The Language of Reality

What one finds (a serious student of man, history and the evolution of societies, up to today) is…

1) People do not perceive Reality Directly (in what it is, in what happens) but indirectly, differently, in a wrong way...

2) A consequence of this is that (since they do not perceive Reality correctly but in a wrong way) they describe that "Reality" they perceive not in terms that describe Reality as it is but in terms that accurately capture their misperceptions.

3) Since everyone perceives in this way, this way of perception is accepted as Reality. In this constructed reality people live and act, in a "fantasy".

4) When people socialize new members of society, they "indoctrinate" them into precisely this socially acceptable false reality which they interpret and support through the corresponding constructed false language.

5) So, everyone is trapped in what the language "says", in social reality.

.

Let's leave for the moment what is Reality, How should we perceive it and What real language describes what is happening... Some things are not revealed publicly so as not to fall into hostile (for human) hands... Here now, we are only making observations... Anyone interested may continue reading... Those who will find the findings indifferent simply prove exactly what we are saying, that they perceive not what we are saying, at this moment, but their prejudices, their knowledge, their opinions...

.

6) What do they teach in Universities? It appears from the language they use (at least in the Western World, of which we have experience). They do not use the Language of Reality, but the wrong language that refers to their wrong perceptions of the world, the wrong reality. We draw our conclusion.

7) How is Politics shaped, all over the planet? Within wrong ideological frameworks, powerful groups dominate and manipulate populations like herds. Political persuasion even though it lies, with a little lying, a little blackmail, produces a political result.

8) What is taught throughout Western Philosophy? Nonsense based on misunderstandings that started millennia ago... Few Philosophers survive.

9) What do we read daily on the Net? Millions of information about everything. But the same thing happens here. The language used is the language that refers to the wrong perceptions, the wrong perception of Reality.

10) Ultimately Truth is exiled from human reason. Mental noise everywhere, incomprehensible chatter that says nothing. No Substantive Message (Truth).

.

Of course, one might object to all this, that I'm just being stupid and talking nonsense. He is absolutely right . I'm a fool. Why? Because I don't use the Language of Reality (assuming I Perceive Reality and there is a Language that Describes it) but the language of people that refers to the space of misperception...

Yes! But I do it on purpose because I don't want to talk, I don't want to say anything.

But someone will ask (in good faith) is this not disrespectful and insulting to your few readers?

Is it?

Because what I want to say my dear friends is just this: When we use the wrong language (which does not correspond to Reality) we refer to wrong perceptions and in reality we do not say anything, nor do we benefit anyone. It is a foolish game of the people, who are still in infancy (spiritually).

We need to see things differently (as they really happen). We need to learn the Language of Reality. Only then can we Discover the Truth.

But we are talking about Paths Unknown to most people, about Paths Difficult, which some do not want and others cannot follow.

.

The reason I wrote this article (text, call it what you will) is because when you speak in the language of people (the one they were taught and which stems from and refers to a certain world view) and you try to talk about Reality, to suggest the Truth - insofar as You always understand it - there is the human thought that appropriates all this, that imitates it and uses it for its own benefit, even to obtain material profit... The world is full of teachers who teach what you want, truth, meditation, yoga, healing, relaxation... What makes us laugh is the seriousness with which they treat and project themselves, as a knower, teacher, healer, etc. which proves exactly their lack of seriousness. Blind leading the blind… how far can they go? At most up to themselves, but not up to the Truth.

That is why we say that we must Show Reality As It Is (as It Happens) Using a Language That Corresponds Exactly to What Happens, a Language of Reality, a Language of Truth, that any fool who wants to pretend something won't be able to use it... because he must understand it in order to use it… But He Who Understands Serves his fellow men. He neither wants to manipulate anyone, nor to make any profit... He who won Heaven, easily gives away the whole earth to anyone who thinks he deserves something... for us everything is dirt...

...

Η Γλώσσα της Πραγματικότητας

Αυτό που διαπιστώνει κάποιος (σοβαρός μελετητής του ανθρώπου, της ιστορίας και της εξέλιξης των κοινωνιών, μέχρι σήμερα) είναι…

1) Οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται την Πραγματικότητα Άμεσα (σε αυτό που είναι, σε αυτό που συμβαίνει) αλλά έμμεσα, διαφορετικά, με λανθασμένο τρόπο…

2) Συνέπεια αυτού είναι ότι (εφόσον δεν αντιλαμβάνονται την Πραγματικότητα ορθά αλλά με λανθασμένο τρόπο) περιγράφουν αυτή την «Πραγματικότητα» που αντιλαμβάνονται όχι με όρους που περιγράφουν την Πραγματικότητα όπως είναι αλλά με όρους που αποτυπώνουν ακριβώς τις λανθασμένες αντιλήψεις τους.

3)  Εφόσον όλοι αντιλαμβάνονται με αυτόν τον τρόπο, αυτός ο τρόπος αντίληψης γίνεται αποδεκτός σαν Πραγματικότητα. Σε αυτή την κατασκευασμένη πραγματικότητα ζουν και δρουν οι άνθρωποι, σε μια «φαντασία».

4) Όταν, οι άνθρωποι, κοινωνικοποιούν τα νέα μέλη της κοινωνίας, τα «μυούν» ακριβώς σε αυτή την κοινωνικά αποδεκτή ψεύτικη πραγματικότητα την οποία ερμηνεύουν και υποστηρίζουν μέσω της αντίστοιχης κατασκευασμένης ψεύτικης γλώσσας.

5) Έτσι όλοι είναι παγιδευμένοι μέσα σε αυτά που «λέει» η γλώσσα, στην κοινωνική πραγματικότητα.

.

Ας αφήσουμε για την ώρα τι είναι Πραγματικότητα, Πως πρέπει να την αντιλαμβανόμαστε και Ποια πραγματική γλώσσα περιγράφει αυτό που συμβαίνει… Κάποια πράγματα δεν αποκαλύπτονται δημόσια για να μην πέσουν σε εχθρικά (για τον άνθρωπο) χέρια… Εδώ τώρα, κάνουμε μόνο διαπιστώσεις… Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να συνεχίσει να διαβάζει… Αυτοί που θα βρουν τις διαπιστώσεις αδιάφορες απλά αποδεικνύουν ακριβώς αυτό που λέμε, ότι αντιλαμβάνονται όχι αυτό που λέμε, αυτή την στιγμή, αλλά τις προκαταλήψεις τους, τις γνώσεις τους, τις απόψεις τους…

.

6) Τι διδάσκουν στα Πανεπιστήμια; Φαίνεται από την γλώσσα που χρησιμοποιούν (τουλάχιστον στον Δυτικό Κόσμο, από τον οποίο έχουμε εμπειρία). Δεν χρησιμοποιούν τη Γλώσσα της Πραγματικότητας, αλλά την λανθασμένη γλώσσα που παραπέμπει στις λανθασμένες αντιλήψεις τους για τον κόσμο, στην λάθος πραγματικότητα. Εμείς βγάζουμε το συμπέρασμά μας.

7) Πως διαμορφώνεται η Πολιτική, σε ολόκληρο τον πλανήτη; Μέσα σε λανθασμένα ιδεολογικά πλαίσια κυριαρχούν ισχυρές ομάδες και χειραγωγούν τους πληθυσμούς σαν κοπάδια. Η πολιτική πειθώ παρόλο που ψεύδεται, με λίγο ψέμα, λίγο εκβιασμό, παράγει πολιτικό αποτέλεσμα.

8) Τι διδάσκεται σε ολόκληρη την Δυτική Φιλοσοφία; Ανοησίες που στηρίζονται σε παρεξηγήσεις που ξεκίνησαν πριν χιλιετηρίδες… Ελάχιστοι Φιλόσοφοι διασώζονται.

9) Τι διαβάζουμε καθημερινά στο Δίκτυο; Εκατομμύρια πληροφορίες για τα πάντα. Αλλά συμβαίνει κι εδώ το ίδιο πράγμα. Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι η γλώσσα που παραπέμπει στις λανθασμένες αντιλήψεις, στην λανθασμένη αντίληψη της Πραγματικότητας.

10) Τελικά η Αλήθεια είναι εξόριστη από τον ανθρώπινο λόγο. Παντού νοητικός θόρυβος, ακαταλαβίστικη φλυαρία που δεν λέει τίποτα. Κανένα Ουσιαστικό Μήνυμα (Αλήθειας).

.

Βεβαίως, μπορεί κάποιος να αντιτείνει σε όλα αυτά, ότι απλά είμαι ανόητος και λέω ανοησίες. Έχει απόλυτο δίκηο. Είμαι ανόητος. Γιατί; Επειδή δεν χρησιμοποιώ την Γλώσσα της Πραγματικότητας (αν Υποθέσουμε ότι Αντιλαμβάνομαι την Πραγματικότητα κι ότι υπάρχει Γλώσσα που την Περιγράφει) αλλά την γλώσσα των ανθρώπων που παραπέμπει στον χώρο της λανθασμένης αντίληψης…

Ναι! Αλλά το κάνω επίτηδες γιατί δεν θέλω να μιλήσω, δεν θέλω να πω τίποτα.

Αλλά θα ρωτήσει κάποιος (καλοπροαίρετα) αυτό δεν είναι ασέβεια και προσβολή για τους λίγους έστω αναγνώστες σου;

Είναι;

Γιατί αυτό που θέλω να πω αγαπητοί μου φίλοι είναι ακριβώς αυτό: Όταν χρησιμοποιούμε μια λάθος γλώσσα (που δεν ανταποκρίνεται στην Πραγματικότητα) παραπέμπουμε σε λάθος αντιλήψεις και στην πραγματικότητα δεν λέμε τίποτα, ούτε ωφελούμε κανέναν. Είναι ένα ανόητο παιχνίδι των ανθρώπων, που βρίσκονται ακόμα σε νηπιακή (πνευματικά) ηλικία.

Χρειάζεται να Δούμε Αλλιώς τα πράγματα (όπως συμβαίνουν πραγματικά). Χρειάζεται να μάθουμε την Γλώσσα της Πραγματικότητας. Τότε μόνον μπορούμε να Ανακαλύψουμε την Αλήθεια.

Αλλά μιλάμε για Μονοπάτια Άγνωστα στους περισσότερους ανθρώπους, για Μονοπάτια Δύσβατα, που άλλοι δεν θέλουν κι άλλοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν.

.

Ο λόγος που έγραψα αυτό το άρθρο (κείμενο, πείτε το όπως θέλετε) είναι γιατί όταν μιλάς στην γλώσσα των ανθρώπων (αυτή που διδάχτηκαν και η οποία πηγάζει και αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη αντίληψη του κόσμου) και προσπαθείς να μιλήσεις για την Πραγματικότητα, να υποδείξεις  την Αλήθεια – στο μέτρο που την Κατανοείς πάντα – υπάρχει η ανθρώπινη σκέψη που τα οικειοποιείται όλα αυτά, που τα μιμείται και τα χρησιμοποιεί προς ίδιον όφελος, ακόμα και για να αποκομίσει υλικό κέρδος... Έχει γεμίσει ο κόσμος διδασκάλους που διδάσκουν ό,τι θέλεις, αλήθεια, διαλογισμό, γιόγκα, θεραπεία, χαλάρωση… Αυτό που μας κάνει να γελάμε είναι η σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν και προβάλλουν τον εαυτό τους, σαν γνώστη, δάσκαλο, θεραπευτή, κλπ. πράγμα που αποδεικνύει ακριβώς την έλλειψη σοβαρότητας που έχουν. Τυφλοί που οδηγούν τυφλούς… μέχρι που μπορούν να φτάσουν; Το πολύ μέχρι τον εαυτό τους, πάντως όχι Ως την Αλήθεια.

Για αυτό λέμε ότι πρέπει να Δείξουμε την Πραγματικότητα Όπως Είναι (όπως Συμβαίνει) Χρησιμοποιώντας μια Γλώσσα που να Ανταποκρίνεται Ακριβώς σε Αυτό που Συμβαίνει, μια Γλώσσα της Πραγματικότητας, μια Γλώσσα της Αλήθειας, που δεν θα μπορεί να την χρησιμοποιεί ο οποιοσδήποτε ανόητος που θέλει να παριστάνει κάτι… επειδή θα πρέπει να την καταλαβαίνει για να την χρησιμοποιήσει… Αλλά Εκείνος που Κατανοεί Υπηρετεί τους συνανθρώπους του. Δεν θέλει ούτε να χειραγωγήσει κανέναν, ούτε να αποκομίσει κάποιο κέρδος… Αυτός που κέρδισε τον Ουρανό, με ευκολία χαρίζει τη γη ολάκερη σε όποιον νομίζει ότι αξίζει κάτι… για μας όλα είναι χώμα…

 

 

 

The Unveiling of Eternal Reality: Embracing Oneness with a Quiet Mind 

 

In the cacophony of modern life, where distractions abound and the mind incessantly churns with thoughts, projections, and distortions, it is a rare but profound gift to gaze upon the world with a Quiet Mind. When the mind is emptied of its ceaseless chatter, a miraculous transformation occurs. The world, previously perceived through the fragmented lens of duality, spreads out as One Wide Unity, revealing a Depth of Meaning that transcends ordinary understanding. This revelation brings forth an Unconditional Love, an Infinite Peace, and an Unshakable Bliss that envelops the observer. 

 

As phenomena unfold peacefully, in the Moment Running in Silence, they resemble a silent film—events and actions playing out without the cacophony of mental noise. Even rivalries, disputes, and conflicts—often born of ignorance and the duality inherent within it—are seen from a higher vantage point. In this state of heightened awareness, You Stand Above Duality and perceive the Deeper Oneness and Cooperation that underlie all existence. 

 

You come to recognize the transitoriness of phenomena. They rise like waves in the Sea of Existence, only to settle down again into absolute calm, leaving no trace. And what remains, what reveals itself in this transcendental absence of activity, is the Deepest One Essence. This Essence Supports, Promotes, Accepts, and Assimilates all activities, like passing moments that leave no marks on its Eternal Reality. 

 

In this sublime state, it becomes evident that there is only THIS, the One Essence, and its manifestations. The phenomena that arise within this Essence are imbued with meaning solely through the lens of Knowledge or ignorance. Creation is What Happens, an ongoing process that unfolds moment by moment. Yet, the Meaning, Significance, and Value attributed to these phenomena depend on our existential perspective, often shaped by ignorance. 

 

When we transcend this ignorance and embrace the true nature of existence, we experience an Infinite Peace. Everything feels Fulfilled. Life Blooms in Every Moment, and each moment becomes the Climax of the Experience of Existence. This Eternity Unfolds in a continuous flow, never-ending, and ever-present. It is only through thought that we construct theories of life, chart paths in dreams, and follow non-existent routes. 

 

To embrace this state is to enter a realm where the Quiet Mind reigns supreme. It is to witness the unfolding of existence without attachment, judgment, or the need for interpretation. It is to realize that the true essence of life is found not in the doing, but in the being—in the silent, peaceful presence that underlies all activity. 

 

In this realization, we find that we are not separate from the world we observe. We are an integral part of the One Wide Unity, interconnected with all that is. This understanding dissolves the illusion of separation and brings us into harmony with the flow of existence. It is a state of pure being, where we are at peace with ourselves and the world around us. 

 

In the end, the journey towards this Quiet Mind is not about attaining something new, but about shedding the layers of thought and ignorance that obscure our true nature. It is about returning to the simplicity and purity of the present moment, where life is experienced in its fullest, most vibrant form. 

 

And so, with a Quiet Mind, we gaze upon the world, and in doing so, we rediscover the profound truth that has always been there—waiting for us to see it. It is the truth of Oneness, of Infinite Peace, and of Unconditional Love. It is the Eternal Reality that supports and sustains all things, and in which we find our ultimate fulfillment. 

… 

 

Η Αποκάλυψη της Αιώνιας Πραγματικότητας: Αγκαλιάζοντας

την Ενότητα με ένα Ήσυχο Μυαλό 

 

Στην κακοφωνία της σύγχρονης ζωής, όπου οι περισπασμοί αφθονούν και το μυαλό αναδεύεται ασταμάτητα από σκέψεις, προβολές και παραμορφώσεις, είναι ένα σπάνιο αλλά βαθύ δώρο να κοιτάζεις τον κόσμο με ένα ήσυχο μυαλό. Όταν το μυαλό αδειάζει από την αδιάκοπη φλυαρία του, συμβαίνει μια θαυματουργή μεταμόρφωση. Ο κόσμος, που προηγουμένως έγινε αντιληπτός μέσα από τον κατακερματισμένο φακό της δυαδικότητας, απλώνεται ως Μία Ευρεία Ενότητα, αποκαλύπτοντας ένα Βάθος Νοήματος που υπερβαίνει τη συνηθισμένη κατανόηση. Αυτή η αποκάλυψη γεννά μια Αγάπη χωρίς όρους, μια Άπειρη Ειρήνη και μια Ακλόνητη Ευδαιμονία που τυλίγει τον παρατηρητή. 

 

Καθώς τα φαινόμενα εκτυλίσσονται ειρηνικά, στη Στιγμή που Τρέχει στη Σιωπή, μοιάζουν με βουβή ταινία—γεγονότα και δράσεις που διαδραματίζονται χωρίς την κακοφωνία του ψυχικού θορύβου. Ακόμη και οι αντιπαλότητες, οι διαμάχες και οι συγκρούσεις —που συχνά γεννιούνται από την άγνοια και τη δυαδικότητα που ενυπάρχει μέσα της— φαίνονται από μια υψηλότερη πλεονεκτική θέση. Σε αυτήν την κατάσταση αυξημένης επίγνωσης, Στέκεστε Πάνω από τη Δυαδικότητα και αντιλαμβάνεστε τη Βαθύτερη Ενότητα και Συνεργασία που βρίσκονται κάτω από κάθε ύπαρξη. 

 

Καταλαβαίνεις την παροδικότητα των φαινομένων. Σηκώνονται σαν κύματα στη Θάλασσα της Ύπαρξης, για να εγκατασταθούν ξανά σε απόλυτη ηρεμία, χωρίς να αφήνουν ίχνη. Και αυτό που απομένει, αυτό που αποκαλύπτεται σε αυτή την υπερβατική απουσία δραστηριότητας, είναι η Βαθύτερη Μία Ουσία. Αυτή η Ουσία Υποστηρίζει, Προωθεί, Αποδέχεται και Αφομοιώνει όλες τις δραστηριότητες, όπως να περνάνε στιγμές που δεν αφήνουν σημάδια στην Αιώνια Πραγματικότητά της. 

 

Σε αυτή την εξαιρετική κατάσταση, γίνεται φανερό ότι υπάρχει μόνο ΑΥΤΟ, η Μία Ουσία, και οι εκδηλώσεις της. Τα φαινόμενα που προκύπτουν μέσα σε αυτήν την Ουσία είναι εμποτισμένα με νόημα αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα της Γνώσης ή της άγνοιας. Η δημιουργία είναι αυτό που συμβαίνει, μια συνεχής διαδικασία που ξετυλίγεται στιγμή προς στιγμή. Ωστόσο, το νόημα, η σημασία και η αξία που αποδίδονται σε αυτά τα φαινόμενα εξαρτώνται από την υπαρξιακή μας οπτική, που συχνά διαμορφώνεται από άγνοια. 

 

Όταν υπερβαίνουμε αυτή την άγνοια και ενστερνιζόμαστε την αληθινή φύση της ύπαρξης, βιώνουμε μια Άπειρη Ειρήνη. Όλα νιώθουν ότι έχουν εκπληρωθεί. Η ζωή ανθίζει σε κάθε στιγμή, και κάθε στιγμή γίνεται η κορύφωση της εμπειρίας της Ύπαρξης. Αυτή η Αιωνιότητα Ξετυλίγεται σε μια συνεχή ροή, ατελείωτη και πάντα παρούσα. Μόνο μέσω της σκέψης κατασκευάζουμε θεωρίες για τη ζωή, χαράσσουμε μονοπάτια στα όνειρα και ακολουθούμε ανύπαρκτες διαδρομές. 

 

Το να αγκαλιάσεις αυτή την κατάσταση σημαίνει να εισέλθεις σε ένα βασίλειο όπου κυριαρχεί ο Ήρεμος Νους. Είναι μάρτυρας του ξεδιπλώματος της ύπαρξης χωρίς προσκόλληση, κρίση ή ανάγκη για ερμηνεία. Είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι η αληθινή ουσία της ζωής δεν βρίσκεται στο να κάνεις, αλλά στο είναι – στη σιωπηλή, ειρηνική παρουσία που βρίσκεται κάτω από κάθε δραστηριότητα. 

 

Σε αυτή τη συνειδητοποίηση, διαπιστώνουμε ότι δεν είμαστε ξεχωριστοί από τον κόσμο που παρατηρούμε. Είμαστε αναπόσπαστο μέρος της Μίας Ευρείας Ενότητας, διασυνδεδεμένοι με όλα όσα υπάρχουν. Αυτή η κατανόηση διαλύει την ψευδαίσθηση του χωρισμού και μας φέρνει σε αρμονία με τη ροή της ύπαρξης. Είναι μια κατάσταση καθαρής ύπαρξης, όπου είμαστε σε ειρήνη με τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας. 

 

Τελικά, το ταξίδι προς αυτό το Ήσυχο Μυαλό δεν έχει να κάνει με την επίτευξη κάτι καινούργιου, αλλά με το να πετάξουμε τα στρώματα σκέψης και άγνοιας που συσκοτίζουν την αληθινή μας φύση. Πρόκειται για την επιστροφή στην απλότητα και την αγνότητα της παρούσας στιγμής, όπου η ζωή βιώνεται στην πληρέστερη, πιο ζωντανή της μορφή. 

 

Και έτσι, με ένα ήσυχο μυαλό, κοιτάμε τον κόσμο, και κάνοντας αυτό, ανακαλύπτουμε ξανά τη βαθιά αλήθεια που ήταν πάντα εκεί - περιμένοντας να τη δούμε. Είναι η αλήθεια της Ενότητας, της Άπειρης Ειρήνης και της Απεριόριστης Αγάπης. Είναι η Αιώνια Πραγματικότητα που υποστηρίζει και συντηρεί τα πάντα, και στην οποία βρίσκουμε την τελική μας εκπλήρωση.