνει την Ύπαρξη σε διάφορα Πεδία κι επίπεδα. Κάθε ψυχή λοιπόν, κάθε στιγμή, βρίσκεται σε κάποιο σημείο της κυκλικής εξέλιξής της. Γιατί κάθε ψυχή ξεκινά από την Αρχική Ενότητα κι αφού διασχίσει των κύκλο των ζωών στους κόσμους, επιστρέφει στην Αρχική Ενότητα. Έτσι η Επίγνωση κάθε ψυχής δεν είναι μια σταθερή κατάσταση γνώσης και σχέσεων με τον κόσμο αλλά εξελίσσεται κάθε στιγμή, περιορίζεται ή απελευθερώνεται, βαθαίνει κι ολοκληρώνεται. Ανάλογα λοιπόν με την Επίγνωση που έχει κάθε ψυχή είναι και η Αίσθηση της Ενότητας της Ύπαρξης που κατακτά και κατανοεί. Άλλοτε ασαφής ή λανθάνουσα κι άλλοτε σαν Φλόγα που Κατακαίει τα πάντα για να Αποκαλύψει την Απεραντοσύνη της Ουσίας.
Αν λοιπόν η Ψυχή, η κάθε ψυχή, είναι μια Εξελισσόμενη Επίγνωση τότε υπάρχουν διάφορες εμπειρίες ζωής, κι υπάρχουν πολλές βαθμίδες του Έρωτα (ή τρόποι που εκδηλώνεται η Ενότητα της Ύπαρξης)…

Στο επόμενο Άρθρο στη σειρά Πλάτωνας, «Η μεταφυσική του Έρωτα».

Intellectual property rights

The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

Esoterism Academy

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

CIRCLE OF LIGHT

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

Monday, September 28, 2015

Ο Έρωτας στην Ελληνική Φιλοσοφία

TAOΪSM

BUDDHISM

VEDANTA

jKRISHNAMURTI

RELIGION

Quotes

Constantinos’s quotes

Copyright