Εδώ και δεκάδες
χιλιάδες χρόνια ο «άνθρωπος» όταν «κοιτούσε» ψηλά διαισθανόταν ότι υπάρχει κάτι πέρα από αυτά
που βλέπει… Όταν ένοιωθε μόνος αποκομμένος μέσα σε ένα εχθρικό κόσμο
διαισθανόταν μια άλλη Δύναμη που τα Στηρίζει όλα αυτά… Όταν, στις ώρες του στοχασμού
του αναρωτιόταν «τι υπάρχει» κατανοούσε ότι «Υπάρχει Κάτι» πέρα από τα όρια του
νου του… Ελάχιστοι, που δεν ξεχώριζαν από τους «τρελούς» τραβούσαν το πέπλο του
Μυστηρίου για να βυθιστούν στο Άγνωστο… Κάποιοι «επέστρεφαν», κάποιοι δεν
«επέστρεφαν»…
Κι έτσι
δημιουργήθηκαν πριν κάποιες χιλιετηρίδες οι γνωστές μας θρησκείες, από την
«πραγματική επαφή» με το Απεριόριστο… κι η φλόγα έμενε για λίγο ζωντανή και
μετά έσβηνε… κι από το Μήνυμα των Μεγάλων Σοφών δεν έμεναν παρά μερικά λόγια,
κάποιες συνήθειες, κάποιες τελετουργικές πράξεις… τίποτα «ζωντανό»…
Και σήμερα, την
εποχή της παντογνωσίας, όπου όλοι «γνωρίζουν», (τώρα, το τι «γνωρίζουν» είναι
μια θλιβερή ιστορία…), έχουν θρησκευτικούς οργανισμούς, πανεπιστήμια,
θρησκειολογικές και θεολογικές σχολές, χιλιάδες βιβλία, εκατομμύρια τόνους
πληροφοριακό υλικό, όλοι μιλούν, μιλούν, μιλούν, για την Αλήθεια, για την
Πραγματικότητα, για τον Θεό… χωρίς να έχουν βιώσει τίποτα…
Κι αυτό συμβαίνει
σε όλες τις θρησκείες, όλα τα χρόνια, σε όλα τα μέρη του κόσμου… Ελάχιστοι, που
δεν ξεχωρίζουν από τους «τρελούς» τραβούν το πέπλο του Μυστηρίου για να
βυθιστούν στο Άγνωστο… Κάποιοι «επιστρέφουν», κάποιοι δεν «επιστρέφουν»…
Κάποιοι Γνωρίζουν πραγματικά την Αλήθεια, Βιώνουν την Πραγματικότητα, Γίνονται
Ένα με τον Θεό… αλλά και να μιλήσουν δεν ακούει κανένας, γιατί όλοι
«γνωρίζουν»… Το βλέπεις παντού, όλοι είναι «αυθεντίες» κι είναι φρόνιμο να
σωπαίνεις γιατί δεν δέχονται και αντιρρήσεις…
.
Επικρατεί
πραγματικά μεγάλη αμάθεια, απελπιστική αμάθεια… τόσο απελπιστική που σου εμπνέει
σκέψεις κι επιθυμίες να φύγεις για άλλον γαλαξία…
Και για να μην
λέτε ότι μιλάω έτσι αόριστα (εκ του ασφαλούς), ας πάρουμε για παράδειγμα το
Χριστιανισμό… όλοι σχεδόν έχουμε μεγαλώσει σε χριστιανικό περιβάλλον, οπότε,
(υποτίθεται ότι) μας είναι γνωστά πράγματα…
Στον Μωσαϊκό Νόμο
υπάρχει μια Μεγάλη Εντολή που αναφέρεται στην «Αγάπη Προς Τον Θεό»…
Ακούστε τώρα,
γιατί έχει σημασία… Αναφέρεται σε διάφορα σημεία στο «Δευτερονόμιο»… κι
αναφέρονται και κάποιοι Προφήτες σε αυτό…
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της
καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
(Δευτερονόμιο 6, 5).
Και τώρα, Ισραήλ, τι ζητεί Κύριος ο Θεός σου παρά
σου, ειμή να φοβήσαι Κύριον τον Θεόν σου, να περιπατής εις πάσας τας οδούς
αυτού και να αγαπάς αυτόν, και να λατρεύης Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της
καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου, να φυλάττης τας εντολάς του Κυρίου και
τα διατάγματα αυτού, τα οποία εγώ προστάζω εις σε σήμερον διά το καλόν σου.
(Δευτερονόμιο 10… 12,13).
Και θέλει περιτέμει Κύριος ο Θεός σου την καρδίαν
σου και την καρδίαν του σπέρματός σου, διά να αγαπάς Κύριον τον Θεόν σου εξ
όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου, διά να ζης. (Δευτερονόμιο 30…
6).
Και στο Λευιτικό
αναφέρεται η δεύτερη εντολή: Δεν θέλεις
εκδικείσθαι ουδέ θέλεις μνησικακεί κατά των υιών του λαού σου· αλλά θέλεις
αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Εγώ είμαι ο Κύριος. (Λευιτικό 19… 18).
Προφανώς, οι
«εμπνευσμένοι συντάκτες», όταν μιλούν περί «καρδιάς», «ψυχής», κλπ… αναφέρονται
σε κάποια «υπαρξιακά», «ψυχικά», «λειτουργικά», «κέντρα» του ανθρώπου.
Το Δευτερονόμιο
αναφέρεται στα «κέντρα», της «καρδιάς», της «ψυχής»… και της «δύναμης».
Το «κέντρο» της
«καρδιάς» ο Ιεζεκιήλ το συνδέει με το «πνεύμα», κι έχει σημασία αυτό: Και θέλω δώσει εις αυτούς καρδίαν μίαν και
πνεύμα νέον θέλω βάλει εν υμίν· και αποσπάσας την λιθίνην καρδίαν από της
σαρκός αυτών θέλω δώσει εις αυτούς καρδίαν σαρκίνην… (Ιεζεκιήλ 11… 19).
Όταν ρώτησαν το
Ιησού, για αυτή την Μεγάλη Εντολή, άλλοι Ευαγγελιστές αναφέρουν ότι απάντησε
άμεσα κι άλλοι έμμεσα… Αλήθεια γιατί αυτή η διαφορά; πρόκειται για διαφορετικά
περιστατικά; ή για διαφορετικά «ακούσματα» του ίδιου γεγονότος;…
Και εις εξ αυτών, νομικός, ηρώτησε πειράζων αυτόν
και λέγων· Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι
μεγάλη εν τω νόμω; Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν
σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας
σου. Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή. Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά
τον πλησίον σου ως σεαυτόν. (Ματθαίος 22… 35,36,37, 38, 39).
Και ιδού, νομικός τις εσηκώθη πειράζων αυτόν και
λέγων· Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον; Ο δε είπε προς
αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις; Ο δε αποκριθείς είπε·
Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής
σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον
σου ως σεαυτόν. Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις
ζήσει. (Λουκάς 10… 25,26,27,28).
Στην απάντηση που
έδωσε άμεσα ο Ιησούς (κατά τον Ματθαίο) αναφέρει τα δύο «κέντρα» του Δευτερονομίου,
την «καρδιά» και την «ψυχή» και ένα που δεν αναφέρεται στο Δευτερονόμιο (προφανώς
γιατί είναι όρος της ελληνιστικής εποχής), την «διάνοια».
Στην απάντηση που
δίνει ο νομικός, σε ερώτηση του Ιησού, (κατά τον Λουκά), αναφέρονται τέσσερα
«κέντρα», «καρδιά», «ψυχή», «δύναμη» (που αναφέρονται στο Δευτερονόμιο) και το
«κέντρο» της «διανοίας»… Και κατά τον Λουκά ο Ιησούς συμφώνησε… Αν Ο Ιησούς
ήταν Παρών στη συζήτηση (κι η όλη συζήτηση δεν είναι «κατασκευασμένη»), δεν θα
μπορούσε να συμφωνήσει, γιατί ο Ιησούς δεν θα μπορούσε να αποκρύψει την
Αλήθεια, και προφανώς θα ήθελε να διαφωτίσει τον νομικό και τους
παρευρισκομένους…
Η Σωστή Απάντηση
είναι: Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου
εξ όλης της καρδίας σου
και εξ όλης της διανοίας σου,
και εξ όλης της ψυχής σου
και εξ όλης της δυνάμεώς σου
και τον
πλησίον σου ως σεαυτόν.
Άραγε δεν Γνώριζε
ο Ιησούς την Αλήθεια και την Ορθή Εκφορά των «κέντρων» του ανθρώπου, με την
σειρά τους, από πάνω (από το πνευματικό «κέντρο» της «καρδιάς») μέχρι κάτω (το
σωματικό «κέντρο» της «δύναμης»); Κι έχει σημασία αυτή η «εκφορά», με αυτή την
σειρά… Ή ο Λουκάς (κι ο Ματθαίος επίσης, παράλληλα) κατασκεύασε την «συζήτηση»;
Μήπως είναι ο Λουκάς που «αγνοούσε» τη βαθύτερη σημασία των «κέντρων»;
.
Αυτά είναι τα
γεγονότα… Ας υποθέσουμε τώρα ότι μαζευόμαστε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, στο Εθνικό
και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, για παράδειγμα, ή στη Θεολογική Σχολή,
στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης… και ζητάμε να μας εξηγήσουν τι
σημαίνουν όλα αυτά, τι σημαίνει Αγάπη (Λατρεία) προς τον Θεό σε συνδυασμό με τα
«κέντρα» του ανθρώπου… Τι νομίζετε πως μπορούν να σας πουν; Καταρχήν οι
άνθρωποι αγνοούν την πραγματική σημασία του «κέντρου» της «καρδιάς»… Ίσως (λέω
ίσως) την πραγματική σημασία να την γνωρίζουν κάποιοι αληθινοί γέροντες στο
Άγιο Όρος (έχω ακούσει κάποιους), που ζουν ξέχωρα από τους «υποκριτές»… Πάντως
στις Θεολογικές Σχολές έχουν άγνοια…
Το «κέντρο» της
«καρδιάς», είναι το ανώτερο κέντρο της ύπαρξης, το πνευματικό «κέντρο», που
είναι ανώτερο από το «κέντρο» του νου (της «διανοίας»), δεν έχει σχέση με την
φυσική καρδιά που συνδέεται με τον ψυχικό κόσμο, του συναισθηματισμού, των
επιθυμιών, κλπ.
Αν ήταν έτσι τότε
η χρήση δύο διαφορετικών όρων («καρδιά» και «ψυχή») για την ίδια «λειτουργία»,
και στο Δευτερονόμιο και στα Ευαγγέλια, θα ήταν χονδροειδές θεολογικό και
ανθρωπολογικό λάθος… Συνεπώς «καρδιά» είναι κάτι διαφορετικό, υψηλότερο και από
τον ψυχικό συναισθηματικό και επιθυμητικό κόσμο, και από τον νου… Είναι το
«Πνευματικό Κέντρο» για το οποίο κάνει λόγο ο Ιεζεκιήλ.
Κι απλούς
χριστιανούς αν ρωτήσεις, έχουν (οι περισσότεροι) άγνοια αυτών των πραγμάτων… Ο
Χριστιανισμός που έχουν «διδαχθεί» είναι ο χριστιανισμός της πίστης (των
δογμάτων), της θεολογικής σκέψης, του επιφανειακού θρησκευτικού
συναισθηματισμού, και των εξωτερικών τελετουργιών (που σίγουρα δεν είναι
Μυστήρια, με το ουσιαστικό νόημα της λέξης)…
.
Αν σε όλους τους
χριστιανούς θέσεις το ερώτημα τι είναι «Καρδιακή Λατρεία του Θεού», αμφιβάλλω
αν γνωρίζει κανένας, αν και είναι κάποιοι που μιλούν για αυτό, τελείως
διανοητικά (πληροφοριακά)… Ίσως, να γνωρίζουν, κάποιοι αληθινοί γέροντες στο Άγιο Όρος…
Η «Πνευματική
Λατρεία του Θεού», γίνεται «εν πνεύματι και αληθεία», κατά τον Ιωάννη…
«Πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν
πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν». (Ιωάννης δ’… 24),
«Εν πνεύματι και
αληθεία», σημαίνει ακριβώς στο «πνευματικό κέντρο της καρδιάς», όπου
εισερχόμαστε αφού έχουμε «ξεπεράσει» το «κέντρο» της «διανοίας». Είναι ο «χώρος
του καθαρού νου» των νηπτικών… όπου το πνεύμα του ανθρώπου απλώνεται, ενώνεται
και γίνεται Ένα με το Πνεύμα του Θεού, κι Ανυψώνεται στο Θεό.
Σε αυτή την «Καρδιακή
Λατρεία του Θεού», αναφέρονται σπάνια οι πατέρες με λεπτομέρειες…
Η «πρώτη αναφορά»
γίνεται στον Παύλο, στην Προς Κορινθίους Β’.
Οίδα άνθρωπον εν Χριστώ προ ετών δεκατεσσάρων˙
είτε εν σώματι ουκ οίδα, είτε εκτός του σώματος ουκ οίδα, ο Θεός οίδεν˙
αρπαγέντα τον τοιούτον εως τρίτου ουρανού. Και οίδα τον τοιούτον άνθρωπον˙ είτε
εν σώματι είτε εκτός του σώματος, ουκ οίδα, ο Θεός οίδεν, οτι ηρπάγη εις τον
παράδεισον και ήκουσεν άρρητα ρήματα, α ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι. (Προς
Κορινθίους Β’ ιβ’… 2,3,4).
Τι είναι οι Τρεις
Ουρανοί, σε τι διαφοροποιείται η πνευματική εμπειρία από ουρανό σε ουρανό; Και
πράγματι ο Παύλος, που είχε μαθητεύσει κοντά στον Γαμαλιήλ Α’ (εγγονό του
Χιλλέλ) κι είχε ακούσει από εκείνον για την μυστική ιουδαϊκή παράδοση (και την άνοδο
στους ουρανούς), είχε αυτές τις εμπειρίες;… και γιατί δεν αναφέρει, τουλάχιστον
γραπτά, λεπτομέρειες… ήταν μυστικό;
Αυτός που
αναφέρθηκε με λεπτομέρειες στις τρεις πνευματικές εμπειρίες, στους Τρεις
Ουρανούς, ήταν ο Μάξιμος, και μετά κι άλλοι… Αυτοί πείθουν για την αλήθεια του
βιώματός τους… Όποιος θέλει μπορεί να το ψάξει…
.
Τελικά… τι
ακριβώς γνωρίζουμε από τις θρησκείες μέσα στις οποίες ανατραφήκαμε; Τι ακριβώς
γνωρίζουν και τι διδάσκουν οι θεολόγοι στα πανεπιστήμια και στα σχολεία της
χώρας (κι όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο το χριστιανικό κόσμο); Για
ποια «αλήθεια» μιλάνε; Και πως λατρεύουν τον Χριστιανικό Θεό οι ιερείς κι απλοί
λαϊκοί χριστιανοί; Γνωρίζουν την Αλήθεια; Λατρεύουν πραγματικά, «εν πνεύματι
και αληθεία», τον Θεό; Ή μήπως όλοι αυτοί οι υποκριτές κοροϊδεύουν τον εαυτό
τους και τους άλλους; Πάντως τον Θεό, Παρόντα Παντού, δεν Τον κοροϊδεύουν.
Ποιος χριστιανός
έχει πραγματικές πνευματικές εμπειρίες; Ίσως κάποιοι αληθινοί γέροντες στο Άγιο
Όρος, τους έχω «δει»… Οι άλλοι; Αυτοί που υπηρετούν τον Κύριο σε χειροποίητους
ναούς; Αυτοί που ορκίζονται στο όνομα
του Ιησού;… Αυτοί που μιλάνε ακατάπαυστα (μέχρι βαρεμάρας) για τον Ιησού; Έχει
φτάσει κανείς στην Θέωση;
Παρόλα αυτά όλοι
νομίζουν πως γνωρίζουν, κι όλοι νομίζουν πως έχουν δικαίωμα να μιλάνε… Είναι η
εποχή της αμάθειας, του θράσους και της αυθάδειας… και καλό είναι να μην τα
βάζεις με αυτούς τους ανθρώπους… το μίσος τους σκοτώνει…
