ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (ENGLISH)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)

ESOTERISM STUDIES (GREEK)
6. Η Ιερή Ανάπτυξη: Ένα Ταξίδι Μέσα από τους Θαλάμους της Θείας Αντίληψης

CIRCLE OF LIGHT

CIRCLE OF LIGHT
19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness
Monday, 19 January, 2026

19. The Eternal Dance of Life, Existence, and Consciousness

Life is a mystery, a dance of infinite depth, woven seamlessly into the fabric of the cosmos. It flows through all that is, animating the seen and unseen, the tangible and intangible. Life, in its truest essence, is not the physical form through which it expresses itself, but the ever-present awareness that pervades existence. It is Consciousness—an eternal, boundless presence that transcends all limitation, beyond time, beyond space, beyond matter.

The material world, with its seemingly endless cycle of birth and decay, is but a temporary stage upon which the dance of existence unfolds. Every moment, new forms arise, only to dissolve again into the great ocean of potentiality. What is form but a fleeting expression, a vessel shaped by the unseen currents of energy and intention? Forms are the veils through which the One Life peers into itself, exploring its own infinite potential. And yet, no single form is the home of Life, for Life is ever-moving, ever-changing, ever-unfolding in its cosmic journey.

To grasp the nature of Life, one must look beyond the confines of the physical. The transient nature of form reveals a higher truth: Life does not belong to matter, nor is it bound to it. Instead, Life merely wears the garments of form for a time, only to cast them aside when their purpose is fulfilled. This understanding dissolves the illusion of permanence and reveals the deeper purpose of existence—not to remain bound to form, but to rise beyond it, to transcend it, to merge once more with the ineffable Source from which all things emerge.

Life's journey is one of remembrance. In the descent into matter, Consciousness forgets itself, lost in the dream of individuality, the illusion of separateness. But within every experience, every challenge, every joy and sorrow, there lies the silent call to awaken—to remember what was forgotten. To know that Life is not a thing to be possessed, but an eternal current in which all things arise and fade.

Through understanding, through deep contemplation, one comes to see beyond the veil of appearances. This is the great alchemy of existence—the realization that the forms we cling to are but shadows of a deeper reality. To truly live is not to be bound by form, but to see through it, to use it as a means of awakening to the greater expanse of being. It is only through such transcendence that one is reborn, not into another fleeting form, but into the luminous immaterial realms of pure awareness.

Where does Life go when the form perishes? It does not end, for it never began. It simply shifts, dissolves into the unseen, rejoining the infinite expanse from which it came. This is the great cycle, the cosmic pulse—the eternal rhythm of emanation and return.

The Source, the Vast, Unbounded, Timeless Presence, calls all things home. It is the origin and the destination, the Alpha and the Omega, the Great Mystery in which all distinctions dissolve. To return to it is not an ending, but the realization that there was never a separation to begin with. We have always been That. We have always been the Silence behind the sound, the Stillness behind the movement, the One Witness behind the myriad reflections.

To transcend form is to awaken. To awaken is to remember. And to remember is to become once more the Light that never fades, the Presence that has always been, the Consciousness that is the foundation of all existence.

 

Ο Αιώνιος Χορός της Ζωής, της Ύπαρξης και της Συνείδησης

 

Η ζωή είναι ένα μυστήριο, ένας χορός απεριόριστου βάθους, υφασμένος αρμονικά στον ιστό του σύμπαντος. Ρέει μέσα από όλα όσα υπάρχουν, ζωντανεύοντας το ορατό και το αόρατο, το απτό και το άυλο. Η ζωή, στην αληθινή της ουσία, δεν είναι η φυσική μορφή μέσω της οποίας εκφράζεται, αλλά η πανταχού παρούσα επίγνωση που διαπερνά την ύπαρξη. Είναι η Συνείδηση—μια αιώνια, απεριόριστη παρουσία που υπερβαίνει κάθε περιορισμό, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον χώρο, πέρα από την ύλη.

 

Ο υλικός κόσμος, με τον φαινομενικά ατελείωτο κύκλο γέννησης και φθοράς, δεν είναι παρά μια προσωρινή σκηνή πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται ο χορός της ύπαρξης. Κάθε στιγμή, νέες μορφές αναδύονται, μόνο για να διαλυθούν ξανά στον μεγάλο ωκεανό της δυναμικής. Τι είναι η μορφή παρά μια φευγαλέα έκφραση, ένα σκεύος που διαμορφώνεται από τα αόρατα ρεύματα ενέργειας και πρόθεσης; Οι μορφές είναι τα πέπλα μέσα από τα οποία η Μία Ζωή κοιτάζει μέσα στον εαυτό της, εξερευνώντας τις απεριόριστες δυνατότητές της. Και όμως, καμία μορφή δεν είναι το σπίτι της Ζωής, γιατί η Ζωή είναι πάντα κινούμενη, πάντα μεταβαλλόμενη, πάντα ξεδιπλωνόμενη στο κοσμικό της ταξίδι.

 

Για να κατανοήσει κανείς τη φύση της Ζωής, πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα όρια του φυσικού. Η παροδική φύση της μορφής αποκαλύπτει μια ανώτερη αλήθεια: η Ζωή δεν ανήκει στην ύλη, ούτε δεσμεύεται από αυτήν. Αντίθετα, η Ζωή φορά τα ενδύματα της μορφής για λίγο, μόνο για να τα αποχωριστεί όταν η αποστολή τους ολοκληρωθεί. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση της μονιμότητας και αποκαλύπτει τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης—όχι να παραμένει δεσμευμένη στη μορφή, αλλά να την υπερβεί, να την ξεπεράσει, να συγχωνευθεί ξανά με την άφατη Πηγή από την οποία αναδύονται όλα.

 

Το ταξίδι της Ζωής είναι ένα ταξίδι μνήμης. Στην κάθοδο προς την ύλη, η Συνείδηση ξεχνά τον εαυτό της, χαμένη στο όνειρο της ατομικότητας, στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Αλλά μέσα σε κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε χαρά και λύπη, υπάρχει το σιωπηλό κάλεσμα για αφύπνιση—για να θυμηθούμε αυτό που ξεχάστηκε. Να γνωρίσουμε ότι η Ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να κατέχει κανείς, αλλά ένα αιώνιο ρεύμα μέσα στο οποίο όλα αναδύονται και χάνονται.

 

Μέσα από την κατανόηση, μέσα από βαθιά περισυλλογή, κανείς έρχεται να δει πέρα από το πέπλο των φαινομένων. Αυτή είναι η μεγάλη αλχημεία της ύπαρξης—η συνειδητοποίηση ότι οι μορφές στις οποίες προσκολλούμαστε δεν είναι παρά σκιές μιας βαθύτερης πραγματικότητας. Το να ζεις αληθινά δεν σημαίνει να δεσμεύεσαι από τη μορφή, αλλά να βλέπεις μέσα από αυτήν, να τη χρησιμοποιείς ως μέσο αφύπνισης στην ευρύτερη έκταση του Είναι. Μόνο μέσα από αυτή την υπέρβαση αναγεννιέται κανείς, όχι σε μια άλλη φευγαλέα μορφή, αλλά στα φωτεινά, άυλα βασίλεια της καθαρής επίγνωσης.

 

Πού πηγαίνει η Ζωή όταν η μορφή πεθαίνει; Δεν τελειώνει, γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε. Απλώς μετατοπίζεται, διαλύεται στο αόρατο, επανενώνεται με την άπειρη έκταση από την οποία προήλθε. Αυτός είναι ο μεγάλος κύκλος, ο κοσμικός παλμός—ο αιώνιος ρυθμός της εκπόρευσης και της επιστροφής.

 

Η Πηγή, το Άπειρο, το Απεριόριστο, η Άχρονη Παρουσία, καλεί όλα τα πράγματα πίσω στο σπίτι. Είναι η αρχή και το τέλος, το Άλφα και το Ωμέγα, το Μεγάλο Μυστήριο μέσα στο οποίο όλες οι διακρίσεις διαλύονται. Η επιστροφή σε αυτήν δεν είναι ένα τέλος, αλλά η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν υπήρξε διαχωρισμός. Ήμασταν πάντα Αυτό. Ήμασταν πάντα η Σιωπή πίσω από τον ήχο, η Ακινησία πίσω από την κίνηση, ο Ένας Μάρτυρας πίσω από τις μυριάδες αντανακλάσεις.

 

Το να υπερβείς τη μορφή είναι να αφυπνιστείς. Το να αφυπνιστείς είναι να θυμηθείς. Και το να θυμηθείς είναι να γίνεις ξανά το Φως που ποτέ δεν σβήνει, η Παρουσία που ήταν πάντα, η Συνείδηση που είναι το θεμέλιο όλης της ύπαρξης.


 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ESOTERISM STUDIES

ESOTERISM STUDIES
*BOOKS*
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE

ESOTERISM ACADEMY NEW ARTICLE
Suturday, 17 January, 2026

Sunday, February 27, 2022

Αυτογνωσία

 

(Το «εσωτερικό περιεχόμενο» του «Γνώθι σαυτόν» των Αρχαίων Ελλήνων)



Το ΟΝ σύμφωνα με την Αρχαιοελληνική Παράδοση

Η Συνείδηση (η ανθρώπινη συνείδηση στο χρόνο, στην ιστορία, αλλά και η ατομική συνείδηση, δηλαδή ο καθένας μας) «περνά» από τρεις φάσεις στην εξέλιξή της (αν την «πραγματοποιήσουν» βέβαια… γιατί οι περισσότερες συνειδήσεις «μένουν» στην πρώτη φάση…)…

Α) Στην Πρώτη Φάση, όπου η συνείδηση αντιλαμβάνεται την ύπαρξή της (μέσα στον «κόσμο»), η Συνείδηση έχει περιορισμένη επίγνωση, περιορισμένο χώρο εποπτείας, κι αντιλαμβάνεται ότι «υπάρχει μέσα σε Ένα Ευρύτερο Άγνωστο (Φυσικό, Υπερφυσικό, Απροσδιόριστο…)…Σε αυτή την Φάση μπορεί να αποκτήσει κάποια έγκυρη (ή μη έγκυρη, φανταστική) γνώση της ύπαρξης, του «περιβάλλοντος χώρου» (φυσικού, υπερφυσικού, κλπ.)… να επιβιώσει, να ζήσει μέσα στον κόσμο, μέσα στην κοινότητα των ανθρώπων, κλπ… Αυτό, μπορεί να το κάνει η Συνείδηση με, μόνο, τις ψυχοσωματικές δυνάμεις της, την σκέψη, την αίσθηση, την εξωτερική δραστηριότητα…Κι οι περισσότεροι άνθρωποι μένουν σε αυτή την Φάση εξέλιξης…

Β) Στην Δεύτερη Φάση εξέλιξης της Συνείδησης, η Συνείδηση αντιλαμβάνεται (κατανοεί και βιώνει) την οντολογική εξάρτησή της από το Ευρύτερο Οντολογικό Περιβάλλον…

1) Αν αυτό, παραμείνει μία εξωτερική προσέγγιση, γίνεται θρησκεία (θρησκευτική ή φιλοσοφική πίστη), - μία «θεωρητική» περισσότερο αντίληψη – που σπάνια επηρεάζει πνευματικά τον άνθρωπο, ή μεταμορφώνει την δράση του… Η δραστηριότητα του ανθρώπου (άσχετα, από την «θρησκεία» του…) παραμένει στα πλαίσια της απλής «επιβίωσης» στον κόσμο…

2) Όταν η Συνείδηση επιχειρεί, εσωτερικά, βιωματικά, να Προσεγγίσει την Οντολογική Πηγή της, τον «Θεό», τότε, έχουμε μία «εσωτερική πορεία», μία «πνευματική προσπάθεια», και μία «οντολογική μεταμόρφωση», μία «διεύρυνση της συνείδησης», που «εγκαταλείπει» τα ατομικά χαρακτηριστικά της και την προσωπική δραστηριότητα… και «επεκτείνεται» προς την «Ενότητα του Όντος»…

Εδώ, εντάσσεται η πραγματική (βιωματική) προσέγγιση του «Θεού», η «αληθινή θρησκεία», ο εσωτερισμός, ο μυστικισμός, η πνευματική εξέλιξη, κλπ…

Στην Αρχαία Ελλάδα, (στα πλαίσια του Ορφισμού, στα Μυστήρια, στην Φιλοσοφική Διδασκαλία, του Πλάτωνα, του Επίκουρου, των Στωικών, του Πλωτίνου, και των νεοπλατωνικών…)… (αφού είχε προηγηθεί ο «εξωτερικός καθαρμός» του «σώματος»)… αυτή η «εσωτερική δραστηριότητα» (σαν βιωματική προσέγγιση, σαν «πρακτική»…) ήταν γνωστή σαν «περισυλλογή» (δηλαδή περισυλλογή των ψυχοσωματικών δυνάμεων, «απόσυρση» από τον κόσμο, «άνοιγμα» προς τον εσωτερικό χώρο της ψυχής, κι «ανάδυση» στην Εσωτερική Πραγματικότητα, του Αληθινού Όντος)…Η «διεύρυνση της συνείδησης», ήταν γνωστή σαν «άπλωσις»…Η Βίωση της Ενότητας του Όντος ήταν γνωστή σαν «ταυτισμός με τον θεό»…Η Βίωση της Ύπαρξης σαν Όλου, ήταν γνωστή σαν «ομοίωσις τω Θεώ»…

Και στις άλλες (αληθινές) θρησκείες, εσωτερικές δραστηριότητες, ή μυστικιστικές προσεγγίσεις, έχουμε ανάλογες περιγραφές, κι αντίστοιχους, θρησκευτικοφιλοσοφικούς όρους…

Γ) Στην Τρίτη Φάση της εξέλιξής της, η Συνείδηση, που «διευρύνεται συνεχώς μέχρι το Άπειρο» (στην Δεύτερη Φάση της εξέλιξής της), αντιλαμβάνεται ότι Αυτή η Συνείδηση (η «Διευρυμένη Συνείδηση», κι όχι η περιορισμένη ατομική συνείδηση…) είναι η Μόνη Πραγματικότητα, Όλη η Πραγματικότητα, Διευρύνεται Ως το Απεριόριστο… και Βυθίζεται στο Άγνωστο, στο Άχρονο, στο Χωρίς Ιδιότητες Απροσδιόριστο, στο ΘΕΟ…Η Συνείδηση Είναι Μία, Είναι Όλος ο Χώρος, συμπεριλαμβάνει τα πάντα… ακόμα και τις ψευδείς περιορισμένες συνειδησιακές καταστάσεις (των προηγούμενων φάσεων της εξέλιξής της)…Αυτή η Κατάσταση (του Απολύτου), είναι η Φώτιση, η Πλήρης Αφύπνιση, η Θεότητα…

Αυτό είναι το Τελικό Στάδιο της Εξέλιξης της Ανθρώπινης Συνείδησης, (το Θεολογικό Όραμα του Ορφισμού), ο Σκοπός των Ελληνικών Μυστηρίων, και το «τελικό επίτευγμα» όλων των θρησκειών, όσων εμφανίστηκαν μέσα στην ιστορία, κι όσων «δημιουργηθούν» στο μέλλον…

Κατά την διάρκεια της εξέλιξής της η Συνείδηση «αλλάζει» αντίληψη του «χώρου» (εποπτείας) της… Όταν είναι περιορισμένη στον μικρό ατομικό χώρο της (κι εξαιτίας ακριβώς αυτού του περιορισμού…) αντιλαμβάνεται  (της «φαίνεται») ότι υπάρχει αντίθεση ανάμεσα στο «εγώ» και τον (οντολογικό) χώρο που την περιβάλλει…Όταν η Συνείδηση «διευρύνεται στο Άπειρο»… όταν Βιώνει ότι Είναι Όλος ο Χώρος (Ύπαρξης)… τότε όλα «συμβαίνουν» Μέσα της… Δεν υπάρχει πλέον αντίθεση με τίποτα, αφού η Συνείδηση είναι Όλος ο Χώρος (Ύπαρξης)… η Συνείδηση Βιώνει την (Οντική και Οντολογική) Ενότητα του Όντος…

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

TAOΪSM

TAOΪSM
Chapter 18. The Sacred Forgetting: A Meditation on the Fall from the Great Way
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

BUDDHISM

BUDDHISM
Chapter 18. Impurity
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

VEDANTA

VEDANTA
Viveka Chudamani, by Adi Sankaracharya, 16-20 / 4. The Sacred Journey: Viveka and the Illuminated Path
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

jKRISHNAMURTI

jKRISHNAMURTI
The Only Revolution / California: 3. The Sacred Emptiness: A Journey Through the Living Silence
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

RELIGION

RELIGION
18. The Luminous Path: A Journey Toward the Absolute
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Quotes

Constantinos’s quotes


"A "Soul" that out of ignorance keeps making mistakes is like a wounded bird with helpless wings that cannot fly high in the sky."— Constantinos Prokopiou

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Copyright

Copyright © Esoterism Academy 2010-2026. All Rights Reserved .

Intellectual property rights


The entire content of our website, including, but not limited to, texts, news, graphics, photographs, diagrams, illustrations, services provided and generally any kind of files, is subject to intellectual property (copyright) and is governed by the national and international provisions on Intellectual Property, with the exception of the expressly recognized rights of third parties.
Therefore, it is expressly prohibited to reproduce, republish, copy, store, sell, transmit, distribute, publish, perform, "download", translate, modify in any way, in part or in summary, without the express prior written consent of the Foundation. It is known that in case the Foundation consents, the applicant is obliged to explicitly refer via links (hyperlinks) to the relevant content of the Foundation's website. This obligation of the applicant exists even if it is not explicitly stated in the written consent of the Foundation.
Exceptionally, it is permitted to individually store and copy parts of the content on a simple personal computer for strictly personal use (private study or research, educational purposes), without the intention of commercial or other exploitation and always under the condition of indicating the source of its origin, without this in any way implies a grant of intellectual property rights.
It is also permitted to republish material for purposes of promoting the events and activities of the Foundation, provided that the source is mentioned and that no intellectual property rights are infringed, no trademarks are modified, altered or deleted.
Everything else that is included on the electronic pages of our website and constitutes registered trademarks and intellectual property products of third parties is their own sphere of responsibility and has nothing to do with the website of the Foundation.

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.

Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.

Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~