ESOTERISM ACADEMY




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

SELECT YOUR LANGUAGE

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2019

Είναι και ύπαρξη


Η Συνείδηση στην Απόλυτη Κατάστασή της Είναι Τελείως Κενή, και από αντίληψη και από δραστηριότητες. Είναι Μία Κατάσταση που χωρίς να διαφοροποιείται Ανανεώνεται Συνεχώς στην Αιωνιότητα. Αυτό, (αυτή η Δυνατότητα), Πηγάζει από την ίδια την Ζωντάνια της Συνείδησης κι όχι από εξωτερικές (ή σε σχέση με το εξωτερικό) διαφοροποιήσεις…
Η Συνείδηση όμως που έχει εμπλακεί στην Κοσμική Δραστηριότητα, στη Δημιουργία, που εκδηλώνεται σε κάποιο πεδίο ύπαρξης, (η Συνείδηση που γίνεται πνεύμα, νους, ψυχή, ψυχοβιολογικό όλο στον υλικό κόσμο…), δομεί συνεχώς μία αντίληψη για την ύπαρξή της, τις σχέσεις της με τον φορέα της και με το περιβάλλον, και τις ιδιαίτερες συνθήκες της ζωής της… Αυτή η αντίληψη όμως είναι πάντα μέσα από μία «σχετική κατάσταση» της Συνείδησης, είναι «σχετική» και μπορεί να αλλάξει, στην πορεία της ύπαρξης και της ζωής, όταν αλλάξει η κατάσταση της Συνείδησης, και οι ιδιαίτερες συνθήκες… Δεν υπάρχει συνεπώς απόλυτη περιγραφή της Πραγματικότητας, απόλυτη θεωρία, διδασκαλία, κι όλες οι θρησκευτικές και φιλοσοφικές απόψεις είναι σχετικές… Όποιος ισχυρίζεται κάτι διαφορετικό (όπως εκπρόσωποι θρησκευτικών οργανισμών, κλπ…) δεν υπηρετούν την Αληθινή Γνώση (που πραγματοποιείται μόνο στο μυστικό βίωμα, στο τέλος της πνευματικής εξέλιξης) αλλά δικούς τους προσωπικούς (και συχνά σκοτεινούς) σκοπούς…
Μία Συνείδηση που έχει εμπλακεί στην Κοσμική Δραστηριότητα, δηλαδή η συνηθισμένη συνείδηση (του καθενός μας), που ασφαλώς Προϋποθέτει Ένα Σταθερό Οντολογικό Υπόβαθρο, είναι στην εκδήλωσή της, όχι κάτι σταθερό (ένα «οντολογικό σταθερό»), αλλά μάλλον ένα ρεύμα συνειδητότητας (όπως υποστήριξαν εδώ και χιλιάδες χρόνια οι σοφοί της Αρχαίας Ελλάδας, της Ινδίας και της Κίνας)… δηλαδή κάτι, που χωρίς να είναι σταθερό (στην εκδήλωσή του), όμως τροφοδοτείται από την παρούσα κατάστασή του για να δομήσει την «συνέχειά» του, να μεταβεί σε νέες καταστάσεις, νέες συνθήκες ύπαρξης, και έτσι να ρέει μαζί με τον κοσμικό χρόνο. Αυτή η «συνέχεια» του ρεύματος συνειδητότητας δίνει την ψευδαίσθηση της οντολογικής σταθερότητας… και από εδώ πηγάζει (και δομείται) η αντίληψη μίας οντολογικής σταθερότητας και μίας (αιώνιας) ύπαρξης, μέσα στην δημιουργία (από ζωή σε ζωή)…
Μιλώντας ψυχολογικά, μία τέτοια συνείδηση είναι κατά βάση απατηλή όπως ανέλυσε διεξοδικά ο William James (The Varieties of Religious Experience), και διασώζεται μόνο μέσα στην ανάπτυξή της σε κοσμική συνείδηση όπως υποστήριξε ο Richard Bucke (Cosmic Consciousness), και περιέγραψε η Evelyn Underhill (Mysticism)… Αλλά επίσης μία τέτοια συνείδηση είναι πραγματική (από ψυχολογική άποψη) για τον εαυτό της (και γι’ αυτά που αντιλαμβάνεται) .. κι αυτό είναι αρκετό, όπως υποστηρίζει ο μεγαλύτερος των ψυχολόγων, ο Carl Jung. Αλλά μία τέτοια συνείδηση ολοκληρώνεται σε μία πορεία «εξατομίκευσης» στην πλήρη βίωση του «Εαυτού»…
Τελικά, όλοι οι σοφοί κι οι φιλόσοφοι κι οι ψυχολόγοι, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, ότι η Συνείδηση (η παρούσα συνείδηση του καθενός) δεν έχει ούτε οντολογική, ούτε ψυχολογική σταθερότητα, αλλά μόνο «ύπαρξη»… Γι’ αυτό έχουν δίκηο οι υπαρξιστές φιλόσοφοι σαν τον Martin Heidegger (Being and Time) που βλέπουν την Συνείδηση όχι σαν κάτι απόλυτο αλλά σαν μία «ευκαιρία της Συνείδησης να Είναι»…
Με άλλα λόγια όλοι οι αληθινοί σοφοί, όλων των εποχών, υποστηρίζουν ότι η Συνείδηση μπορεί να έχει νόημα (και να διασώζεται οντολογικά και ψυχολογικά) μόνο όταν εξελίσσεται προς την Αληθινή Φύση της, όταν Ολοκληρώνεται Μέσα στο Ίδιο το Είναι της, σε Αυτό που Είναι Πραγματικά στο Βάθος της, στην Ουσία της, εξ’ αρχής και για πάντα, πέρα από όλες τις επιφανειακές εκδηλώσεις της ύπαρξης και τις ευκαιριακές συνθήκες της ζωής της…
Μιλώντας λοιπόν για την «τυχαία συνείδηση» (δηλαδή την συνείδηση του καθενός μας) πρέπει να κατανοήσουμε ότι όχι μόνο βιώνουμε μία «οντολογική σχετικότητα», μία «ψυχολογική συγκυρία», αλλά και «οποιαδήποτε αντίληψη περί Ύπαρξης και κόσμου» συγκροτούμε δεν είναι παρά ένας «αντιληπτικός σχεδιασμός», ένας «σχεδιασμός επί χάρτου» κι όχι η Απόλυτη Πραγματικότητα… Όλες οι κοσμοθεωρίες που μπορεί να δομήσει ο άνθρωπος είναι λοιπόν, εξ’ ορισμού, σχετικές…
Η υιοθέτηση της μίας ή της άλλης διδασκαλίας, κοσμοθεωρίας, θρησκείας… εξαρτάται από τον βαθμό κατανόησής μας και ιδιαίτερες συγκυρίες… Αλλά αφού πρόκειται για σχετικές θεωρήσεις δεν έχει τελικά σημασία να βρούμε την πιο σωστή, αρκεί η αντίληψή μας να μην αντίκειται στους ολοφάνερους νόμους της Φύσης, στους κανόνες της λογικής ερμηνείας (της κοινής λογικής) και της πρακτικής εφαρμογής… Ακόμα και ένας «λανθασμένος» χάρτης μπορεί να μας «βοηθήσει» να κάνουμε το «ταξίδι» μας προς την Πνευματική Ιθάκη μας… Στην πορεία, στην πράξη, στην ζωή, θα «διορθώσουμε» τα «λάθη» του χάρτη… Σημασία έχει να κάνουμε το Ταξίδι. Σημασία έχει το Ταξίδι, Σημασία έχει ο Προορισμός, δηλαδή η Βίωση της Βαθύτερης Αληθινής Φύσης μας…
Το τελικό συμπέρασμα λοιπόν για το ποια θρησκεία ή φιλοσοφία είναι αληθινή, είναι ότι ένα τέτοιο ερώτημα δεν έχει νόημα, γιατί το ερώτημα τίθεται εξ’ αρχής λάθος… Όλες οι θρησκείες, όλες οι φιλοσοφίες, είναι σχετικές. Το ερώτημα θα είχε νόημα αν εκλαμβάναμε σαν απόλυτο το επίπεδο της περιγραφής (την περιγραφή)… Αυτό συνηθίζεται στους αμόρφωτους θρησκευόμενους που εκλαμβάνουν την «πίστη» τους σαν «απόλυτη αλήθεια». Αλλά δυστυχώς γι’ αυτούς, εκ της φύσης της η περιγραφή (συμπεριλαμβανομένων όλων των Ιερών Κειμένων, που είναι ανθρώπινα δημιουργήματα, όσο κι αν επικαλούνται «θεοπνευστία») είναι «σχετική». Συνεπώς το ερώτημα δεν έχει νόημα…
Μπορούμε να ακολουθήσουμε οποιαδήποτε θεωρία ή διδασκαλία (είτε την έχουμε επεξεργαστεί μόνοι μας, είτε πρόκειται για ιστορική διδασκαλία, θρησκεία, κλπ.) και να φτάσουμε στα όρια της ερμηνείας της που είναι η πρακτική εφαρμογή της. Δεν έχει σημασία ποια θεωρία θα είναι, αρκεί να μας οδηγήσει στον Σκοπό, που είναι η Τελική Εμπειρία, Μία Ανώτερη Κατάσταση Συνείδησης, που Φτάνει ως το Κατώφλι της Απόλυτης Συνείδησης. Αν μία θρησκεία ή μία θεωρία μπορεί να μας οδηγήσει στο Απόλυτο (δηλαδή στο Επίπεδο Συνείδησης όπου εγκαταλείπονται όλες οι σχετικές ερμηνείες και Περνάμε στην Σιωπή της Εμπειρίας, του Απόλυτου Βιώματος), αυτό είναι αρκετό… Όταν περάσουμε στην Άλλη Όχθη του ποταμού της ύπαρξης η «σχεδία» (η κάθε θεωρία) δεν έχει πια καμία αξία (τουλάχιστον για εμάς)…
Τελικά λοιπόν σύγκριση μεταξύ θρησκειών μπορεί να γίνει μόνο στο Επίπεδο της Εμπειρίας (πραγματική σύγκριση). Κι αν μία θρησκεία μπορεί να μας οδηγήσει στο Απόλυτο, έχει επιτελέσει τον προορισμό της. Σύγκριση θρησκειών σε διανοητικό περιγραφικό επίπεδο, ούτε νόημα έχει, ούτε χρησιμότητα, επειδή δεν ασχολείται με την «ουσία» που είναι η επίτευξη μίας Ανώτερης Κατάστασης της Συνείδησης, αλλά μόνο με λόγια, με διανοητικούς όρους, με γραμματική, συντακτικό, ετυμολογία, κι άλλες φιλολογικές ανοησίες… Κι αφήνουμε τελείως έξω όλους όσους ανήκουν σε θρησκευτικούς οργανισμούς, και την «πίστη» τους… αυτοί «κοιμούνται» βαθιά, νομίζοντας ότι θρησκεία είναι η «τυπική θρησκεία», ή η «θρησκεία των τύπων»…


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ / ΕΞΕΛΙΞΗ / ΚΑΤΑΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΛΗ

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ / ΕΞΕΛΙΞΗ / ΚΑΤΑΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΛΗ
(Από την Περιφέρεια προς το κέντρο): ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ /ΠΗΓΗ /Κενή Μόνο Συνείδηση /Καθαρή Ενοποιημένη Συνείδηση /Παγκόσμια Συνείδηση /ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΜΗ ΔΥΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΑΓΝΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ /Ανώτερη Αντικειμενική Ηθική Νοημοσύνη, Νόηση /Έλλογη Συναισθηματική Βουλητική Νοημοσύνη, Διανόηση /Ενστικτώδης Νοημοσύνη /Ψυχοσωματικές Δραστηριότητες /Υλικό Σώμα

ΩΝ - ΟΝ - ΑΝΘΡΩΠΟΣ

ΩΝ - ΟΝ - ΑΝΘΡΩΠΟΣ
(Από το Κέντρο προς την περιφέρεια): ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ /ΠΗΓΗ /Κενή Μόνο Συνείδηση /Καθαρή Ενοποιημένη Συνείδηση /Παγκόσμια Συνείδηση /ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΜΗ ΔΥΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΑΓΝΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ /Ανώτερη Αντικειμενική Ηθική Νοημοσύνη, Νόηση /Έλλογη Συναισθηματική Βουλητική Νοημοσύνη, Διανόηση /Ενστικτώδης Νοημοσύνη /Ψυχοσωματικές Δραστηριότητες /Υλικό Σώμα

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ
Το Μυστικό Ξεκλείδωμα της Πνευματικής Αφύπνισης

Η ΑΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η ΑΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η ΕΜΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η  ΕΜΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΠΟΙΗΣΗ

ΠΟΙΗΣΗ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"ΧΑΙΚΟΥ"

"ΧΑΙΚΟΥ"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

 

18/Απρίλιος/2021

Ο Πνευματικός Κόσμος

Υπάρχει ένας Πνευματικός Κόσμος,  ένας Πνευματικός Τόπος, μια Πνευματική Κατάσταση, που Δημιουργείται  από την Αρχή που Δρα σαν Πνευματικός Πυρήνας Ύπαρξης, Πνευματικός Ήλιος, με τον Οποίο επικοινωνούν και κοινωνούν όλες οι οντότητες.

Υπάρχει μια Πνευματική Κοινότητα όλων αυτών που Συνειδητοποιούν το Βάθος της Ύπαρξης που είναι η Δρώσα Αρχή και βιώνουν αυτή την Πνευματική Κατάσταση της Θείας Ενότητας. Είναι η Πνευματική Εκκλησία.

Αυτή η Πνευματική Κατάσταση Ενότητας με τον  Πνευματικό Ήλιο, ο Πνευματικός Τόπος, είναι το Βασίλειο του Θείου. Εισέρχεσαι Εδώ όταν Βιώνεις την Βαθύτερη Ανώτερη Κατάσταση της Ίδιας σου της Ύπαρξης.

Η Αληθινή Θρησκεία είναι Πνευματική. Είναι η Εμπειρία αυτής της Ανώτερης Κατάστασης της Συνείδησης. Εισέρχεσαι Εδώ όταν “εγκαταλείπεις” όλες τις “εξωτερικές” δραστηριότητες. Δεν υπάρχει άλλη οδός.

Για την Οδό μίλησαν όλοι οι Μεγάλοι Μύστες κι από την Δράση τους δημιουργήθηκαν οι θρησκείες. Μια ανθρώπινη θρησκεία, στην πραγματικότητα, είναι μια Πύλη, μια Οδός, που Οδηγεί στον Πνευματικό Τόπο, στην Πνευματική Κατάσταση της Ένωσης με την Δρώσα Αρχή, στο Πνευματικό Βασίλειο. Είναι μια Εσωτερική Εμπειρία της Συνείδησης κι όχι μια εξωτερική δραστηριότητα.

Η Αληθινή Θρησκευτική Εμπειρία είναι το Εσωτερικό Βίωμα, της Συνειδητοποίησης του Κοινού Βάθους της Ύπαρξης, της Ενότητας με τον Πνευματικό Ήλιο της Ύπαρξης. Είναι Εσωτερική Κατανόηση, Απελευθέρωση της Συνείδησης από τους περιορισμούς, Ανύψωση πάνω από όλα τα εξωτερικά φαινόμενα.

Όλες οι ανθρώπινες θρησκείες μιλούν για την ίδια Δρώσα Αρχή, την ίδια Πνευματική Κατάσταση, τον ίδιο Πνευματικό Τόπο, Βασίλειο. Αυτή η Δρώσα Αρχή αναγνωρίζεται σαν ο Ισβάρα (ο Κρίσνα) των Ινδών, ο Διόνυσος των Ελλήνων, ο Λόγος των Χριστιανών, ο Ντυάνι Βούδας Βαϊροτσάνα. Κι η Πνευματική Κατάσταση όπου Βιώνουμε την Εμπειρία της Ενότητας με την Δρώσα Αρχή είναι η Βίωση της Εωτερικής Ύπαρξης, η Ένωση με το Θείο. Είναι το Θείο Βασίλειο, ο Παράδεισος του Ισβάρα, τα Ηλύσια Πεδία, το Νιρβάνα στο Σαμπχόγκα Κάγια.

Οι ανθρώπινες θρησκείες πρέπει να βιώνονται σαν Δρόμοι που Οδηγούν στο Εσωτερικό Βίωμα της Αληθινής Φύσης μας. Οι εξωτερικές δραστηριότητες,  οι Ναοί, οι Τελετουργίες και οι ιερές πράξεις, είναι εγκλωβισμένες σε μια δυαδική αντίληψη της πραγματικότητας, όπου η Αλήθεια αναζητείται με εξωτερικές δραστηριότητες. Αυτό όσο ηθικό κι αν φαίνεται, στην πραγματικότητα, είναι μια ανώριμη στάση. Η Αλήθεια δεν είναι “έξω”, είναι Μέσα μας, στην Βίωση του Βάθους της Ύπαρξής μας.

Αυτός που θέλει, πραγματικά, να βρει την Αλήθεια πρέπει να στραφεί Έσω, στην Εσωτερική Κατανόηση, στην Εσωτερική Εμπειρία, να Εισέλθει στο Ανώτερο Πνευματικό Βασίλειο, να Βιώνει Διαρκώς την Ενότητα με την Ανώτερη Πηγή, προς την Οποίο Προσέρχονται όλες οι οντότητες.

Η Αληθινή Θρησκεία είναι Πνευματική Αντίληψη, Πνευματικός Δρόμος κι από την στιγμή που ανοίχθηκε (από κάποιον Μύστη) μένει πάντα Ανοιχτός στην Αιωνιότητα Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν ζωντανοί άνθρωποι που να ακολουθούν τον συγκεκριμένο Δρόμο. Για  μια Πνευματική Εμπειρία δεν χρειάζονται εξωτερικοί οδοιπόροι ή εξωτερικές δραστηριότητες.

 

23/Σεπτέμβριος/2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09/Σεπτέμβριος/2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

 

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ


«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

 

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

 

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

 

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~

 

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ


«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~




 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

MEDITATION MUSIC